Rekels bunn'n 't - 'k he wel heurt dat in 't west'n d'r plaotjesdraojers bunt die zich loat'n bloas'n in de boas zien tiet - dat beurt nait hier!

Overdag is business news radio soms handig om bij te blijven - maar in moderne auto's past een usb-stick en dat is wel fijn!

Paar jaar geleden een auto gehuurd op Heathrow, daar zat nog een cd in: The Wheels on the bus | Toddler Fun Learning | Nursery Rhyme - YouTube - ook erg fijn

Ik vond Curry en Van Inkel vroeger wel leuk, ook een soort van side-kick. -

Tegenwoordig weet je beter, maar je schaamt je niet voor je verleden - vandaar dit coming out?

(Van Inkel schijnt tegenwoordig thrillers te schrijven)

Nog regelmatig oude fragmenten terug geluisterd.

Avondspits, Wim t Schippers.......... daar bleef ik wel voor thuis.....oh ja en de Dik Voormekaar Show.
Zaterdag na het voetbal als een gek naar huis.
Leuke tijd.

Vond ik ook, op het strand Los Vast luisteren, maar ook De Verrukkelijke 15, Twee Meter de Lucht In, VARA's Vuurwerk en de mix van Ben Liebrand.
3FM had als Hiversum 3 echt wel een mooi aanbod.

Zowel Ronflonflon als DvmK nam ik elke week op, op een cassettebandje. Tegenwoordig kun je Ronflonflon gewoon online beluisteren. Niet elke aflevering was geslaagd, maar ik heb wel een heerlijke compilatie in elkaar geknutseld waar ik nog graag naar luister. En de Dik Voor Mekaar-show had ik, dankzij mijn lidmaatschap van het Dik Voor Mekaar genootschap helemaal compleet als mp3-bestanden, maar toen stelde ik het afgrijselijk onhandige FreeFileSync (om mappen te synchroniseren) verkeerd in en in één ogenblik was de complete map verdwenen.

Leuk was het op de radio. Theo Stokkink Show, Elpeeshow van Wim van Putten, Wim Noordhoek bij de VPRO en dan Easy Listening met Tosca Hoogduin: "Muziek voor wie wil gaan slapen, maar nog niet kan. Voor wie kan gaan slapen, maar nog niet wil." Wat een heerlijke stem!
Maar het beste was ongetwijfeld De Oude Engh op zondagavond van 11 tot 12 op Hilversum 3. Huiveringwekkend programma!

Vpro: oa. Spleen en uiteraard Superclean Dreammachine!

Op zondagavond bij de KRO tussen 21 uur en 24 uur had je Vincent Van Engelen met de meest geweldige muziek. Dat waren nog eens tijden.

Zonde Adrie !!!

Volgens mij was Superclean dreammachine niet van de Vpro, anders had ik er vast wel eens naar geluisterd.(Ik mocht van mijn ouders nooit naar de EO en de Avro luisteren! )

SCDM, gepresenteerd door Ad - TopPop Yeah - Visser was van de AVRO. Zo te lezen nog een slachtoffer van educatieve toepassing van het 'zuildenken' - fyi: op 300 meter van de ouderlijke woning was een 'paaps' lyceum; het openbare was op 5km fietsen in een zuidelijk stadsdeel - guess what? Fietsen, jong

Kate Bush / The Red Shoes audiophile vinyl reissue | superdeluxeedition

Laten we wel wezen: één kras door onvoorzichtigheid en weg is dat audiofiele orgasme,
ondanks die dure installatie en dat vinyl album dat twee tot driemaal zo duur was als de cd.

Dan toch maar liever het originele vinyl album (voor de helft van de prijs).
Op zo'n moment wint de "originaliteit" het toch altijd van dat audiofiele snobisme.

Niks out of print, zeker niet op menige platenbeurs en in de betere tweedehandswinkel.
Wie goed zoekt vindt vast wel een overstock exemplaar in mint condition.

Het moest me even van het hart.

Die peperdure speciale edities - wat maakt het dan zo speciaal? - vaak in combinatie met een kleine oplage zorgt voor een manipulatieve prijsopdrijving.

Pers er dan meer en hanteer - net als bij de laatste 2 van Talk Talk- een gewone prijs.

Iets is te koop voor een bepaalde prijs. Als je 't te duur vindt, koop het niet.

