Goed om te weten.

Over weten gesproken... ik ken niet de precieze definitie van prog-deformatie, but I know it when I see it

Tja, dat zou inderdaad heel goed kunnen. Het roept bij mij Afrikaanse associaties op, maar Maori is eigenlijk wel meer voor de hand liggend. Ach, zo kun je na bijna 30 jaar ineens een andere associatie krijgen. Dank!

dat is inderdaad progdeformatie. Ik denk dat we dit voorbeeld als definitie kunnen nemen. Het erge is dat het me niet eens opgevallen was, toen ik het na las, maar pas het nu toch maar even aan

Kare Kare is de Maori naam voor de strandsite waar het openingsnummer naar verwijst.

1. CROWDED HOUSE - Woodface

Drie redenen waarom dit hun beste is: Four Seasons in One Day, Weather With You en Chocolate Cake.

En ook de rest van het album is over het algemeen lekker voor het gehoor. Was toch een goed idee om samen te gaan schrijven. Ik las het eerder deze week al in de post van vigil: soms is het album met de meeste hits ook gewoon het beste album - juist vanwege die nummers.

Dat gezegd hebbende is het de uitdaging voor dazzler om voor komende week een act te bedenken waarbij dat nou net niet het geval is...

Nou werd er vorige week al even aan Pink Floyd gerefereerd...

Pink Floyd is een optie maar niet voor volgende week.

Ik heb het dan erg druk en daarom wil ik voor een artiest gaan waar ik niet moet bij-luisteren.

Nits?

Samen met Fingers of Love van dit album in mijn Crowded House Top 5 songs.

Waarom nit eigenlijk?

Mijn favoriete NITS album
https://i.postimg.cc/NjwFGtgQ/8df816c2-485c-443e-bae7-f56ef21a8182.jpg

The Nits - MusicMeter.nl

Ken je slechts 20% van het Nits oeuvre?
Dan kan je perfect meedoen met dit spel.

5. Nits - Strawberry Wood (2009) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/174000/174792.jpg?cb=1571913435

Ik volgde de Nits intens tot het vertrek van Rober-Jan Stips in 1996. Ik zag Henk en Rob met twee kersverse dames tijdens de Alankomaat tour en dat was een lichte teleurstelling. Blij dat Stips een aantal albums later terugkeerde naar het vertrouwde nest. Sindsdien pikte ik de draad weer op en koop ik elk nieuw album blind. Van al die recente platen is Strawberry Wood mijn favoriet. Omdat de Nits hier weer knus kleinschalig klinken. Omdat ik me in een sprookjesbos waan waarin het weer genieten is zoals in die goeie ouwe dagen.

Waardig ouder worden met Henk, Rob en Robert-Jan.

https://www.musicmeter.nl/images/covers/7000/7967.jpg
5. Work

In dit mooie topic realiseer ik me dat er toch wel veel bands zijn die ik in het algemeen hoog waardeer, maar waar de waardering tussen de albums elkaar weinig ontloopt. Bij (The) Nits is dat niet anders. Op 5 plaats ik dit ouwetje van toen het nog een onvervalste new wave-band was. Tijdens het veertigjarig jubileum kwam er nog een handvol nummers uit deze periode voorbij, bij de andere concerten die ik van ze gezien heb, was dat toch minder. Red Tape is hier het voorspelbare prijsnummer.

05. Giant Normal Dwarf

Het is inderdaad een lastig verhaal om een ranglijstje te maken bij deze band. Ze stellen zelden teleur als t het om een heel album gaat en kwalitatief zit het behoorlijk dicht bij elkaar. Ik heb een hele rits albums op 4* staan en daar moet ik nu tussen gaan kiezen welke wel mogen meedoen en als ik dat weet welke plaat op welke plaats.

Maar goed muzieknerd zijn is nu eenmaal keuzes maken. Giant Normal Dwarf uit 1990 trapt de Top 5 af. Een zeer fraai album kan ik wel zeggen, daar komen er overigens nog wel meer van voorbij

4. The Nits - Kilo (1983) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/7000/7969.jpg?cb=1559839990

Mini-albums mogen ook en dan ben je bij de Nits aan het juiste adres met Kilo en Hat. Ik kies voor Kilo op vier omdat Sketches Of Spain het nummer was dat een overweldigende indruk op me maakte. In de winter van 1983 was ik nog erg scherp geweest over Nescio. Dat vond ik maar niets, de dertienjarige dazzler kon met dat nummer maar weinig aanvangen. In de herfst van 1983 werd ik smoorverliefd op Sketches Of Spain. Ik was tenslotte veertien geworden. Het is tevens het eerste nummer waarop Hofstede en Stips de compositorische handen in elkaar slaan. Hofstede brengt met Dapper Street nog een parel aan. Maar ook Das Bild Am Sonntag (As Usual) van Michiel Peters en Memories Are New III van Robert-Jan reken ik tot mijn favorieten. Ik hou wel van de meer ingetogen stem van Stips. En van zijn pianowerk natuurlijk.

