Perzoonlijk vind ik het nogal tegenvallen met de narodnost in het werk van Bob Dylanski of Frank Zapatov.

Overigens zou het voor mij een bron van semantische ergernis zijn: de kop van Bloemendaal op een bilbord.

Absoluut waar. Moest direct aan je post denken toen ik dit bericht las in een ander topic.

De recente vinylhype en de werkelijk stuitende manier waardoor er zowel door consumenten als producenten met het edele materiaal omgesprongen wordt.

1. Nieuw vinyl is veel te duur

2. '" """""""""""" veel te zwaar (waarom in Godsnaam 180 gram? Ik heb nog nooit een significant kwaliteitsverschil tussen de standaard 120 en 180 gram ervaren. (in plaats daarvan belast je de motor van je speler aleen maar meer, zodat die sneller slijt) Dit riekt dus naar marketing.

3. Nu zouden punt 1 en 2 nog niet zo erg zijn wanneer de kwalteit van de persingen zou verbeteren en weer het gestandaardiseerde niveau van vroeger zouden hebben. Maar dat is niet zo. Veel vaker zie je wel gekleurd vinyl en de gekste soorten en maten, maar de kwaliteit is niet te peilen en wisselt heel erg.

4. USB-Platenspelers: Tuurlijk, vinyl is helemaal terug, dus ga maar gauw alles weer digitaliseren tot MP3 formaat???? Wat een logica.....slechte kwaliteit spelers ook, maar nog niet zo erg als:

5. Crosley spelers, aaaaaaarghhhhhh met stip op 1 van de meest foute apparaten, die vakkundig je toch al niet zo beste vinyl (want de mensen die dit hip vinden hebben ook alleen maar nieuwe, dure, zware platen van twijfelachtige kwaliteit) om zeep helpen.

6. Het onbeschaamd gooien en smijten, plaat met vette handen pakken, naald niet met de lift, maar gewoon met je hand op die plaat kwakken.....Zowel consumenten als platenboeren maken zich hier herhaaldelijk en onbeschaamd schuldig aan. Dat is echt iets van nu.

De plaat is terug, maar als een marketingvehikel in een tijd dat mensen gewoon niet meer weten wat geluid nu precies is en hoe je met dit edele materiaal omgaat.

Vanwege de huidige prijs/kwaliteitsverhouding koop ik in elk geval geen nieuw vinyl meer. Wel tweedehands vinyl uit de jaren 70 en 80. klinken gewoon beter, ik zweer het! Wat meer krasjes en tikken, maar dynamischer, niet gebrickwalled (dat heeft ook te maken met de mastering, is eigenlijk een breder onderwerp) en al helemaal niet overslaand! (euvel bij veel nieuw vinyl bij mij).

Ik kan me goed vinden in je ergernissen. Maar bovenstaande moet ik tegenspreken. Platen worden namelijk al heel lang op grote schaal mishandeld. Als twaalfjarig jochie verbaasde ik me erover dat een schoolvriend zijn lp gewoon even op de tegelvloer legde omdat de kap van de platendraaier nog open moest. En ooit kregen we Made in Japan zomaar gratis van een vriend. Maar zoveel krassen op een lp hadden we nog nooit gezien.

De meeste mensen bezitten gewoon niet de handigheid, het perfectionisme en juiste besef om correct met lp's om te gaan. Dat is trouwens ook een van de redenen waarom de cd zo'n succes was. Gebruiksgemak. Al zijn er dan natuurlijk nog tal van lieden die er in slagen een cd in een handomdraai onbruikbaar te maken.

Even reageren op:


Veel te generiek - er zijn genoeg prachtig afgewerkte hoezen en platen die voor 20 euro of minder te koop zijn. Kom je die niet tegen, moet je gewoon beter zoeken, ook op internet.



Draai je echt zelf lp's? Je verwijt klinkt alsof je zegt dat een 1.6 L motor in een Golf helemaal niet nodig is, omdat een 1.1 L zou volstaan. De verklaring is een heel simpele: betere prestaties. Een zwaardere lp wordt geacht stabieler te liggen op het draaiplateau - iets wat je ook kunt bereiken door af te spelen met gebruik van een klem. Het gewicht leidt niet rechtstreeks tot beter geluid, maar tot stabieler afspelen.




Dat is wel een valide punt: de kwaliteit is lang niet constant. Bij MoV herpersingen bijv, of originele details (inlay etc) ontbreken.



