5. Zooropa
4. Boy
3. October
https://www.musicmeter.nl/images/covers/0/107.jpg
2. Achtung Baby

We liepen eerder al een beetje op de discussie vooruit, maar dit is dus U2's inverse Songs of Faith and Devotion. Die stond bij mij bij Depeche mode op 2, dus dan moet Achtung Baby bij U2 op 2. If all in life were that simple...

De enorme overexposure van U2 op de radio maakt dat ik een flink aantal van hun hits voor eeuwig moegehoord ben, maar om een of andere reden hebben de talrijke singles van deze plaat daar betrekkelijk weinig last van. Even Better Than the Real Thing, The Fly, Mysterious Ways en zelfs One kan ik allemaal nog met plezier beluisteren. De andere albumtracks zijn in meerderheid ook erg dik in orde: Zoo Station (weliswaar niet van het kaliber I Feel You, maar het shockeffect is er niet minder om) knalt er meteen heerlijk in, Acrobat is lekker urgent en Love Is Blindness lekker loom. Elders op het album vinden we nog de legendarische tekstregel A woman needs a man / like a fish needs a bicycle en dan is het met afstand beste nummer nog niet genoemd: Until the End of the World.

Ik denk er precies zo over.

Eigenlijk lopen beide bands met hun eerste vier albums gelijk. U2 neemt dan een sabbatjaar en DM brengt met Black Celebration een scharnieralbum uit. Daarna vind ik dat Music For The Masses DM's The Joshua Tree is. En 101 en Violator vormen samen DM's Rattle & Hum bij wijze van spreken (al haalt DM het in dat duel moeiteloos van U2 maar da's mijn mening). En dan komen we dus bij Achtung en Songs uit.

Wel intrigerend om te zien dat van het trio War / Fire / Tree slechts één album jouw top 5 zal halen.

Althans dat hoop ik toch...

2. Achtung Baby

Het (tweede) greatest hits album van U2 met vijf prima singles - vooral de nrs. 3-4-5 - en waarbij keurig het beste nummer niet op single verscheen.

Casartelli heeft het helemaal bij het juiste eind en ik snap dat U2 deze track liever niet wilde vrijgeven voor de soundtrack waarvoor ie eigenlijk was bedoeld. Naar verluidt dacht de regisseur daar anders over.

En om de cirkel voor nu helemaal rond te maken met de vorige top 5 band: op Bis Ans Ende Der Welt staan zij met het betoverende Death’s Door. Toeval bestaat niet.

Overigens zijn ook So Cruel en Zoo Station de afgelopen week weer op repeat gegaan. Kortom, niks mis met deze nummer 2 in de lijst..

2. Boy

De (her)ontdekking van de week voor mij. Natuurlijk heeft hij al vaker draaibeurten gekregen, maar nooit maakte hij zo’n indruk op me als deze week, komt ook de recensies die ik er hier over las deze week. Met als mooiste die van Luigi van gisteren, al ging dat over een ander album: Jeugd als een heartland, een dierbare tijd. Dat is precies wat dit album is. De jeugdige onbezonnenheid of onbevangenheid spreekt me erg aan. Murmur van R.E.M. heeft dat ook heel sterk, of Crocodiles van Echo, en die zijn me daardoor ook erg dierbaar.

Ja, wow die onbezonnenheid is uniek! Vaak alleen maar ook het debuut id. DMS is ms wel een fave bv, maar het debuut van Suede is totaal anders en net zo prachtig, juist daarom.

