Aquilus - 7,3
Selbst - 7,4
Verwoed - 7,2
Walg - 7,1

Meh. Allemaal wel okay maar niks nieuws onder de zon.

Verwoed: lekker nummertje hoor. Vooral de vocalen vind ik erg fijn. 8

Walg: Vind Nederlandse teksten in extreme metal op de een of andere manier altijd wel wat hebben. Grootste struikelblok vind ik hier dat het op muzikaal vlak allemaal niet zo bijzonder is. 6,8

Walg - Geen Einde In Zicht: 7,5

Kwam (toevallig) voorbij in De Keiharde Pödcast die vrijdag online kwam: interview met de multi-instrumentalist Robert Koning en ook werd het nummer Als Een Korrel Zand gedraaid.

Ik moet overigens bekennen dat ik de Nederlandse black metal eerder negeerde, allergisch als ik ben voor typische Nederlandstalige muziek. Maar inmiddels wen ik er langzaam aan en heeft die allergie meer te maken met de (volks)muziekstijl dan met de taal, natuurlijk...
(en de taal van Ûngrûn - Itjinge Tonei Barre Scil is voor mij helemaal speciaal ! )

Gisteren is ook een nieuw album van Fluisteraars uitgebracht. Ik heb er nog niet naar geluisterd, maar het is Nederlandse black metal: Fluisteraars - Manifestaties van de Ontworteling (2024)

Staat op de luisterlijst. Hun optreden op Roadburn moet indrukwekkend geweest zijn, zo las ik...

Hmm, ik heb mij schuldig gemaakt aan het verspreiden van 'fake news'. Dit blijkt dus geen black metal te zijn, en dat zag ik niet aankomen. Het is namelijk een drone/ambient album. Tja, daar heb ik persoonlijk vrijwel niets mee, maar los daarvan: is dat nou verstandig om je koers dermate te wijzigen als je momentum hebt opgebouwd met je vorige twee albums en liveshows gaat doen?

Dat las ik ook net Apollo en waarschijnlijk dat ik 'm daarom nog niet eerder op m'n watch- en luisterlijst had staan...

Metalbands die ambient/drone doen.

Maar om je verhaal iets te nuanceren; de band is wel bezig met een drieluik (of vierluik, dat ben ik even vergeten) aan EPs die samen een overkoepelend album vormen, genaamd 'De Kronieken Van Het Verdwenen Kasteel'. Het laatste deel had eigenlijk al opgenomen moeten worden, maar de heren hebben hun veldtocht naar het laatste kasteel nog niet weten te volbrengen. In ieder geval is dit wel in de traditionele blackmetalstijl à la Fluisteraars, maar dit is dus nog een project dat lopende is.

Even nog het achterstallige huiswerk inleveren dat is blijven liggen.

Pallbearer - Where The Light Fades: 6,8

Ik deel jullie mening wel over dit nummer. Op het eerste gehoor weinig bijzonders, maar het nummer evolueert gaandeweg toch erg mooi en is zeer sfeer- en smaakvol aangekleed. Meerdere luisterbeurten doen dit nummer overigens goed. Voor mij is het toch allemaal iets te netjes en braafjes om door te stoten naar een hoger cijfer, maar desalniettemin toch uiterst genietbaar.

Thou - I Feel Nothing When You Cry: 8,5

Dit sluit echt precies aan bij mijn metalvibe van de afgelopen week. Gisteravond was ik in de Neushoorn (Leeuwarden), waar hardcore en punk, deathmetal en progressieve thrash elkaar opvolgden in een divers samengesteld programma. Een heerlijk namiddagje en avondje moshen en headbangen in naam van Willem (hoewel dat laatste wat mij betreft ook weer niet hoeft).