Digitaliseren naar mp3 is een optie als je muziek in de auto of op je mp3-speler (sporten bijv) wilt beluisteren. Muziek wordt nl op meer plaatsen beluisterd dan in de woonkamer alleen en dan wint portabiliteit het van kwaliteit.

Aan Crosley maak ik geen woorden vuil



Welnee - in de 80's maakte ik al mee dat er mensen lp's zonder binnenhoes in een lade bewaarden. En in de 70s op de studentenflat was de 'handling' door sommigen in mijn flat voldoende reden om bij afwezigheid mijn kamer af te sluiten; iets wat - 70s, you know - niet echt normaal gevonden werd.

Er is gewoon genoeg goed nieuw vinyl en het hoeft niet duur te zijn: Blue Note bijv, Secretly Canadian en - in een heel andere hoek - Kompakt en alle sublabels; bij hen kost een dubbel-lp 16,90 (en dan krijg je de cd er gratis bij - voor onderweg ).

Releases die alleen op vinyl worden uitgebracht.

Cassette-releases, wat vind je daar dan van? Maar je hebt een punt. Net zo irritant vind ik het verschijnsel dat albums geen fysieke release kennen.

Het is alsof de duvel er mee speelt, net terug van een vinylboer en nu deze discussie. Wel jammer dat bovenstaande nu net in dit topic is.
Er zijn speciale vinyltopics. Nu sneeuwt het onder in algemene (muziekgerelateerde) ergernissen en vind je het later niet meer terug, zoekende op vinyl.
Vinyl is voorliggend op ergernis. Die twee woorden passen niet eens bij elkaar
Overigen >> Apparatuur >> Vinyl Vinyl Vinyl (o.a. over platenspelers)
Muziek >> Algemeen >> Platenzaken

Het klopt wel dat elpees afkomstig uit huishoudens van Jan Steen uit de jaren '80 mogelijk niet al te netjes zijn behandeld. Goed nakijken dergelijke elpees.
Denk dat men tegenwoordig ( 'revival', 'hype'), althans een groot deel van de nieuwe vinylisters, toch wel zorgvuldiger met het materiaal om gaat.

Als ik overigens een platenboerzaak zou bestieren zou ik in het halletje, net als bij de tandarts (hygiene) en de viszaak (na afloop van haring happen, geur van je handen wassen) een wastafeltje met desinfecterende zeep hebben en handdroogmogelijkheid en pas daarna kunnen klanten naar binnen. Of zo'n modern ding wat ze bij de tandarts hebben, zijn de handen ook meteen droog.
Respect voor vinyl. Het is echt iets bijzonders. 'Beleving'.
Je moet er maar op komen maar lijkt me een prima idee, het geeft een zaak en de producten extra cachet. Vieze vetvlekken op een album in je zaak wil niemand. Eigenaar en klanten niet.

Tape of vinyl allebei even waardeloos.

Eens dat nieuw vinyl vaak erg duur is en dat de kwaliteit van de persingen regelmatig te wensen overlaat. Met name zogenaamde non-fill issues ben ik bij nieuw vinyl vaak tegengekomen. Te herkennen aan een afschuwelijk krakend of krassend geluid. Dit is ook zichtbaar op de plaat zelf in de vorm van een rij witte puntjes in de groef.

Grote ergernis:

1. Singer-songwriters die zingen alsof ze altijd liefdesverdriet hebben. Op een gegeven moment gaat het toch wel malen dat na de zoveelste mislukte relatie jijzelf het probleem bent. Maar dat is niet eens het ergst. Het ergste vind ik de muzikale aankleding. Een paar simpele akkoorden met een eenvoudige rechterhand-techniek met pseudo poëtische teksten.

2. Dit is een punt waar veel Nederlandse artiesten zich schuldig aan maken. Van die ballades bestaande uit een simpele piano begeleiding. Zonder dat het erg spannend wordt (is geen pre) of dat ik oprecht kan worden door de gezongen emotie. Puur omdat het te vlak klinkt Gelukkig laat een artiest als Tori Amos horen hoe je zulke nummers oprecht kan laten klinken.

Mjuman, ik draaiDE zelf heel veel (nieuwe) lp's totdat al mijn ergernissen de overhand kregen. Het klinkt logisch hoor, wat je zegt. Als ik het nu maar ook kon hóren.......Zo niet, dan riekt het naar een excuus om de prijs op te drijven. (Op dit moment ben ik zo arm als job, dus dat speelt ook mee in mijn ergernis). En dan nog, ik zeg "rieken" dat is geen stelling, hooguit een vermoeden.

