Muziek / Muziekgames / The Doors Meter
2
geplaatst: 24 april 2021, 14:19 uur
Met mijn vorige band kwamen er met de komst van de toetsenist steeds meer The Doors nummers op het repertoire. Love Me Two Times was er daar een van en veruit mijn favoriet om te spelen. Als slagitarist waren de tegenmelodietjes mijn deel, net als het versterken van de baspartij. Hoe bekend The Doors toen eigenlijk waren, bleek dat op dit nummer (en op 'Roadhouse Blues') het publiek flink los kon gaan in de jaren 90 en 00. Veel mensen leken het te kennen, en wie zal het zeggen, misschien wel juist door ons regelmatig te zien spelen.
Love Me Two Times is een van mijn absoluut favoriete The Doors tracks. De riff is waanzinnig, net als het pompende en stuwende deel in de orgelsolo, waarna de band ook nog eens een overdrive weet te vinden. De accenten in wat ik maar het refrein zal noemen, zijn echt waanzinnig goed. Dit is een van de nummers die The Doors apart zet van bijna al hun tijdgenoten. Het onderstreept het eigene van de band, iets dat er eigenlijk vanaf de eerste nummers al in zat, maar er soms ijzersterk uitkwam. Het werd niet heel vaak beter later, maar gebeurde wel. Jammer dat we geen nuance binnen de 10 kunnen aanbrengen.
Love Me Two Times: 10
Love Me Two Times is een van mijn absoluut favoriete The Doors tracks. De riff is waanzinnig, net als het pompende en stuwende deel in de orgelsolo, waarna de band ook nog eens een overdrive weet te vinden. De accenten in wat ik maar het refrein zal noemen, zijn echt waanzinnig goed. Dit is een van de nummers die The Doors apart zet van bijna al hun tijdgenoten. Het onderstreept het eigene van de band, iets dat er eigenlijk vanaf de eerste nummers al in zat, maar er soms ijzersterk uitkwam. Het werd niet heel vaak beter later, maar gebeurde wel. Jammer dat we geen nuance binnen de 10 kunnen aanbrengen.
Love Me Two Times: 10
0
geplaatst: 24 april 2021, 19:48 uur
Love Me Two Times strandt vooralsnog net onder de negen gemiddeld en bezet daarmee voorlopig een keurige vijfde positie.
03 | The Changeling (L.A. Woman, 1971) | 9,0239 | 23 stemmers
04 | Peace Frog (Morrison Hotel, 1970) | 8,9980 | 25 stemmers
05 | Love Me Two Times (Strange Days, 1967) | 8,9316 | 19 stemmers
06 | Soul Kitchen (The Doors, 1967) | 8,6981 | 26 stemmers
07 | Five to One (Waiting for the Sun, 1968) | 8,6333 | 30 stemmers
De volgende bijdrage aan The Doors Meter is geen lied, het is een belevenis. Oorspronkelijk was Celebration of the Lizard bedoeld om een hele elpee kant te bestrijken van het derde studioalbum Waiting for the Sun. Producer Paul Rotchild en de overige bandleden waren hier echter geen voorstander van. Hoewel ze wel een aantal keer een poging hebben gedaan om een studioversie op te nemen, is het er officieel nooit van gekomen, omdat ze niet tevreden waren met het resultaat. Uiteraard zijn er wel opnames bewaard gebleven en is een zeventien minuten durende studioversie verschenen op het verzamelalbum 'Behind Closed Doors: The Rarities'. Dankzij het livealbum 'Absolutely Live' was de compositie al bekend geworden bij een groter publiek en dat is ook de versie die ik hier wil plaatsen. Uiteraard mogen jullie ook de studioversie beoordelen, mocht je die liever horen.
The Doors - The Celebration of the Lizard (Live) (Absolutely Live, 1970)
The Celebration of the Lizard blijft staan tot maandagavond. Ruim de tijd dus om het te beluisteren.
Ook nog even een kleine shout-out naar een paar mensen die misschien nog weer een inhaalslag willen maken
AbleMable,Choconas,herman en johan de witt bijvoorbeeld?
