Nee, sorry. Te weinig tijd.

CLASSIC ALBUMS 1989-1992

- dazzler
- thelion
- ArthurDZ
- Chevy
- Poeha
- herman
- LucM
- Papartis
-DjFrankie

We willen graag starten op donderdag 7 november om 20.00u.

CLASSIC ALBUMS 1989-1992

1ste RONDE nominatie

We nomineren elk 6 albums die niet in de startlijst staan.
Aan de hand van een kleine promotie babbel en luisterlinkjes
proberen we onze medespelers van de klasse van onze nominaties te overtuigen.

Eenzelfde album kan altijd door verschillende deelnemers genomineerd worden.
In dat geval verdient deze plaat 2 bonuspunten per extra nominatie.

DEELNEMERS (er kunnen nog altijd deelnemers bij)

- ArthurDZ
- chevy93
- dazzler
- DjFrankie
- herman
- LucM
- Papartis
- Poeha
- thelion

STARTLIJST met klassiekers

De La Soul - 3 Feet High and Rising (1989)
Lenny Kravitz - Let Love Rule (1989)
Lou Reed - New York (1989)
Pixies - Doolittle (1989)
The Cure - Disintegration (1989)
The Stone Roses - The Stone Roses (1989)

Depeche Mode - Violator (1990)
Nick Cave & The Bad Seeds - The Good Son (1990)
Ride - Nowhere (1990)
Sonic Youth - Goo (1990)

Crowded House - Woodface (1991)
Metallica - Metallica (1991)
My Bloody Valentine - Loveless (1991)
Nirvana - Nevermind (1991)
Pearl Jam - Ten (1991)
Primal Scream - Screamadelica (1991)
Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991)
U2 - Achtung Baby (1991)

Alice in Chains - Dirt (1992)
Aphex Twin - Selected Ambient Works 85-92 (1992)
Faith No More - Angel Dust (1992)
Rage Against the Machine - Rage Against the Machine (1992)
R.E.M. - Automatic for the People (1992)
Tori Amos - Little Earthquakes (1992)

Deadline 1ste ronde is donderdag 14 november om 20.00u.

1. Faith No More - The Real Thing (1989)




super plaat met enkele klassiekers, plaat die me nooit verveelt, zelfs niet na 14 jaar.
Hoogtepunt titelnummer.

2. The Jesus and Mary Chain - Automatic (1989)




Hun derde worp, en een heel toegankelijke. Heerlijk pittige indiepop die Poehaonlangs al heeft leren kennen tijdens de k.o. van deze veelzijdige band.

3. Jane's Addiction - Ritual de Lo Habitual (1990)




Mijn favoriete plaat uit 1990, luister eens naar Classic Girl. Dit is toch heerlijk

4. The Pogues - Hell's Ditch (1990)




Zeer vrolijke plaat van dit gezelschap, Die mij bijzonder kan bekoren, invloeden uit veel andere stijlen hier.

5. INXS - X (1990)




alleen al vanwege de 4 aanwezige singles een instant klassieker, altijd een zwak gehad voor Hutchence en co.

6. The Mission - Carved in Sand (1990)




En dan nog deze prachtplaat van The Mission, luister eens naar Butterfly On A Wheel wat een sfeer, wat een nummer, wat een plaat !!

Ah, ik en Poeha hoeven Automatic zelfs al niet meer te nomineren

Die had er anders zeker ingestaan, ook al heb ik het album pas sinds een een week/een paar weken ontdekt. En INXS met X ook al een nominatie op zak. Goed bezig, Frank

Ik hoef nog maar te kiezen uit zo'n 20 sterke potentiële nominaties

Vooruit; laat ik het tiental spelers voor 1989-1992 maar volmaken dan. Ondanks dat de startlijst mij op eerste gezicht weinig perspectieven biedt (slechts 6 albums die ik echt de moeite waard vind). Dus is mijn hoop gevestigd op de nominaties van de 9 medespelers in deze editie

Hierbij gelijk mijn 6 nominaties :

Biosphere - Microgravity (1991)



Eén van de allereerste (zeer geslaagde) ambient-platen. Een mooie mix van ruimtelijke, transparante nummers, maar ook een aantal songs met een onweerstaanbare (en te behappen) beat. Zak 's-avonds laat eens lui onderuit, dim de lampen , en geniet van bijvoorbeeld : The Fairy Tale, Tranquilizer, en Baby Interphase.

