Beetje repetitiebeelden gekeken. Oekraïne maakt indruk en gaan toch weer hoger komen dan ik lang gedacht had. Vrijwel geen land weet zo goed hoe ze moeten stagen. Vind Zwitserland en Kroatie beide best goed, maar ze blazen me niet weg. Litouwen is de leuke nationale staging maar dan een stapje beter. Ierland verrassend goed ook. Gaan eindelijk weer eens makkelijk door.

De flop is op het eerste gezicht Polen wat een matig gezongen puinhoop lijkt te worden met een veel te volle staging. Kwalificatie kan in gevaar zijn. Oostenrijk valt qua zang niet tegen en gaat het toch wel halen. IJsland is bijna zielig en ook die andere terugkeerder Moldavie kan nu al de koffers pakken. Dat wordt echt niets. Letland is ook een doodgeboren inzending.

In de categorie onzeker zit de UK, die veel ambitieuzer lijken dan normaal, maar ik ben er nog niet helemaal gerust op. Lijkt wel iets wat Zweden normaal doet.

Overigens zou het denk het beste voor ESC zijn als Kroatie wint. Zwisterland is een heel duur land en er zijn veel landen de laaste jaren die (deels) om snel stijgende kosten afgehaakt. En de UK en Zweden zijn ook niet goedkoop. Kroatie daarintegen is veel betaalbaarder. En juist in de regio rondom Kroatie zijn landen afgehaakt die wellicht eerder geneigd zijn terug te komen als we naar Zagreb gaan. De andere landen uit de top 5 hebben allemaal nog recent gewonnen. In 2021, 2022 en 2019 zelfs.

In de odds loopt Kroatie nu echt uit en zakt Zwiiserland weg. Oekraine is door die sterke staging nou derde en heeft de dalende lijn van eerder helemaal omgekeerd. Italie blijft een beetje waar het stond en ook wij zijn ingezat maar ik geniet van iets dat we eigenlijk echt nog nooit gedaan hebben,.

Het pakje van Griekenland is echt te lelijk voor woorden.

Edit: Zwitserland ziet er ook verrassend suf uit voor zo'n grote kanshebber.

Edit: en die tietenpakjes van Tsjechië dan. Belachelijk, ga dan gewoon echt topless.

Armenië gaat dit jaar de gunfactor krijgen en een top 10 plek scoren.

Ik mis trouwens nogal wat rehearsals. Nederland niet gezien en Israël, België en Noorwegen ook niet.

17. Moldavië
Niet slecht, maar ook weer niet echt boeiend. De strijkers zijn soms een mooie toevoeging, idem voor de percussie. Zang is ook sterk. Maar toch mist het wat. Het ta-ra-ra-ra-ta-ra-ra-du gedeelte is een flinke anticlimax in de compositie. Ik ben mild met mijn sterren.
***

18. Azerbeidzjan
Ik moet alweer denken aan Jamala, maar dit komt echt totaal niet in de buurt van dat niveau.
**

19. Australië
Oh jemig, die didgeridoo! Help, wat een wanstaltig nummer. Het red zich van de laatste plaats dankzij die piano rond de twee minuten.
*

20. Portugal
Zo ongeveer altijd een garantie voor kwaliteit. Ook dit jaar is het meteen van de eerste seconden duidelijk dat Portugal alweer wat goeds gaat sturen. Ik lees dat ze ergens onderaan bungelen bij de bookmakers. Erg jammer.
****

21. Luxemburg
Weinig mis mee. Nja, behalve het jammerlijke Engels tussendoor. Het is wat typisch allemaal, maar wel uitstekend in elkaar gezet.
***

1. Ierland *****

2. Spanje ****
3. Portugal ****
4. Slovenië ****

5. Litouwen ***
6. Servië ***
7. Luxemburg ***
8. Italië ***
9. Kroatië ***
10. Oekraïne ***
11. Moldavië ***

12. Polen **
13. Frankrijk **
14. Verenigd Koninkrijk **
15. Azerbeidzjan **
16. Cyprus **

17. Zweden *
18. Finland *
19. Duitsland *
20. Australië *
21. IJsland *

Als we naar de eerste halve finale kijken, dan is dit mijn gedroomde uitslag:

Door:

Ierland
Portugal
Slovenië
Litouwen
Servië
Luxemburg
Kroatië
Oekraïne
Moldavië
Polen

Niet door:

Azerbeidzjan
Cyprus
Finland
Australië
IJsland

Zo te zien zijn alle vijf de nummers die ik niet door wil, ook best kansrijk om af te vallen. Van de nummers die ik door wil is Polen trouwens wel echt duidelijk de slechtste. Maar het spannendste aan deze halve finale wordt de vraag of Portugal het wel of niet gaat halen. Waarschijnlijk niet. En dan gaat zo'n drol van Cyprus zeker wel door. #Justice4Portugal

