Erg lekker, het spelplezier van die mannen is ook mooi om te zien. Verder niet echt mijn genre.

7,5

Inderdaad met veel plezier gespeeld. Heerlijk.

Ik ben niet zo van de elektronica, klinkt mij vaak iets te gelikt. Niet echt gevoelsmuziek naar mijn eigen gevoel dan. Geen cijfer daarom

Even een klassieker van een onderbelichte plaat van Coltrane.

In kwartet formatie met Alice Coltrane, Jimmy Garrison en Rashied Ali.

Merk dat het hier redelijk dood is. Even wat nieuw leven in blazen met deze onbekende bazen:

Wat een energie rond de 1:20 opeens! Kan ik wel van genieten! Drums zijn ook erg fijn bij Zubatto Syndicate. Verder ben ik totaal niet bekend met jazz, maar klinkt het best fijn.

Ik kwam laatst dit tegen: wat vindt men daarvan?

Wel leuk als hier even iemand iets beoordeeld ook.

Coltrane (zie ik nu pas) Tsja, Trane is een halfgod uiteraard. Zijn laatste band komt hier goed tot haar recht trouwens, vooral Alice. --> 9,5


Zubatto Syndicate: Beetje te elektrisch en funky naar mijn gebruikelijke smaak, maar een erg chill nummer met aardig spel. Als het vier minuten minder had geduurt was het ook prima geweest overigens, 7

George Benson e.a. Best mooi bij vlagen maar kabbelde toch een beetje te veel voorbij 6,8

Zubatto: 3,0. Weet niet helemaal wat ik er van moet vinden. Het gaat nergens heen, het raakt me niet, het is van alles niets eigenlijk.

George Benson: 2,0: kitsch van de bovenste plank maar hij heeft ergere muziek gemaakt.

Oef, wat een groove...

Zubatto: een beetje jazz goes prog (doet denken aan NL Solution) - fusion-invloeden, maar niet echt mijn ding, vrij vervelend. Als het live was op een festival, zou ik er bij weglopen 2,5 (mede door de ielige keyboard).

George Benson: ultieme arthouse-pauzemuziek (en dan moet de pauze niet te lang duren). Begrijp het gewoon niet dat iemand met zo'n technische vaardigheid zulke boring muziek kan maken. Telkens wanneer ik een Benson lp voor een paar euro zie liggen, neem ik het album mee - om vervolgens weer teleurgesteld te worden - in weerwil van de opinie van de heren van de Jazzwinkel gaat het tussen mij en George niet goed komen. 2*

Ook Hardcastle is niet mijn ding - vrij loungy; zeker geen jazz. Doet eerder denken aan bepaalde dingen van Monty Larue en aan de 'verloungde' D&B op Looking Good/Good Looking records van LTJ Bukem (Earth 5 en zo). Iets meer D&B en het zou zo "liquid" genoemd kunnen worden. Voor mij heeft het net te weinig ballen 3*

Zou deze in dit topic horen? Ik heb het zelf omschreven als 'vocale sprookjesjazz', maar of dat de beste typering is...

Aan de ene kant heeft het een hoog CocoRosie gehalte (en da's FreakFolk), aan de andere kant heeft het ook wel wat van Camille - Music Hole (2008) en dat doet 't goed bij jazzo's. Ik ben er nog niet helemaal uit - word er echter wel een peu nerveu van

Haar label heeft daarentegen wel een goede associatie.

The Thing - Mopti.



Heerlijke "cover" van het volgende Don Cherry nummer. Gespeeld door Old And New Dreams of Don Cherry, Dewey Redman, Charlie Haden & Ed Blackwell.

RIP Charlie Haden

Ik heb sinds eergisteren Helen Merrill doorlopend op de mp3-speler staan. Haar eerste plaat met Clifford Brown is tof.

Martin Küchen en Mats Gustafsson op John Butcher terrein.

Trompettist Avishai Cohen met bassist Pierre Dunker. Naar verluid hebben ze elkaar minuten voor de opname voor het eerst ontmoet.

Een G7 Vamp. Altijd lekker om op los te gaan en je skills te showen, maar voor zoiets hoef je niet echt te repeteren oolong.
Desalniettemin goed jam-werk. Alleen jammer van die baard (f&%king hipsters )
Mijn eerste duit alhier is via de platenkast van mijn ouders, waardoor ik voor het eerst met jazz in aanraking kwam.
Eind jaren '50, begin '60 woonden mijn ouders in America en zodoende hadden ze een paar lichte Jazz platen in de kast voor als mensen op bezoek kwamen en onder het genot van een Camel (your doctor smokes camel) en een cocktail aan het wachten waren totdat mijn moeder haar roast klaar had.

oolong
Cohen is de bassist.
Neemt niet weg dat het lekker is.

Dit is het resultaat van een leven lang repeteren ben ik bang.

Nee, Cohen is hier de man met de trompet . Ik snap het misverstand wel, er zijn twee Avishai Cohens uit Israël, eentje met een bas, de ander met een trompet.

Verrek! Je hebt gelijk. Ik vond het al vreemd. Iemand die een filmpje plaatst weet normaal gesproken wat hij plaatst.

Jahaa. Maar ik bedoel natuurlijk als reactie op de opmerking:

dat als je twee goede muzikanten hebt en de chemie is er, dat je op zo'n vamp lekker kunt jammen zonder vooraf te repeteren omdat het maar een akkoord is en je niet hoeft rekening te houden met progressies e.d.

Ik begrijp wel wat je bedoelt, maar ik vraag me af of jij mijn reactie wel begrijpt. Je doet voorkomen alsof deze improvisatie betrekkelijk eenvoudig is. Dat is hij niet. Het vergt enorm veel oefening, talent en zelfvertrouwen om dit neer te zetten.

Goh, ja? Nou dat was niet mijn bedoeling.

Leuk hoor! Brengt de sfeer die in die tijd rond deze muziek hing wel mooi over. Ik lees op dit moment 'the history of jazz' van Ted Gioia, een geweldig compleet boek, en kan sindsdien de pre-moderne (zeg maar vóór bebop) stromingen ook wel een beetje waarderen. Al zal ik er nooit echt met volle waardering naar kunnen luisteren omdat het toch wat gedateerd en knullig in het oor ligt nu. Er is sindsdien gewoon teveel ontwikkeling geweest, voor mij althans. Wel interessant hoor, zonder het ontstaan van jazz hadden de moderne pop- en rockmuziek zoals we die nu kennen er nooit kunnen komen.

Nog 'ns een heel ander stukje:

Kennis gemaakt met dit cd'tje van Charles Tolliver in een bekende jazzbar in Tokyo. Ik was meteen verkocht en heb dan maar een koffietje bijbesteld.

Een kleine bijdrage van een liefhebber, maar geen grote jazz kenner.
Wat vinden jullie hier van? Of is het bekend?

Niet slecht. Ik kende haar nog niet. Klinkt gevarieerd, rustig en toch avontuurlijk.