George Michael - Listen Without Prejudice, Vol. 1 (1990)



Er is popmuziek en popmuziek, maar je heb ook George Michael ! Als er één album het predikaat "de ultieme popplaat" verdient, dan is het deze wel i.m.o. Op Listen vind je zowel swingende, als jazzy, als rustige songs.
3 favo's van Z. zijn : Waiting For That Day, Soul Free, en het prachtige Cowboys and Angels.

Kyuss - Blues for the Red Sun (1992)



Pioniers van de zgn. "stonerrock". Formeel gezien zelfs de voorgangers van Queens Of The Stone Age. Waar het op hun debuut Wretch nog niet al te best uit de verf kwam, is het op hun 2e album raak, en goed raak ook zelfs ! Heerlijke zware, zompige, zuigende stonerrock, die 10 jaar daarvoor misschien gewoon hardrock werd genoemd. Luister eens naar het geweldige 50 Million Year Trip, het korte maar krachtige Caterpillar March, en de ultieme uitsmijter : Mondo Generator; compromisloos genieten wat mij betreft ! Turn It Up ...

Pale Saints - In Ribbons (1992)



Typerende Britpop-band; uit de hoogtijdagen van deze stroming. Snoeistrak afgestelde gitaren, waar het vuur vanaf spat. Met de ijle, breekbare stem van Ian Masters. Tegenwicht wordt in een aantal songs gegeven met de vrouwelijke vocalen. Zowel harde, als rustige songs.
De volgende 3 songs geven w.m.b. een representatieve indruk van dit album :
Hair Shoes, Shell, en Featherframe.

Swans - White Light from the Mouth of Infinity (1991)



New-Yorkse band, in de jaren 80 bekend geworden om zijn fameuze noise-uitbarstingen. Op White Light klinken Michael Gira en Jarboe nog steeds behoorlijk intens, verbeten, wanhopig, zwaar en diepgaand. Maar het geluid op deze CD is veel cleaner dan op de voorgangers. Een mooie productie ook, waardoor de songs duidelijk aan zeggingskracht winnen.Misschien wel het meest toegankelijke, maar tegelijkertijd ook nog steeds kenmerkende Swans-album.
Geweldige nummers als Will We Survive, Song For Dead Time, en Love Will Save You zijn enkele voorbeelden hiervan.

Throwing Muses - The Real Ramona (1991)



Een Amerikaanse band met 2 zangeressen. Een album vol met catchy, soms sprankelende, soms wat heftigere, maar toch nog steeds poppy songs. Drie nummers die ik zeer op prijs kan stellen : Hook In Her Head, Not Too Soon en de persoonlijke favoriet hier is Two Step.

Biosphere! Die hoef ik dan niet meer te noemen.

Ik heb even een probleempje met het plaatsen van de albumhoezen. Hoe doe je dat tegenwoordig?

1. The Charlatans - Some Friendly (1990)

The Only One I Know is een Musicmeterklassieker, maar ook de rest van het album is geweldig, mede door het orgel en de opzwepende bas. Een andere aanrader is You're Not Very Well.

2. Slint - Spiderland (1991)

Zonder twijfel de moeilijkste van mijn nominaties. Ik verwacht er eigenlijk niet veel van, maar vond dat hij niet mocht ontbreken. Prachtige plaat die zich het beste laat omschrijven als een iets claustrofobischere voorloper van Explosions In The Sky en andere postrock. Maar waar een Sigur Ros-album bijvoorbeeld opgenomen lijkt te zijn in een magisch sprookjesbos, klinkt deze plaat alsof het in een kleine onderzeese bunker is ingeblikt. Aanraders zijn Nosferatu Man, maar vooral het hartverscheurende Good Morning Captain. Maar eigenlijk moet je het album in zijn geheel beluisteren. Als je durft.