34. Italië 1984




Ik denk dat iedereen wel weet dat I Treni Di Tozeur van Alice & Battiato uit 1984 mijn favoriete inzending ooit is. Dat dit nummer gedeeld vijfde werd met België vind ik nog steeds niet te geloven. En dan Herreys die winnen. Maar ja: het waren de jaren waar dit soort nummers succesvol waren; Denemarken werd vierde met een soortgelijk nummer (Hot Eyes met Det 'Lige Det).
Was het dan toch de performance? Franco staat wel een beetje creepy achter Alice

35. Israël 2008




Israël behoort voor mij ook aan de top qua inzendingen. Ik heb niet echt één favoriet, maar meerdere. Ik ben gek op Mei Finegold uit 2014 die de finale niet wist te halen met Same Heart. Hovi Star, Made of Stars 2016, Nadav Guedj met Golden Boy in 2015, Harel Skaat met Milim in 2010 en ach Dana International vond ik toen echt te gek, ook de winnende nummers in 1978 en 1979: allemaal prima.
Vandaag ga ik voor Boaz met The Fire in Your Eyes. Ik was zo enthousiast toen dat ik zijn album kocht.

36. Noorwegen 2013




Poeh, weer zo'n land met best wat zeer leuke inzendingen die hoog scoren bij mij. Uiteraard het winnende Nocturne van Secret Garden (ik kocht hun cd gelijk na de winst). Ik heb een zwak voor Lenge Leve Livet van Dollie de Luxe uit 1984, Jostein Hasselgård met I'm Not Afraid to Move On uit 2003, Alvedansen uit 2006 door Christine Guldbrandsen, My Heart Is Yours van Didrik Solli-Tangen uit 2010, Alle Mine Tankar van Silje Vige in 1993, Silent Storm van Carl Espen uit 2014. De inzendingen uit 2015, 2019, 2023.... aaarrrgghhhh te veel keuzes. Iene, miene, mutte.... doe dan Margaret Berger maar

37. Nederland 2019




'Zeker omdat ie gewonnen heeft?'. Neen! Toen ik Arcade voor de eerste keer hoorde wanneer het nummer bekend werd gemaakt op tv had ik gelijk het gevoel: yes, dit zou heel hoog kunnen eindigen. En dat dachten meer mensen, want Duncan steeg naar de eerste plaats bij de bookmakers en bleef daar staan. In feite was de winst minder groot dan verwacht, want als tweede bij de televote en onverwacht derde bij de jury, maar door brede steun toch winnaar. Ik verwacht dit jaar een soortgelijk scenario trouwens.
Ik heb de albums van Duncan in huis, heb hem meerdere malen live gezien, dus nee het is niet de winst. Wel ben ik blij dat juist dit nummer won voor ons land.

Andere grote favorieten? Ruth Jacott met Vrede, Edsilia met Hemel en Aarde, Anouk met Birds, The Common Linnets met Calm after the Storm, Heddy Lester met De Mallemolen, Michelle met Out on My Own en S10 met De Diepte.
Vanaf volgend jaar voeg ik Joost daar aan toe of hij nou gaat winnen of blijft steken in de halve finale


Morgen nog maar wat landen die (dit jaar) niet meer meedoen.

Italie

I Treni Di Tozeur is ook mijn nummer 1, daarom mijn nummer 2:

2018 Ermal Meta & Fabrizio Moro - Non Mi Avete Fatto Niente




Een van de beste nummers ooit ingezonden op het ESC en zeker van de laatste jaren staat dit helemaal bovenaan bij mij. Toen ik in 2018 alle nummers ging beluisteren kon ik bijna niet geloven dat er eindelijk eens een nummer was dat ik vanaf de eerste luisterbeurt meteen geniaal vond. Het enige jammere was, is dat de heren live gewoon niet heel sterk zijn en tevens ook geen uitstraling hebben. Maar de studioversie is top 10 aller tijden.

Israël

Ook in het geval van Israël delen Eric en ik onze nummer 1, dus wederom mijn nummer 2:

1989 Gili & Galit - Derech Hamelech




Een hele dikke guilty pleasure uit de goede oude tijd dat kinderen gewoon nog fatsoenlijk uitgebuit mochten worden. Hierna werd dat verboden en daarna vervolgens gewoon weer tot verdienmodel gemaakt bij het JESC. Anyway, voor sommigen zullen hier de haren recht overeind gaan staan maar ik vind het piepstemmetje van Gili (of was het nou Galit?) echt heerlijk.
Al was het live wel wat over het randje qua valsigheid. Gelukkig luister ik doorgaans alleen de studioversie. In dit soort liedjes is het het Hebreeuws wat me enorm aanspreekt, net als bij Boaz en ook bij nummer 3 Noa & Mira, dat blijft een soort van erg exotisch klinken in mijn oren. Monumentje!

