R.I.P. Edgar Froese

Fuck

Wat een naar bericht Hoewel geen fanatiek volger, wel geschokt dat de muziek weer één van de pioniers kwijtraakt. R.I.P. Edgar Froese

Dat is inderdaad even schriken, het overlijden van Edgar Froese. Een man die maar door bleef werken en volgens mij nog genoeg muzikale ideëen had om nog vele kasten en planken te vullen met muziek. Het is gek dat zo'n iemand er niet meer is. Ook zijn uitspraken over de dingen die het leven met zich meebracht zijn ilosofie over het bestaan hebben mij altijd geraakt. Ik ging hier ook anders over de dingen denken. Het gaf voor mij diepgang aan mijn bestaan. Het is dan ook vreemd dat zo iemand er niet meer is. Rest mij nu te tikken, Edgar Froese bedankt voor al uw werk en dat uw gedachten bij mij voort blijven leven.

Ergens in 1991 leerde ik op eigen gelegenheid de muziek van Tangerine Dream kennen. Door de jaren heen, tot op de dag van vandaag, heb ik het werk van de band, maar ook het solowerk van Edgar Froese nauwlettend gevolgd. Op het gebied van inspiratie, emotie, impact en artistiek vernuft heeft de muziek van zowel Tangerine Dream als Edgar Froese veel voor mij betekend. En dat zal het altijd blijven doen.
Vorig jaar heb ik de band nog live mogen bewonderen in Nijmegen, niet wetende dat het zowel de eerste als de laatste keer zou zijn. Ik ben dan ook heel blij en dankbaar dat ik ze toen toch nog heb mogen aanschouwen.

Met het overlijden van Edgar Froese is er een einde gekomen aan een tijdperk.

Als nagedachtenis draaide ik op een gegeven moment het prachtige "One Fine Day in Siberia" van Edgar Froese - Beyond the Storm (1995), aangezien juist dit nummer op de één of andere manier als eerste door mijn hoofd spookte, vlak nadat ik vernam dat Edgar was overleden.

R.I.P. Edgar Froese

Daar kun je dan járen mee vooruit, want als één ding me is opgevallen, is dat Tangerine Dream zovéél muziek heeft gemaakt, nog afgezien van het solowerk van de leden. Echt zo'n band waarvan je je afvraagt: where do I begin?
Ik had er in de jaren zeventig een paar albums van en begon me in de jaren negentig wat meer te verdiepen in hun werk. Met name tijdens de Virgin-jaren hebben ze prachtige dingen gemaakt, al nam mijn belangstelling in hun Jive-periode weer af. Bewonderenswaardig is dat ze altijd zeer actief en relevant zijn gebleven, ook in de 21ste eeuw. En Edgar was de enige die er al die jaren bij was.

Het woord 'pionier' is hier al meermalen gevallen, en volkomen terecht natuurlijk. Ik ben geen groot kenner van het genre, maar was TD niet gewoon de allereerste band die de elektronische muziek voluit onder de aandacht van een breed publiek bracht?

R.I.P. Edgar Froese

WTF...

Rijen TD en ook wat solo van hem in de kast staan dus een band welke bij mij op grote sympathie kan rekenen, uiteraard geld dit dan ook voor de oprichter en frontman van de band. Hopelijk kan zijn zoon Jerome de kar nu gaan trekken.

R.I.P. Edgar Froese

Froese was een held.

Een pionier, goed mens, en fijne componist, dit komt onverwacht hard aan bij mij als liefhebber van zijn muziek, als nagedachtenis heb ik nu het album Ages op staan.

Edgar Froese zou ooit eens gezegd hebben;

“There is no death, there is just a change of our cosmic address.”

Hij zou nog wel eens gelijk kunnen hebben ook.

R.I.P. Edgar Froese

R.I.P. Edgar Froese, een man wiens werk ik net begon te ontdekken en - hoe kan het ook anders - te waarderen. De adoratie vanwege Gerards Dream en tangmaster (mijn gidsen doorheen het fenomenale aantal albums) is volkomen terecht.

Nog meer slecht nieuws, Demis Roussos is in de nacht van zaterdag op zondag overleden...
Demis Roussos (68) overleden | Muziek | De Morgen - demorgen.be

R.I.P. Demis

R.I.P. Edgar Froese en Demis Roussos met zijn prachtige stem

Als het waar is (het lijkt er wel op): een groot zanger is heengegaan, bekend van mooie melodieën, zoals My friend the wind, en natuurlijk met Aphrodite's Child: Rain and tears, It's five o'clock...

Damn, R.I.P Demis Roussos.
Zo blijft het een tijd rustig in dit topic en zo gaan er twee iconen heen.

R.I.P. Demis Roussos.

Stem die klonk als een klok.
Eind jaren '60 Aphrodites Child.
Aan het begin van de jaren '70 solo zeer prominent aanwezig in de hitlijsten met grote successen.

Steeds meer iconen uit dat verleden ontvallen ons helaas.

Dacht eigenlijk dat hij al veel ouder was.

R.I.P. Demis Roussos.

Inderdaad, ik had ook het idee dat hij ouder was. Slechts 68 geworden.

R.I.P. Demis Roussos.

Langzaam maar zeker lijkt het er op dat we aan het afscheid nemen zijn van artiesten die vanaf de jaren zestig van de vorige eeuw actief waren in de muziek. Een generatie die mede aan de wieg van de huidige popmuziek heeft gestaan. Rust in vrede Demis Roussos.

Over de doden niets dan goed, maar ik vind dat voor Demis Roussos een uitzondering mag worden gemaakt. Wat een vreselijke baggermuziek werd door deze man opgenomen.
En het werd nog op de radio gedraaid ook!

Hoho, Rain and Tears is voor mij wel de soundtrack van de allereerste verbroken verkering en It's Five O'Clock haakte daar wel bij aan.

FYI: de wind is nooit mijn vriend geweest en de indiajurkkatoenen heer werd steeds meer een pastiche van zichzelf. Maar Rain &Tears blijft een glorieus mo(nu)mentje, toch!

RIP Demis Roussos
Wat een geweldenaar.

"Rain and tears are the same."

Doodsoorzaak blaasontsteking? Het gerucht ging dat ie nooit ondergoed onder die jurk droeg.

R.I.P. Demis Roussos.
Die machtige stem.
Een van de mooiste uit de popmuziek en Aphrodite's Child was geweldige muziek.
Heel jammer.

Ik lees ergens aan kanker.

Niet allemaal bagger hoor.

Blade Runner soundtrack

Foute opmerking wat mij betreft. Je bent niet grappig.

R.I.P. Demis Roussos

Toevallig zaterdagavond voor het eerst gezien. Goede score!

Ai pijnlijk. Misschien nog even zijn album Demis uit 1982 uit de kast halen vanavond. Moet ik nog een stem geven.

RIP Demis.

Geen liefhebber maar een kleurrijke zanger was hij zeker.

R.I.P Demis Rousos.