3. The Smashing Pumpkins - Gish (1991)

Ook hun debuutalbum staat bijna zonder uitzondering vol met geniale nummers. En het beste moest nog komen! Gish is nog een stuk dromeriger dan Siamese Dream, en ook iets hoekiger. Mijn tips voor jullie zijn Rhinoceros en het minder bekende, maar ook machtig mooie Crush.

4. Queen – Innuendo (1991)

Het laatste album dat ze opnamen voor de dood van Freddie. En passent maken ze er hun beste plaat sinds de jaren ’70 van. De broodmagere, doodzieke Freddie die achter de piano nog een laatste paar keren alles gaf wat hij had: de emotionele zeggingskracht van dit album is enorm. Jullie schotel ik het titelnummer en These Are The Days Of Our Lives voor. Smakelijk!

5. Leonard Cohen – The Future (1992)

Zijn enige album in de jaren ’90, en meteen ook zijn beste sinds Songs From A Room wat mij betreft. Tekstueel natuurlijk opnieuw top, maar een stuk minder druk geproducet dan voorganger I’m Your Man. Het levert een plaat op die zowel duister (The Future) als teder (Anthem) kan zijn.

6. Sonic Youth - Dirty (1992)

En tot slot: deze mogen nog wel een tweede album in het spel hebben. Dirty is een beetje hun 15 seconds of mainstream fame-album, met de hippe producer (Butch Vig) en de flashy videoclipjes. Het is ze hoe dan ook vergeven, want Dirty rockt en dendert aan een geweldig tempo uit je boxen. Tips: Sugar Kane en Chapel Hill (die versnelling !) Oh, en voor zij die Sonic Youth tijdens de vorige editie niet konden smaken: hun twee platen die nu meedoen zijn de toegankelijkste uit hun hele carrière!

En Spiderland en Gish. Dat zijn er weer 2 die van mijn lijstje afkunnen.

Eerst een shortlist gemaakt met allerlei goede albums.
Daarna gecheckt welke al genomineerd zijn en toen de bijna onmogelijke opdracht om hier 6 albums uit te kiezen. Maar uiteindelijk toch gelukt.

1. World Party - Goodbye Jumbo (1990)




Fantastisch album van Karl Wallinger (the Waterboys). Er staat geen slecht nummer op. Pop rock met een komisch randje soms. Dit album draai ik nog regelmatig.
Topnummers: Put the Message in the Box, And I Fell Back Alone, en Way Down Now

2. The Jayhawks - Hollywood Town Hall (1992)




Album met prachtige country rock muziek. Tweestemmig en het album verveeld nooit. (geld ook voor de latere albums van the Jayhaws). Dit album werd hun doorbraak.
Door dit album ben ik meer naar country gaan luisteren.

Topnummers zijn:
Waiting for the Sun, Wichita en Setteld Down Like Rain

3. Jellyfish - Bellybutton (1990)




Deze band is in Nederland vrij onbekend. En dat is jammer. Ze maken goede popsongs. Invloed van de Beatles is goed te horen. Heerlijk album ook.

Topnummers (maar eigenlijk zijn alle nummer top):
The Man I Used to Be, I Wanna Stay Home en Calling Sarah

4. Temple of the Dog - Temple of the Dog (1991)




Album waarop leden van Pearl Jam en Soundgarden op spelen. Dit album is opgedragen aan Andrew Wood (Malfunkshun en Mother Love Bone) die overleed aan een overdosis.
Eddie Vedder en met name Chris Cornell zijn de zangers. Dit album werd pas bekend na de doorbraak van Pearl Jam. Dit album moet je in je collectie hebben als je van rockmuziek houdt.

Topnummers:
Hunger Strike, Say Hello 2 Heaven en Times of Trouble

5. Roy Orbison - Mystery Girl (1989)




Het laatste succesvolle album van Good-Old Roy. Er is een prachtige documentaire van een live optreden met allemaal bekende artiesten zoals Elvis Costello, Bruce Springsteen e.d.
Lekkere muziekl met die karakteristieke stem van Roy.

Topnummers zijn:
She is a Mystery to Me, You Got It en (All I Can Do is) Dream You

6. Don Henley - The End of the Innocence (1989)




Wat heeft Don Henley (the Eagles) toch een geweldige stem. En wat kan hij goede nummers schrijven. Heerlijk album voor de avonduurtjes lekker op de bank met je geliefde en een wijntje erbij.