Beetje erg kort door de bocht, deze moraalles en gebaseerd op een gemist punt.
Waarom moet een (re-)release per se exclusief zijn? Wat is tegen een tweevoudige release: een gewone en een collector's/special/limited edition?

Dan kan je meer mensen bereiken. Splitting the Atom van Massive Attack is het voorbeeld van een very limited release, die an sich al niet goedkoop was, maar vervolgens in no time in prijs verdrievoudigde, zodat fans met weinig geld die e.p. niet konden kopen.

De laatste twee albums van Talk Talk zijn erg moeilijk te vinden, maar 2 jaar geleden door Universal (via het label Ba Da Bing) opnieuw uitgebracht, tegen een normale prijs (ca 20, - euro).

Ook die herpersingen van "5 Original albums ..." in kartonnen insteekhoesjes in een doosje maken eea heel goed bereikbaar. Hier draait momenteel Martha Argerich & Claudio Abado - Complete Concerto Recordings op DGG (5cd's in kartonnen insteek, in een doosje) - ca 20 euro een spotprijs voor zoveel moois.

Prijs moet niet hinderpaal of selectiecriterium zijn.

Dat moet niet per se.

Niets.

Goed beseffende dat Wowhd een groot nadeel heeft (de onzekere herkomst of versie van het album) kreeg ik deze week Stiff Upper Lip van AC/DC in mijn bezit. De versie is Columbia 8869 708290-2, meer uitleg op Discogs: AC/DC - Stiff Upper Lip at Discogs . Het is een digipack en nu komt de aap uit de mouw: niet afspeelbaar op mijn cd-speler van Marantz, wel afspeelbaar op mijn laptop van HP. Op de achterkant van de digipack staat trouwens: "This cd takes advantage of ConnecteD technology and will work as a key to unlock exclusive bonus music, videos, photos and more at www.acdcrocks.com."; Ik zou hem liever kunnen afspelen op mijn cd-speler, verdikke!

Wat vreselijk irritant, Sir. Ik heb dezelfde cd en die speelt prima op mijn cd-speler van NAD (type C 521BEE). Meerdere van mijn AC/DC cd's hebben deze blabla-technology en nooit een probleem mee gehad.

Wat je misschien kan proberen is de cd eens kopiëren. Mogelijk kan je die kopie wel op je cd-speler afspelen. Zo heb ik deze cd die vaak dienst weigert. De kopie die ik er van gemaakt heb doet het beter. Wat ook geholpen heeft is de laser van mijn cd-speler proper maken.

Ik denk dat het probleem bij de cd speler ligt. Ik heb zelf ook sinds enkele jaren een Marantz. Ik ben sindsdien een paar cd's in mijn verzameling tegen gekomen die prima speelden op mijn vorige cd speler(s) , maar op mijn Marantz verstek laten gaan. Ik krijg dan de melding sub Q error op het display.

Kronos, rollingbeatle, bedankt voor de feedback en ik heb nog meer (bizar) nieuws, wat misschien zal leiden tot mijn afscheid van Wowhd. Het is een Argentijnse versie van het album, wat zelfs niet op Discogs staat (enkel een Europese, Amerikaanse en Canadese versie).

Deze morgen was ik al bezig een mail te versturen naar Wowhd, want bij de eerste poging deze morgen verscheen weer de melding "Disc not Finalized". Bij de tweede poging begon de cd zowaar te spelen. Positief is dat ik deze ergernis van mijn lijstje mag schrappen.

Aha, die mededeling klinkt heel bekend in de oren. Ik heb een Philips cd-speler gehad en die kwam regelmatig met diezelfde mededeling. Vaak ging het dan om cd's met een speelduur langer dan 70 minuten. Ik heb me ooit laten vertellen dat het soort loopwerk dat in die speler was gebruikt eigenlijk helemaal niet bestemd was voor cd-spelers; maar voor cd-rom drives. Marantz is in een aantal opzichten de 'dure neef' van Philips; een Philips standbediening werkt(e) op een Marantz cd-speler en andersom.

Argentijns - ja die doen meer 'mooie' dingen. Par jaar geleden stonden die ook met herpersingen van Krautock (oa Can en Neu) en veel metal op de grote platenbeurs; zeer aantrekkelijk geprijsd. Wat bleek herpersingen met hier afgeschreven en door hen opgekochte persmatrijzen (hier worden die na ca 5000 persingen afgedankt, soms iets meer, soms iets minder). Na een bepaald aantal persingen loopt de kwaliteit terug.

