Oh ?

Z'n repetoire was niet altijd cutting edge, maar wat had de man een bloedmooie stem.

Voor alle Sisters of Mercy fans die het origineel niet kennen, moet je horen hoe zwárte gothic klinkt:




Overigens deelt hij z'n sterfdag nu met een andere lange kale charismaticus.

It Started with a Kiss.



Wat een kippenvel plaat blijft dat toch.
Uitgebracht in de zomer van mijn eerste liefje.

Veel langer dan een week heeft het nooit geduurd.
Want mooie liedjes duren niet lang.

Veel leuke nummers inderdaad, maar Emma spant de kroon. R.I.P. Errol Brown...

Ai.....onderdeel van mijn jeugd.

R.I.P Errol Brown.

Dat zal m'n vader niet leuk vinden. R.I.P. Errol Brown.

R.I.P. Errol Brown

Rust in vrede Errol Brown.

R.I.P. Errol Brown

Perfect gevoel voor de juiste single.
Hitparade iconen, Hot Chocolate.

Misschien toch die vermiste Greatest Hits eens spelen. Ik denk dat ze een eind richting 20 komen ...

Persoonlijk heb ik t meest met de jaren 70 van deze band, toen de album tracks vaak nog een tikje beter waren. Bv Cicero Park (1974) met naast single Emma bloedstollende tracks als Could've been born in the Ghetto en het titelnr.

Geweldig album, Cicero Park.
Alleen in Engeland al meer dan 30 hits. In een tijdsbestek van 1971-1983.

R.I.P.Graig Gruber

R.I.P. Errol Brown

R.I.P. Errol Brown.

Why Errol Brown's Hot Chocolate were a far stranger group than they are given credit for | Music | The Guardian - theguardian.com

Mooie en rake observatie ... thnx.

R.I.P. Errol Brown

Errol Brown Zo'n, prachtige herkenbare stem had die man!

Emma (en het album Cicero park 1974) ook voor mij het hoogtepunt uit het oeuvre van Hot Chocolate....

Weer die verdomde ziekte! Pffff......

R.I.P. Errol Brown.

Puur jeugdsentiment, ik kocht in de jaren 70 vaak singles, en van Hot Chocolate heb ik er een heleboel. Verder slechts één LP en twee Greatest Hits CD's van ze. Dat zegt iets over hun vaak uitstekende singles, terwijl hun LP's voor mijn gevoel nooit zo sterk waren. Maar dat hierboven geciteerde artikel maakt mij toch wel nieuwsgierig naar hun albumwerk. Ik zal het eens checken, al blijft het triest dat het overlijden van Errol Brown daar de aanleiding voor moet vormen.

R.I.P. Errol Brown

Toetsenist John Tout van Renaissance is overleden.

Van een heel andere orde, maar evengoed zeer bepalend voor het geluid van de band waar hij deel van uitmaakte van 1970 tot 1980 - zonder twijfel hun beste periode.

Renaissance combineerde folk met progrock en klassieke invloeden en dat resulteerde in prachtige muziek, die ik pas enkele jaren geleden in zijn volle omvang heb ontdekt. Zijn keyboards en pianopartijen speelden een belangrijke rol in het groepsgeluid. Bovendien schreef hij behoorlijk wat nummers van de band.

R.I.P. John Tout

R.I.P. John Tout. Mooi en sfeervol werk.

R.I.P John Tout.

R.I.P. John Tout

Errol Brown

Dit is een mooi voorbeeldje van hun wat weirdere donkere sound. Geweldig nummer, vind ik al 38 jaar!

R.I.P. John Tout. gaucho heeft gelijk: hij was heel bepalend voor de mooiste Renaissance albums.
Hij was ook zo'n toetsenist die je meteen herkent.

Het moet lukken dat ik net de Canterbury scene ontdek, en vooral dan de Renaissance-albums...
R.I.P. John Tout!

R.I.P. Errol Brown.

R.I.P. Rutger Gunnarsson bassist van ABBA

Abba stond toch wel aan het begin van mijn muzikale reis, en omdat je alles van je eerste LP's veel beter onthoudt, komt zijn naam me wel bekend voor. Want Abba had, naast het bekende viertal, wel degelijk een echte band achter zich, zowel studio als live. Volgens mij heeft Rutger Gunnarsson op alle albums van de groep gespeeld. En ik vind dat-ie best wel een stempel op Abba's muziek heeft gedrukt, met name in nummers als The name of the game en Gimme Gimme Gimme. Op die laatste mag hij nog een stukje soleren met een funky slap-bass.

R.I.P. Rutger Gunnarsson. Thank you for the music.