Topnummers:
The Heart of the Matter, The End of Innocence en New York Minute

Het valt me op dat het redelijk veilige muziek is.
Ik was net een aantal jaren getrouwd en mijn oudste dochter was een jaar of 2 en de 2e was net geboren. Dat schijnt toch invloed gehad te hebben op je smaak.

Hoezo tegenwoordig? Is er iets veranderd dan?


/edit:




Hm, ik zie het probleem niet zo.

Albums die het niet gehaald hebben zijn o.a.

Seal - Seal (1991) Met knallers als Killer en Crazy
Tears for Fears - The Seeds of Love (1989) met nummers als Woman in Chains en Advice for the Young at Heart
Neil Young - Freedom (1989) met nummers als Keep on Rockin; in the Free World en Eldorado
Neil Young - Harvest Moon (1992) met nummers als Harvest Moon en Unknown Legend
Enigma - MCMXD - a.d. (1990) met nummers als Principles of Lost (Sadeness) en The Voice of Enigma

Nou, als ik het probeer:




Zie ik in ieder geval geen plaatje. Jullie wel?

/test

Vreemd. Ik heb gewoon de link van Arthur gekopieerd. Bij mij en Graf zie ik hem wel, bij Arthur niet.

Wat doe ik dan fout? Ik sleep het plaatje van het album naar dit bericht, en dan kopieer ik de link in het afbeeldingen-balkje (plaatje met dat blad). Vroeger werkte dat zonder problemen.

Het slepen gedeelte begrijp ik niet helemaal eigenlijk. Probeer eens gewoon alleen de link te kopiëren.

Werkt nog altijd niet Misschien ligt het aan mijn browser (Chrome)?

Je laatste poging doet het niet omdat je niet de hele url hebt gekopieerd.

The Charlatans - Some Friendly (1990)

vs

http://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3191.200.jpg

Ik heb dit probleem ook wel als ik via mijn I-pad werk.
Lukt ook niet altijd. De link die aan de afbeelding hangt is niet de link aan de afbeelding zelf.

Ja precies! Blijkbaar lukt het niet op mijn laptopje. Misschien dat ik dan gewoon nog linkjes naar de albumpagina ga toevoegen

dit is de link van de afbeelding:
http://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3191.200.jpg

en dit is de link die je kopieert van het plaatje: (http://www.musicmeter.nl/album/3191/image)

Je zal dan handmatig de link moeten aanpassen.

Alweer een aantal albums die van mijn longlist afkunnen. Vooral blij met Ger's nominatie van Don Henley . Die had ik nu niet direct aan jouw naam gekoppeld

Albums die bij mij inmiddels definitief zijn afgevallen, veel mainstream ja:

Billy Joel - Storm Front (1989)
Meat Loaf - Prime Cuts (1989)
Patrick Bruel - Alors, Regarde (1989)
Prince - Batman (1989)
Simple Minds - Street Fighting Years (1989)
Ten City - Foundation (1989)
The Rolling Stones - Steel Wheels (1989)

Enigma - MCMXC a.D. (1990)
Eros Ramazzotti - In Ogni Senso (1990)
Gary Moore - Still Got the Blues (1990)
Met het mooiste nummer van 1990 ... As the Years Go Passing By

Alison Moyet - Hoodoo (1991)
Guns N' Roses - Use Your Illusion II (1991)
Live - Mental Jewelry (1991)
R.E.M. - Out of Time (1991)
Roachford - Get Ready! (1991)
Tyketto - Don't Come Easy (1991)

Bruce Springsteen - Human Touch (1992)
Bruce Springsteen - Lucky Town (1992)
Madonna - Erotica (1992)

Ben een Eagles fan.

