Mooier komen sport en muziek (de mooiste twee bijzaken des levens) volgens mij niet samen. Wat een prachtig eerbetoon was dit

Mogen ze best wat vaker doen als hommage in plaats van de minuut stilte

Op 3 maart overleed Jeffrey Runnings, de oprichter, zanger, bassist, gitarist en vast bandlid van For Against. Die Amerikaanse postpunkband stamt uit 1984 en is door de decennia heen, in wisselende samenstelling, muziek blijven maken. Ze worden ook wel gekoppeld aan dreampop, maar dit 'Autocrat' is toch gewoon een mooi staaltje postpunk.
Runnings is 61 jaar oud geworden.

Vandaag overleed Roger McLachlan. McLachlan, van oorsprong een Nieuw-Zeelander, is bassist op de eerste twee albums van de Australische groep Little River Band. Hij vertrok vlak voor hun wereldwijde doorbraakhit 'It's a long way there'. De groep had er toen al wel drie Australische hits op zitten, waaronder deze debuutsingle, die in Australië tot plaats 15 kwam.
McLachlan werd 71 jaar oud.

Vorige week overleed Dick Polak. Polak, geboren in Amsterdam, werkte aanvankelijk in de Nederlandse filmbusiness. Hij verhuisde in 1966 naar Londen en viel midden in de 'swinging sixties'. In de '60's en '70's verschenen veel rock-, pop- en filmsterren voor zijn lens. Hij fotografeerde veel op filmsets ('A clockwork orange', 'Performance' met Mick Jagger) en werkte samen met Island records. Zo bouwde hij een heel archief op van twee decennia film en rockmuziek.
Polak werd 84 jaar oud.

Polak werkte o.a. ook samen met Traffic. Als een ode aan de overleden fotograaf is direct na zijn dood deze demo uitgebracht.

Eergisteren overleed Clodagh Rodgers. De Noord-Ierse zangeres deed namens het Verenigd Koninkrijk mee aan het Eurovisie Songfestival en eindigde daarin als vierde. Het was het jaar waarin Séverine won namens Monaco met de gedragen ballade Un banc, une arbre, une rue. Voor Nederland eindigden Saskia & Serge als zesde met het al snel compleet in de vergetelheid geraakte Tijd. De Belgische inzending was van Jacques Raymond en Lily Castel (omdat de onfortuinlijke Nicole van Nicole en Hugo vlak voor het festival plotseling ziek was geworden). Het onverwoestbare Goeiemorgen, morgen kwam niet verder dan plaats 10.

Rodgers is 78 jaar oud geworden.

Vandaag is de Vlaamse zakenman en producer Adriaan van Landschoot overleden. Aanvankelijk verdiende hij zijn geld in de kledingindustrie, als oprichter van de modeketen Carnaby. Daarnaast ontpopte Van Landschoot zich ook als voorvechter van de Vlaamse muziek. In 1973 startte hij de zeezender Radio Atlantis. In 1977 en 1982 was hij de man achter de Belgische inzendingen voor het Eurovisie Songfestival, respectievelijk Dream Express en Stella.
Als producer scoorde hij met Petra, Good Shape, En Zo en Filip D'Haeze. Het grootste succes behaalde hij met de populair-klassieke act Adya.
Van Landschoot, die al een paar jaar aan de ziekte van Parkinson leed, besloot vandaag op zijn 77e verjaardag te stoppen met leven.

En ook de Arnhemse Karst Grit is enkele dagen geleden overleden. Een begrip in Arnhem (en omstreken zoals België) als zanger gitarist van Fabulous Grit & The Two-Bit Texas Rangers.

Kimble Rendall is overleden. Rendall is in 1981 een van de oprichters van de Australische band Hoodoo Gurus, neemt met hen hun debuutsingle 'Leilani' op, maar vertrekt al voordat de single wordt uitgebracht. Hij gaat videoclips regisseren en breidt dat later uit naar speelfilms. Zo is hij o.a. co-regisseur van de twee Matrix-vervolgen en van 'I robot'.
Rendall is 67 jaar geworden.

Een hele grote naam in producersland, inderdaad.
Hij heeft in ieder geval de eerste albums van Queen prachtig geproduceerd.
R.I.P. Roy Thomas Baker.

Ja, die kon wel wat. Vooral goed in het vastleggen van harmoniezang. Volgens mij produceerde hij ook platen van o.a. The Cars, Foreigner, Journey en Cheap Trick.

Over Bohemian Rhapsody vertelde hij jaren later: "Bohemian Rhapsody" was totally insane, but we enjoyed every minute of it. It was basically a joke, but a successful joke. [Laughs]. We had to record it in three separate units. We did the whole beginning bit, then the whole middle bit and then the whole end. It was complete madness. The middle part started off being just a couple of seconds, but Freddie kept coming in with more "Galileos" and we kept on adding to the opera section, and it just got bigger and bigger. We never stopped laughing."

