Even inhalen
436. Nat King Cole - Looking Back (1958)
Prachtige stem, toch wel. En toch kan het me niet zo boeien. En hangt een zweem van spruitjeslucht.
Al komt hij er nog redelijk mee weg. 6,2

437. Ruth Brown - I Don't Know (1959)
Nee, dan Ruth! Weg zijn de spruitjes. Glibberdeglibber glijdt de inhoud van cocktail sensueel over haar naakte lijf. Alleen die backing vocals zijn iets te dominant/frequent aanwezig: die hadden thuis mogen blijven, aan tafel bij de spruitjes.
7,8

438. Bobby Bland - I'll Take Care of You (1959)
Grappig toeval: afgelopen weekend werd er in een andere spelletje, de (Post)punk - New Wave Meter, een behoorlijk experimenteel nummer van Pere Ubu geplaatst waar het orgel ook een totaal eigen en nogal dominant leven leidt. Lijdt, voor menig luisteraar.
Dat doet de organist hier ook, een kwart eeuw eerder. Misschien dat Bobby zich daarom inhoudt en alle expressieve expressie aan de organist overlaat? Best opmerkelijk. Mooie stem heeft hij ook.
7,5

439. Clyde McPhatter - A Lover's Question (1958)
Supercatchy en de koortjes zijn precies voldoende aanstekelijk om net niet cringe te worden. Ja, ook al een leuk liedje. Die Brook begint me wel te bevallen.
7,5

440. Brook Benton - Endlessly (1959)
En zijn eigen stem mag er ook zeker wezen! Ik vind alleen het arrangement hier net wat te gladjes met die strijkers en de ietwat te veel galmende backing vocals. Evenzogoed toch ook nog een zeer aardig liedje, wellicht ook dankzij de, wat Wendy al aanhaalde, Rawhide-achtige ritmesectie.
Ik zie trouwens dat ik inderdaad toch een lp van hem had "('Singing The Blues', 1962). Zijn naam spookte al een beetje door mijn hoofd: ik ken die naam, ik ken die naam...
7

441. Jeff Beck Group - The Hangman's Knee (1969)
Uiteindelijk is dit toch meer mijn straatje. Jeff & vooral Rods most famous moments.
Heerlijk rauwe, jammend bluesy hardrock die klinkt alsof het ter plekke is verzonnen en live is opgenomen.
8,2

442. Willeke Alberti - Spiegelbeeld (1963)
Sorry voor je gemiddelde Willeke, maar die gooi ik toch omlaag. Die vermaledijde spruitjeslucht lijkt nu wel aangebrand. Of bedorven. Of allebei.
3 (ik zie nu dat ik George een 4 gaf, dus dat klopt wel).

443. Charley Patton - Pony Blues (1929)
Ha, Charley. Lekker rauwe pre-war deltablues. Ik lees dat dit zijn allereerst opgenomen nummer is. Voorwaar geen valse start! Ik heb hier een cd-boxsetje met de complete opnames van hem liggen (te verstoffen, dat dan weer wel).
Wel een raar clipje van de uploader, want wat doet die foto van die twee mokkels daar nou ineens tussen, rond 1'34"?
7,8

444. Lys Assia - Auf der Heide, da Blühten die Rosen (1952)
Ach en wee, twee mannen verloren en dan geeft deze man haar ook nog een ongenadig harde onvoldoende. Ik wilde nog een 3 geven, maar toen kwam er zelfs een kinderkoor. Ja hallo, die gaan maar bij Wendy op visite, ik gooi de deur dicht. Tot ver na 11 november.
2

Lys Assia - Auf der Heide, da Blühten die Rosen.
Nee, hier had ik als kind al 'n hekel aan als ik dit bij m'n tante hoorde uit haar (overigens prachtige) radio/mono-grammofoon installatie met buizenversterker, ingebouwd in notenhouten kast met glazen schuifdeuren.
Dan hoorde ik toch liever Willeke Alberti, of desnoods Conny Froboess of Freddy Quinn. 4,5

443. Charley Patton - Pony Blues (1929) : 7

444. Lys Assia - Auf der Heide, da Blühten die Rosen (1952) : 7

5.5

3

Nog net een voldoende voor Lys Assia - Auf der Heide, da Blühten die Rosen. Plek 419 met een gemiddelde van 5,53.



445. Tótem - Biafra (1971)




Candombe is een muziekstijl uit Uruguay en ontstond onder de Afro-Uruguayaanse bevolking. Het is een ritmische mix van drie trommels: chico (hoog en ritmisch), repique (medium en improvisatie) en piano (laag en melodisch). 

Totém is een iconische rockband uit Uruguay die de Candombe gebruikt als basis voor hun muziek: Candombe Beat. Dit is een combinatie van die traditionele Candombe met rock en onder andere jazz. 

Rubén Rada was de frontman van Tótem en groeide uit tot legende in Latijns-Amerika met meer dan 30 albums op zijn naam en meerdere film- en televisierollen. 

Nog even extra genieten van Zuid-Amerikaanse klanken alvorens ik mijn vrouw vannacht naar Schiphol moet brengen omdat haar toeristenvisum afloopt. Wanneer ze weer hiernaartoe kan komen is vooralsnog onduidelijk. Sja...de regels in Nederland maken het leven er niet altijd leuker op .