Ik ben zelf ook ooit zo stom geweest om zo'n inferieure USB speler aan te schaffen. Dat kreng heb ik nog steeds, maar presteert voor geen meter, wat ik er ook aan afstel. Het geluid is dof en levenloos en ik durf er geen platen meer mee af te spelen, omdat ik bang ben dat ze geruïneerd worden. Het rare is dat die speler oude platen in elk geval nog feilloos afspeelt, terwijl hij bij veel nieuwe 180 gram platen onverklaar overslaat, hoe brandschoon ze ook lijken te zijn. Heel dat gezeur heeft ertoe geleid dat er in huize Robertus voorlopig alleen nog CD's gedraaid worden. Gebruiksgemak alom en ook prima kwaliteit, alhoewel dat erg van de mastering afhangt. Wel lijkt de loudness war een beetje op zijn retour te zijn, dus dat is wel positief.


Prima tip, maar dan eerst een andere speler, en nooit, maar dan ook nooit meer een USB speler.

Het genre 'singer-songwriter' an sich.

Ja dat wilde ik eerste instantie ook zeggen. Maar toen realiseerde ik mij dat ik soortgelijke muziek van Elliot Smith en Eels tof vind.

Help de mensen die Singer-Songwriter hebben! - Giro 666 - YouTube

Kill_illuminati & eightynine: Watch!

Ik heb snel een donatie gedaan.

Elliot Smith en Eels zijn uiteraard belangrijke uitzonderingen op deze regel..Het zijn met name veel van die jonge Nederlandse generatie die aan het besproken euvel leiden.

Zonder uitzonderingen geen regel. Ik heb ooit eens 5 sterren gegeven voor een EELS plaat.

Laat me raden: Blinking Lights and Other Revelations?

Nietes. Verder gaat mijn retoriek ook niet. Tapes

Zelfopgenomen tapes pre 1997

Die mixjes met tracks die de eerste tien seconden van het nummer missen, omdat je het te laat besefte bij het luisteren van de radio. Heerlijk.

Inderdaad.

Ik heb van 1991 tot en met 1996 tapes met daarop alle nummers die in die jaren in de top 40 stonden. Allemaal opgenomen in de week dat ze nieuw binnen kwamen.

Ik kan me in de meeste van je punten wel vinden. Ik ben uiteindelijk meer een cd-mannetje, omdat de keuze, de prijs en het aanbod daarin veel groter is. Maar de terugkeer van de LP juich ik zeker toe.
Vooral tweedehands dan, want ook ik vind nieuw vinyl veel te duur, zeker in verhouding tot de kwaliteit. De handvol nieuwe vinylplaten die ik tot dusver gekocht heb, zijn zeer wisselend van kwaliteit. Natuurlijk, je kunt je informeren op het internet, maar vaak blijft aanschaf van nieuw vinyl een gok. En op basis van de prijzen die tegenwoordig gevraagd worden, durf ik die gok meestal niet aan.

Ook ik heb nooit begrepen waarom die nieuwe platen allemaal op 180 tot 200 gram uitgebracht moeten worden. Natuurlijk, het ziet er mooi uit en je hebt echt wat in je handen, maar het is in mijn ogen vooral een marketingtruc. Het resulteert niet in een directe verbetering van de kwaliteit van de muziek (indirect, zoals Mjuman aangeeft, zou nog kunnen, stabielere ligging op je draaitafel).

Kwaliteitsverbetering bereik je niet door diepere, maar door bredere groeven - minder muziek per plaatkant dus, denk maar aan de vroegere 12 inch singles. Wat dat betreft lijkt me de ontwikkeling van albums met 50+ minuten muziek uitgesmeerd over twee platen wél een verbetering. Al blijft het vooral afhankelijk van het bronmateriaal (liefst geen CD-master, want dan is het hele effect weg) en de mastering.

Ook ik frons m'n wenkbrauwen wel eens als ik zie hoe nieuw en tweedehands vinyl soms door klanten en winkelpersoneel wordt aangepakt, maar dat is, zoals anderen hierboven al aangeven, echt van alle tijden. De tweedehands bakken bewijzen het: vinyl op de juiste manier behandelen is een kunst op zich, en die wordt volgens mij slechts door weinigen verstaan.

Wat dat betreft verbaas ik me bij platenbeurzen wel eens over de ronduit slechte kwaliteit van tweedehands vinyl. Als een plaat vol krassen zit en zichtbaar met een slechte naald is afgespeeld, gooi die dingen dan gewoon weg, denk ik dan. Maar het zal ook wel met verzamelaarswaarde te maken hebben, en in het huidige klimaat van de vinyl-revival lijkt alles wat zwart is goud. Ik kan die handelaren niet eens ongelijk geven.

