Jawel, want het gaat over taal op een muziekforum.

Zolang het goed leesbaar is vind ik het allemaal prima. Uitsluitend hoofdletters zijn wel irritant. En albumtitels die je moet ontcijferen. Bijvoorbeeld: Ik vind SPLHCB beter dan PPM en MMT. SN, RS, AR en BfS moet ik nog een keertje beluisteren.

Oke, oke. Dat afkorten van titels moet eigenlijk wel dood ja.
Vooral als ze Seventh Son Of A Seventh Son gaan afkorten want dan is mijn eerste dyslectische gedachte dat het om vervelende SOA's gaat.

Niet om het een of ander, maar van welke band zijn al die albums dan eigenlijk? Zit er al n tijdje op te puzzelen, maar kom er niet achter en begin me nu lichtelijk te ergeren.

Of de nummers van liedjes, albumnamen en artiesten in hoofdletters schrijven. We zitten hier niet bij OOR.

Zoals dit dus:

The Beatles:

Sgt Peppers Lonely Hearts Club Band; Please, Please Me; Magical Mystery Tour; Rubber Soul; Something New; Abbey Road en Beatles for Sale.

Ebmzdtz.

Een beetje muziekliefhebber ziet dat toch zo.

De hedendaagse neiging om muziek maar zo kort mogelijk te maken, waarschijnlijk om op Spotify beter te scoren.

Dan Shazam ik iets wat zo van een afstandje potentie lijkt te hebben, en blijkt het (zodra ik het nummer op ga zoeken) weer zo'n liedje dat de 2:30 niet overstijgt. Of nog veel erger, zoals de 1:38 van dat hieronder.

Voordat je verdergaat naar YouTube

Het kan dan wel aangenaam klinken, maar bij veel van die hele korte nummers heb ik toch het idee dat er meer in had gezeten.

Ben ik het mee eens. Het is puur een commerciële keuze, niet een artistieke, in negen van de tien gevallen. Hier zelfs een hitje dat slechts 1:21 duurt (het haalde de UK Charts, en is daarmee de kortste hit in Engeland ooit). Als dat nou een uitzondering was, zou ik het wel z'n charme vinden hebben, maar je ziet het bij vrijwel alle hits. Geeft me des te meer waardering voor de artiesten die zich er niks van aantrekken en nog gewoon vier minuten-liedjes maken (denk aan Drivers License van Olivia Rodrigo, dus het kán wel gewoon).

Dat nummer kan zowat in het Wansmaak Van Youtube-topic.

Oh ik vind het nummer wel erg leuk, haha.

Bij progressieve rock hebben ze die neiging niet. In tegendeel.

Mijn favoriete Beatles nummers duren ook respectievelijk 2:05 en 2:18. Ik vind dat eigenlijk wel een goede lengte voor een popliedje.

Soms wel ja. Maar met de huidige commerciële popmuziek heb ik vaak het idee dat het uit andere overwegingen dan artistieke redenen kort is gehouden, en dat het best iets verder uit had gewerkt kunnen worden. Zat gevallen van prachtige 2 minuten-popliedjes, natuurlijk, maar ik denk dat er toch wel een verschil zit tussen die Beatles-liedjes en de huidige trend. The Beatles maakten ook lange nummers, net waar het liedje zelf om vroeg. Het was niet geforceerd.

Vroeger, in de tijd dat The Beatles begonnen, werden nummers ook bewust kort gehouden. Na 2 minuten en nog wat een fade-out en klaar.

Ook waar, ja. Doet me denken aan You've Lost That Lovin' Feelin' van The Righteous Brothers:

"The song ran for nearly four minutes when released. This was too long by contemporary AM radio standards; radio stations at that time rarely played songs longer than three minutes because longer songs meant that fewer ads could be placed between song sets. Spector, however, refused to shorten it. Following a suggestion by Larry Levine, Spector had "3:05" printed on the label, instead of the track's actual running time of 3:45. He also added a false ending which made the recording more dramatic, and also tricked radio DJs into thinking it was a shorter song."

't Was een boefje, die Spector.

Het gros van de popmuziek bestond uit die tijd ook uit korte liedjes, ik denk dat je een willekeurige top 40 uit 1965 binnen 2 uur af kunt spelen. Wellicht doordat er niet veel meer muziek op een 7"-single paste, maar als ik het bericht hierboven lees waren er ook wel commerciële belangen.

Nu zijn we weer zo ver dat de top 40 bij elkaar 2 uur duurt. Volgens mij is met name het gemiddelde intro aanzienlijk korter geworden de laatste tijd.