Noorwegen

Ik had verwacht ook hier weer voor mijn nummer 2 te moeten gaan maar verrassend genoeg pakt Eric hier mijn #8. Dus:

1993 Silje Vige - Alle Mine Tankar




Noorwegen is een heel sterk land met 10 top inzendingen en een heleboel prima pogingen. Helemaal bovenaan staat het verstilde folkliedje van Silje Vige. Het nummer doet zowel wat Keltisch als Mediterraan aan dat zorgt voor een knappe kruisbestuiving. Silje zelf verstond de kunst van het zuchten lang voordat het populair gemaakt werd door de Gretzen van deze wereld. Ik ben niet vaak van de echt zoetige liedjes maar als dan een uitzondering de regel eens bevestigt zoals hier het geval is dan ben ik ook direct helemaal om.

Nederland

1990 Maywood - Ik Wil Alles Met Je Delen




Voor een deel is het misschien nostalgie want als 11-jarige genoot ik destijds volop van het ESC en was ik eenmalig echt diep, diep onder de indruk van een inzending uit mijn eigen land. Later gebeurde dat nog eens in 2019 (mijn nummer 2) maar verder eigenlijk nooit. Deze ballad vol met drama is voor mij echt onvermurwbaar. Het is dat ingehoudene in de coupletten en de ontlading met snik in het refrein dat het hem doet. Een echt klassiek liedje met kop en staart met een tekst vol woorden waar over is nagedacht die je meeneemt naar een plek die voor iedereen herkenbaar zal zijn. Recht vanuit het hart, recht in het hart. Maywood forever.

22. Malta
Net een procentje beter dan Cyprus, omdat de productie iets wat meer ballen heeft. De zangeres is erg vervelend.
**

23. Albanië
De productie heeft wat kleine elementen die mijn oren doen spitsen, maar over het geheel is dit doodsaai.
**

24. Griekenland
Ah, eindelijk weer eens wat leuks! Rosalía is niet ver weg, maar dit klinkt toch erg authentiek. Productie is echt hemels.
****

25. Zwitserland
Oeh ja, dit is inderdaad erg goed. Fantastisch geproduceerd. Het intro pakt je meteen en vanaf daar blijft het sterk.
****

26. Tsjechië
Lekker in het gehoor liggende indie. Verder ook weer niets bijzonders.
***

27. Oostenrijk
Zodra de productie losgaat (zodra de acid inkickt rond de 50 seconden) ben ik plots toch wel overtuigd. Maar alles ervoor en eromheen is matig. Maar goed, de eye-catcher van dit nummer is de (acid) house productie en die is geslaagd.
***

28. Denemarken
Zoutloos. De vreselijk schreeuwerige zangeres maakt het tot een van de dieptepunten.
*

29. Armenië
Vanaf de opening direct interessant. En dan ontpopt het tot een heerlijk folkfeestje. Hele fijne frisse wind, maar buiten dat ook gewoon goede muziek.
****

30. Letland
Door met oninteressante meuk. En gauw weer verder.
*

31. San Marino
11:11
Over San Marino, tja, zouteloos of oninteressant is het gelukkig niet. Goed is het ook niet echt en het is vooral een artificiële buitenlaag dat het nummer gewaagder doet klinken dan het is. Maar ach, het is leuk geprobeerd. Extra ster voor de moeite.
***

32. Georgië
Plat en weinig memorabel.
**

1. Ierland *****

2. Griekenland ****
3. Zwitserland ****
4. Armenië ****
5. Spanje ****
6. Portugal ****
7. Slovenië ****

8. Litouwen ***
9. Servië ***
10. Luxemburg ***
11. Oostenrijk ***
12. Tsjechië ***
13. Italië ***
14. Kroatië ***
15. Oekraïne ***
16. Moldavië ***
17. San Marino ***

18. Polen **
19. Malta **
20. Frankrijk **
21. Verenigd Koninkrijk **
22. Georgië **
23. Albanië **
24. Azerbeidzjan **
25. Cyprus **

26. Letland *
27. Zweden *
28. Denemarken *
29. Finland *
30. Duitsland *
31. Australië *
32. IJsland *

Ik ben ook fan van Ermal Meta & Fabrizio Moro. Was in 2018 mijn nummer één!

Silje: ik had die eerst gepost Onweerwolf, maar toen ik send wilde drukken heb ik het aangepast. Prachtig liedje. Eigenlijk door deze post kwam ik erachter hoe leuk en goed ik Noorwegen meestal wel niet vind.

Joost geeft wederom nauwelijks iets prijs van de repetite vandaag: foto's waar niks op te zien is dat indruk maakt. Verwacht ik van het filmpje ook niet straks.

