De leeuwin is ook dood

De vakantieganger ook

Indien zo, dan staat er in ieder geval een album uit de top 10 in mijn top 20. Bij mij staat ie in ieder geval op nummer 3. En wat dacht je van deze videoclip

Mensen die The Avalanches dit jaar niet in hun top 20 hadden zijn crazy in the coconut

Geen Avalanches hier, mocht er maar 20 kiezen.
Ik heb wel .Peter Pan Speedrock

Coldplay die heb ik vanaf het begin intens gehaat. De nummer niks in mijn lijst en alleen om opportunistische redenen op een uiterste 10e positie in mijn voorspelling. Next zaaf !

Geweldige clip! (referring to Clip)

.

En de eenzame man ook al en, muzikaal gezien, Coldplay tegenwoordig ook.

Ja dat liedje deed het ook goed in de 2000 editie van het song top 10 per jaar topic.

Dat heeft er bij mij niets mee te maken, heb daar niet eens aan gedacht toen ik mijn lijstje maakte. De andere die nog komt naast de kloon vind ik juist wel verrassend​ hoog geëindigd.

Voor een bassist ?

Sorry dan, this boy needs blijkbaar therapy

Coldplay was mijn nummer 5. Wat er verder ook van de band geworden is, dit debuut staat nog fier overeind - zowel de hits als de de rest (Spies )

Ik weet nog wel toen ik voor het eerst iets van Coldplay hoorde destijds, Shiver was dat geloof ik. Eerste wat ik dacht was ook van "wat een vervelende Buckley-kloon". Compleet de techniek en stijl van Buckley gekopieerd, zonder er echt iets aan toe te voegen. Misschien heb ik daarom nooit echt iets met Coldplay gehad, al hebben ze in de loop der jaren wel een handvol mooie nummers gemaakt.

Het heeft ook niet echt meegeholpen dat er destijds heel veel van dit soort bands waren en dat Coldplay zo'n beetje als laatste op de bandwagon sprong... Heb ook nooit gesnapt waarom Coldplay dan weer wel zo groot werd en andere bands niet, maar destijds werden ze al flink gehypet. Weet nog wel dat ze op Crossing Border 2000 in de Melkweg stonden en het afgeladen was. Na een kort stukje zijn we weggegaan om in de andere zaal Sigur Ros te gaan kijken, dat was een stuk beter.

In 2000 vond ik het debuut van Coldplay best wel goed, ook de opvolger vond ik best goed.
Nu doet het mij niet zoveel meer.

Same here: ik vond ze al goed toen ze nog niet vergeten waren dat te zijn.

Ik had dezelfde ervaring met Coldplay bij Crossing Border, het was zo druk dat wij ook naar Sigur Ros gingen. Coldplay zou ook nog op Lowlands spelen dus we dachten dan zien we ze daar nog wel. Ik vond en vindt het debuut nog steeds een fraaie plaat, maar nooit gedacht dat ze zo groot zouden worden. Datzelfde geldt trouwens voor Sigur Ros.

3. Grandaddy - The Sophtware Slump
https://www.musicmeter.nl/album/725

Punten : 512
Nom. : 22 x
Nr. 1 van : ArthurDZ, andré, Koenr

Grandaddy deed het voortreffelijk. Wisselde in het eerste helft stuivertje met de koploper en pas met de laatste 10 lijstjes werd het wat minder.

De band werd in Modesto, California, opgericht in 1992 door zanger, gitarist en toetsenist Jason Lytle, bassist Kevin Garcia (die eerder deze maand plotsklaps overleed) en drummer Aaron Burtch. De groep werd aanvankelijk beïnvloed door Amerikaanse punkbands als Suicidal Tendencies en Bad Brains.

Lytle was een voormalig professioneel skateboarder, die geswitcht was naar het muzikantenbestaan nadat een knieblessure hem dwong om met skaten te stoppen (een aantal van de vroege optredens van de band waren tijdens skateboardwedstrijden). Hij werkte bij een rioolwaterzuiveringsbedrijf om de aanschaf van apparatuur te financieren.
De bandleden construeerden een studio ten huize van de familie Lytle en de eerste release van de band was een zelfgeproduceerde cassette Complex Party Come Along Theories in April 1994.

In 1995 sloten gitarist Jim Fairchild (ook een ex pro-skater) en toetsenman Tim Dryden zich bij de band aan. Ze maakten een tweede cassette om te releasen, maar die werkte als demo voor platenlabel Will en in plaats van de cassette werd mini-album A Pretty Mess by This One Band in April 1996 uitgebracht.
Het debuut, Under the Western Freeway, volgde en die plaat werd in Europa wel opgepikt - leidend tot onder andere een main stage performance bij het Reading Festival van '98 en een mooie 22e plek bij ons Album van het jaarspel - maar de plaat deed in de US zo goed als niks.

