Ik keek er tijdens de puntenverdeling vooral van op hoe hard ze qua stem, uiterlijk, manier van spreken en voornaam gelijkt op de beste actrice van het moment. Emma Stone

Ik vond haar tijdens de 'op weg naar' afleveringen best leuk maar toen ze niet meer door die verschrikkelijke figuren uit dat programma werd omringd bleek dat alles relatief is. Bij het geven van de punten vond ik haar al licht gênant met dat suffe lulverhaal van haar.

Het is elk jaar gebruikelijk dat een klein clubje voorpret beleeft in dit topic. Dan komen de halve finales en zie je al wat meer mensen. Bij de finale neemt dat toe. De dag erna nog even wat nawauwelen. Voor zover niks nieuws.

Maar is het zo, of lijkt het maar zo dat er dit jaar veel meer mensen bij met name de finale hier zijn gaan aanhaken? Gaan we nu veel langer door dan voorgaande jaren met nabespreken (ongetwijfeld nog een soort roes)?

Op mijn werk vandaag had iedereen het er over en dat is normaal niet zo. Ik snap dat de winst veel extra's doet, maar zou het ook komen door de kwaliteit van het nummer en de artiest die Nederland gestuurd heeft?

Ik vind het in elk geval een positieve ontwikkeling, zeker omdat de teneur hier ooit wel anders was (lees: negatief, waar het nu echt veel meer leeft).
Het Songfestival wint in elk geval aan populariteit en daar zal deze winst al helemaal een boost aan geven.

Ik hoop dat Nederland volgend jaar gewoon weer met een nummer en artiest komt waar ze oprecht mee willen winnen (ook al komt dat financieel niet goed uit dan). Ik hoop het echt! Elk jaar top 10 zoals Zweden kan ik best aan wennen denk ik

Het jaar waarin we het behoorlijk vaak eens zijn, ook op dit punt

Ja, dat moeten we volgend jaar van te voren even privé gaan kortsluiten anders gaan mensen nog rare dingen denken over ons.

Overigens mag Sander Lantinga wel blijven, die was serieus én had ook echt iets inhoudelijks te melden.

Denken ze toch al

Overigens ben ik echt heel erg benieuwd naar het debuut album van Duncan, als ik zo die live filmpjes beluister zou dat best eens heel goed kunnen worden. Arcade raakt me in elk geval behoorlijk en doet dat nog steeds als ik allerlei filmpjes terugkijk.

Ook heel grappig te zien hoe buitenlandse Duncan-fans de uitslag beleven (wat filmen mensen zichzelf op dat vlak trouwens vaak... ik zou het niet doen, maar vind het wel grappig te zien allemaal).

Leuk dat we gelijk in de finale staan volgend jaar, maar ik zal die extra spanning toch wel gaan missen. Twee halve finales zonder extra spanning.... ik weet niet......

Onweerwolf welk nummer staat er nou eigenlijk helemaal onderaan in je Songfestival top zoveel? Daar ben ik wel benieuwd naar ?.

Dit is momenteel de bottom 10 maar daar moet ik wel bij aantekenen dat dit niet exact is omdat er heel veel platen zijn die qua scores wel een update mogen hebben. Ik scoor echter niet jaarlijks alle inmiddels 1500+ platen.

1. Austria | 1996 | George Nussbaumer - Weil's Dr Guat Got
2. Norway | 2000 | Charmed - My Heart Goes Boom
3. Austria | 2002 | Manuel Ortega - Say A Word
4. UK | 2008 | Andy Abraham - Even If
5. Finland | 2013 | Krista Siegfrids - Marry Me
6. Spain | 2002 | Rosa - Europe's Living A Celebration
7. Germany | 2000 | Stefan Raab - Wadde Hadde Dudde Da?
8. Netherlands | 2010 | Sieneke - Ik Ben Verliefd (Sha-La-Lie)
9. Turkey | 2012 | Can Bonomo - Love Me Back
10. Germany | 1956 | Freddy Quinn - So Geht Das Jede Nacht

Emma Wortelboer En liever geen Jan Smit.

En volgend jaar lekker naar het songfestival in Nederland; zal nog wel een run op kaartjes gaan komen met alleen al 5,3 miljoen kijkers naar de finale + veel buitenlandse fans.

Wow deze had ik dus echt uit mijn geheugen verbannen (en met goed recht).

Ik mag hopen van niet. Dit is gewoon randje (pun not intended) borderline.