Op Spotify begint The Celebration of the Lizard bij en eindigt het naar The Palace of Exile.
03 | The Changeling (L.A. Woman, 1971) | 9,0239 | 23 stemmers
04 | Peace Frog (Morrison Hotel, 1970) | 8,9980 | 25 stemmers
05 | Love Me Two Times (Strange Days, 1967) | 8,9316 | 19 stemmers
06 | Soul Kitchen (The Doors, 1967) | 8,6981 | 26 stemmers
07 | Five to One (Waiting for the Sun, 1968) | 8,6333 | 30 stemmers
De volgende bijdrage aan The Doors Meter is geen lied, het is een belevenis. Oorspronkelijk was Celebration of the Lizard bedoeld om een hele elpee kant te bestrijken van het derde studioalbum Waiting for the Sun. Producer Paul Rotchild en de overige bandleden waren hier echter geen voorstander van. Hoewel ze wel een aantal keer een poging hebben gedaan om een studioversie op te nemen, is het er officieel nooit van gekomen, omdat ze niet tevreden waren met het resultaat. Uiteraard zijn er wel opnames bewaard gebleven en is een zeventien minuten durende studioversie verschenen op het verzamelalbum 'Behind Closed Doors: The Rarities'. Dankzij het livealbum 'Absolutely Live' was de compositie al bekend geworden bij een groter publiek en dat is ook de versie die ik hier wil plaatsen. Uiteraard mogen jullie ook de studioversie beoordelen, mocht je die liever horen.
The Doors - The Celebration of the Lizard (Live) (Absolutely Live, 1970)
The Celebration of the Lizard blijft staan tot maandagavond. Ruim de tijd dus om het te beluisteren.
Ook nog even een kleine shout-out naar een paar mensen die misschien nog weer een inhaalslag willen maken
AbleMable,Choconas,herman en johan de witt bijvoorbeeld? Op Spotify begint The Celebration of the Lizard bij en eindigt het naar The Palace of Exile.
1
geplaatst: 24 april 2021, 19:58 uur
Toen Jim over de tekst gevraagd werd, zei deze dat de tekst tongue in cheek te nemen is, net als de acteur die een villain speelt in een western, ook niet meent wat ie zegt.
Ik smul van de tekst en de dramatiek in het nummer. Een zeer welverdiende 10!
Ik smul van de tekst en de dramatiek in het nummer. Een zeer welverdiende 10!
2
geplaatst: 24 april 2021, 22:35 uur
Beetje bijluisteren #1
8,25 The Doors - My Eyes Have Seen You (Strange Days, 1967)
6,00 The Doors - In the Eye of the Sun (Other Voices, 1971)
9,50 The Doors - L'America (L.A. Woman, 1971)
5,00 The Doors - The Woman Is a Devil (Essential Rarities, 2000)
9,50 The Doors - The Soft Parade (The Soft Parade, 1969)
My Eyes Have Seen You is eigenlijk typisch Doors, erg fijn nummer. Maar L'America en The Soft Parade zijn wel buitencategorie, geweldige composities en muzikaal top. Zijn niet veel Doors-nummers die ik nog beter vind.
8,25 The Doors - My Eyes Have Seen You (Strange Days, 1967)
6,00 The Doors - In the Eye of the Sun (Other Voices, 1971)
9,50 The Doors - L'America (L.A. Woman, 1971)
5,00 The Doors - The Woman Is a Devil (Essential Rarities, 2000)
9,50 The Doors - The Soft Parade (The Soft Parade, 1969)
My Eyes Have Seen You is eigenlijk typisch Doors, erg fijn nummer. Maar L'America en The Soft Parade zijn wel buitencategorie, geweldige composities en muzikaal top. Zijn niet veel Doors-nummers die ik nog beter vind.