Hebben ze ons al die tijd zitten trollen of gaan we echt nog iets bijzonders zien. Ik ga nog steeds uit van het laatste. Volgens mij ligt dat hele team in een deuk om de paniek in Nederland

33. België
Meh. Het is allemaal net wat te dik aangezet.
**

34. Estland
Alleen al vanwege de taal een extra sterretje waard. En de talharpa is een gave toevoeging (ik dacht eerste dat het om een gebroken cello ging).
****

35. Israël
Best een aardige ballad. Inderdaad zoals Lady Gaga die tegenwoordig maakt.
***

36. Noorwegen
Originele inzending voor Noorwegen. De laatste jaren was het altijd zo banaal. Laatste stuk is de zang indrukwekkend.
****

37. Nederland
De rijmelarij is af en toe een tikkie matig, maar verder een puike song. Vooral het tweede deel van het refrein, met de geflipte pa-pa-pa's is een heerlijke productionele vondst. Het happy hardcore-gedeelte is lekker, maar had een stuk langer mogen duren van mij. Hopelijk doet hij ook het outro erbij.
****

1. Ierland *****

2. Griekenland ****
3. Nederland ****
4. Zwitserland ****
5. Armenië ****
6. Spanje ****
7. Portugal ****
8. Estland ****
9. Slovenië ****
10. Noorwegen ****

11. Litouwen ***
12. Servië ***
13. Luxemburg ***
14. Oostenrijk ***
15. Tsjechië ***
16. Italië ***
17. Kroatië ***
18. Israël ***
19. Oekraïne ***
20. Moldavië ***
21. San Marino ***

22. België **
23. Polen **
24. Malta **
25. Frankrijk **
26. Verenigd Koninkrijk **
27. Georgië **
28. Albanië **
29. Azerbeidzjan **
30. Cyprus **

31. Letland *
32. Zweden *
33. Denemarken *
34. Finland *
35. Duitsland *
36. Australië *
37. IJsland *

Als we naar de tweede halve finale kijken, dan is dit mijn gedroomde uitslag:

Door:

Griekenland ****
Nederland ****
Zwitserland ****
Armenië ****
Estland ****
Noorwegen ****
Oostenrijk ***
Tsjechië ***
Israël ***
San Marino ***

Niet door:

België **
Malta **
Georgië **
Albanië **
Letland *
Denemarken *

België lijkt wel zeker door te gaan en dat zou zomaar eens ten koste kunnen gaan van Armenië of Estland.

Al met al, lijkt dit een sterk jaar te worden. Toch redelijk wat eigenzinnigheid, naast de onvermijdelijke wegwerpmeuk.

Zou het regeltechnisch mogen dat je plots met een hele andere versie gaat optreden in de finale? Ik zie dat wel als een potentieel winstmakende stunt, ineens een akoestische versie doen in de finale. Zeker voor een nummer als dit.

Wel een aardig artikeltje dat op de Parool website staat over de selectieprocedure van dit jaar.

Het had niet veel gescheeld of niet Joost Klein, maar zangeres Numidia was dit j - Pastebin.com

Achter een betaalmuur maar iemand had het ergens naartoe gekopieerd.

Blijkbaar leek het toch eerst weer af te stevenen op kansloze Troskompascore maar heeft Joost ze gelukkig weten te overtuigen met creativiteit.

Dit is wel opvallend:



Precies wat je dus niet moet doen als selectiecommissie; dit soort achterhaalde overtuigingen laten spreken. Gelukkig is het niet gebeurd en hopelijk rekent een goede eindscore van Joost hier eens goed mee af.

Italie was zelf de inspiratie voor het hele festival en heeft veel typisch Italiaanse inzendingen die ik zelden echt vervelend vind maar ook niet zo vaak echt favorieten allertijden zijn. Alice & Battiato is de fijnste. Dat vind ook ik. En ook Onweerwolfs keus doet het goed bij mij. Ook in de hoogste regionen 1974, 1975, 1987 en 2019. Ze doen het nu zo goed dat de tijd dat ze er niet bij waren een verre herinnering lijkt. maar eigenlijk zijn er denk ik maar twee entries die ik echt zie als favorieten allertijden: Alice & Battiato en mijn keuze Non Ho L'eta.




Israel begon in 1973 meteen goed met het mooie Ey Sham en aan het eind van dat decennium hadden ze twee keer gewonnen. In de jaren '80 was er op het festival weinig betere triomfantelijke, optimistische pop dan de inzendingen van 1982 en vooral 1983. Daar gingen ze vervolgens mee door tot het een beetje sleets werd. Toen kreeg je Dana International wat ik toen leuker vond dat nu. Deze eeuw is het een mixed bag en blijft het vooral een tragedie dat Haarel Skaat het live niet waarmaakte. Maar ik kies voor iets geks en dat is niet Netta. Ik heb een groot zwak voor Time van Izabo dat de finale niet haalde in 2013.




