Shane MacGowan
Toch wel een held en een grote meneer, zo veel is zeker.

Las vanochtend nog een nieuwsbericht over zijn ziekenhuisopname. Bij de foto zag hij er wel heel beroerd uit. Heeft het nog verbazingwekkend lang volgehouden.

Mijn eerste herinnering aan hem was dat hij werd afgevoerd van het Pinkpop-podium, hij kon nauwelijks nog uit zijn woorden komen zo bezopen was hij.

R.I.P.

Ah dat wordt dus de Kerstplaat van 2023

Verder natuurlijk eeuwig zonde maar dat was al jaren het geval

De foto die eind vorige week al "rond" ging beloofde al weinig goeds.

R.I.P. Shane MacGowan

Vreemd dat het overlijden van Shane me zo raakt. Maar goed, de goede man heeft geleefd voor 2 (of meer). Nog eventjes mee zingen met dit o zo mooie nummer. Rust in vrede ...

Ook mij raakt het , terwijl je al wist dat dit niet meer kon standhouden. Grote meneer toch wel .Een diepe buiging voor je werk. R.I.P. Shane

"And a rovin' a rovin' I'll go"

R.I.P. Shane MacGowan, inderdaad een hele grote meneer. Ik heb een hekel aan Kerstmuziek, maar Fairytale of New York mag altijd.

Hij stond natuurlijk al heel lang bovenaan de lijst en zijn dood verbaasd hooguit doordat die nog laat kwam.
Maar het raakt me, hij heeft prachtige muziek gemaakt. Als tekstschrijver stond hij op eenzame hoogte. En qua attitude worden ze zo niet meer gemaakt.

Nu dan werkelijk vertrokken naar de greatest little boozer in the sky. Het zat eraan te komen, maar het blijft jammer.

RIP Shane

Kerstliedjesschrijver en geboren op de eerste Kerstdag. In veel opzichten een bijzonder mens! Proost.
Shane R.I.P.

Top2000 technisch gezien, wel een goed getimede dood. Verder natuurlijk erg triest (maar niet onverwacht).

R.i.p. Shane MacGowan.
Schitterende songs geschreven. Echt een gemis.

Rust in vrede Shane MacGowan en bedankt voor de bijzonder mooie kerstsong.

Och die Shane. Veul naar geluisterd. Heb hem tweemaal gezien. Gegroet, vriend

In memoriam Shane MacGowan, de folkdichter sluit zijn levensboek.

Shane MacGowan, de oerpunker met een romantisch folkhart is overleden. De in het Verenigd Koninkrijk gevestigde Ier haalt in 1977 de voorpagina van de Britse nieuwsbladen, omdat bij een concert een gedeelte van zijn oor wordt afgebeten. Shane MacGowan leeft het leven zonder grenzen, zonder rem, zonder angsten. Totdat tijdens het trieste dieptepunt op Pinkpop in 1995 zijn menselijkheid pijnlijk zichtbaar wordt. Zich amper staande houdend, murmelt hij zich door flarden aan teksten heen. Het leven heeft zijn tol opgeëist, en pakt nu een stukje kwetsbaarheid terug.

De levensgenieter waarbij de Streams of Whiskey eerst de bloedvaten vervuilen om vervolgens zijn hersenen aan te tasten. De liedjesschrijver is leeg, de inspiratie bereikt zijn brein niet meer, maar wat heeft hij ons dan een pracht aan songmateriaal achter gelaten. Het inspirerende alcoholmisbruik betekent de definitieve ondergang van The Pogues, en men twijfelt erover of Shane zich ooit zal herpakken. Het ruwe Dark Streets Of London straatleven is helaas realiteit geworden.

Nick Cave ontfermt zich over zijn drinkenbroeder en deelt hem een prominente rol toe tijdens het Murder Ballads opnameproces. In de schrijnende What A Wonderful World versie houdt hij zijn uitgerangeerde vriend nauwkeurig in de gaten en helpt hij hem door de worstelende woorden heen. De mooie gekoesterde verhalen behoren tot het verleden. Shane MacGowan heeft het geluk dat deze herinneringen muzikaal gedocumenteerd zijn, waardoor hij de momenten ondanks zijn vervloekte Korsakov kan terughalen. Elk jaar met kerst delen we het collectieve geheugen als Fairytale of New York op de radio voorbij komt.

Nooit eerder heeft een uitzichtloze relatie zo ontroerend geklonken. Nooit eerder komt er zoveel haat en liefde in een track samen, daar ligt de kracht van zijn schrijverschap. Door zijn ontremde gedrag is het allemaal zo puur, zo eerlijk, zo gemeend. Hij lijmt de liefde, maar de barsten blijven zichtbaar. Fairytale of New York zal vanaf dit jaar een andere betekenis krijgen. Niet alleen voor de luisteraars, maar ook zijn naaste en zijn vrienden. Shane MacGowan zou op eerste kerstdag 66 jaar oud worden.