Subterraen - 10:27: 8

Sprak ik zojuist over 'mijn metalvibe van de afgelopen week', nou, eergisteren was ik in Vera aanwezig bij een viertal bands die ons als publiek als hoofdthema atmosferische-sludge-post-doom-blackmetal voorschotelden, om meteen alle genre-aanduidingen maar op één hoop te gooien. Hoogtepunt en afsluiter was het atmosferische Duitse blackmetalgezelschap Ultha; wat een intense en surrealistische live-ervaring is dat zeg. Overigens speelde Ortega - een Groningse sludge-doom band - voor het eerst in een x-aantal jaar weer eens een liveshow. Daar was echt niets van te merken, want het stond als een huis, met als resultaat dat ik mijn nog jonge nekspieren van een welverdiende work-out heb voorzien.

Dvne - Pleroma: 7

Dvne blijft zo'n band die ik op papier fantastisch zou moeten vinden, maar waar ik nooit echt warm voor ben gaan lopen. Ook dit is zeker niet slecht, maar het raakt me niet. Begin juni ga ik ze live aanschouwen, misschien dat ze voor mij persoonlijk dan beter uit de verf komen.

Aquilus - Nigh To Her Gloam: 9

Kijk, dit is typisch zo'n band die ik al een hele, hele, hele poos op mijn 'to-do' lijstje heb staan, maar waar ik nooit echt aan toe ben gekomen. Dit topic is dan een mooie gelegenheid om me daar eens toe te zetten. Persoonlijk ben ik wel heel erg weg van de kruisbestuiving tussen black metal en klassieke muziek die Aquilus presenteert; heerlijk meanderend tussen allerlei gemoedstoestanden en allerlei mooie sfeerbeelden oproepende in mijn hoofd. Knap ook hoe de verschillende passages met elkaar worden verweven en hoe de aandacht continue vastgehouden wordt. 3 mei schrijf ik op in mijn agenda!

Selbst - The Stench of a Dead Spirit: 8,2

Blackmetal uit Chili, of all places. Ik dacht vorig jaar dat ik de enige zou blijven die met een nominatie uit die uithoek van de wereld op de proppen zou komen, maar niet dus! Ik ga mee met het commentaar van Apollo, goed uitgevoerd en prettig om naar te luisteren, maar niet dusdanig meeslepend of overweldigend om echt vaker te luisteren. Desalniettemin mag deze band er prima zijn, mooie nominatie!

Verwoed - The Madman's Dance: 8,8

Deze stond al een poosje op mijn radar, maar ben er nog niet aan toe gekomen om dit album te beluisteren. The Madman's Dance is in ieder geval een erg fijn vooruitzicht en is precies hoe ik mijn blackmetal graag hoor; gure mid-tempo riffs met melodische tremolo-lijnen boordevol details, een geschifte zanger die lijkt te schreeuwen vanuit een ver weggemoffelde krocht in het holst van de nacht, een heerlijk sinistere en mystieke sfeersetting op compositioneel vlak en de nodige progressieve invloeden die door het hele nummer heen zijn verweven. Topmateriaal dit, ik ga snel het hele album luisteren.

Walg - Geen Einde In Zicht: 6,8

Een Nederlandse AliExpress-versie van Akhlys? Op zich een heel degelijk nummer, maar ik stoor me aan de wat blikkerige drums die veel te hard in de mix staan. Verder hoor ik niet echt een eigen identiteit doorklinken in de muziek. Degelijke metal wat mij betreft, waarvan de Nederlandse teksten me overigens niet storen, maar op momenten zijn ze wel wat afgezaagd en kinderachtig. Het refrein is overigens wel van superbe kwaliteit, daar ha ik ontzettend goed op. Ik was van plan het op een 6,3 te houden, maar ik gooi er 0,5 bij op om die reden.