Al zit er ook een positieve kant aan: ik heb het idee dat vinyl door de huidige bezitters meer gekoesterd wordt dan in het verleden. Dat zijn dan weer de voordelen van een niche-product. Al zijn die Crosleys dan weer een dieptepunt - ik ben ervan overtuigd dat veel vinyl-newbies door dergelijke platenspelers weer snel afhaken.

Prijs/kwaliteit verhouding bij vinyl niet goed?
De geluidskwaliteit bij sommig vinyl misschien niet (teveel minuten op één kant).
Maar de prijs/waarde verhouding is veel beter dan bij compact discs.

Behoudens natuurlijk zeer zeldzame, kleine oplage, bijzondere CD's, zoals promo's door de platenmaatschappij etc, is een CD niets waard. Alleen het luisterplezier.
Moet altijd wel lachen als iemand beweerd 'de originele' CD te bezitten.

Als je de Ikea of de Seats and Sofa's uit loopt met je meubelaankopen is het buiten meteen al niets meer waard.
Koop je antiek meubilair of (tweedehands) designmeubelen dan houdt het (meestal) de waarde, of stijgt zelfs.

Als je buiten staat bij de CD-winkel met je nieuwe stapeltje CD's zijn deze al niets meer waard.
Een stapeltje vinyl daarentegen is een ander verhaal.

Jouw 'afkeer' tegen nieuw vinyl, Robertus, lijkt vooral te maken te hebben met je baggerplatenspeler. Met een goede platenspeler geniet je wel van vinyl dus vind het niet echt een argument.

buizen Mij dunkt dat Robertus wel degelijk een punt heeft: doordat perserijen (ook die van MoV) 24 * 7 draaien is kwaliteitscontrole min of meer een ondergeschoven kind geworden. Vorig weekend nog gehoord dat een winkeleigenaar zei geen persingen op Mov - bijv het alom gekoesterde Slowdive - meer in huis te halen. Ik heb er enkele, wisselend van kwaliteit; deze Gene Clark - No Other (1974) is ronduit k* en mist ook nog eens de originele inlay (teksten, credits - zodat je niet kunt zien wie er meespeelt; bovendien lijkt de hoes zelf wel vervaardigd mbv een scan/kopie).

Al die joecheipraat van jou is écht overdreven. In 2007 - 2009 kon je nog regelmatig een Roxy Music, Depeche Mode, Janet (Joe, Michael) Jackson uit de ééneurobak vissen; inmiddels al lang niet meer. Zag bijv in Groningen bij een platenzaak Stranded, origineel, staan voor 30 euro. Waarde: wordt bepaald door wat de gek ervoor geeft. In diezelfde Groningse zaak heb ik 16 euro neergeteld voor een Simple Minds lp die ik al had (en die normaal ca 8 -10 euro kost), gewoon omdat het de eerste versie was (zeer fraaie reliëfhoes) en ik die versie tóch wilde hebben.

Als je een beperkt budget hebt, is de aanschaf van een iOn-speler wel begrijpelijk. Inmiddels is de prijs voor een tweedehands Thorens van 30 jaar oud zo gestegen dat je je als verstandig mens af moet vragen of je voor dat geld daaraan moet beginnen. Een nieuwe Rega, ProJect of de instapplatenspeler van Hifiklubben hoeft maar ca 225 - 250 te kosten.

NB: Mod van dienst - imho hoort deze discussie thuis bij het vinyltopic Overigen >> Apparatuur >> Vinyl Vinyl Vinyl (o.a. over platenspelers) Gaarne even ontvlechten en aldaar herplaatsen - met link alhier! Onder dankzegging van alle vinylisti

De betere platenspelermerken hebben inderdaad instapmodellen die betaalbaar en van betere kwaliteit dan die USB-platenspeler of een ding van de Aldi zijn, Mjuman. Daar doelde ik op, op dat er toch veel ellende ligt bij die platenspeler van Robertus.
En de vinylprijzen zijn idd belachelijk hoog, maar met enig speurwerk heb je toch veel waardevaster materiaal dan CD's.
Dat de discussie thuis hoort onder een ander topic ben ik met je eens, zie gister om 19.33 uur.

De kwaliteit van acutelere persingen die door de vinylhype niet best is, is wel een aandachtspunt. Goed dat jij en anderen er voor waarschuwen.