Het viel me in mijn longlist wel op dat in deze periode veelal de hoogste stemmen zijn gegaan naar greatest hits of live albums:

Depeche Mode - 101 (1989) 5,0
a-ha - Headlines and Deadlines (1991) 4,50
ABC - Absolutely (1990) 4,50
Billy Ocean - Greatest Hits (1989) 4,50
Billy Ocean - The Collection 1976-1991 (1991) 4,50
Duran Duran - Decade (1989) 4,50
Moby - Go Remixes (1991) 4,50
Phil Collins - Serious Hits... Live! (1990) 4,50
Queen - Greatest Hits (1990) 4,50
5 Star - Greatest Hits (1989) 4,50
Bee Gees - The Very Best Of (1990) 4,50
Clannad - Past Present (1989) 4,00
Daryl Hall & John Oates - The Best of Daryl Hall & John Oates (1991) 4,00
Elton John - The Very Best Of (1990) 4,00
Ennio Morricone - Once Upon a Time (1990) 4,00
Eros Ramazzotti - Eros in Concert (1991) 4,00
Eurythmics - Greatest Hits (1991) 4,00
Golden Earring - The Naked Truth (1992) 4,00
Huey Lewis and the News - The Heart of Rock & Roll (1992) 4,00
Madonna - The Immaculate Collection (1990) 4,00
Queen - Greatest Hits II (1991) 4,00
Talk Talk - Natural History (1990) 4,00
Toto - Past to Present 1977-1990 (1990) 4,00
AC/DC - Live (1992) 3,50
The Pointer Sisters - The Best Of (1989) 3,50

Het ziet er naar uit dat er nog een guilty pleasure overblijft voor mijn nominatielijst

CLASSIC ALBUMS 1989-1992
mijn zes nominaties

Ik koos enkel voor albums die me ooit echt wisten te raken.
De meeste daarvan staan wel in de startlijst, maar dit zijn er nog zes fijne.

Ook bij mij valt op dat deze periode de laatste is waarin ik nog min of meer de vinger
aan de muzikale pols hield. Daarna viel ik steeds nadrukkelijker terug op mijn oude helden.
Daarvan zijn de albums van Fischer-Z en Nits al meteen goede voorbeelden van.

Arrested Development - 3 Years, 5 Months & 2 Days in the Life Of.. (1992)



Neen, een hiphopper zal ik wel nooit worden.
Maar de flower power hop uit het zuiden van de States die begin jaren 90 boven kwam drijven
(zie ook het album van De La Soul in de startlijst) maakte mijn muzikale hartje toch gezellig warm.

People Everyday

Er werd nadrukkelijk geciteerd uit het rijke gospel en soul verleden van de Afro-Amerikaan.
Referenties naar Marvin Gaye, Aretha Franklin en in hun grootste hit natuurlijk ook Sly & The Family Stone.

Mr. Wendal

Hip hop met scherpe pop-hooks trouwens zoals in het onweerstaanbare Mr Wendal.
Met teksten die af en toe aan een ongezouten preek deden denken en geserveerd werden
door Speech, die trouwens te snel solo zou gaan en vervolgens wegdeemsterde in het grunge tijdperk.

Fishin' 4 Religion

Thema's als racisme en religie werden kritisch onder de loep genomen,
en niet zelden leidde dit tot een gezonde dosis zelf-kritiek op de Afro-Amerikaan.
Ik citeer in deze context ook graag het werk van Michael Franti (met oa Spearhead).

Tennessee

Eindigen doe ik met een les in Afro-Amerikaanse geschiedenis
waarmee AR zich zonder meer in de traditie van Marvin Gaye's What's Goin' On zet.

Fischer-Z - Destination Paradise (1992)



Na drie albums die in de UK geen potten braken doekte John Watts Fischer-Z op.
Hij probeerde het daarna solo of met The Cry, tot het eind jaren 80 weer begon te kriebelen
en een nieuwe Fischer-Z het levenslicht zag. Goed voor een paar behoorlijke onderhoudende albums.

Destination Paradise

Het derde album nieuwe stijl heette Destination Paradise en wist me anno 1992 diep te raken.
Een collectie heerlijke liedjes met geweldige zanglijnen en puike refreinen, niet zelden uitgevoerd
met een akoestische touch. De titelsong zet meteen de toon. John Watts slaat en zalft weer.

Will You Be There?

Minstens de helft van het album klinkt als instant radiovoer.
Meezingbaar als de pest en met puntige teksten die nooit vrijblijvend zijn.
En klinkt het ene liedje misschien iets te gemakkelijk, het volgende geeft je lik op stuk.