Dan Noorwegen. Tegenwoordig vaak een publiekslieveling maar ze begonnen als het kneusje. Met veel laatste plaatsen, daar ben ik het niet mee eens want overall zijn ze wel het sterkste scandinavische land denk ik. Ook ik was voor het prachtige nummer van Silje Vige gegaan. De alternatieven zijn voor mij 1960, 1966, 1969, 1980 en 1996 Uit dat rijtje ga ik voor Kristi Sparboe, Die deed drie meer mee en eindige altijd onderin. De derde inzending was veruit de fijnste. Oj, oj, oj, så glad jeg skal bli had van mij de plek van Lulu mogen innemen als een van de vier winnaars van dat jaar. Maar ze werd laatste.




En dan Nederland. Ik heb een aantal favorieten en het favorietste wisselt nog wel eens. Vandaag ben ik in een Heddy Lester-bui. Met een prachtig orkestarrangement. Ik kies voor De Mallemolen.

Italië

Zeker na hun terugkeer in 2011 een alom gevierd land, ook bij mij. Het leverde hun derde overwinning op plus een aantal podiumplekken. Maaneskins lied vind ik ook de enige overwinning die ik echt goed vind. Ik geniet toch het meest van de moderne periode, van Raphael Gualazzi tot Fabrizio en Ermal, Mahmood en Il Volo. Mijn eerste keus gaat echter naar 'Occidentali's Karma' uit 2017. Een lied waarin de westerse levensstijl onder de loep wordt genoemen en Francesco Gabbani tot de conclusie komt dat we niet meer dan naakte apen zijn (La scimmia nuda balla). Als je de lyrics door de Google Translate haalt, zie je ook dat hij een Shakespeare-citaat heeft bewerkt tot 'to be or have to be'. Een grappige tekst, maar vooral een heel catchy nummertje met uiterst prettige overgangen.




Israël

Alle vier de overwinningen vind ik niet zoveel eerlijk gezegd. 'Kan' uit mijn geboortejaar vind ik wel leuk. Eigenlijk vind ik de inzending uit het coronajaar het beste, met veel ritmewisselingen en gave hooks, maar ik zal nooit weten hoe het er op het eigenlijke festival zou hebben uitgezien. Een jaar later mocht Eden Alene met 'Set me Free' in Rotterdam aantreden, maar dat vond ik een flink pak minder. Gelukkig is er nog onze Gouden Kerel uit Tel Aviv met een catchy en grappig nummertje dat de lippen losmaakt en verder gewoon heel goed in elkaar zit (vind ik):




Noorwegen

Als we ons op de goede inzendingen focussen, is het een fantastisch songfestivalland. De laatste jaren lijken ze wel een neusje te hebben voor de publieksstem. De ene keer (Spirit in the Sky) vind ik dat gaver dan de andere (Give that Wolf a Banana). Secret Garden is een prachtige winnaar. Siljes lied vind ik wel boeiende elementen hebben, maar als geheel niet echt sterk. Van Alexander Rybak vind ik 'Fairytale' leuk, maar zeker ook zijn tweede nummertje uit 2018. Margareth Bergers nummer is waanzinnig goed. En wat te denken van de banger van vorig jaar... verder nog 'Silent Storm', 'A Monster Like Me', maar ik ga toch echt voor de eurohouse in een Laps jasje van Keiino:




Nederland

Als het gaat om je eigen land, ken je iedere inzending door en door en ben je je ook heel bewust van de zwakke inzendingen, maar wanneer je een beetje afstand neemt, kunnen we spreken van een rijke nalatenschap. Ding-a-dong is retecatchy, 'De Troubadour' is sterk, zelfs 'Een beetje' is luisterbaar. 'Alles met je delen' vind ik ook een van de betere inzendingen. Duncan heb ik altijd (relatief) saai gevonden om de een of andere reden. Als ik naar een favoriet zoek, vind ik het eigenlijk tegenvallen met de echte uitschieters. Overall ga ik voor Edsilia. Gewoon een sterk popnummer, uitstekend gezongen en ik vind het ook best leuk overkomen op het podium:

'Oj, oj, oj, så glad jeg skal bli' had echt nooit laatste mogen worden. Prima inzending. Ruim 40 jaar later vind ik precies hetzelfde van Tooji's 'Stay'.

Gokje semi’s

Halve finale 1:

Ierland
Kroatië
Oekraïne
Litouwen
Luxemburg
Portugal
Servië
Cyprus
Slovenië
Finland

Niet:

Polen
Australië
IJsland
Moldavië
Azerbeidzjan


Halve finale 2:

Nederland
Noorwegen
Israël
Zwitserland
België
Oostenrijk
Georgië
Armenië
Griekenland
Estland

Niet:

Albanië
Malta
San Marino
Denemarken
Letland
Tsjechië

Turkije 2010




De Turken hebben best wat leuke inzendingen gehad in hun laatste jaren. Of we ze ooit nog terug gaan zien? Geen idee. Met de diaspora-stemmen was het niet echt leuk meer en met de houding tegenover Eurovisie mogen ze wegblijven wat mij betreft. Maar dan missen we wel toffe nummers als die uit 2010.