Nederlanders zijn gewoon chauvinistisch. Kijk hoeveel F1-fans er opeens zijn nu Verstappen het goed doet. En hoe ging het vrouwenv***bal vóór de EK-winst?

En Nederland heeft zelf ook jarenlang circusacts gestuurd als De Toppers, Sieneke en 'die indiaan', dus dat het ESF dat imago heeft gekregen, is niet bepaald onterecht.

Het is je waarschijnlijk ontgaan, maar nog voor de semifinale heeft Hatari bezoek gehad van ESC-chef Jon Ola Sand die ze duidelijk maakte dat de grens bereikt was van wat ze konden zeggen. Als ze verder waren gegaan waren ze uitgesloten van deelname. In enkele interviews daarna gaven ze op elke vraag antwoord dat ze wel wilden antwoorden, maar niet deden omdat dat als politiek opgevat kon worden.
ESCKAZ in Tel Aviv: Catch up with Hatari (Iceland) - at The Nordic Party 2019

Zeker. Zeker. Dank je wel.

Ik denk dat dat wel meevalt in vergelijk met veel andere landen. Je zag dat ook hier terug: een behoorlijk grote nuchterheid in de trant van 'mij boeit het niet of Nederland wint, het gaat om het nummer', waar ik dan juist denk: maar dat is toch ook een beetje de charme van een wedstrijd? Dat je het leuk vindt dat je land ver komt? Maar blijkbaar vinden veel mensen dat niet. Daar zit geen waardeoordeel in verder, maar het toont aan dat het chauvinisme op zich nog wel meevalt (denk ik). Vergelijk het eens met bijvoorbeeld Turkije op het Songfestival: zet een schemerlamp op het podium en ze stemmen gewoon hoor. Dat zou hier dan toch echt niet gebeuren. En ja, 'als je wint heb je vrienden', dat weet ik ook wel

De harde kern in dit topic kent Koit Toome (ESF 1998 en 2017) vast nog wel

Wat klinkt Arcade dan ineens anders....

Ik hoor nu al mensen die er heen willen en normaal niet veel op hebben met het Songfestival. Ik ga er maar van uit dat dat volgend jaar wel overgewaaid zal zijn. Het zou een beetje zuur zijn als die-hards er dan naast grijpen ten koste van mensen die het ineens' wel geinig' vinden.

Zelf voel ik vooralsnog niet de behoefte daar bij te willen zijn. Niks zo lekker als het comfort van onderuit op de bank met hapjes, drankjes en vrienden dan uren daar te gaan staan of zitten

Maar wie weet als de koorts volgend jaar oploopt dat ik er anders over denk.

De verklaring die je wist dat zou komen is alweer hier.

Volgend jaar vieren we het twintig jarig jubileum van de val van de Britten op het Songfestival. Dat plaats ik bij Nicki French in 2000. Een eendagsvlieg die een verrassend grote hit had met een slappe dancecover van Total Eclipse Of The Heart vijf jaar later naar het festival sturen met het toepasselijk getitelde "Don't Play That Song Again". Het was een luie en vervelende inzending die 16e werd. Tot dan toe het laagste wat de Britten ooit haalde. Een paar dagen terug werd ze nog eens uit de mottenballen gehaald. En wat zei mevrouw French: "I Felt that the UK was really unpopular at the time because as there was an outbreak of mad cow disease in the country". Ze. zei. het. echt. Je zou van iemand die elk jaar Eurovisiefeestjes doet wat meer inzicht verwachten. Maar het feit dat zij zoiets zegt zegt veel over de Britten.

En dat is al die jaren doorgegaan. In 2003 stond Jemeni volkomen vals hun slappe Cry Baby te zingen op het fesival. De Britten kregen 0 punten en werden voor het eerst in de geschiedenis allerlaatste. De Irak politiek van Blair kreeg de schuld. Terwijl iedereen in heel Europa plaatsvervangende schaamte voelde voor wat de Britten inzonden. Er was af en toe een lichtpuntje door een prima liedje (Jessica Garlick in 2002) of een inzending die niet direct mijn smaak was, maar waaraan echt eens aandacht was besteed (jade Ewan in 2009). Soms hadden ze wat mij betreft wat meer verdient (guilty pleasure Daz Simpson in 2006). Soms leken ze een stapje te maken in de goede richting (vooral Lucie Jones in 2017).