2
geplaatst: 24 april 2021, 23:00 uur
Beetje bijluisteren #2
5,0 The Doors - The Peking King and the New York Queen (Full Circle, 1972)
7,5 Jim Morrison & The Doors - Newborn Awakening (An American Prayer, 1978)
7,0 Jim Morrison & The Doors - Stoned Immaculate (An American Prayer, 1978)
9,5 The Doors - Soul Kitchen (The Doors, 1967)
8,0 The Doors - Spanish Caravan (Waiting for the Sun, 1968)
Die eerste kende ik nog niet, maar wat een apart nummer. Die kolderieke tussenstukjes hadden niet gehoeven. Je kunt het bij elk nummer van na 1970 zeggen, maar zeker deze had ik ook liever met JM gehoord.
Ik vind het leuk dat de American Prayer nummers hier voorbij te horen komen, heb dat album nooit beluisterd. Ondanks dat het wat makkelijke recycling is, blijft het toch fijn om naar te luisteren.
5,0 The Doors - The Peking King and the New York Queen (Full Circle, 1972)
7,5 Jim Morrison & The Doors - Newborn Awakening (An American Prayer, 1978)
7,0 Jim Morrison & The Doors - Stoned Immaculate (An American Prayer, 1978)
9,5 The Doors - Soul Kitchen (The Doors, 1967)
8,0 The Doors - Spanish Caravan (Waiting for the Sun, 1968)
Die eerste kende ik nog niet, maar wat een apart nummer. Die kolderieke tussenstukjes hadden niet gehoeven. Je kunt het bij elk nummer van na 1970 zeggen, maar zeker deze had ik ook liever met JM gehoord.
Ik vind het leuk dat de American Prayer nummers hier voorbij te horen komen, heb dat album nooit beluisterd. Ondanks dat het wat makkelijke recycling is, blijft het toch fijn om naar te luisteren.
2
geplaatst: 24 april 2021, 23:14 uur
Even bijluisteren #3
5,5 The Doors - Love Hides (Live) (Absolutelty Live, 1970)
8,5 The Doors - Peace Frog (Morrison Hotel, 1970)
4,5 The Doors - Good Rockin' (Full Circle, 1972)
7,0 The Doors - Who Scared You (non-album single, B-kant Wishful Sinful, 1969)
9,0 The Doors - The Changeling (L.A. Woman, 1971)
Dat orgel in The Changeling, zo smerig, zo goed. Peace Frog ook top. Ook leuk om die b-kant te horen, ben er niet meteen helemaal ondersteboven van, maar het had zeker niet misstaan op The Soft Parade. Love Hides stopt zo abrupt dat ik het lastig vind te beoordelen.
5,5 The Doors - Love Hides (Live) (Absolutelty Live, 1970)
8,5 The Doors - Peace Frog (Morrison Hotel, 1970)
4,5 The Doors - Good Rockin' (Full Circle, 1972)
7,0 The Doors - Who Scared You (non-album single, B-kant Wishful Sinful, 1969)
9,0 The Doors - The Changeling (L.A. Woman, 1971)
Dat orgel in The Changeling, zo smerig, zo goed. Peace Frog ook top. Ook leuk om die b-kant te horen, ben er niet meteen helemaal ondersteboven van, maar het had zeker niet misstaan op The Soft Parade. Love Hides stopt zo abrupt dat ik het lastig vind te beoordelen.
0
geplaatst: 24 april 2021, 23:41 uur
6,5 The Doors - Hang on to Your Life (Other Voices, 1971)
Intrigerend nummer, het einde slaat als een tang op een varken, maar toch heeft het wel wat.
8,75 The Doors - Love Me Two Times (Strange Days, 1967)
6,5 The Doors - The Celebration of the Lizard (Live) (Absolutely Live, 1970)
Een hoop theater, maar ik ben toch meer van het studiowerk.
Intrigerend nummer, het einde slaat als een tang op een varken, maar toch heeft het wel wat.
8,75 The Doors - Love Me Two Times (Strange Days, 1967)
6,5 The Doors - The Celebration of the Lizard (Live) (Absolutely Live, 1970)
Een hoop theater, maar ik ben toch meer van het studiowerk.
0
geplaatst: 25 april 2021, 09:08 uur
Spoelworm schreef:
Nou dat kan er ook aan liggen dat het gewoon een zeer teleurstellend album is. ....