De liefde. Hoe mooi is het dat hij dit van dichtbij mag ervaren. Zijn vrouw Victoria Mary Clarke wijkt nooit van zijn zijde. Ze steunt hem in het afkickproces en leert hem om opnieuw van het leven te genieten. Na jaren aan een verdoofde roes volgt het intense gelukkig zijn. Hij knapt zichtbaar op, laat zijn gebit renoveren en straalt met levenslustige ogen de wereld in. En juist op dat keerpunt van zijn leven krijgt hij met een allesvernietigend hersenvirus te maken. Zijn motorische vaardigheden zwakken af en zijn lichamelijke toestand verslechtert zichtbaar.

De iconische volksheld is nog maar een schim van zijn persoonlijkheid als hij na aan het bed gekluisterde maanden uiteindelijk een aantal dagen geleden het ziekenhuis verlaat. Om aan te sterken, zegt men. Eigenlijk weet je op dat moment allang dat hij naar huis gaat om rustig in zijn vertrouwde omgeving te sterven, en komt de dood niet eens meer als een verrassing. Vaarwel Shane MacGowan, gabber van de zelfkant van het bestaan. We drinken nog eenmaal op het leven, en daarna is het klaar.

R.I.P. Shane Macgowan.

R.I.P. Shane MacGowan. Bedankt voor de vele mooie liedjes en je prachtige teksten.

There's no pain, there's no more sorrow
They're all gone, gone in the years, Shane

Rest in power Shane,..

The island, it is silent now
But the ghosts still haunt the waves
And the torch lights up a famished man
Who fortune could not save

(Shane MacGowan)

Een bericht bericht verplaatst naar KISS + wat berichten en stekeligheden verwijderd.

Dit topic is bedoeld voor R.I.P. in de letterlijke zin van het woord. Het uiteen gaan en/of stoppen van een band kan impact hebben, daar zijn echtere andere plekken voor op MusicMeter.

Eerder vandaag overleed de Canadese zanger/ gitarist Myles Goodwyn. Goodwyn was in 1969 een van de oprichters van de rockband April Wine. De band kende tussen 1972 en 1984 behoorlijk wat succes. Daarna ontbond Goodwyn de groep en ging op de solotour. In 1992 volgde een heroprichting. Goodwyn zong in April Wine tot in maart van dit jaar.

Op 21 november overleed Chad Allan, de eerste zanger van de Canadese band the Guess Who. Allan, die trouwens eigenlijk Chad Kobel heette, was eind jaren '50 de leadzanger van Chad Allan & the Reflections. Vijf jaar later veranderden ze hun naam in Chad Allen & the Expressions. Begin 1965 bracht die groep een coverversie uit van Shakin' all over. Ter promotie werd de single naar de radiostations verstuurd waarbij in plaats van de artiest de tekst 'Guess Who?' stond. De single werd een groot succes, maar zelfs nadat de ware groepsnaam onthuld was bleven de dj's de groep 'Guess Who' noemen. Waarna dat dan maar werd overgenomen als nieuwe groepsnaam. Allan kreeg in 1966 last van zijn stem en verliet the Guess Who dat jaar na drie albums, nog voordat de grote hitparadesuccessen als 'American woman' en 'Clap for the Wolfman' zouden komen. Allan presenteerde in Canada een aantal tv-shows, bracht soloplaten uit in genres van kinderliedjes tot gospel en speelde af en toe nog eens samen met the Guess Who, totdat een beroerte zes jaar geleden een einde maakte aan zijn muzikale aspiraties. Chad Allan is 80 jaar oud geworden.

Hier Chad Allan in 2008, toen nog altijd 'Shakin' all over':

Gitarist en songschrijver Mike Maxfield is eerder deze maand overleden. Maxfield maakte vanaf 1962 deel uit van de Manchester groep the Dakotas, een band die twee jaar daarvoor was opgericht. De groep brak in 1963 door als begeleidingsband van Billy J. Kramer en had Britse nummer 1-hits met 'Bad to me' en 'Little children'. Maar the Dakotas hadden ook zonder Kramer succes: Maxfield componeerde de instrumental The cruel sea, die in 1963 plaats 18 bereikte. Maxfield verliet the Dakotas in 1965 om zich te concentreren op songschrijven. Maxfield kreeg in 2004 een beroerte en sukkelde sindsdien met zijn gezondheid. Hij is 79 jaar oud geworden.

Denny Laine overleden , ook wel een legende RIP

Vandaag zijn we opnieuw een grootheid kwijtgeraakt: Denny Laine, lid van Moody Blues en Wings, is op 79-jarige leeftijd overleden. Met de Moody Blues maakte Laine (die eigenlijk trouwens Brian Hines heette) o.m. het nummer Go now. In de jaren '70 vormde hij met het echtpaar Paul & Linda McCartney Wings. Met McCartney schreef hij de wereldhit 'Mull of Kintyre'. Laine leed al een aantal jaren aan een longziekte.

zeker. RIP Denny

Inderdaad. Een van de grondleggers van de vroege Moody Blues en vooral bekend geworden als sideman van Macca in Wings - maar dat lijkt me geen onverdienstelijk cv. En met Wings zelfs nog goed voor een 'eigen', door hemzelf geschreven en gezongen hit: een dubbele A-kant met I've had enough.



Daarnaast heeft hij meegeschreven aan Mull of Kintyre, maar later heeft-ie de rechten aan Paul overgedragen toen hij op zwart zaad zat.

R.I.P. Denny Laine.