Hongarije 2013




Hongarije heeft echt een aantal zeer sterke inzendingen dus het was lastig kiezen. Voor vandaag ga ik naar 2013. Voor wat betreft hun deelname: zelfde verhaal als bij Turkije minus diaspora stemmen.

Roemenië 2015




Met Roemenië heb ik dan weer minder. In 2015 stuurden ze dit prachtige nummer. Dit springt er echt wel uit wat mij betreft.

Turkije begon in de jaren '70. In de eerste jaren deden ze af en toe mee en eindigden ze vooral onderin en vielen de juries op door vaak afwijkend te stemmen. Ik vind de eerste inzending uit 1975 best een fraaie ballad die onterecht laatste was. Turkije piekte qua succes in de jaren '00. Toen ze dankzij slimme publieksinzendingen en diaporastemmen ze bijna elk jaar de top 10 haalden en in 2003 wonnen ze nipt. In 2011 haalden ze met de juryterugkeer de finale niet, ongekend in die tijd voor ze. Ze kwamen nog een keer terug, maar de boosheid over 2011 en de conservatieve en autoritaire wind deden ze na 2012 echt afhaken. Zolang Erdogan er zit keren ze niet terug, maar als de oppositie wint zou het weleens snel kunnen gaan. Een eurovisieterugkeer is zelfs door presidentskandidaten van de oppositie genoemd als punt en het festival heeft er nog steeds populariteit.

Manga vind ik veruit de beste inzending. Maar op twee staat het jaar dat etnische invloeden en popsong het best in evenwicht waren. 1997.





Hongarije is een land met fijne inzendingen. 2013 is ook hier favoriet en onderdeel van de mooisten ooit, Maar ook de inzendingen uit 2014, 2017 en 2018 zijn echt geweldig. In 2019 kwam Joci Papai terug maar de magie niet en hij haalde toen de finale niet. Ook in Hongarije was een conservatief autoritaire wind gaan waaien. Ik kreeg vooral de indruk dat er machten waren die het storend vonden dat ze onvoldoende onder controle hadden wat er moest gaan. Want in de loop der jaren onder meer een zwarte man, tot twee keer toe een man met een Romani-achtergrond en een post-hardcore band is niet wat de regering naar buiten wil uitstralen. Zo lang die regering er zit keren ze niet terug.

Mijn andere Hongaarse favoriet allertijden is echter 1994. Een van de mooiste ballads op het festival ooit zelfs. Friderika Bayer met Kinek mondjam el vétkeimet.




Roemenie leek een tijd lang Eurovisie te begrijpen, maar ze raakten het nogal kwijt ineens, En helemaal begrijpen doe ik het nog steeds niet. De laatste jaren zaten ze in een soort spiraal naar beneden die alleen onderbroken werd door de leuke guilty pleasure uit 2022. Dat ze een keer zouden stoppen (al denk ik dat het tijdelijk is) zat er wel aan te komen. Ze begonnen met een vrij onopvallende run met verantwoorde ballads enzo. Vanaf pakweg 2003 werd het zelfverzekerder en hadden ze een aantal typische zeroes bangers waar ik niet veel mee heb maar die vaak wel scoorde. Ze hebben het als laatste land buiten Oekraine volgehouden om altijd te kwalificeren. 2010 was misschien wel de meest succesvolle. Ik heb er niet veel mee, maar zowel nummer als staging hadden toen een soort perfectionisme.

In 2018 struikelden ze voor het eerst. In 2019 weer. Geen van beiden terecht vind ik, maar de beer was los. Na al die kwalificaties op rij faalden ze in 2021 weer met een inzending waarvan ze zelf best veel verwacht hadden, toen knapte er iets bij Roemenie. WRS redde het op zijn eigen uitstraling en niet meer op de aandacht van de omroep en vorig jaar moest Theodor Andrei het volledig zelf opknappen met een inzending die ronduit amateuristisch was.

Ik ga hier een keer niet mee met aERodynamIC, ik vind 2015 niet onaardig, maar daar blijft het wel bij. Voor mij werkt Roemenie het beste met Guilty Pleasures. Zoals bijvoorbeeld in 2012, heerlijke inzending. Maar voor mij is 2017 de ultieme Roemeense guilty pleasure. Het is een grap die nog steeds werkt na zoveel keer horen. De combinatie rap en jodelen is zo'n geschift idee en zo goed uitgevoerd dat het laatste grote Roemeense succes mijn favoriet is.

In het (MuMe-legendarische) topic Greatest Hits is er nu een Eurovision-editie. Stem mee en bepaal samen de grootste Eurovision-hit!