2. U2 - Achtung Baby (1991) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/107.jpg?cb=1533069601

Hier begon het voor mij. Niet helemaal natuurlijk, want ik kende al veel oude hits en dergelijke via bandjes. Maar U2 had de Joshua Tree omgezaagd en ging voor een modernere sound en dansbare ritmes, geheel naar de geest van de tijd en de sfeer in Berlijn oa. Achtung Baby was het 2e album dat ik kocht. Dat soort dingen vergeet je nooit meer. Bij Free Record Shop, de digipack versie, 25 gulden. Het album kwam eind 1991 uit en ik kocht 'm ergens in de zomer van 1992. Ik had zelf nog geen cd speler (vrij snel daarna wel), dus leende die van mijn broer of ouders bv. Maar ik wilde alvast een verzameling aanleggen. One kende ik al via een verzamelaar van mijn broer (blijkbaar kwam ie al snel op een verzamelaar terecht). One vond ik instant prachtig en dat is altijd zo gebleven ook al waren er periodes dat ik 'm weinig draaide. Zoo Station heb ik altijd machtig mooi gevonden en nog steeds. Real Thing ook lange tijd, maar die vind ik nu wel een stukje minder. Until the End of the World blijft ook altijd onheilspellend mooi. Wild Horses is het meest frisse nummer van het album en erg mooi ook. Heel onbezonnen ook en vrij, blij uitgelaten. So Cruel is een slowburner die naarmate de jaren vorderen alleen maar mooier wordt. The Fly is niet minder dan briljant, al zoveel over geschreven. Een vet geile rush! Mysterious Ways vond ik vroeger heel erg gaaf, kapotgedraaid. Nog steeds leuk, maar 'm eens niet horen vind ik ook niet zo erg. Arms Around the World vond ik eerst niet veel, maar al lange tijd inmiddels een erg fijne song. Ultraviolet is een fijne sprankelende trip. Acrobat bleef ook wat obscuur in het begin, maar ik waardeer 'm nu heel erg. Behoort tot de beste songs van het album. En Blindness is niet minder dan een schitterende closer. Tel daarbij op dat ik de VHS van U2 live at Sydney 50x bekeken heb en dan snap je wel waarom deze bij mij zo hoog staat De Zoo TV Tour is ms wel de meest coole tour allertijden en daarom baal ik er van dat ik daar niet bij aanwezig heb kunnen zijn. Gelukkig hebben we de DVD nog

3. Achtung Baby (1991)
3,5* (stem heruitgebracht op 30 januari 2007)

Dit album vond ik ooit echt goed, maar is wat afgezwakt. Een nummer als Even Better Than the Real Thing heb ik nooit wat mee gehad. Na al die jaren ben ik So Cruel, Trying to Throw Your Arms Around the World, Acrobat ook wat minder gaan vinden. Daar tegenover staan zeer toffe tracks als The Fly, Zoo Station, Mysterious Ways en zeker Who's Gonna Ride Your Wild Horses. Maar de echte parel van dit album en binnen het volledige oeuvre van de band is toch wel de afsluiter Love is Blindness. Volop genieten, elke keer weer. Die opbouw, zo verstild. Kippenvel.

2. Rattle and Hum (1988)
4,0* (stem uitgebracht 29 oktober 2014)

Ja, als je na The Joshua Tree dan ook nog eens met zo'n album op de proppen kunt komen, dan zit je gebeiteld in huize Poeha. Poprocksoulblues dat is de sfeer die dit album toch wel uitstraalt en als ik eerlijk ben, vind ik deze muzikale weg toch uiteindelijk wel hun aangenaamste. Wat een hoeveelheid aan prachtsongs hier. Heb vanaf het begin af aan al genoten van de singles Desire en Angel of Harlem. Maar oppertopper is toch wel het fenomenale When Love Comes to Town met de subliem spelende B.B. King. Wat een soul/blues straalt die kerel toch uit. U2 was hier ook op de top van hun kunnen. Silver and Gold en God, Pt. 2 waren toen ook ware ontdekkingen en beschouw ik nog steeds als favoriete U2-tracks. Waren ze maar op deze voet verder gegaan.