En de B kant is een opeenvolging van gedichten en opvulling. De paar nummers die ze wel goed spelen hier zijn dan ook weer toevallig de nummers die ik persoonlijk niet echt graag hoor (not to touch the earth .....)
Nou dat kan er ook aan liggen dat het gewoon een zeer teleurstellend album is. ....
En de B kant is een opeenvolging van gedichten en opvulling. De paar nummers die ze wel goed spelen hier zijn dan ook weer toevallig de nummers die ik persoonlijk niet echt graag hoor (not to touch the earth .....)
Dit dus. Het verknalde het live album voor mij
Geef mij kool & gang maar want Celebration of the lizard is maar een rommelig feestje.
4
0
geplaatst: 25 april 2021, 09:28 uur
Hang on to Your Life 6.8
Love Me Two Times 9
The Celebration of the Lizard 6.5
Love Me Two Times 9
The Celebration of the Lizard 6.5
0
geplaatst: 25 april 2021, 14:38 uur
Mooi stuk, ik kende deze live-LP al. Misschien jammer dat het nooit op één van hun reguliere studio-platen is verschenen, maar aan de andere kant is dit nu ook weer niet het beste van The Doors, wat mij betreft.
7,2
7,2
0
geplaatst: 25 april 2021, 17:10 uur
Love Me Two Times: 9
The Celebration of the Lizard, een Not To Touch The Earth XXL, wat voor mij niet positief is. Het is geen Echoes geworden zegmaar. 6,3
The Celebration of the Lizard, een Not To Touch The Earth XXL, wat voor mij niet positief is. Het is geen Echoes geworden zegmaar. 6,3
0
geplaatst: 25 april 2021, 20:10 uur
Absolutely Live heb ik veel gedraaid en deze versie van The Celebration of the Lizard ken ik dan ook van haver tot gort. Lastig om het als één nummer te beschouwen, maar het misschien nog wel moeilijker om het niet als een geheel te beschouwen.
The Celebration of the Lizard: 8
The Celebration of the Lizard: 8
1
geplaatst: 26 april 2021, 09:25 uur
The Celebration of the Lizard (Live)... tja, ik heb gewoon niet het geduld voor dat quasi kunstzinnige geleuter aan het begin. Het komt zo pretentieus op me over. Maar ja, ik ben dan ook Neil Young fan, die (soms vaker dan me lief) is het principe keep it simple stupid toepast. Ik voel overigens dezelfde weerstand bij het gepingel en de uithalen van Stephen Stills bij live concerten (Myth of Sysyphus of America's Children bijvoorbeeld). Wederom een gevalletje Drugs are bad m'kay.
Goed, de overgang na een minuut of 4.5 is hoopgevend, maar je staat net zo snel weer met beide beentjes op de grond. Jim Morrison is gewoon geen Edgar Allen Poe of John Keats. Dat had iemand hem wel eens mogen vertellen. De muzikale omlijsting is ook gewoon vrij karig, waar bij live uitvoeringen van Midnight Hour en Turn of Your Lovelight van Grateful Dead de rest van de band om de Blues Raps van Pigpen heen jamt, gebeurt hier gewoon te weinig naar mijn smaak.
Vanaf een minuut of 8 komt het weer wat beter op stoom, met wat leuke gitaar licks, maar dat valse orgeltje verpest het weer. Na 9 minuten is de band echt op dreef, maar dan zijn we alweer over de helft. De opleving duurt maar een minuut of zo, waarna het weer helemaal inelkaar dondert om maar weer eens af te sluiten met een gedicht. Breng dan een dichtbundel uit, maar ga je publiek er niet mee vervelen.
Stuitend.
4
Goed, de overgang na een minuut of 4.5 is hoopgevend, maar je staat net zo snel weer met beide beentjes op de grond. Jim Morrison is gewoon geen Edgar Allen Poe of John Keats. Dat had iemand hem wel eens mogen vertellen. De muzikale omlijsting is ook gewoon vrij karig, waar bij live uitvoeringen van Midnight Hour en Turn of Your Lovelight van Grateful Dead de rest van de band om de Blues Raps van Pigpen heen jamt, gebeurt hier gewoon te weinig naar mijn smaak.