Greatest Hits of #6: EUROVISION - MusicMeter.nl

Conceptueel gezien kan dit waar zijn. Qua compositie en productie vind ik dit absoluut niet. Dune, Blümchen, Moby, Party Animals, en ook een hoop moderne cross-overs tussen hyperpop en (happy) hardcore.

Turkije

Best wat leuke inzendingen, zoals 'For Real' uit 2004, 'Shake it Up' uit 2008 en natuurlijk Sertab, maar niets verslaat de oerdegelijke hit 'Düm Tek Tek':




Hongarije

Hier ga ik duidelijk voor het ietwat emotionele en speciale 'Origo' uit 2017. Joci Papais tweede poging in 2019 kwam nauwelijks in de buurt.




Roemenië

Ook een makkie: It's My Life! Als je denkt dat je alles hebt gehad, komt daar nog even zo'n vet dubstepmoment. Meer dan alleen WTF wat mij betreft; prettig om naar te luisteren.

Nee qua productie zeker niet. Dat is tenslotte allemaal copy paste werk. Het gaat mij inderdaad voornamelijk om het idee erachter en de bijbehorende tekst. Qua happy hardcore is het eigenlijk matig, maar dat is gelukkig niet het doel van het nummer.

Wederom heeft Israel een Youtubereclamecampagne lopen. Was vorig jaar ook al zo.

Rusland 2015




Rusland mag niet meer meedoen en Polina Gagrina schijnt wel een wat foute dame te zijn. Maar toch heb ik een zwak voor dat nummer. Het land werd wel eens op boeh-geroep ontvangen (zal nu wel gebeuren met Israël), maar ze namen het allemaal wel serieus.
Dima Bilan vind ik een engnek en won met misschien de grootste draak ooit. In 1997 vond ik Primadonna van Alla Poegatsjova sterk. En in 2002 was Lady Alpine Blue van Moemi Troll ook te gek. En t.A.T.u. was natuurlijk ook goed. Sergej Lazarav deed twee keer mee en werd vooraf als winnaar voorspeld (in 2019 hield dat op toen Duncan met zijn nummer kwam). Op zich ook geen verkeerde bijdrages.

Bulgarije 2017




Bij de Bulgaren is het vooral een geldkwestie. Ze doen ook pas mee sinds 2005. De huidige omroep heeft geen interesse meer, waardoor ze er vorig jaar en dit jaar niet meer bij waren en zijn.
Toch hebben ze wel een paar interessante bijdragen geleverd, maar die van de jonge Kristian Kostov is toch wel mijn favoriet. Beautiful Mess werd tweede en daarmee het grootste succes voor Bulgarije.

Monaco 1971




Je zou het niet zeggen, maar Monaco heeft 24 keer deelgenomen. De eerste keer in 1959, de laatste keer in 2006. De winst is één keer behaald en dat is ook gelijk een enorme favoriet van mij: Séverine met Un Banc, Un Arbre, Une Rue. In 1962 werd het land tweede en in 1960, 1964 en 1976 derde. In 1979 was het het laatste jaar om vervolgens drie keer terug te keren in 2004, 2005 en 2006 waar de nummers bleven hangen in de halve finale. Ongetwijfeld een reden om het er maar weer bij te laten.

Rusland nam het zeer serieus. Het interessante was dat ook daar de greep van de macht niet compleet was. Daarom kwamen ze met Little Big in 2020 (die waarschijnlijk de publiekssten had gewonnen als het was doorgegaan' en Manizha in 2021 die beiden niet bepaald zijn wat Putin zou hebben gekozen. Zeker bij Sergei Lazarevs inzendingen werd echt niks aan het toeval overgelaten en ze vooral de eerste is een extreem spectaculaire staging die duidelijk wat mocht kosten. Ik heb meestal niet zoveel liefde voor ze. Ik trek Tatu niet, vind beide nummers van Dima Bilan erg vervelend en het nummer waar hij mee won al helemaal. Serebro is ook al zo vervelend. 2018, het enige nummer van ze dat de finale niet haalde was ook zeer slecht. Verder veel slim gestagede mainstreampop.

Wel fijn vind ik 1997, 2002 en 2015 en weer kunnen aERodynamIC elkaar een hand geven En de broodbakkende omaatjes waren ook best leuk al hebben ze goddank niet gewonnen. Maar in mijn nummer 1 sta ik meestal wat meer alleen. Dat is Peter Nalitich and Friends met Lost and Forgotten, Een soort ironisch dronken zelfmedelijden nummer dat een soort van zwartgallig grappig is.




Als Bulgarije zijn best deed was het vaak erg goed. Maar het is geen rijk land dus ze vertrouwden vaak op externe geldbronnen, soms ook geregeld door de deelnemers zelf. Kristian Kostov is veruit het beste en er zijn jaren dat hij waarschijnlijk gewonnen had. Een fraaie ballad en prachtig gezongen. Dus ik moet naar mijn nummer 2 en dat is hun eerste succes. Water van Elitsa Todorova & Stoyan Yankoulov. Het gekke is dat hun ook prima (wel net wat mindere) in 2013 flopte en de finale niet haalde. Ook prima vond ik ze in 2016, 2018 en 2021.





