Eigenlijk heeft het me nooit zo weten te raken als één van de groten overleed. Je kent de beste mannen en dames niet persoonlijk. Maar soms is de muziek die zij gemaakt hebben wel persoonlijk. En dat had ik toch zeker met enkele nummers van Percy Sledge. Als kleine jongen hoorde ik When A Man Loves A Woman. Zo had ik stiekem het singletje uit mijn vaders platenkast getrokken. Hoewel ik te jong was - wat zou het zijn; 6 jaar? - om te beseffen waar Percy eigenlijk over zong, heeft die soulsound mij nooit meer losgelaten. Dus bij deze een kleine ode aan een zanger die mij wist te betoveren..
http://images.coveralia.com/autores/fotos/percy-sledge54458.jpg

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Één van de allerbekendste soulnummers allertijden: Percy Sledge - When A Man Loves A Woman (1966)
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Percy Sledge werd in 1966 wereldberoemd met het nummer When A Man Loves A Woman. De zanger had het nummer opgenomen nadat zijn vriendin hem had verlaten. Liefde maakt blind, en Percy wilde het licht nooit meer zien. Zo zingt hij: "Well, this man loves a woman. // I gave you everything I had. // Tryin' to hold on to your high-class love. // Baby, please don't treat me bad." De soulman, met dat kenmerkende spleetje tussen de voortanden, leek mij allerminst de casanova en toch had ik nog nooit zoiets romantisch gehoord. De intensiteit waarmee Percy zingt is ontwapenend. Nummers als I Stand Accused en I'm Hanging Up My Heart For You zijn ook bijzonder mooi. Percy Sledge zou maar liefst 5 albums opnemen voor Atlantic.

R.I.P.

He bah, dit nieuws wat tot nu toe even aan me voorbijgegaan deze dag.

Nu begrijp ik waarom ik opeens When a Man voorbij hoorde komen op de radio.

Rust in vrede Percy.

R.I.P. Percy

RIP Percy Sledge.

Bij mijn generatie vooral bekend geworden door de hit My special Prayer, van eind 1974.
Voor mijn gevoel stond hij altijd vriendelijk lachend op foto's, zo blijf ik hem ook maar herinneren. Een vakman.

Hmm, dat zal dan een heruitgave geweest zijn? En misschien deels verantwoordelijk voor het feit dat My Special Prayer één van de grootste top 40-hits aller tijden is. Blijkbaar, ik heb het nooit eerder geweten, heeft hij twee keer in de top 40 gestaan. Oorspronkelijk in 1969 namelijk al.

R.I.P. Percy Sledge
Niet mijn favoriete soulzanger, de twee hits die ik van hem ken, hebben me zelfs nooit zo veel gedaan. Maar het zijn wel klassiekers natuurlijk. En sterk gezongen, dat staat buiten kijf.

Percy Sledge R.I.P.

R.I.P. Percy Sledge

R.I.P. Percy Sledge

My Special Prayer vind ik een geweldig nummer, thx

R.I.P. Percy Sledge.

When a man loves a woman haalde in 1966 slechts de twaalfde plaats in de Nederlandse top-40, terwijl My special prayer in 1969 vijf weken op nummer 1 stond en vijf jaar later nog eens de derde plaats haalde. Ja, ook ik behoor tot de generatie die Percy Sledge via dat laatste nummer leerde kennen (hoewel ik er indertijd weinig waardering voor kon opbrengen -- maar dat is inmiddels wel veranderd).

Ton van der Kleij (Earth & Fire) is overleden.

Drummer van Earth & Fire overleden | ThePostOnline - media.thepostonline.nl

Oei... een stukje van een enorm grote jeugd- èn volwassenenliefde. R.I.P. Ton van der Kleij.

Die moest ik even opzoeken... toch de drummer gedurende de hele hoogtijperiode + staart.

