Charles Wright & the Watts 103rd Street Rhythm Band - Love Land: niet erg memorabel, maar wel aangenaam voortkabbelend souldeuntje: 6,5

Harry James and His Orchestra with Kitty Kallen - I'm Beginning to See the Light:
Heerlijk nummer: 8

Black Sabbath - The Wizard : was destijds B-kantje van de single Paranoid, dat ik zelden draaide.
Misschien wel een van de mindere nummers van hun eerste album, ben het later wel meer gaan waarderen. Nu goed voor 'n 8.

Ik houd het overigens op simpel maar uiterst doeltreffend.

7,25

De 75e plek voor Black Sabbath - The Wizard, met een gemiddelde van 7,31.

We gaan nog eens een songwriter in het zonnetje zetten deze week!



265. "Little" Jimmy Dickens - Take Me As I Am (Or Let Me Go) (1954)




Afkomstig van het album: n.v.t. Single only

Met zijn 1 meter 50 is zijn bijnaam goed te verklaren. Deze kleurrijke vertoning is opgenomen in de Country Music Hall of Fame en was al sinds 1948 lid van de Grand Ole Opry.

Als kind was hij al op de radio te horen en hij stopte zelfs met school om rond te touren om op die manier op allerlei verschillende radiozenders in het land te kunnen verschijnen. 

Hij heeft 7 top 10-hits op de Country Chart op zijn naam staan waaronder een nummer 1-hit uit 1965. 

Wij gaan luisteren naar dit nummer dat geschreven werd door Boudleaux Bryant die 9 songs voor Jimmy schreef. Het nummer werd vaak gecoverd, onder andere door Conway Twitty, Don Gibson en Willie Nelson.

Boudleaux Bryant zal deze week centraal staan. Deze songwriter gigant heeft tig klassiekers op zijn naam staan, maar daarover deze week natuurlijk meer.

En hey: geen spoilers!

6,5

Ik hoor een beetje Cold cold heart, maar ook een lekkere melodie en een fijne stem. 7.

7,7

3.5

5

5.5

7

Black Sabbath: 6,0
"Little" Jimmy Dickens: 7,4

Little Jimmy Dickens - Take Me As I Am : was benieuwd op wat voor gitaar Jimmy hier speelt.
Waarschijnlijk 'n Gibson soort van steelguitar lijkt me . Lekker gitaargeluid. Stem ook weinig mis mee: 7,6

265. "Little" Jimmy Dickens - Take Me As I Am (Or Let Me Go) (1954) : 7,5

"Little" Jimmy Dickens: 5,5

Ik denk toch vooral het laatste, zeker als je naar het drumwerk van Bill luistert, daar schuilt een behoorlijke variatie en creativiteit in.
De productie is heel Spartaans en de basis is weliswaar oersimpel: een riff dat in zijn eenvoud evenzo simpel (maar natuurlijk niet zo historisch doeltreffend) is als de opening van Beethovens Vijfde, maar ook qua opbouw, tempowisselingen, ritmevariaties en arrangement gebeurt er in dit nummer meer dan in menig... countryliedje.

265. "Little" Jimmy Dickens - Take Me As I Am (Or Let Me Go) (1954)
Klein is zijn naam, klein is zijn faam, klein is de waardering.
Is de drummer in de 156 seconden ook maar één keer van zijn sufkutterig roffeltje afgeweken?
En dan dat gejengel, gejeremieer en jankerig gehuilebalk.
Grrrr....
En dan heb ik het alleen nog maar over de gitaar en viool.
Dit is de belichaming van de country waar ik van gruwel. Honderdvijftig centimeter te veel.
2

Black Sabbath: 6
"Little" Jimmy Dickens: 5,5

Prima countrysong, maar ik ben net als EvilDrSmith niet zo kapot van de uitvoering. Alhoewel, misschien niet precies zo als de dokter . Zo slecht vind ik de uitvoering nu ook weer niet. Toch hoor ik veel liever de versie van Gibson of Twitty.

5,5

Met 5,94 komt "Little" Jimmy Dickens - Take Me As I Am (Or Let Me Go) niet verder dan plek 226.




266. Janis Martin - One More Year to Go (1956)



Afkomstig van het album: n.v.t. Single only

Boudleaux studeerde muziek en was een klassiek geschoolde violist. Al snel kreeg hij het Country virus te pakken en voegde hij zich bij Western Music Band. Hij was toen 17. In 1945, hij was toen 25, ontmoette hij zijn toekomstige vrouw: Matilda Genevieve Scaduto, beter bekend als Felice Bryant. De twee zouden muziekgeschiedenis schrijven als songwriting duo. Iedere dag weer wat meer info over Boudleaux, morgen weer verder.

Janis was een van de weinige vrouwen die in de 50s een klein voetje tussen de deur wist te krijgen binnen de rock’n’roll. Op het podium ging ze behoorlijk tekeer en haar dance moves bezorgden haar de bijnaam ‘The Female Elvis’.

Haar carrière begon toen ze een demo mocht inzingen om een song geschreven door een radio dj aan te bieden bij platenmaatschappijen. Steve Sholes van RCA hoorde de demo en vond dat de onbekende jonge meid die hij hoorde de song officieel moest gaan opnemen en uitbrengen. Zo geschiedde en de pas 15 jarige Janis tekende bij RCA.

Black Sabbath: 9.5
"Little" Jimmy Dickens : 8.5
Janis Martin: 8.5

"I hope he flunks, but only 'cause I love him", vloeide er ooit perfider tekst uit componistenpen? Niet opzienbarend, wel lui swingend en voluit gezongen, een 7.

7

7,6

266. Janis Martin - One More Year to Go (1956)
Krachtig, helder, zelfverzekerd en markant stemgeluid.
Het nummer is me echter wat te (s)loom en... ja, inderdaad: lui.
Toch een ruime voldoende, maar dat is vooral op het conto te schrijven van "deze andere" Janis.
6

7

7

7.3 sterke en zuivere stem

8

Shaky kennende gaat Janis Ian zeker ook nog voorbij komen!

Little Jimmy 5,2
Janis 6.9

6,7