Met fraai snaarspel en tweede zangpartij van Michiel.

05. Giant Normal Dwarf

04. Doing the Dishes 

Op vier staat Doing the Dishes uit 2008. Op één of andere manier twijfelde ik voor de 4de plek tussen deze en Les Nuits. Die laatste dan vooral voor het prachtige titelnummer en The Hole welke één van mijn all time Nits faves is. Maar ja op Dishes staat dan weer The Flowers en laat dat dan weer één van mijn all time Nits faves zijn. Ik heb voor deze plaat gekozen omdat op dit album veel meer typsiche Nits kanten belicht worden en op Les Nuits toch vooral de wat donkere rustige melancholische kant. Naast The Flowers zijn mijn grootste favorieten album opener No Man's Land, het Dylan achtige Lenin & the Wounded Angel en het heerlijke energieke Yesterday

5. Work
https://www.musicmeter.nl/images/covers/7000/7968.jpg
4. Omsk

Nee, dit gaat geen perfect chronologisch rijtje worden, maar mijn nummers 5 en 4 kwamen inderdaad wel na elkaar uit en zijn ook direct na elkaar op MusicMeter toegevoegd. Compleet met Human League-pastiche en met Nescio heb ik ook nooit een probleem gehad.

Henk Hofstede in OOR anno 1983: "Sommige nummers klonken Tomsk en andere Omsk. We hebben dan voor het laatste woord als titel gekozen omdat het ook een bekende Siberische stad is."

Ik kan de Tomsk in A Touch Of Henry Moore goed horen, moet ik zeggen.

3. The Nits - In the Dutch Mountains (1987) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3094.jpg

Ik verkoos Kilo boven Omsk. Dit keer verkies ik In The Dutch Mountains boven Hat. Maar wat scheelt het? Beide malen staan de vier Nederlanders met de singles Nescio en In The Dutch Mountains in de Vlaamse hitlijsten. Hun andere singles geraken niet verder dan airplay. Maar dat geeft niet, wij kochten meteen de albums. Op In The Dutch Mountains laten de Nits zich van hun meest toegankelijke kant horen. Ik vind niet alle nummers even top. Maar als ik favorieten moet aanstippen, dan zijn het vaak de melancholische stukken die het goed doen: de titeltrack en JOS Days maar dus ook In A Play (Das Mädchen Im Pelz) en The Swimmer. En Pelicans And Penguins. Die laatste drie in mijn ogen betere singlekandidaten dan The Panorama Man.

En die postzegels blijven verbluffend goed gecast: Rob, Henk, Joke en Robert-Jan... of toch niet.

5. Work
4. Omsk
https://www.musicmeter.nl/images/covers/8000/8001.jpg
3. Ting

Voor mij als late aanhaker kwam het grootste deel van mijn Nits cd's tegelijkertijd in de kast in een kek en efficiënt boxje (ik heb het even opgezocht: twaalf jaar geleden). Voorganger Omsk zat daarbij en deze nummer 3 dus ook. En zoals dat gaat met efficiënte boxjes: het is een hoop materiaal ineens en dat gaat nog wel eens ten koste van het echt op je in laten werken van de afzonderlijke albums. Bij veel van hun albums blijf ik nog even hangen op de indruk van een handvol memorabele nummers en een groter deel dat in de herinnering prettig afspeelde, maar waar ik me niet meteen iets bij voor de geest kan halen.

Ting begint gunstig met wat waarschijnlijk het mooiste Nitsnummer is (Cars & Cars). Dit dromerige nummer is een vaste gast op de concerten en altijd goed voor kippenvel. Voor het gevoel bleef de rest van het album er behoorlijk bij achter, al draait dat langzaamaan wel wat bij. Nu nog even de tijd vinden voor een weekje Nits-retraite. En dan nog een...

2. The Nits - Work (1981) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/7000/7967.jpg?cb=1587128116

Na de openbaring van Sketches Of Spain was het nog even wachten tot het jaar waarin ik 16 zou worden: vanaf die leeftijd mocht je platen ontlenen uit de bib. Tent en New Flat en Kilo waren niet voorhanden. Dus ik kwam thuis met Work, Omsk en Adieu Sweet Bahnhof. En Work zou de diepste indruk op me maken. En dat komt niet in het minst door de miniatuurtjes van gitarist Michiel Peters. Als je de twee bonustracks op de CD meetelt, dan is Work het enige Nits album waaraan Peters meer bijdrages leverde dan Hofstede. Work toont hoe groot de band kan zijn in haar eigen kleinschaligheid. Schilderijtjes van amper drie minuten met licht surrealistische teksten die iemand uit het land van Paul Magritte wel weet te waarderen. De eerste drie platen van The Nits durft deze jongen uit het land van Hergé ook wel eens pop van de klare lijn te noemen. Zoals de beroemde striptekenaar in enkele vereenvoudigde lijnen een spannend verhaal opbouwde, zo verklankten de prille Nits hun muzikale avonturen. The Young Reporter verwees niet toevallig naar Kuifje.