Vanaf een minuut of 8 komt het weer wat beter op stoom, met wat leuke gitaar licks, maar dat valse orgeltje verpest het weer. Na 9 minuten is de band echt op dreef, maar dan zijn we alweer over de helft. De opleving duurt maar een minuut of zo, waarna het weer helemaal inelkaar dondert om maar weer eens af te sluiten met een gedicht. Breng dan een dichtbundel uit, maar ga je publiek er niet mee vervelen.
Stuitend.
4
0
geplaatst: 26 april 2021, 11:31 uur
Ik heb hier nooit naar kunnen luisteren, m.u.v. 'Run With Me' ergens in het midden. Na een luisterbeurt was ik er volkomen klaar mee. Ik kan me dan ook goed vinden in een aantal negatieve commentaren hier boven, maar verbindt er ook een ultieme consequentie aan. Zelfs live moet je je publiek niet lastig vallen met zulk zinloos experimenteel gefreak en gekrijs. Het is niet voor niets dat het nooit op plaat is uitgebracht. Er waren dus wel degelijk mensen die kritisch genoeg waren achter de schermen.
Celebration Of The Lizard: een een voor de moeite en nog een voor Run With Me: 2
Celebration Of The Lizard: een een voor de moeite en nog een voor Run With Me: 2
0
geplaatst: 26 april 2021, 19:40 uur
The Celebration of the Lizard blijkt een echte love/hate plaat te zijn. Met een aantal tienen, maar ook zware onvoldoendes. Daarmee komt The Celebration of the Lizard voorlopig op een 6,7 uit en verder wilde ik er maar geen woorden aan vuil maken 
32 | The Woman Is a Devil (Essential Rarities, 2000) | 6,7939 | 23 stemmers
33 | Easy Ride (The Soft Parade, 1969) | 6,7554 | 28 stemmers
34 | The Celebration of the Lizard (Live) (Absolutely Live, 1970) | 6,6947 | 19 stemmers
35 | In the Eye of the Sun (Other Voices, 1971) | 6,6875 | 20 stemmers
36 | Whiskey, Mystics and Men (Box Set, 1997) | 6,4835 | 26 stemmers
We pakken het album The Soft Parade weer eens uit de kast en kiezen voor een nummer dat geschreven is door gitarist Robby Krieger. Het is het enige nummer in het Jim-tijdperk van de band, waar Robby Krieger op (mee)zingt. Runnin' Blue werd als vierde single uitgebracht van het album met Do It op de B-kant. De tekst is geïnspireerd door de plotselinge dood van Otis Redding. De openingsregels van het nummer zijn afgeleid van het nummer Poor Howard (Green Corn) van Lead Belly uit 1939. Ook wordt Otis zijn grootste hit (Sittin' on) The Dock of the Bay nog aangehaald in de tekst.
The Doors - Runnin' Blue (The Soft Parade, 1969)
32 | The Woman Is a Devil (Essential Rarities, 2000) | 6,7939 | 23 stemmers
33 | Easy Ride (The Soft Parade, 1969) | 6,7554 | 28 stemmers
34 | The Celebration of the Lizard (Live) (Absolutely Live, 1970) | 6,6947 | 19 stemmers
35 | In the Eye of the Sun (Other Voices, 1971) | 6,6875 | 20 stemmers
36 | Whiskey, Mystics and Men (Box Set, 1997) | 6,4835 | 26 stemmers
We pakken het album The Soft Parade weer eens uit de kast en kiezen voor een nummer dat geschreven is door gitarist Robby Krieger. Het is het enige nummer in het Jim-tijdperk van de band, waar Robby Krieger op (mee)zingt. Runnin' Blue werd als vierde single uitgebracht van het album met Do It op de B-kant. De tekst is geïnspireerd door de plotselinge dood van Otis Redding. De openingsregels van het nummer zijn afgeleid van het nummer Poor Howard (Green Corn) van Lead Belly uit 1939. Ook wordt Otis zijn grootste hit (Sittin' on) The Dock of the Bay nog aangehaald in de tekst.
The Doors - Runnin' Blue (The Soft Parade, 1969)
* denotes required fields.