02. Boy

Dankzij de U2 luisterochtend afgelopen weekend is dit album een paar plekjes opgeschoven. Iets met jonge honden en heerlijke energie.
Favorieten nummers zijn de albumtracks An Cat Dubh, Into the Heart en A Day Without Me. Daarnaast zijn de een stuk bekendere The Electric Co en I Will Follow ook nog steeds goud waard.

Door omstandigheden kan ik op dit moment even niet heel veel aandacht geven aan dit soort stukjes, dus hier zullen jullie het mee moeten doen.

5. The Unforgettable Fire
4. Zooropa

Ik heb een groot zwak voor Zooropa. Het verste dat ze ooit uit hun comfort zone zijn getreden (samen met Pop natuurlijk), en voor mij nog altijd het bewijs dat U2 ook wanneer ze dat soort risico's nemen tot magie in staat is. Hoewel ik hun post Pop-werk voor het grootste deel ook nog dik ok vind, vind ik het wel jammer dat ze nooit meer aan hun eigen status quo morrelen, zoals hier. Die slordige, 'we zien wel wat er gebeurt'-vibe houdt de plaat spannend, ook na tig luisterbeurten. Fascinerende ontstaansgeschiedenis heeft deze ook trouwens.

3. Rattle And Hum

Heerlijke plaat waarin het studiomateriaal natuurlijk top is, maar mag ik ook een lans breken voor de livesongs? Dat gospelkoor op I Still Haven't Found What I'm Looking For alleen al, kippenvel. Maar het beste nummer hier, misschien wel mijn favoriete U2-song ooit, blijft All I Want Is You. Zinderende finale.

2. Achtung Baby

Over fascinerende ontstaansgeschiedenissen gesproken, maar wat een album! Bijna alle liedjes zijn U2-klassiekers en wat een geweldige vibe heeft deze toch, het is langs de ene kant kosmopolitisch en vies, maar langs de andere kant ook zo verzorgd en poppy, maar tegelijkertijd rockt het ook... enfin, ook met het geweldige Zooropa en het uitstekende Pop er vlak achteraan blijft dit een unieke plaat in hun oeuvre.

Het mooie aan dit topic (al zeg ik het zelf) is dat je door het lezen van de bijhorende verhalen toch anders gaat kijken naar de albums waarvan je dacht dat je er wel klaar mee was.

Inderdaad, en ook dat je je weer (of nog) gaat verdiepen in een oeuvre van een artiest waar je ten onrechte dacht wel klaar mee te zijn.

En we zijn pas net begonnen

Daarom hierna The J. Geils Band

My blood runs cold

Enige nummer dat ik ken van ze

Voor The J. Geils Band hebben we een petitie nodig. Het is me nog nooit gelukt om mensen aan het luisteren te krijgen. Ik heb ze nochtans eerder in andere topics al onder de aandacht gebracht. Zelfs in de States ligt het moeilijk. Ze zijn wereldberoemd en legendarisch in Boston en Detroit maar worden in verder afgelegen staten herleid tot hun nummer 1 hit Centerfold en het bijhorende album Freeze Frame. Als ik vijf handtekeningen kan verzamelen, spelen we die editie. De artiest voor volgende week ligt echter vast. Ik ben al aan het luisteren. Vanaf volgende week mogen jullie kiezen uit een poll die ik dan wel zelf samenstel.

Nice! Ja, je hebt wel albumartiesten nodig.
Ik denk dat niemand vijf albums van J. Geils weet te noemen

Logisch vervolg: DM-U2-SM?

Dan is de winnaar niet lastig te voorspellen

Quit dreaming, this is real life bayyyby
In ieder geval al dagen hele pittige discussies gaande bij veel albums op de site

Fischer Z / John Watts mag ook

Ken ik ook geen vijf albums van

Joy Division?

Ja dacht ik ook al aan.
Dat lukt net denk ik
Stone Roses ook.

Of moet je dan bijluisteren?