9.5!

7

Niet leuk Shaky. Sterkte alvast!

Wel lekker nummer dit. Lekker tempo, fijne percussie, goeie zanger. Geen idee waar het over gaat, vast niet over de zanger van de Dead Kennedys. Iets met die Biafra kindjes denk ik eerder, al klinkt het daar dan wel weer erg vrolijk voor: 8,2

5

Ken dit niet. Maar het valt goed bij mij...

8.2

Tótem: (beetje een Santana vibe) 8.5

Tótem - Biafra: 7,5

Ah, Totem had ik ook geluisterd voor het wereldreisspelletje toen we in midden Zuid-Amerika belandden.
Erg fijne plaat, al vond ik hun derde album, 'Corrupción' (1973), de beste. Die haalde op het nippertje mijn Top 20 niet, maar als we in dat spel Uruguay niet hadden samengevoegd met Bolivia, Paraguay en Peru, dan was het op de 8e plek van Uruguay geëindigd. Vlak achter Tabaré Etcheverry en vlak voor Jaime Roos.
Ik wacht nog op jouw input van Ecuador in deze editie, Shaky.

Ik zie trouwens geen accenten op de bandnaam: op de o noch de e.
Gek genoeg alleen op de Engelstalige wiki wél, maar dat is volgens mij fout.

8,2

Klopt, zonder de accenten. Laat mij nou gewoon mijn Spaans oefenen EvilDrSmith.

7,9

8

7,8 voor Totem - Biafra en dat betekent plek 39.


446. Margie Bowes - Little Miss Belong to No One (1961)




Margie is altijd al bezig geweest met zingen. Op haar 13e trad ze al op in radio- en televisieshows en in 1958 besloot ze op 17 jarige leeftijd mee te doen aan een landelijke talentenwedstrijd die ze uiteindelijk won. Dat leverde haar een platencontract op. De bekendheid die ze verwierf dankzij het winnen van de wedstrijd leverde verder niet meteen commercieel succes op want haar eerste paar singles flopten. Wel had ze veel fans en mocht ze eind '58 al in de Grand Ole Opry optreden. 

Van haar volgende 11 singles (tussen 1959 en 1964) zouden er 5 de US Country chart bereiken, maar verder dan een 10e plek kwam ze nooit. De song waar wij naar gaan luisteren was een van haar weinige succesvolle singles. Dit nummer kwam tot de 21e plek in 1961. 

Chart succes heeft verder niks te maken met of je een nummer goed/leuk vindt, dus eens zien of Margie hier wat (nieuwe) zieltjes kan winnen.

5,5

7,5

Als Patsy Cline dit gezongen had was het geweldig geweest. Margie Bowes doet het netjes, maar te onopvallend. Leuk liedje, maar helaas voor haar mijn zieltje blijft bij mij voorlopig: 7,1

Margie Bowes - Little Miss Belong to No One : Fijne stem, fraai nummer. 7,4

445. Tótem - Biafra (1971) : 4

446. Margie Bowes - Little Miss Belong to No One (1961) : 7,5

Waar waren we gebleven?
1966 beschouw ik als het mooiste muziekjaar ooit. En wat doet Shaky? Die komt met Eddy Wally, Rex Gildo en Heino aanzetten.

433. The Young Rascals - Come on Up (1966)
Ah gelukkig, dit lijkt er meer op, Shaky!
8,0

434. Priscilla Bowman - A Rockin' Good Way (To Mess Around and Fall in Love) (1958)
1958 is mijn meest favoriete muziekjaar uit de fifties. Priscilla weet dat goed onder woorden te brengen: de rock and roll timmert goed aan de weg.
7,3

435. Wade Flemons - It's So Much Fun (1959)
1959 behoort tot mijn minst favoriete jaren uit de fifties. Dat komt ook door die ene dag in februari toen de muziek stierf. Deze keuze (It’s so much dull) past daar goed bij.
5

436. Nat King Cole - Looking Back (1958)
Helemaal mee eens en dan ook nog met zijn vingers op de toetsen.

Als voorbeeld laat ik "Little girl" (1948) horen en zien (en die oldie krijgt van mij een tien).



Zo, dan zijn we er toch nog een beetje bij geweest.
6

437. Ruth Brown - I Don't Know (1959)
Het is uitstekend gedaan maar blijft veel te veel in één richting doorgaan waardoor het vervelend wordt.
Deze sla ik over, ik weet niet welk cijfer ik moet geven.

438. Bobby Bland - I'll Take Care of You (1959) Bij mij net zo! Heeft iemand op musicmeter deze ooit als Avatar gehad?

Bobby was trouwens een liefhebber van Nat King Cole. Hij probeerde bepaalde trekjes van hem over te nemen inclusief zijn poses.
7

439. Clyde McPhatter - A Lover's Question (1958)
Dit nummer heb ik vroeger als één van de eerste jaren 50 nummers gehoord, tussen de Presleys en de Holly’s. Geweldig vond ik het. Ja, dan is het jeugdsentiment.
9,5