Roy Thomas Baker over BohRhap:

R.I.P. Roy Thomas Baker.

Ik had eerlijk gezegd nog nooit van Roy Thomas Baker gehoord en dat terwijl ik regelmatig neus wie er verantwoordelijk is voor de productie. Wat een onthutsend en onverklaarbaar hiaat in mijn basiskennis. Uitgerekend bij dé lp's van Queen met hun iconische sound. Ik zie op Discogs dat ik alleen al 53 cd's en lp's heb met zijn naam erop en dan heb ik pas 2/3e deel van mijn collectie op die site ingevoerd.
Het laatste album dat hij produceerde was Yes' 'Heaven & Hell’ (2014). Toepasselijk?

Een week later is de reden nog steeds in nevelen gehuld. Nog even een nabrander: Les was, voor zover ik het kon nagaan, geen songschrijver. Enkel en alleen drummer. Zijn naam staat welgeteld slechts één keer vermeld achter een song als (belangrijkste) componist, maar laat dat nu uitgerekend een van de beste Priestnummers zijn en tevens winnaar van het Greatest Hits van Judas Priest-spelletje dat we een half jaar geleden speelden.

Gitarist K.K. Downing hierover (in de 1993 Priest verzamelaar 'Metal Works 73-93'): “One day he walked into the studio and picked up one of the guitars — it must've been mine because Glenn would guard his with his life! Anyway, Les picked it up, turned it up-side down and played that riff. We thought, ‘That's nice! Let's put a song around that ...’ I don't know where he got it from. I've never heard him play anything else on guitar, ever!”
Om het verhaal rond te maken: De tekst van het liedje beschrijft een man die wacht op de dood, terwijl hij lijdt aan catatonie of depressie: de manier waarop hij sterft is onduidelijk.
Les beleefde zijn eigen realms of death?

Kleinigheidje, maar die plaat heet Heaven & Earth. Of dat toepasselijker of juist minder toepasselijk is laat ik aan andermans beoordeling over. Heaven and Hell is van Black Sabbath. En van Joe Jackson. En van Vangelis. Afhankelijk van je muzikale voorkeuren.

Hè, wat jammer dat jij zo wakker en scherp bent: de correcte albumtitel klinkt toch wat minder toepasselijk.
Alhoewel? Earth to earth, ashes to ashes, dust to dust...
Maar dank! (Die van Joe Jackson heb ik niet. )

Betrokken bij legendarische stukken muziekgeschiedenis die hij mooi liet klinken.

R.I.P. Roy Thomas Baker

Eergisteren overleed Claude Morrison. Morrison was in 1978 een van de oprichters van de Canadese a cappella-groep the Nylons. Hij bleef van begin tot einde bij de groep, totdat the Nylons zichzelf ophieven in 2017.
Claude Morrison (in de clip de man met de dikke snor) is 72 jaar oud geworden.

Aan The Nylons had ik al 40 jaar niet meer gedacht. Ik weet dat ze in mijn kindertijd ook hier populair waren. Op het niveau gast in grote shows en volgens mij zelfs ster spotjes van hun elpees.

Ik lees dat David Thomas van Pere Ubu overleden is. 71 jaar...

Ja, dat kreeg ik net ook mee. In menig opzicht een groot verlies

NME bevestigd het nu ook: Pere Ubu;s David Thomas dies, aged 71 - nme.com

Van een andere orde, maar ook dood, is Peter McIan. Zijn biggest claim to fame is die als producer van de succesalbums 'Business as usual' en 'Cargo' van Men at Work. McIan nam daarnaast in 1980 een soloalbum op, componeerde songs voor o.a. Pat Benatar en Barbra Streisand en schreef boeken over audio-opnamen en -techniek.

David Thomas
Was van grote betekenis voor de Avant-garage

R.I.P. David Thomas, altijd uniek, zowel op de vervreemdende eerste als op de schijnbaar toegankelijkere maar ook nog dikwijls schurende latere Ubu-albums. Een groot man, blij dat k hem ooit live heb mogen zien.

Achjee David Thomas

Nou, dan zal BohRap dankzij de DAB wel op nummer 1 komen in de top 2000 dit jaar.

Wederom een markante muzikant minder.

R.I.P. David Thomas

Terwijl hij zichzelf toch wel als 100% Rock beschouwde en hij wist heel goed waarmee hij bezig was:

“Rock music is mostly about moving big black boxes from one town to the other in the back of your car.”

Als ik me goed herinner en niet dingen door elkaar haal heb ik Pere Ubu een keer in de Melkweg (of Paradiso) gezien en vond ik het erg leuk dat hij zichzelf live aan het samplen was. Daar was hij niet uniek in, maar dat was de eerste keer dat ik het zag.

R.I.P. David Thomas