Nee joh, Centerfold ken je vast ook wel

8. Rattle And Hum
7. October
6. Boy
5. Achtung Baby
4. The Joshua Tree
3. Under A Blood Red Sky
2. The Unforgettable Fire

1. U2 - War (1983) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/covers/0/154.jpg?cb=1645175133

Toen de oorlog in Oekraïne losbarstte werd ik als leraar en vader gekatapulteerd naar de jaren '80 toen ik zelf tot de leeftijdsgenoten van mijn leerlingen en kinderen mocht gerekend worden. Ik vroeg me af of de jongeren van vandaag die oorlogsdreiging zouden ervaren zoals wij toen de koude oorlogsretoriek en de bewapeningswedloop ondergingen. Ik zocht naar muziek en maakte een compilatie met nummers die ik in mijn jeugd thematisch kon linken aan de oorlog. Onvermijdelijk kwam ik bij War van U2 terecht, een plaat die altijd in mijn U2 top 3 heeft gestaan omdat ik hem zo krachtig vind. Sunday Bloody Sunday blijft een klassieker met een refrein waarin Bijbelpsalm 40 geciteerd wordt: "Ik wil een nieuw lied zingen." Een lied van vrede en verzoening wel te verstaan in plaats van een zoveelste klaagpsalm over de ellende in dit tranendal. Het ten tijde van War nog katholieke U2 vertaalde stukjes uit die psalm in de album afsluiter 40 (in Duitsland merkwaardig genoeg op single uitgebracht). Seconds kreeg door de nucleaire retoriek van Poetin een nieuwe betekenis en ik vind het satirische ondertoontje (het is bijna een aftelrijmpje) goed gekozen om met wat humor die apocalyptische gedachte te counteren. New Year's Day was de grote doorbraak voor U2 in de Lage Landen. And gold is the reason for the wars we wage... Maar dan... Like A Song... wat een song... Drums als bominslagen. Een song als een vuist waarin ik als puber probeerde af te rekenen met mijn eigen demonen. A generation without name, ripped and torn, nothing to lose, nothing to gain... Drowning Man, het welgekomen rustpunt aan het einde van een fantastische eerste plaatkant. Kant 2 opent met Refugee... migratiestromen als rechtstreeks gevolg van de oorlog... hoe actueel kan een plaat die bijna veertig jaar oud is zijn... In Two Hearts Beat As One rekent Bono af met zijn eigen innerlijke tweespalt als kind van een katholieke vader en een protestantse moeder. Red Light is het kneusje op dit album en misschien voor veel fans een reden om War niet de volle vijf sterren te gunnen. Niet voor mij, want met Surrender krijg ik er een zes sterren nummer voor in de plaats. Vroeg of laat hijs je de witte vlag, deels moe gestreden voor je jeugdige idealen, deels ingehaald door de tijd wanneer je zelf kinderen hebt. And if I wanna live I gotta die to myself one day... Ik heb daar toch wel wat last mee gehad, met die overgave... je lot in de handen van God durven leggen. Relativeren, niet om het wereldleed te minimaliseren of te negeren maar om zelf te kunnen overleven, om anderen wat kracht te kunnen geven, om elkaar te helpen dragen. En over 40 hebben we het al eens gehad. Ik behaalde een masterdiploma in de godsdienstwetenschappen. Voor het examen exegese (Oud Testament) mochten we zelf een psalm kiezen om te ontleden. Ik koos voor psalm 40 en oogstte een maximum score. Dankzij U2, dankzij een plaat die als ik eerlijk ben meer voor mij heeft betekend (ook vandaag nog dus) dan alle andere U2 platen. En daarom is het mijn favoriete U2 album.

ps. Ik breek nog even een lans voor de passende productie met die knallende drums en die metalen gitaarklanken. En voor de schitterende achtergrondvocalen, zowel van de band als van de betrokken dames.


In een oorlog zijn geen winnaars. Hij wordt enkel beëindigd door wie zich over durft te geven.