Tightrope

I walk a tight rope between an angel and a beastie boy...
Enige zelfreflectie is Watts gelukkig niet vreemd en voor je het weet,
ben je mee in de fijnbesnaarde groove die het werk van Fischer-Z zo briljant maakt.

Marguerite Yourcenar

Eindigen doe ik met een absolute Fischer-Z favoriet die samen met de titelsong
probleemloos in het rijtje old-school klassiekers als The Worker, So Long en Marliese kan.
Hou de zielenknijpers ver van je bed en luister naar dit Fischer-Z album.

Gorky - Gorky (1992)



Nooit zou Gorki nog een album maken dat zo bol stond van sterke nummers als dit debuut.
Genoeg fraaie nummers, dat wel, maar Gorky boeit 14 songs lang zonder aan kwaliteit in te boeten.

Anja

Het begon allemaal met Anja en De Laatste Dans (een hit uit 1969).
Dat nostalgie een inspiratiebron zou worden voor het werk van Luc De Vos was een understatement.
Twintig jaar laten deed hij het trouwens nog eens over met het onderschatte Veronica Komt naar Je Toe.

Lieve Kleine Piranha

Met de tweede single waren onze studentenharten definitief verkocht.
Bartje stond uiteraard symbool voor de muurbloem die in onze romantische ziel woonde.
Het was wachten op het album, dat nog een paar maanden op zich zou laten wachten.

Mia

Met de derde single en album opener Soms Vraagt een Mens Zich af
schoot Gorky dubbel in de roos. B-kant was de evergreen Mia die was geëdit
uit een studio-jam van 20 minuten en zou uitgroeien tot absolute belpop klassieker.

Boze Wolven

Tenslotte een albumtrack die moet aantonen dat de kwaliteit constant hoog blijft.
Boze Wolven (weliswaar in een live-uitvoering uit Boterhammen, maar met een vergelijkbaar arrangement)
vat de fantastische lyriek van De Vos nog eens goed samen. Plots was Nederlandstalig weer cool.

Mano Negra - Puta's Fever (1989)



Net op het moment dat Shane MacGowan The Pogues had verzopen,
dook vanuit Frankrijk een nieuwe groep op die folk hoog in het vaandel droeg.
Geen Ierse wortels, maar Spaanse, Arabische en Franse, een onweerstaanbare cocktail.

King Kong Five

Slimme zet, die met kale Beastie Boys aangeklede King Kong Five rap.
Mano Negra beklom de Benelux hitparade met voldoende branie om te blijven hangen.
Ik zag ze live op Werchter in 1990 en hoewel het nog vroeg op de dag was, een feest van jewelste.

Soledad

Wie The Pogues als referentie gebruikt, denkt in één adem aan The Clash.
En met zo'n fiesta als op Soledad legt de band van Manu Chao zijn punk sympathieën bloot.
In de teksten zat al voldoende links venijn dat de zanger in zijn solo-carrière tot rijping zou brengen.

Sidi H'Bibi

Ik stel me er een hangmat, een tequila en een dikke Cubaanse sigaar bij voor.
Al kringelt er in de muziek van Manu Negra ook altijd een oriëntaalse buikdanseres.
Buona Vista Social Club en Ry Cooder, maar dan met jeugdpuistjes.

Patchanka

Gek genoeg stond het titelnummer van hun debuutalbum op deze Puta's Fever.
Probeer je maar eens een beter fuifnummer in te denken tijdens een zomerse barbecue.
Patchanka is het sleutelwoord in het oeuvre van Mano Negra: feestroes van de bovenste plank.

Nits - Ting (1992)



Beste vrienden van MusicMeter,
dit album van de Nits behoort tot mijn meest dierbare, muzikale schatten.
De muzikale taal die het Nederlandse trio Hofstede-Cloet-Stips hierop ontwikkelt,
trippelt tot in het diepst van mijn ziel en vult me met een ongekende weemoed.

Cars & Cars

Met Robert-Jan Stips in de hoofdrol van zijn leven: elk pianomotief op Ting is raak.
Percussionist Rob Cloet beperkt zich vakkundig tot schuifelen, strelen, rinkelen en fluisteren.
En dan zijn er de teksten en de immer surrealistische metaforen van zanger Henk Hofstede.
In the mirrors of this house I've seen your face a thousand times or more.

