Signals, NGD en Sextet lijkt mij.

Maar na de wekker zet ik in op 3. Thriller, 2. Porno, 1. NGD

Ik sta gecorrigeerd. Tenzij hij heel de top 10 niet gehaald heeft natuurlijk.

Allicht heeft hij dat. Het is tenslotte geen prog of hardrock.

Cale is mijn nummer 1, misschien heeft dat geholpen? Die twee andere verwacht ik ook.

Dire Straits?

Ik kan het niet helpen, maar vind noch steeds Telegraph Road een fantastisch nummer.

Noch ik

Ik heb er uiteindelijk slechts 4 van de10, matige score dus, maar het mooiste zal wel op 11-25 staan.

Hoe kom je daar nou bij? ik heb er zowaar 5 van de 10.

Bah, nee zeg.

Nebraska op 2 bij mij. Joe Jackson op 15. Vrees voor mijn nr 1, maar was ook te verwachten.

3. The Cure - Pornography
https://www.musicmeter.nl/album/1266

Punten : 520
Nom. : 23 x
Nr. 1 van : Lying Mouth, nelis

Gedoemd om als runner-up te eindigen, maar op het laatst werden ze van dit trieste lot verlost.

Het ging niet goed met The Cure toen ze Pornography opnamen. Zwaar druggebruik, agressief gedrag en Robert Smith's depressie zongen door in de muziek en teksten.
Vooraf hadden ze de non-album single Charlotte Sometimes uitgebracht en deze single, en dan vooral de angstaanjagende B-kant Splintered In Her Head was een voorproefje van wat er komen ging.

De leden switchten wel vaker van instrument en deze plaat liet Tolhurst voor het laatst als vaste drummer horen. Hij speelt op Pornography al toetsen en werd hierna de groep's vaste toetsenist.

Smith vertelde nadien dat hij voelde dat hij twee keuzes had: kappen met alles (de band? het leven?) of de rotzooi van zich af spelen. De plaat werd zijn 'fuck off record'. De band had excessief getoerd en het materiaal en het op elkaars lip zitten en het weinig gelegenheid hebben andere dingen te doen, vloog hen naar de keel. Men gebruikte veel LSD, dronk veel en sliepen ten kantore van hun platenmaatschappij.
Met name Smith en Gallup waren erg (zelf-)destructief en niet te genieten. Na de release verliet Gallup de band en switchte The Cure naar een veel zonniger, radiovriendelijk geluid.

Absoluut geweldige plaat. Mooie stap t.a.v. hun vorige twee. Zeer donker, maar met graagte gedraaid hier ten huize.

The cure, ach weer zo'n depresief plaatje.

Toch een plekje lager dan verwacht. Ooit aangeschaft vanwege het fraaie A Strange Day. De rest stelde, zoals gebruikelijk, teleur. Niet in mijn top-20 derhalve.

Ik vind jullie ook een beetje depressief overkomen.

Mooi album. Donker en onheilspellend.
Op 5 in mijn daverende 20 lijst.
Ik begin deze band steeds meer te waarderen.

Dan gaan we nu van 84 terug tellen tot we met zn allen neer vallen?

Bij mij ook op 3

Vind je? Lang geleden dat ik zoveel platen in de top 10 had: dit is mijn nummer 6.

Ja, is wel jou jaartje west!

Wie had dat gedacht? 1982. Ik was toen 16, mooi jaar, lang geleden....

mooi geleden met lang haar?

2. Michael Jackson - Thriller
https://www.musicmeter.nl/album/328

Punten : 530
Nom. : 24 x
Nr. 1 van : Superbitch, GrafGantz, ArthurDZ, west

En de vaste nummer 4 moonwalkte de laatste dag nog even over twee plaatjes heen.

Na Off The Wall - zeer groot succes - kreeg Jackson het mentaal zwaar. Het succes isoleerde hem, hij kon zich niet meer zo op straat vertonen zonder hysterie te veroorzaken. En zoals hij dat zelf als geen ander kon verwoorden: "Even at home, I'm lonely. I sit in my room sometimes and cry. It's so hard to make friends ... I sometimes walk around the neighborhood at night, just hoping to find someone to talk to. But I just end up coming home."

Daarnaast wilde hij de grootste worden en dat lukte na Off The Wall niet stante pede. Weer in zijn woorden: "It was totally unfair that it didn't get Record of the Year and it can never happen again." wat gold voor Off The Wall weliswaar.
Ook de pers reageerde niet naar zijn wens, wat hem achterdochtig maakte, ook in relatie met zijn huidskleur die hij mede als oorzaak zag.

Voor Thriller beschikte het team Michael/Quincy over zo'n 30 songs, waar uiteindelijk 9 stuks van op de plaat verschenen. Men startte het opnameproces met het Jackson/McCartney-duet en betrok gaandeweg bij opname en productie de band Toto.
Vooral Quincy Jones werd wat narrig tijdens de opnames vanwege de vele uren die Jackson op de bijbehorende danspasjes oefende. Uiteindelijk waren Jones en Jackson ontevreden over het resultaat en werd de boel geremixed, wat nog eens een week per song in beslag nam.

Jackson legde (uiteraard) de lat zeer hoog en wilde 9 killertracks op zijn album. Bij de creatie werd wijlen Rod Temperton nadrukkelijk betrokken, die drie songs voor het album schreef (Jackson vier). De afspraak werd tevens gemaakt dat het een Off The Wall extra extra zou worden: funkier, steviger (en de ballads zoeter). Het album werd een klapper als er nooit eerder was, in ieder geval qua verkoopcijfers.

Plaat die ik niet gemakkelijk vind te beoordelen. Een aantal tracks vind ik geweldig en een paar een pak minder. En was zo hot indertijd, en ik zo tegendraads, dat ie huize zaaf pas veel later mocht betreden.

Ik heb hem nog steeds niet.

Feest in Huize Graf vandaag, ik had hem niet zo hoog verwacht

The Cure op 5 en Joe op 9 MJ op 21 en nu het favoriete plaatje van de spelleider

Wie, waar? In deze kou!

Kortom toch wel een aalgladde top 10, op Maiden en Porno na dan, alhoewel dat ook niet snoeihard is

Vooral die nummer 1