wizard schreef:
Alleen al om het titelnummer is deze cd de aanschaf beslist waard. Ik weet niet in hoeverre dit album mijn favoriete Savatage-album is, omdat ik het lastig vind Savatageplaten onderling te vergelijken, maar het is zeker een album dat er mag zijn.
Behalve de titeltrack mogen ook He Carves His Stone, Skraggy's Tomb, Miles Away en Damien er zijn. Dat wil niet zeggen dat de andere nummers slecht zijn overigens. Het enige nummer dat ik wat minder vind is Sleep, maar dat komt omdat ik die te vaak gehoord heb als bonustracks op een paar andere Savatage-cd's.

Ga ik nu de cd meteen maar weer eens aanzetten.

Edwynn schreef:
Bij de eerste tonen van het album dat pretendeert een icoon te zijn, beginnen de gloeiende sintels al te ontbranden tot een enorm vuur. Voor het herdenken van de oude death metalperiode van Paradise Lost is geen tijd. Al heel snel smeedt men je sympathie voor Icon met de eerste drie overdonderende tracks.

De vreugde die je kan ervaren uit de sombere leegheid van het leven is iets wat Paradise Lost je als geen ander kan laten zien. Ook al is de vrijheid om je heen stervende, ook al ben je weduwe of weduwnaar. Met een reusachtige regenval van bittere somberheid maakt Paradise Lost je leven weer een beetje draaglijk.

Ondanks het feit dat vocalist Nick Holmes milder dan voorheen klinkt, zijn de jankende leadpartijen van Greg Mackintosh die als wenende woorden door de ziel snijden uit duizenden herkenbaar. Ze vormen opnieuw een rode draad door een Paradise Lost album.

Door oude fans kan de nieuwe vlottere koers als verraderlijk vergif bestempeld worden. Maar eigenlijk moet je constateren dat de band middels Icon het Ware Geloof heeft gevonden.

Voor Paradise Lost is een gematigde koers het nieuwe Christendom gebleken. Met verve onderwerpt de band zich hieraan.

Moge god medelijden hebben met diegenen die Icon nog niet aan een luisterbeurt hebben onderworpen.

wizard schreef:
Fantastische cd! Hier kan zelfs geen The Angel and the Dark River of Dreadful Hours aan tippen.
De plaat begint ingetogen met Sear Me MCMXCIII, maar daarna begint het echte vuurwerk pas. Your River, The Songless Bird, en The Snow on my Hand hebben allemaal iets eigens, maar ik kan ze onmogelijk los luisteren. Als ik ze achter elkaar draai, raak ik helemaal in de sfeer van dit album, waaruit ik pas weer bij the Crown of Sympathy wakker wordt, me verbazend dat ik alweer 4 nummers geluisterd heb. The Crown of Sympathy is iets rustiger, maar zeker niet minder intens. Maar het allerbeste nummer van deze plaat blijft voor mij toch het titelnummer. Ik heb geen idee waarom, maar in al zijn lompheid kan het me zeker bekoren. Typisch weer zo'n nummer dat je meevoert naar een andere wereld. Een bijzonder duistere wereld. Met Black God word je tenslotte weer teruggevoerd naar de echte wereld.

Bobiej schreef:


En hij bevat wat moois! Het technisch geweld van 'Human' is er weer, 'Individual Thought Patterns' kan gezien worden als het meest logische reactie op 'Human'. Op 'Symbolic' worden de nummers iets frisser, hier is het - net als de voorgaande 2 albums - met een heel erg fijne productie, lekker lompig, van de legendarische (death) metal producer; Scott Burns.

Met lompig bedoel ik zeker niet het technische niveau; het hele album klinkt gewoon wat zwaar.

Het absolute hoogtepunt van de hele cd vind ik Chuck Schuldiner's gitaarpartijen. Zoals het begin van 'Overactive Imagination' straalt de instrumentbeheersing er van af, en het tapping gedeelte aan het begin van 'The Phillosopher' ( Do you feel what I feel..!) met Hoglan's (wat een drummer!) fills erdoor heen, en Chuck's brute (zoals paulisdik al zei, wat een geluid uit zo'n klein manneke ) grunt, en die solo's...

De solo's van Death zijn telkens weer prachtig, melodisch van hier tot gunder, geweldig.

Ik heb hier weinig op aan te merken; ik vind hem alleen minder dan Human. Verschil moet er zijn; ik geef hem 4*. Neemt niet weg dat dit een Death metal pareltje is, en 1 van de vele bewijsstukken dat Death gewoon mijn favoriete Death metal band is .

The_CrY schreef:
Ik wil het vanavond wel doen dan, om voor jou in te vallen. Doe jij het vanaf morgen dan?

AOVV schreef:


Ik zal de presentatie vanaf 1994 op mij nemen.

AOVV schreef:


Zie ik net dat de deadline morgenavond is..
Dan ben ik niet thuis. Ik kan de presentatie zondagvoormiddag wel doen, maar als iemand anders tijd / zin heeft, mag die het altijd doen morgenavond.