Ik heb verschillende cd's, Argentijnse persingen. Allemaal van Wowhd. Soms hangt er nog een stickertje op dat het enkel voor die markt bestemd is. Lijkt me een duidelijk geval van concurrentievervalsing.

Nu we toch bezig zijn. Vorig jaar heb ik van twee verschillende webwinkels twee cd's ontvangen (een cd van violiste Cho-Lianc Lin van Grooves-Inc en een cd van Lead Belly met de titel Bourgeois Blues van Wow HD), die geen cd's blijken te zijn maar cdr's. Ik heb daar verder geen melding van gemaakt, omdat ik dacht dat beide webwinkels zich daarvan niet bewust zijn geweest. Enig zoekwerk op het net heeft geleerd dat het uitgaven betreft die Out of Print waren en kennelijk op deze wijze goedkoop zijn "heruitgebracht". Zou mij niet verbazen als dit in de toekomst vaker gebeurt. Ook is mij opgevallen dat de laatste jaren op steeds meer cd's niet meer het compact disc logo is terug te vinden.

Hoe dan ook, ik ben intussen definitief overgestapt op vinyl.

Gebeurt al jaren. Veel handelaren zijn zich er inderdaad niet van bewust. Alleen bij Amazon zie ik met enige regelmaat de vermelding opduiken. "CD-R Note: This product is manufactured on demand when ordered from Amazon.com" staat er dan. Meestal zijn die dingen ook niet echt goedkoop. Ik kom ze af en toe tegen bij oudere albums waarvan ik me kan voorstellen dat er (te) weinig vraag naar is voor een echte heruitgave.

Ik vind het een afkeurenswaardige praktijk, begin er ook liever niet aan als ik het kan vermijden. Ik denk niet dat het een trend is die zal doorzetten. Als de kwaliteit van een fysieke uitgave nog verder onder druk komt te staan, wordt het verschil met een download of beluisteren via Spotify wel erg klein.

Wat je laatste opmerking betreft - dat 'definitief overstappen' op één bepaald medium begrijp ik nooit zo goed. Ik laveer tussen CDs, LPs en Spotify, afhankelijk van de verkrijgbaarheid en de prijs, en vind het allemaal prima. Ik wed niet op één paard of één medium. Maar ieder zijn ding.

Mijn laatste opmerking is wat kort door de bocht. Mijzelf te kennen zal ik heus nog wel cd's kopen.

De belangrijkste reden om over te stappen op vinyl is echter het fysieke aspect. Ik ben nog van de oude stempel en heb graag een fysiek product in handen. Naar mijn gevoel worden nieuwe cd's steeds kariger uitgegeven. Vaak bestaat de verpakking uit een simpel gatefold hoesje van slap en dun karton en een dun boekje met wat vaag artwork. Oude opnamen worden vaak spotgoedkoop heruitgegeven (denk aan de original album series) in simpele kartonnen hoesjes. Voor mij heeft dit nauwelijks een meerwaarde boven downloads. Daar ik met downloads al helemaal niets heb, is vinyl voor mij het ideale product.

Toegegeven, veel cd's worden uitgegeven in deluxe of zelfs super deluxe edities. Deze uitgaven zijn echter peperduur, terwijl het bonusmateriaal meestal nauwelijks de moeite waard is. Ik durf te stellen dat het merendeel van het bonusmateriaal na een keer luisteren nooit meer in een cd speler belandt. Wie zit er immers te wachten op krakkemikkige demo- of live opnamen en ontelbare alternatieve mixen van dezelfde overbekende nummers?

Eens, vooral als deze op één cd staan met het originele album, zoals gebeurd is met de albums van The Band, Grateful Dead, Deep Purple in Rock, etc. etc.

Ook eens, een tijd geleden heb ik cd's van Black Sabbath besteld met Ozzy en ik heb met opzet de versies zonder bonuszooi gekocht. Mijn ervaring is ook: meestal 1 keer het bonusgedoe beluisteren en daarna zelden of nooit. Ik kan het nog altijd vinden op het www (download, streaming). Mijn interesse gaat voornamelijk uit naar het originele album, op vinyl of op cd.

Helemaal mee eens, en als we het toch over gerelateerde ergernissen hebben: de 'Greatest Hits" of "Best of" verzamelaars met één previously unreleased track.