Maar daar tegenover staat de onderbroekenlol met een slap deuntje van Scooch (die na afloop verklaarden dat ze dachten een nummer "in the spirit of Eurovision" te hebben ingezonden), de achterhaalde suffe pop van Josh Dubovie, de sterren van weleer Engelbert Humperdinck (die best een mooi liedje had, maar niet zo goed zong en de ondankbare taak had om te openen) en Bonnie Tyler, Een matige poging om iets te doen wat leek op wat toen populair was op het fesival (Javine Hylton in 2004). En een hele serie aan saaie en slappe middle of the road inzendingen die gestuurd lijken te zijn zodat niemand zich er een buil aan kan vallen. De Britten begrijpen nog steeds niet dat jury's dat soort dingen zelden in de top 10 zetten en televoters er nog veel minder snel voor naar de telefoon grijpen. Nu hadden ze een inzending die beter gepast had in een willekeurige live show van X-factor dan in de finale van het Eurovisie Songfestival.

Ondertussen wonnen landen als Finland, Oostenrijk, Portugal en Nederland allemaal het festival met uitgesproken en bijzondere inzendingen. Na nog veel langer droog te hebben gestaan als de Britten en met allemaal lange periodes met slechte resultaten. Ik zou het echt heel tof vinden als de Britten (en ook de Spanjaarden bijvoorbeeld) volgend jaar met iets heel bijzonders komen en dat ook doen. Maar dan moeten ze echt naar zichzelf kijken en niet naar de gekke koeien ziekte, naar de Irak-politiek en naar de Brexit.

Dit vind ik toch echt heel veel zeggen. Geen overtuigende winnaar volgens velen?! Ik vind van wel als je dit leest.

Record ‘Arcade’ op Spotify, concerten uitverkocht – Songfestivalweblog.nl

Still in Love with You van Electro Velvet (2015) is nochtans te midden van de Britse droefenis een van mijn favoriete songfestivalnummers.

Puur op basis van de finalestatistieken is het geen overtuigende winnaar. Ik denk verder ook wel dat het een blijvende Songfestivalklassieker is.

Ik weet niet of die Spotify cijfers veel zeggen. Dat er een record is in Nederland lijkt me logisch. Qua buitenland moet je het bezien in het licht van hoeveel Spotify gebruikers er nu zijn tov eerdere jaren.

Of 'Arcade' een van de grote klassiekers wordt betwijfel ik ook.

Ik zie het vooral in het rijtje met Lena, Marija & Salvador enzo terecht komen. Nummers die verdiend wonnen en geliefd blijven maar niet zo populair als Loreen, Rybak, Katrina of Dana, laat staan een Logan of ABBA.

Uiteraard. Verre van. Maar als je de reacties erop ziet en ook dit soort statistieken dan denk ik wel dat we hier misschien een wat betere 'klassieker' tegemoet gaan zien.

Het zal geen Euphoria worden denk ik nee. Wat dat aan gaat was die winst wel uniek te noemen.

Nouja, Netta is maar een jaar terug dus dat verschil is wel opvallend.

Het record in Nederland vind ik ook niet zo bijzonder. In Nederland waren we sowieso al overtuigd, het stond al op 1 in de Top 40. Dat het dan volop gestreamd wordt als het nummer wint, lijkt me vanzelfsprekend.

Ik denk dat Arcade het wel relatief goed doet in West-Europa, waar ook meer Spotify wordt gebruikt. Een veertiende plek in de wereldwijde charts vind ik alsnog wel hoog.

Mja, ik kan me wel voorstellen dat het verschil is dat Arcade een rustig liedje is. Juist de uptempo nummers worden natuurlijk veel gedraaid op Eurovisiefeestjes enzo. Voor mijn gevoel roept Dancing Lasha Tumbai ook meer op dan Molitva (even een voorbeeld) omdat het nummer gewoon één groot feest is.

Maar ik ben nog een redelijke buitenstaander, hè.

Ja, weet ik niet. Hoeveel meer Spotify gebruikers zijn er dit jaar bij gekomen en dan met name vwb de groep die het winnende ESC lied wil horen? Lastig te zeggen of dit significant is of niet. Wellicht kunnen we dit met de jaren gaan vaststellen.

Is Rybak nog zo populair op dat vlak? Katrina? Toch ook niet echt als je het vergelijkt met Loreen en toch ook wel Dana International?

Loreen is toch wel andere koek: ik was dat jaar in de VS en ook daar hoorde je haar op de radio.

Wat Arrie zegt over uptempo nummers is inderdaad wel een ding.

Voor mijn gevoel wel in ieder geval. Katrina zeker. Dat nummer is echt een evergreen geworden. Onterecht wat mij betreft maar goed.