Fire in My Head

In Fire in My Head hoor ik het pianospel van John Cale, zoals dat te beluisteren valt
op zijn prachtige album Paris 1919 uit 1973. Met een reiskoffer vol herinneringen en melancholie
vecht ik als Sint Joris met mijn demonen. Om me heen fladderen sneeuwvlokken als ware het vlinders.

Christine's World

Christine's World moet zowat het mooiste liedje zijn dat ik in jaren gehoord heb.
Opnieuw met die onvermoeibare piano in een hoofdrol wordt Christine het verhaal van een vrouw
die je al pendelend door de stad meermaals op en af de bus ziet stappen. Ze draagt een verhaal met zich mee
dat nooit het mijne zal zijn. Maar ze zet me aan het dagdromen, net als Suzanne Vega in Tom's Diner.

Maria and the Iceman (b-side Ting)

Eindigen doe ik met een nummer dat niet op het album staat, maar op één van de drie singles.
Daarop vind je in totaal nog eens 8 (en met het limited verschenen Sable 9) bonustracks uit dezelfde sessies.
Sommige nummers flirten met themaatjes die op het album in een ander lied zijn terug te vinden.
Andere tracks zijn experimenteler, maar raken me muzikaal zowaar nog dieper.

Prefab Sprout - Jordan: The Comeback (1990)



Jordan: The Comeback is eigenlijk een dubbelalbum dat gek genoeg op één vinyl schijf verscheen.
Maar het is uiteraard de CD-release die telt en die ruimte bood aan de net geen 20 prachtige liedjes.
Netjes verdeeld in vier thema's alsof het album op maat gesneden is voor dit topic.

Wild Horses

De eerste vijf nummers van de plaat zijn duidelijk geschreven met het oog op mogelijke single release.
Tussen de would be hits zaten drie singles (Looking for Atlantis, We Let the Stars Go en Carnival 2000).
Machine Gun Ibiza (een ironische knipoog naar de house en acid cultuur) en Wild Horses vervolledigen
het eerste hoofdstuk. Nooit werd de verleiding zo machtig in metaforen gegoten als op Wild Horses.

Moon Dog

Zoals Paddy McAloon wel vaker doet, laat hij in het tweede hoofdstuk van dit album
een paar vergane sterren opduiken (Jesse James krijg zelfs een tweeluik). Eén van hen is Elvis Presley
die tussen de regels van het sublieme Moondog mee mag huilen met de wolven in het donkere bos.
Opnieuw verguldt producer Thomas Dolby elke song op deze plaat met muzikaal bladgoud.

All Boys Believe Anything / The Ice Maiden / Paris Smith

Het derde hoofdstuk van Jordan: The Comeback maakt plaats voor de liefde.
Hier vormen de nummers zelfs een bijna ononderbroken cyclus, waarvan ik er drie op een rij presenteer.
Het valt daarbij op dat Prefab Sprout zich bij momenten in de wereld van de pop-musical waant.

Doo Wop in Harlem

Eindigen doen we met een vierde hoofdstuk over religie.
In het door zijn schijnbare eenvoud verrassende One of the Broken neemt God zelf het woord,
in Michael smeekt de protagonist de hulp van de gelijknamige aartsengel in om hem te behoeden
voor de zoveelste stommiteit in de liefde. Mercy Me heeft een titel die boekdelen spreekt.

Maar ik koos voor Doo Wop in Harlem, waarin maestro Paddy McAloon
zijn liefde voor de hemelse muziek van onze zwarte broeders en zusters vereeuwigt.
Alsof Ray Charles het engelenkoor begeleidt. Hoed af voor zoveel schoonheid op één plaat.