Een welgemeend R.I.P. dan maar

R.I.P. Ton v.d. Kleij. De enige echte E&F trommelaar.

R.I.P.

De man heeft lang vanaf zijn drumkrukje naar het wiegende achterwerk van Jerney mogen kijken, in die dagen zeker geen straf.

R.I.P Ton v.d Kleij. Topdrummer.

Ai.... R.I.P. Ton v.d. Kleij.
De man van de kenmerkende mokerslagen op Maybe tomorrow maybe tonight.

Ai! R.I.P.

Inderdaad, een heel herkenbare drumsound. Rust in vrede Ton v.d. Kleij. En mocht het rommelen in de lucht van de onweer, dan weet ik nu hoe de vork aan de steel zit.

Ff slikken John Verhoeven... ons maatje en grootste fan... RIP John...
http://www.omroepbrabant.nl/?news/2281891283/John+Verhoeven+van+Helvoirts+Weekend+dood+gevonden+in+uitgebrande+auto+voor+Jeugdhuis+Dn+Inbreng.aspx

Franse zanger Richard Anthony overleden | NU - Het laatste nieuws het eerst op NU.nl

R.I.P. Richard Anthony........had in 1963 een hit in ons land met het nummer
Donne moi Ma Change (Too late to worry). Nam meer dan 600 nummers op en waren veelal covers

Johnny Kemp verdronken

Z'n enige (grote) hit in NL: Just Got Paid

R.I.P. Johnny Kemp

Een aantal dagen geleden is ook Jack Rieley overleden, manager/producer/tekstschrijver die o.m. bekend werd vanwege zijn samenwerking met the Beach Boys in de jaren '70 (het was zijn idee om de LP "Holland" in Nederland op te nemen) - met Machiel Botman nam hij het "Western Justice" album op.

Jack Rieley's dood heeft de krant niet gehaald, maar de man verdiende een standbeeld bij de kerk van Baambrugge. Hij was de man die daar de idiote, legendarische onderneming "Holland" vormgaf, een villa voor elke Beach Boy vond, in één klap acht hagelnieuwe Mercedessen kocht, honderden kubieke meters surfstrandzand liet overvliegen en het Amsterdamse uitgaansleven onveilig maakte ...om maar wat te noemen... Toen iedereen zich terug naar Californië spoedde, bleef hij hier nog jaren hangen en bracht een mooi conceptalbum uit. Hij zong met doorleefde stem 'A Day in the Life of a Tree' (Surf's Up) en was de verteller van het sprookje op de bonussingle bij 'Holland'.
Jack Rieley, je was een held!

Jack Rieley: tja een typisch voorbeeld van onderwaardering. Het erg fraaie Western Justice uit 1975, paar geleden weer gevonden op een platenbeurs (helaas zonder tekstbrochure) blijft een uniek conceptalbum, met een nog steeds actuele inhoud. Zal 'em straks draaien. R.I.P.

Dat ga ik dan ook maar doen, dat Western Justice draaien en denk aan Jack terwijl ik het tekstboek lees...
Bedankt voor het bezorgen van het doodsbericht, Poles Apart!
R. I. P. Jack Rieley.

The Beach Boys kwamen, mede door Toppop, graag in Amsterdam. Ad Visser vertelde eens dat in de studio een deur was naar de buren toe. En dat was een soort House Of The Rising Sun. Lol
Toppop had in die tijd vele topbands, die graag naar Amsterdam kwamen.

R.I.P. Guy LeBlanc

Camel heeft weer een toetsenist verloren. Weer aan kanker. Kan het niet geloven. Guy schreef regelmatig op Facebook en daar klonk het alsof ie steeds beter werd. Was volop aan het musiceren, schrijven en opnemen. En dan ineens dit nieuws. Onbegrijpelijk. Ik ben geschokt.

Ik lees het ook net (via weer een andere toetsenist van Camel, Ton Scherpenzeel), triest nieuws.

R.I.P. Guy LeBlanc