Ontevreden met de inspanningen van WIll Records werd deze mij. ingeruild voor een betere deal met Richard Branson's V2 Records in 1999. Na heruitgave deed Under the Western Freeway het in de US veel beter.

Na de EP Signal to Snow werd de succesvolle opvolger The Sophtware Slump uitgebracht.

Mooie plaat voor af en toe.

Mijn nummer 11 wel hoog hier, door mij niet meer verwacht eigenlijk.

Ik had deze wel hoog voorspeld, mede omdat ik het zelf ook een prachtige plaat vind. Ontdekt via de voorganger, maar dit was wel nog een stukje mooier met een geweldig openingsnummer en het prachtige You'll Aim Toward The Sky.

Afgaande op de berichten van Gretz denk ik dat hij deze ook wat lager had verwacht? Ik had de plaat die op 2 eindigt weer ergens onderin de top 10 verwacht...

Grandaddy werd door 10 voorspellers verwacht, alleen GrafGantz had hem niet zien aankomen. Johnny Marr was de enige die hem exact juist zag aankomen.
herman komt met nog twee albums te gaan naast leider Gretz.

127** Gretz 17
127* herman 19
107* vigil 18
105* motel matches 19
103 EttaJamesBrown 19
87* wibro 19
84* Johnny Marr 20
81 dix 16
79 GrafGantz
79 Joezer49263 13
70 deric raven 19

Ja, mooie plaat voor af en toe. Op 15 bij mij.

De beste moet nog komen wat mij betreft: deel IV

Is dat die met covers?

Gradaddy op 6 en Coldplay op 2 in mijn lijstje. Aardige score deze week.

Kennen jullie de 'nieuwe' Grandaddy al? Ook erg goed.

Dat mag ook wel voor dat geld

Nee, dat is die met geheel eigen songs.

2. Songs: Ohia - The Lioness
https://www.musicmeter.nl/album/4625

Punten : 599
Nom. : 25 x
Nr. 1 van : Renoir, deric raven, motel matches, shinybeast

Begon goed, deed het beter (langdurig de vaste nummer 3) en zette na driekwart spel nog een stapje. Kwam zelfs nog in de buurt van de nummer 1.

Molina begon zijn muzikale loopbaan in de omgeving van Cleveland, waar hij als bassist in heavymetalbandjes speelde. Daarna legde hij zich toe op het schrijven en in lo-fi opnemen van alternatieve countrymuziek. Hij bracht in eigen beheer albums uit en maakte daarvoor gebruik van diverse artiestennamen, waaronder Songs: Radix, Songs: Albian en Songs: Unitas en distribueerde deze bij optredens.

In het begin van 1996 werd zijn eerste single uitgegeven, getiteld Soul. Het toen net opgerichte platenlabel Secretly Canadian benaderde Molina om nog een single op te nemen. Een jaar later werd zijn debuutalbum door hen uitgegeven. Hij maakte sindsdien gebruik van de artiestennaam Songs: Ohia. 

In 2000 bracht Molina drie albums uit: deze The Lioness, opgenomen in Glasgow met producer Andy Miller en hulp van Alasdair Roberts en leden van Arab Strap, het zeer donkere Ghost Tropic, opgenomen met Mike Mogis, en Protection Spells, a solo album, ook weer verkocht bij live shows en nu out of print.
In 2000 had Molina zijn karakteristieke tenor gitaar even terzijde geschoven ten faveure van de traditionele zessnarige elektrische en had een echte band om hem te ondersteunen bij optredens met de gebroeders Rob en Dan Sullivan op bas en gitaar, Jeff Panall op drums en Jim Grabowski op keyboard.

Over de naam: in de Hawaiiaanse mythologie (dit verhaal is ook bekend uit de Griekse) waren Ōhiʻa en Lehua twee geliefden. De vulkaangodin Pele werd verliefd op de knappe Ōhiʻa en trachtte hem te verleiden, zonder succes. Uit jaloezie veranderde Pele Ōhiʻa in een boom. Lehua was ten einde raad en uit meelij veranderden de andere goden haar in een bloem en plaatsten die op de boom.

Heel erg mooie plaat van een artiest, die mij tot tranen kan roeren en met sowieso een sterke discografie. Ruimschoots in mijn lijst.

Fantastisch deze op 2 terug te vinden. Bij mij ook.

En nog eentje uit mijn top 10 hier in de top 10: mijn nummer 10, 10,10, 10.....