02-04: Seven Spirits Burning - Legalism -> Destruction (The_CrY / 10 / 6,29)
05-04: Austere - Cold Cerecloth (Dieter / 10 / 7,78)
06-04: Vnder A Crvmbling Moon - Breach The Sky (ProGNerD / 9 / 7,43)
08-04: Akhlys - Sister Silence, Brother Sleep (Apollo / 11 / 8,22)
10-04: Pallbearer - Where The Light Fades (Johnny Marr / 10 / 7,19)
12-04: Thou - I Feel Nothing When You Cry (Apollo / 9 / 7,8)
14-04: Subterraen - 10:27 (ProGNerD / 9 / 7,77)
16-04: Dvne - Pleroma (Dieter / 10 / 7,17)
18-04: Aquilus - Nigh To Her Gloam (Apollo / 9 / 7,79)
20-04: Selbst - The Stench of a Dead Spirit (ProGNerD / 9 / 7,53)
23-04: Verwoed - The Madman's Dance (Apollo/ProGNerD / 8 / 7,93)
25-04: Walg - Geen Einde In Zicht (ProGNerD / 2 / 6,4)
28-04: Beaten To Death - My Hair Will Be Long Until Death (ABDrums / 0 / 0)




Tijd voor een uithoek van het metalen spectrum dat hier niet of nauwelijks aan bod komt: grindcore. De afgelopen week ben ik me wat meer in dit genre aan het verdiepen en merk ik dat met name de wat vooruitstrevendere grindcore-bands het erg goed doen bij mij. Vooruitstrevender dan Beaten To Death kom je ze eigenlijk niet tegen; stevige grindcore als basis, een robuuste en allesverwoestende ritme-sectie en - en dat is hetgeen wat mij het meest trekt - een verrassend onconventionele en progressieve manier van componeren in met name het omzwermende gitaarwerk, dat alles doorspekt met een dosis satirische en absurdistische humor.

Voor wie 22 minuten van zijn of haar tijd kan missen, beveel ik met alle liefde het monsteralbum Agronomicon aan. Zie de discussie aldaar voor nadere toelichting betreffende de kwaliteit en genialiteit van dat album.

Maak Kennis met Metal Anno 2024

Wat een vlammende comeback, ABDrums! Mag ik je eraan herinneren dat je Aquilus - Griseus al van een stem had voorzien? Dat album wist misschien niet zo te beklijven als ik het zo lees, maar dit nummer vind ik, zoals eerder gezegd, een stuk vernuftiger de stijlen vermengen dan op het album 'Griseus' gros van de tijd het geval is. Ben heel benieuwd naar het nieuwe album a.s. vrijdag.

Beaten to Death:
Eerst een vraagje; het zijn dus Noren, maar is er een link met Nederland? In 2020 een album getiteld 'Laat Maar, Ik Verhuis Naar het Bos', en ook een nummer dat verwijst naar een natuurgebied nabij Breda. Toch kan ik niet zo snel iets vinden.

Ik ben zelf nogal uitgekeken op grindcore, dus het is verfrissend dat een band het net even anders inricht, hoewel ik de grind stukken vrij typisch vind. Wat ik vooral leuk vind is dat zij het totaal niet serieus nemen. Dat is aan alles te zien: de album- en songtitels ('Flatulence of Emotions', 'Papyrus Containing the Spell to Summon the Breath of Life Enshrined in the Collected Scrolls of Sheryl Crow'), de bandcamp beschrijvingen en bovenal deze videoclip. De lyrics bij dit nummer vind ik eerlijk gezegd nogal infantiel en gemakzuchtig, en had ik liever niet op het beeldscherm gezien. Aan de andere kant, de lyrics op bijvoorbeeld 1:41 vind ik dan weer humor en kan ik echt om lachen. Dus ik heb er wel van genoten, maar ik ga het niet vaker opzetten denk ik.

7,5

Ik heb trouwens ook de spreadsheet voor je bijgewerkt.

Toen ik me een paar maanden geleden voor het eerst in deze band verdiepte, heb ik mezelf dezelfde vraag gesteld. In eerste instantie dacht ik overigens ook met Nederlanders te maken te hebben, maar al snel bleek dat dat niet het geval was.