Michiel Peters op zijn kneuterigste best.

1. Nits - Ting (1992) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/8000/8001.jpg?cb=1574160729

Ben nogal moe om veel te schrijven. Morgen misschien.
Dit is mijn nummer 1: kamerpopmuziek van de bovenste plank.
Zeker als je er de negen bonustracks van de singles nog bij optelt.

Een liedje als een postkaart.

O ja, ik was er gisteren ook niet meer aan toegekomen. Ik maak hem nu meteen maar af.

Als ik een blik op de discografie werpt, ontbreekt er nog het nodige, twaalf studioalbums kan ik voor de vuist weg op volgorde zetten:

12. Angst
11. Les Nuits
10. Strawberry Wood
9. Doing the Dishes
8. Neon
7. Giant Normal Dwarf
6. Adieu, Sweet Bahnhof

Livealbums vallen buiten dit bestek, maar Urk is allicht een grote klassieker. Hotel Europa kon mijn enthousiasme vooralsnog een stuk minder wegdragen. EP's vallen er eveneens buiten, al doe je de Nits daar misschien wel iets mee tekort. Zowel Kilo als Hat zou een nette middenmootpositie krijgen.

5. Work
4. Omsk
3. Ting
https://www.musicmeter.nl/images/covers/7000/7970.jpg
2. Henk

Nits was geen editie die de massa's op de been bracht, maar toch wel wat verbaasd dat het gevoelsmatige 'andere hitalbum' nog niet genoemd was. Hier zit een erg fijne popflow in, die in mijn oren piekt op Sleep (What Happens to Your Eyes). De typische arty Nits nummertjes Bike in Head en Under a Canoe pakken de andere blauwe sterren, Port of Amsterdam is nog een concertklassieker, enzovoorts enzoverder... 4 solide sterren.
https://www.musicmeter.nl/images/covers/3000/3094.jpg
1. In the Dutch Mountains

Hupsakee, gewoon het echte hitalbum op 1. Ook hier genoeg favorieten voorbij de 'obvious' nummers, zoals het verstilde Two Skaters, het olijke Pelican and Penguin en The Panorama Man en An Eating House mag evenmin onvermeld blijven. Voor Mountain Jan heb ik voldoende zwak voor een blauwe ster, waarna de beide megahits er met de rest van de taart vandoor gaan. Met de eervolle vermelding dat mijn allereerste kennismaking met het titelnummer op naam van Freek de Jonge kwam.

Ik wil Nits graag nog wel even afmaken

05. Giant Normal Dwarf
04. Doing the Dishes 

03. Work
Fijne New wave, favo's Red Tape, Umbrella Army en vooral Empty Room

02. In the Dutch Mountains
Het Europese geluid van Nits in volle glorie. Favo's Mountain Jan, het titelnummer en vooral Swimmer

01. Ting
Prachtig album
favo's Fire in My Head, Ting en vooral Cars & Cars

Ken de regels behorende bij deze topic niet, maar voor mij is onderstaand album degene, waar ik altijd naar teruggrijp wil ik iets van de Nits horen.
Mijn kennismaking Tutti Ragazzi ontbreekt (logischerwijs) op dit live document en een andere missende favoriet moest toentertijd nog verschijnen: Cars & Cars

1. Urk
https://www.musicmeter.nl/images/cover/7000/7049.300.jpg

Nits Vijf:

1. Urk
2. Hat
3. Giant Normal Dwarf
4. Doing the Dishes
5. In the Dutch Mountains

Mijn favoriete XTC album.

Zin om mee te spelen? Lees de spelregels na in het eerste bericht van dit topic.
https://i.postimg.cc/N00CVCfn/XTC-II.jpg

XTC - MusicMeter.nl

[Haakt weer aan]

5. XTC - The Big Express (1984) - MusicMeter.nl
https://www.musicmeter.nl/images/cover/11000/11763.jpg

Ik heb een probleem met Drums & Wires. Het album zou in mijn top 5 moeten thuishoren maar ik draai het zelden. Wellicht omdat het destijds niet beschikbaar was in de bib. Daarom ging ik onder meer met The Big Express aan de haal. Hun meest gedateerd klinkende want door synthesizers overgoten album. Maar dat mechanische van de elektronica gaat wonderwel hand in hand met het staalwerk van de metaforische trein en zijn sporen. En wie goed luistert hoort dat goeie songs altijd komen bovendrijven.