1 https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/158.jpg

Tsa nunmer 2 in mijn top 10 allertijden. Het jongetje is volwassen zonder de Spirit te hebben verloren. Luister bv eens naar Rejoice en het plezier wat dit uitstraalt. Mooi dat deze ook nog in de goeie maand hier mag staan.

Is that all?

Aan de drie recentste albums ben ik niet meer begonnen. Voor de rest:

11. All That You Can't Leave Behind
10. How to Dismantle an Atomic Bomb
9. The Unforgettable Fire
8. Rattle and Hum
7. War
6. Pop

Tussen mij en The Unforgettable Fire is het nooit veel geworden. Pride is echt met afstand de vervelendste van hun klassieke hits, het titelnummer is wel aardig maar ook verre van de klassieker die er hier vaak van gemaakt wordt en Bad was wel even mooi, maar op tijd stoppen is ook een kunst. Soit, ik dicht de plaat nog enig groeipotentieel toe - beter laat dan nooit. Op War zijn de hits wel in orde, met Seconds als memorabele albumtrack erbij, maar in tegenstelling tot de spelleider vind ik de plaat muzikaal/productioneel nogal gedateerd klinken.

5. Zooropa
4. Boy
3. October
2. Achtung Baby
https://www.musicmeter.nl/images/covers/0/145.jpg
1. The Joshua Tree

Ik heb het even nagezocht: mijn nummers 1 en 2 waren de eerste U2-albums die ik leerde kennen... beide in 2002, maar Achtung Baby was vijf maanden eerder. Vermoedelijk geïnspireerd door het succes daarvan toch geïnteresseerd geraakt om achter de al met al niet heel boeiende hits ook eens te kijken of The Joshua Tree zijn klassiekerstatus nog ergens aan te danken had.

Goed, je moet even door de rijstebrijberg heen: Where the Streets Have No Name (gelukkig maakten Pet Shop Boys het nummer af), I Still Haven't Found What I'm Looking For (deze is nog best mooi), With or Without You (deze is best saai) en Bullet the Blue Sky (een pompeuze misser).

Maar dan... het was een instantane eye-opener hoe ontzettend mooi de rest is. Running to Stand Still is meteen het beste U2-nummer allertijden, maar ook de rest vormt een luistertrip waarin het geheel meer is dan de som der delen. Ook als losse nummers zitten hier geen verzwakkingen tussen (nouja, One Tree Hill een klein beetje). Red Hill Mining Town en In God's Country zijn de meer traditionele pareltjes, Exit zorgt voor de artistieke noot en Mothers of the Disappeared is de kippenvelopwekkende afsluiter.

Het ultieme hitalbum ook de beste? Als het zo is, dan is het zo.

1. Under A Blood Red Sky

Mijn hoogst bestemde album moet dus ook op 1. Zoals al eerder gezegd deze week zijn de uitvoeringen hierop stuk voor stuk beter dan de originele versies. Altijd een mysterieus album gevonden. Intrigerende titel en hoes, ik verwarde hem vroeger altijd met Wide Awake in America. Ook een mooie trouwens. Maar deze is dan live in Amerika, hoewel ik later hoorde dat het merendeel opgenomen was in Duitsland. Ik heb me altijd afgevraagd waarom er slechts 8 nummers op staan. Het concert duurde sowieso langer en de meeste live-albums ook, maar in dit geval is 8 ook precies goed. Één van de beste live-albums sowieso.

1. Under A Blood Red Sky
2. Boy
3. The Joshua Tree
4. Rattle and Hum
5. Achtung Baby
6. The Unforgettable Fire
7. War
8. October

De rest ken ik (nog) niet goed genoeg.

Zooropa en Pop
All that You Can't Leave Behind is leuk voor een keer.
Daarna kun je stoppen. Misschien alleen de singles Magnificent, Electrical Storm en The Ground Beneath Her Feet nog.

Of je stopt nu