Eerlijk gezegd heb ik geen idee waarom ze die Nederlandse referenties in hun EP-titels hebben geïncorporeerd. Ik kan me zo voorstellen dat ze hier eens op tour zijn geweest en geïnspireerd raakten door enkele bosrijke omgevingen. Of misschien is één van de bandleden hier eens op vakantie geweest en is dat de verklaring voor de Nederlandse titels. Ik kon het nergens vinden, maar dit lijkt me wel plausibel. Wellicht iemand anders die het weet?

En je 'vlammende comeback'-opmerking vat ik op als een compliment. Waarschijnlijk houd ik dat momentum de komende weken nog niet vast, maar vandaag voelde ik toch wel de noodzaak me hier weer eens wat explicieter te mengen. Bovendien dank voor het bijwerken van de spreadsheet. Ik had al zolang geen nominatie geplaatst, dat ik dat even was vergeten.

Gewoonlijk is het allesbehalve een compliment als je iets in vuur en vlam zet, maar in deze context was het zeker een compliment! Leuk om je uitgebreide beschrijvingen te lezen en dan eveneens hoge cijfers te ontvangen, oftewel het enthousiasme is overgeslagen en dat doet mij deugd.

Beaten to Death: ik mag op zijn tijd best een portie grindcore horen, maar een los grindcorenummertje zegt mij nooit zoveel, dat wordt al snel flauwtjes, terwijl het in een albumcontext een hoogstandje kan zijn (voor mij is grindcore bij uitstek een genre dat in hele albums beluisterd moet worden, dan pas krijg je een adequaat idee van wat een band allemaal kan, maw: een grindcore-nummer krijgt voor mij eigenlijk pas echt betekenis in relatie tot andere grindcorenummers). Dit zegt mij dus niet heel veel, al vond ik het best plezierig om te horen en kan ik me voorstellen dat ik wel zin heb om een heel album van deze band te beluisteren: 7

Zo ervaar ik het ook, madmadder, maar ik ben vanzelfsprekend gebonden aan de spelregels van dit topic. Daarom heb ik er ook meteen maar een albumtip bij gezet voor de liefhebber, want grindcore komt het beste tot zijn recht in de context van een volledig album.

6

Ja hoor. Waarom niet? Geeft alleen maar aan dat ze avontuurlijk zijn.

7 voor Beaten to Death, leuk nummertje

Meest vooruitstrevend of progressief valt ook bij Gridlink en Chepang te lezen. Al die drie bands heb ik wel in huis en wel meer in de progressieve hoek, Brutal Blues bijvoorbeeld. Veelal gaat het me erom herrie te willen horen en niet zo zeer muziek. Van dit jaar vind ik Meat Spreader en Hemorrhoid wel goed. Laatste jaren afname van het 'goede' spul, zo subjectief als de pest natuurlijk, maar toch steeds meer van die korte files die afgelopen zijn als ik nog aan het toevoegen ben of van die bandjes die om de haverklap bij mekaar op de koffie zitten met splits. Grindcore zal ook wel eens wat een formule zijn die wordt doorgegeven. Ouderen kappen ermee en jongeren pikken het op.

7,5 Beaten to Death, 6t/m18 april laatst gehoord, wellicht komt er nog een inhaalslag.

Walg: 7,3

Beaten to Death: 6

Beaten To Death - My Hair Will Be Long Until Death: 6

Grind core is duidelijk niet mijn kopje (Irish) koffie...

6

Dank voor je bericht! Ik ben echt gloednieuw in de hoek van de grindcore, maar vind de bands die er wat progressieve invloeden doorheen fietsen wel erg gaaf. Deze bands die je hier noemt ga ik even opzoeken. Heb je verder nog meer tips wat betreft dit soort grindcore (of breder; grindcore die jij tof vindt)?

