Was ene meneer van Nieuwkerk wellicht ook aanwezig?

Jij bent blijkbaar zogenaamd die ene die zich nooit ergert. Dus iemand die elke dag even tegen je aan piest, daar zeg je tegen "Tja wie ben ik om daar wat van te vinden"

Er is natuurlijk wel een ernstig verschil tussen iemand die je persoonlijke levenssfeer aantast en iemand die gewoon in zijn vrije tijd 'his own business aan het minden' is. Met de trein reizen is saai en vaak ergerlijk. Veertig minuten op de fiets zitten is ook niet altijd alles. Met een muziekje op je kop of een linkje met twitter o.i.d. worden dat soort ergernissen een stuk draaglijker.

Maar goed muziekgerelateerde ergernissen. Hippe dj's die er een sport van maken een intro vol te ratelen en dan precies stoppen wanneer de eerste strofe begint. Een staaltje krachtpatserij waar ik persoonlijk enorme huilbuien van krijg.

Net zoals de opmerking van Onweerwolf overdreven was was die van mij dat ook natuurlijk. Iedereen ergert zich wel eens aan bepaalde personen of zaken.

Ik gaf eerder al aan: Bewaar je stijl. Natuurlijk, als je een uur in de trein zit elke dag en een uur terug is een stukkie muziek een lekkere afleiding en natuurlijk is daar niks mis mee. Maar op het moment dat er een conducteur aan komt is het een kleine moeite lijkt mij om even je doppies af te zetten en even goedemorgen te zeggen. Maar heel vaak zie ik mensen die moeite niet eens nemen. Stappen ze de bus in drukken ze de buschauffeur een kaart onder de neus en lopen weer verder. Geen idee of de chauffeur het gezien heeft. Dat bedoel ik te zeggen.

Dat is het zelfde soort mensen dat de trein al instapt op het moment dat er nog altijd mensen naar buiten komen. Weet niet of dat nu echt een specifiek muziekgerelateerde ergernis is.

Tsja wat Graf zegt, sommige mensen zijn echt ronduit asociaal in het OV; tassen op stoelen leggen in drukke treinen, niet opstaan voor ouderen etc. Dat heeft niet zozeer iets met muziek te maken.

Heb ik ook eens gehad in een club in Mimizan, al was het daar volgens mij zelfs maar een halve minuut. Iedereen zat ook maar een beetje op de bankjes aan de zijkant, want dansen kon je niet. Na één drankje naar de volgende club gegaan, daar stond Renato Cohen te draaien. Over een wereld van verschil gesproken

Heel herkenbaar.

Vorige week de gehele week bij Radio Veronica konden mensen die op een claxon-melodie reageerden voor niks tanken, dus dachten ze dat maar midden in nummers te moeten doen...

Wat is dan nog het nut van een radiostation als de muziek op dusdanige wijze verknalt moet worden? (Nou valt er aan bands als Bon Jovi weinig te verknallen, maar goed...)

Bij radio wordt per definitie door het intro heen geluld, wordt het outro niet volledig gedraaid en dat er een keertje een claxongeluid tussen het nummer komt (helemaal als het voor een leuke actie is), is nou ook niet het einde van de wereld.

Wat anders, ergeren is misschien niet het goede woord, maar ik (merk met name bij medejongere) gebruikers dat een recensie vol moet staan met pseudoinhoudelijke beeldspraak.

Een paar voorbeelden:
Wat me ook vaak opvalt is dat er vaak precies beschreven wordt wat je hoort: Dan komen er drums / Opeens is daar een geniale gitaarlijn.

Misschien doe ik hetzelfde, misschien beleef ik muziek (veel) minder intens. Om maar even een andere jongere medegebruiker te quoten: ja jong, het zal gaan zeker.

Ik geef Kaztor gelijk, zeer irritant dat verneuken van intro's en outro's. Het hoort gewoon bij het nummer(en is soms essentieel voor de beleving van het nummer) en zo wordt het gewoon hardhandig afgekapt door een DJ die interessant wil doen blijkbaar.

Gast, ben je 12 ofzo?

Mijn opmerking is helemaal niet overdreven, ik sta volledig achter wat ik zeg. Ik heb een grondige hekel aan mensen die vinden dat ze moeten bepalen hoe andere mensen zich gedragen. Kijk, daar erger ik me dus aan. Ik bepaal toch zeker zelf wel of ik jou of wie dan ook te woord wil staan of niet soms? Het moet echt niet gekker worden zeg.

Ik heb ook een hekel aan allerlei regels van hoe je je moet gedragen maar er zijn toch grenzen aan ieders individuele vrijheid. In een drukke trein 4 zitplaatsen innemen door je kleren en tassen rond je heen te verspreiden is toch wel vreselijk ergerlijk?
Tijdens een concert blijven luid praten alsof je in de huiskamer voor de tv zit, dat is er toch ook over?
Ik zeg daar soms wel iets van, al voel ik me dan wel de schoolmeester...

Als ik ze zo achter elkaar lees, moet ik daar wel erg om lachen!

Het valt me sowieso altijd op, dat een lange recensie een middel voor velen is om hun waardering voor een album te laten blijken. Vaak zijn recensies een combinatie van wat een persoon echt vindt en wil overbrengen en non-informationele opvulling. Zo interpreteer ik het althans.

Ik snap wat je bedoelt, maar dat eerste citaat is toch niet zo raar? Op het woord 'lyrics' na vind ik er niet zoveel mis mee.