Severine is ook mijn favoriet bij Monaco en misschien zelfs wel mijn favoriete winnaar. Het land heeft sinds kort weer een omroep die lid is van EBU. Wie weet leidt dat wel tot terugkeer. Ik denk dat ze met een half oogje naar Luxemburg kijken. Na Severine komt er een tijdje niks en voor de tweede plek gaat het tussen 1963, 1965, 1967, 1969 en 1970. Allemaal fijn zonder absolute favoriet te zijn. De drie nummers van de comeback waren alledrie behoorlijk slecht. Dus als ze terugkomen hoop ik wel dat ze beter hun best doen. Ik kies uit het rijtje voor Francoise Hardy uit 1963.

Turkije

maNga is mijn nummer 4, Şebnem mijn nummer 8 en Hadise mijn nummer 1.

Mijn nummer twee is:

2001 Sedat Yüce - Sevgiliye Son




Ja, kwijlerige ballads zijn niet verantwoord en Sedat is een engerd. Maar damn wat een heerlijk nummer en wat een stem.

Hongarije

ByeAlex is mijn nummer 2, Fredrika mijn nummer 12 en Joci mijn nummer 9.

Mijn Hongaarse nummer 1 is:

2018 AWS - Viszlát Nyár




Een van de 'hardste' nummers ooit op het ESC podium en dus moet dat bij mij wel in de smaak vallen. Dat komt echter ook omdat het gewoon erg catchy is.

Roemenië

Voltaj is ook mijn nummer 1 Ilinca & Alex Florea staat op nummer 7 en Cezar is #3.

Dus kies ik voor nummer 2:

2022 WRS - Llámame





Dit was echt een break-out nummer in 2022 dat naarmate het festival dichterbij kwam steeds leuker werd gevonden door zowat iedereen. Heerlijke zomers oorwurmpje met inhoud.

Rusland

Rusland is een van mijn favoriete ESC landen, bijna de helft van hun inzendingen vind ik erg goed.

Polina is #10, Peter Nalitsch #18 (maar ook die vind ik nog okay, Rusland heeft bijna geen slechte inzendingen)

Mijn nummer 1:

1997 Alla Pugacheva - Primadonna




Alla is een van de grootste artiesten uit Rusland en ze heeft een fantastische stem die wel wat doet denken aan Edith Piaff. Primadonna is ook een grandioos nummer, chansonnieren op z'n Russisch met een klein beetje een folkinslag die wordt gebracht door het koor en het theater-achtige einde.

Bulgarije

Beautiful Mess is mijn #3 en Water mijn #2, beide ontzettend gaaf. Maar mijn nummer 1 uit Bulgarije is.

2012 Sofi Marinova - Love Unlimited




Dit is een typische OWW-klassieker die verder niemand lijkt te begrijpen. Voor mij is dit de hardst bangende banger van alle bangers ooit op het ESC. Dit soort nachtclub-techno hoor je nauwelijks op het ESC en daarom springt het er enorm uit, ook de performance van Godin Sofi is super aanstekelijk. Puur genieten vind ik dit. "I Love you So Much" Dit is het allerbeste nummer dat nooit verder kwam dan de halve finale, nog net boven Conan uit Portugal.

Monaco

Séverine is mijn #2, ook erg goed. Françoise Hardy staat op #10, nog steeds leuk.

Mijn nummer 1 is echter Sophie

1975 Sophie - Une Chanson C'est Une Lettre




Lastig om hier de vinger precies op te leggen, het liedje heeft een erg mooie opbouw en er zit een marsritme in en veel modulatie en dat zijn ingrediënten die ik erg lekker vind. Het timbre van Sophie is ook precies goed, in mijn oren. Ook een vergeten monumentje wat mij betreft.

Overigens ben ik wel benieuwd of we nou nog wat gaan meemaken op dit ESC qua Israël. Aangezien het land nu al zover gaat om kritische pers de mond te snoeren acht ik de kans op demonstraties en andere acties steeds groter. De EBU kon wel eens spijt gaan krijgen van het feit dat ze Israël niet hebben geweerd.

Die berichtgeving heb ik gemist.

Het is sowieso niet verstandig geweest van de Israëlische omroep om dit jaar mee te doen gezien de sentimenten, wat je daar van ook moge vinden en hoe je daar in staat. De EBU had dat wat duidelijker moeten maken, maar ja iets met geld en sponsors uit een bepaald land.

Laten we hopen dat het allemaal mee gaat vallen. Online in elk geval niet, maar ja dat is tegenwoordig niet zo bijzonder meer.