1. 808 State - 90 (1989)


Een zeer vernieuwend en invloedrijk album. De dance-revolutie was al even in volle gang en 808 State wisten als één van de eerste artiesten deze te vertalen naar huiskamermuziek. Eerst vond ik het album vooral leuk vanwege de historische waarde, maar na een jaar of 5/6 luisteren ben ik het toch gewoon wel heel erg goed gaan vinden.
Twee favoriete tracks met formidabele melodieën staan hieronder. Aan de laatste is volgens mij nog meegewerkt door A Guy Called Gerald, het derde bandlid dat rond deze tijd uit 808 State stapte. Hij is verantwoordelijk voor Voodoo Ray, wat mij betreft een van de beste dancenummers ooit gemaakt. Maar dat staat dan weer niet op dit album.
Magical Dream
Pacific 202

2. The La's - The La's (1990)


Een plaat van 35 minuten met 12 briljante liedjes in de allerallerbeste britpoptraditie, om vervolgens nooit meer iets van je te laten horen, kom daar maar eens om. Lee Mavers, songsmid, deed het. Hij was absoluut niet tevreden met de productie en trok zich min of meer terug uit de platenbusiness. Mensen die echt geïnteresseerd zijn in dit album kunnen dan ook hun lol op met alle alternatieve versies, de kitchen tape, etc. etc. Toch is dit gewoon een briljante plaat met veel liedjes in de lijn van The Who's Magic Bus (wat mij betreft het beste Who-nummer). There She Goes zal iedereen wel kunnen dromen, maar luistert u ook eens naar Liberty Ship en I Can't Sleep.


3. Nine Inch Nails - Broken (1992)


Het lag wellicht meer voor de hand hier het debuut van Nine Inch Nails op te voeren, maar deze EP vind ik een stuk beter. Niet dat de songs in de basis beter zijn, maar de band is na een aantal jaar touren ongelooflijk strak geworden en dat levert een van de meest energieke releases op uit mijn platenkast. Samen met The Downward Spiral het beste dat Nine Inch Nails ooit gemaakt heeft wat mij betreft. Ik luister nu Gave Up en krijg meteen zin het nog een uur op repeat te zetten, maar ik moet zo naar een etentje helaas. De video is niet heel prettig om te kijken overigens, zelf heb ik aan het geluid wel genoeg.
Gave Up

4. Stereolab - Peng! (1992)


Dit vind ik wel een van de allerlastigste albums om te omschrijven. Er staan bij het album ook maar twee berichten, maar die dekken de lading wel. Stereolab is waarschijnlijk een van mijn 10 favoriete bands en hoewel dit niet hun beste album is, waren ze wel al meteen in topvorm. Echt een heerlijke plaat vol hypnotiserende voortjakkerende farfisadrones, verrijkt met fraaie "fa-la-la do-pee-do zang" van chanteuse Laetitia Sadier. Stereolab is een Britse indieband die nu nog steeds meegaat en zijn invloeden overal vandaan haalt: franse popmuziek, jaren '50 exotica, Morricone-soundtracks, etc. Als luistertips kies ik voor de opener Super Falling Star en The Seeming and the Meaning.

5. Swell - ...Well? (1992)


Destijds door John Peel bestempeld als de nieuwe Nirvana, maar zover is het nooit gekomen met Swell. Muzikaal is het ook allemaal wat rustiger, maar heden ten dage zet ik dit nog veel vaker op dan Nirvana. Mooie sombere gitaarmuziek met een uit duizenden herkenbaar geluid. Unieke band, dat Swell, en voor mij zeker een van de beste alternatieve Amerikaanse gitaarbands uit de jaren '90. Luister maar eens naar At Long Last en let niet teveel op de brakke geluidskwaliteit.

6. The Prodigy - Experience (1992)


Misschien wel de leukste plaat van The Prodigy. Hier maakten ze nog onvervalste rave en valt mij vooral de tomeloze energie op. Met name de eerste plaatkant is echt fenomenaal met de ene voltreffer na de andere. Erg enerverende plaat, luister maar eens naar Your Love, misschien wel het beste nummer van de plaat. De samples, de breaks, dat pianootjes, alles valt hier op zijn plaats.

Ik vertrouw erop dat thelion nog wel met Blue Lines komt. Vreemd dat die niet in de startlijst staat, scoort toch een stuk beter dan Screamadelica en Let Love Rule op MusicMeter.

Da's wel zeker ja, van het weekend komt mijn longlist en ga ik alles wat in aanmerking komt om te nomineren herbeluisteren. Zondag of maandagavond komen mijn definitieve nominaties.