Stuur me anders maar een PM als je wilt, dan dwalen we hier niet teveel af.

Walg: 8,5
Lekker gevarieerde en gedreven stukje black metal.

Beaten to Death: 6
Niet verkeerd, maar niet per se mijn pakkie an.

02-04: Seven Spirits Burning - Legalism -> Destruction (The_CrY / 10 / 6,29)
05-04: Austere - Cold Cerecloth (Dieter / 10 / 7,78)
06-04: Vnder A Crvmbling Moon - Breach The Sky (ProGNerD / 9 / 7,43)
08-04: Akhlys - Sister Silence, Brother Sleep (Apollo / 11 / 8,22)
10-04: Pallbearer - Where The Light Fades (Johnny Marr / 10 / 7,19)
12-04: Thou - I Feel Nothing When You Cry (Apollo / 9 / 7,8)
14-04: Subterraen - 10:27 (ProGNerD / 9 / 7,77)
16-04: Dvne - Pleroma (Dieter / 10 / 7,17)
18-04: Aquilus - Nigh To Her Gloam (Apollo / 9 / 7,79)
20-04: Selbst - The Stench of a Dead Spirit (ProGNerD / 10 / 7,52)
23-04: Verwoed - The Madman's Dance (Apollo/ProGNerD / 10 / 7,86)
25-04: Walg - Geen Einde In Zicht (ProGNerD / 7 / 7)
28-04: Beaten To Death - My Hair Will Be Long Until Death (ABDrums / 9 / 6,56)
05-02: Walk in Darkness - Mother (The_CrY / 0 / 0)




Niet een soort metal dat ik hier veel voorbij zie komen, en ook niet iets dat ik bijzonder veel kans geef hier, maar gezien de rust die hier heerst en om de boel toch weer wat leven in te blazen is hier Walk in Darkness met Mother. Wat mij betreft een van de sterkere bands in het symphonic metal genre waar ook een stevige scheut doom in zit.

Maak Kennis met Metal Anno 2024

Helemaal niets mis mee: 7,9

Walg(elijk). Geen einde in zicht.

2,8

Altijd leuk om iets anders voorgeschoteld te krijgen. De gothic stijl is een fijne toevoeging, maar zou nog sterker vertegenwoordigd mogen zijn. Het nummer is zo zachtaardig, de 'heavyness' in brede zin van het woord ontbreekt. Nu leunt het te veel op bombast voor mijn smaak, maar dat zouden veel fans liever niet anders zien vermoed ik. Dit klinkt mij meer als symfonische rock en geeft een beetje Eurovisie-vibes af. De productie is op bepaalde stukken (het slotstuk bijvoorbeeld) erg luid en dens, waardoor weinig detail en ademruimte in het geluid overblijft. De zangeres vind ik meer dan aardig, maar zoals sommige Youtube-reacties al zeggen zit er misschien meer in. Er is nergens een moment dat ik denk: 'wow, wat een stem.'

Ondanks dat mijn cijfer aan de lage kant uitvalt, vind ik het wederom leuk dat de breedte van metal wordt opgezocht. Dus laat je niet ontmoedigen door mijn cijfer of kritiek om zulke dingen vaker te delen.

5,5

Ik was me net aan het voorbereiden op een volgende nominatie, maar je bent me net voor The_CrY. Jammer, maar inderdaad voor de afwisseling misschien juist wel goed

Dit soort symphonic FFM (mag dat eigenlijk nog wel ? ) is niet echt mijn ding en tast m'n tandglazuur vaak aan; ik kan me dan ook goed vinden in Apollo's bevindingen hieronder.

Walk in Darkness - Mother: 5,7

Ik zou graag het volgende nominatie slot gebruiken voor wat meer ongepolijst tegenwicht...

Ik sluit me aan bij mijn twee voorgangers: precies hetzelfde gevoel wat mij ook bekruipt.

5,6