Niet als je gewoon 4 kaartjes hebt gekocht.



Dat kan ik mij voorstellen maar dit is natuurlijk anders, want in deze gevallen heb je echt actief last van een andere persoon.

Dat is heel wat anders dan dat je bij een bushalte staat te genieten van muziek en er staat een of andere chagrijnige oude zuurbek naar je te loeren omdat je geen praatje met hem wilt maken.

Nou ja, "en dan zijn er de lyrics", dus? Alsof je een bericht eindigt met "Oh ja, en de zanger zingt nog". Dit is overigens gewoon letterlijk het bericht (op een eerste zin na).

Die eerste zin vond ik ook niet zo bijster sterk. Bij dat soort zinnen krijg ik gauw de neiging om het interessantdoenerij te vinden. Maar nu ik hem zo teruglees, valt het best mee, ja.

Nu wordt er wel te veel op de man gespeeld..

Chevy doet dat? Hij probeert toch gewoon zijn punt te maken?

Deze is wel heel erg nietszeggend ja. Dan ook nog dimensie niet goed kunnen schrijven. Zeker vroegtijdige dementie...

Nee, de discussie met Hendrik68. De reacties tegen hem mogen wel iets minder.

Dat is precies hetzelfde. Het enige verschil is dat jij je in het ene geval aan de ander ergert, maar wanneer een ander zich aan jou ergert moet hij niet zeuren, want jij hebt immers geen probleem. Zoiets heet egoisme.

O Stijn, ik kan er wel tegen hoor. Als je wat schrijft dan wordt er gereageerd, zo gaat dat. De ene keer is men het met je eens, de andere keer niet. En soms wordt er die andere keer stijllozer gereageerd als de andere keer. Ik zit er niet mee. Maar toch bedankt.

Natuurlijk. Precies hetzelfde. Jij wilt met iemand praten maar die persoon heeft geen zin in jou. Jij wilt voor iemand bepalen of hij of zij naar muziek mag luisteren terwijl deze persoon op de bus staat te wachten en weet ik wat voor belachelijke ideeën je nog meer hebt. En dat staat allemaal gelijk aan iemand die zich ergert aan mensen die hem tot last zijn door bijvoorbeeld zitplaatsen in een trein bezet te houden met tassen. Echt, precies hetzelfde hoor.

Prima dat je je ergens aan ergert, fijn voor je, maar laat het gedeelte 'je moet' even achterwege. Want andere mensen 'moeten' namelijk helemaal niet met jou praten als ze dat niet willen. Andere mensen 'moeten' helemaal niet hun muziek uitzetten als ze dat niet willen.

Dat is nou precies de kern van het probleem. Als ik jou tot last ben heb je recht van spreken, maar ik ben jou niet tot last als ik geen zin heb op iets tegen je te zeggen.

Jij hebt blijkbaar een nogal afwijkend setje normen en waarden voor jezelf geconfigureerd en dat is fijn voor je, maar het Balkenende-proefballonnetje om je eigen normen en waarden op te gaan leggen aan anderen ligt alweer enkele kabinetten achter ons en is bovendien keihard gefaald, aangezien het nergens op sloeg. Net zoals jouw 'bewaar je stijl'-gebod of je 'zet zo'n ding af'-commando nergens op slaan. Om nog maar te zijgen over je suggestie dat mensen die naar muziek luisteren of telefoneren ipv met jou te praten een leeg bestaan zouden hebben.

Je beschuldiging van egoïsme is hier dan volledig misplaatst, immers de enige egoïst in het hele verhaal ben jijzelf. Jij wilt namelijk opleggen aan anderen hoe zij zich moeten gedragen met als enige reden dat jij dat persoonlijk prettig vindt, waarbij je geen enkele interesse toont voor wat anderen prettig vinden.

Ik kan me anders wel ergeren aan mensen die voor heel de wagon in de trein aan het telefoneren zijn, omdat ze zich vervelen.

Voor de rest geef ik u wel gelijk hoor.

Ja, ik ook. Maar dan is er ook sprake van (over)last.

Dan zegt deze egoist: Maar waarom erger je je daar dan wel aan? Met muziek door je oordopjes heb je er immers toch geen last van?


Ja die was flauw, ik geef het toe. Ik laat het hierbij.

Dat lijkt me verstandig.

Ik kan me altijd ergeren aan mensen die de week doorspreken tijdens een concert. Dinsdag bij Bon Iver ook weer, tussen de nummers door even wat tegen elkaar zeggen is niet zo'n probleem, maar continu kwebbelen en zeggen wat je ziet (oh mooi die lichtjes)... en natuurlijk om de haverklap de zaal in en uitlopen voor een nieuw biertje. Ik vind dat onbegrijpelijk, ik heb 1,5 uur ademloos zitten luisteren en moest er niet aan denken om voor iets triviaals als een biertje een deel van het concert (waar ik 36 euro voor heb betaald) te missen.

Gewoon bek houden, stil zitten en netjes luisteren ja! Anders zet je thuis de CD maar op.

(Ja, ik weet dat bij Metal concerten of snoeiharde rockliedjes het publiek wat meer vrijheid heeft zonder het concert te verstoren, maar bij rustige/akoestische gedeeltes gaat dat dus niet op).

Mijn ervaring is dat het metalpubliek veruit het meest beschaafd is. De ongeschreven regel is dat je daar niet helemaal vooraan gaat staan als je geen duw wilt krijgen. Pratende mensen gaan vrijwel altijd netjes achteraan (bij de bar bijv.) staan.