Tijdje geleden al een artikel over gelezen en volgens mij wordt het alleen maar erger:
How streaming affects the lengths of songs - The Verge - theverge.com

Gelukkig zijn er nog genoeg artiesten die zich niet laten inperken door dit soort nadelen van de streamingcultuur.

Maar popliedjes werden ook wel vaak onnodig opgerekt met het eindeloos herhalen van het refreintje. Om het nummer meteen goed in het hoofd van de luisteraar te stampen.

Hier is zijn criminele loopbaan mee begonnen en kijk waar het is geëindigd.

Nog vijf jaar wachten en dan eindelijk wat grindcore in de Top 40!

Ik vond anders 20 seconden (de eerste 20 wel te verstaan) precies genoeg.

Ik kom ze niet zo vaak tegen, maar platenzaken waar alleen van A t/m Z gesorteerd wordt. Dus geen artiesten ertussen. Als je niet in een oogopslag bepaalde vakken kunt overslaan, duurt het neuzen echt te lang. Het lijkt me commercieel gezien ook echt niet handig.

ALBUMS MET HOOFDLETTERS ZIJN ALTIJD BETER DAN ZONDER HOOFDLETTERS.

Kwestie van smaak. Voor mij is het standaard een waarschuwing om er ver vandaan te blijven.

Kan iemand me uitleggen wat de reden zou moeten zijn waarom ook deze titel weer in hoofdletters moet? Ik begin het onderhand wel een plaag te vinden op deze site (en daarbuiten).

Om wat meer in het oog te springen in de eindeloze playlists die Spotify en andere streamingdiensten ons voorschotelen. Zeker in de hiphophoek, momenteel het meest geluisterde genre wereldwijd, is de concurrentie natuurlijk moordend, dit kan een manier zijn om net dat beetje meer op te vallen. Ik ken je niet echt als een liefhebber van moderne hiphop dus waarschijnlijk daarom dat er voor jou ook een kwaliteitsindicatie aan vasthangt

(Daarom dat er nu ook best veel albums zijn waarbij alle nummers volledig in lowercase geschreven staan trouwens).

Het was half en half bedoeld als een grapje (vandaar ook die knipoog), maar je constatering klopt wel. In die zin dat ik inderdaad niks heb met moderne hiphop. Maar mijn aversie tegen all-caps is genre-overstijgend, en wel precies om de reden die je noemt. Je wilt opvallen ten opzichte van de concurrentie, en als dat niet puur op basis van de muziek kan, dan maar door te schreeuwen (want zo komt het op mij over).

Ik vind dat altijd een beetje een zwaktebod. Waarbij een voor de hand liggende conclusie natuurlijk is dat het effect meteen verdwenen is wanneer iedere artiest hiertoe zou overgaan...

Los daarvan vind ik dat MusicMeter hier gewoon een eigen taalkundig beleid voor zou moeten hanteren, zoals veel andere media ook doen. Namelijk dat je een titel die geen afkorting behelst, maar door een zin gevormd wordt, standaard in kleine letters schrijft (met een hoofdletter aan het begin natuurlijk). Maar goed, er is voor een andere beleidslijn gekozen. Het zij zo...

Tijden veranderen, vroeger moest je opvallen met je hoes in de platenbakken, nu met je titels in playlists, tenzij je een gigantische naam bent. Kun je jammer vinden maar het is nu eenmaal zo Eens trouwens met het feit dat het zijn doel voorbijschiet als iedereen het doet.

Ik heb iets van, zolang de muziek maar goed is. Daarom dat ik deze van Vince wel eens ga checken een dezer dagen. Altijd wel een fijne artiest gevonden zonder dat ik 'm erg veel opleg.

Ik ben zelf niet zo bezig met playlists (het zal de leeftijd zijn...) maar ik kan me wel vinden in je constatering dat dit het equivalent is van de opvallende hoes van vroeger in de platenzaak. Het concept spreekt mij minder aan, maar zal voor de hedendaagse jongere wel goed werken. Bedankt voor je uitleg.

Het vreemde is dat er een onderscheid wordt gemaakt tussen de albumtitel en de songtitels in de Wiki:

"Indien de naam van een artiest of de titel van een album 'met opzet' door een artiest met hoofd- of kleine letters is geschreven, dan wordt dit op MusicMeter ook geaccepteerd. Hiervoor dient wel bij het indienen van het album meerdere betrouwbare links naar de album of de artiest meegezonden te worden ter verificatie.

Dit geldt echter niet voor tracktitels. Tracktitels moeten altijd voldoen aan de eerdergenoemde Algemene regels"

Dat irriteert me vooral, wees dan consistent. Ik ben zelf van mening dat de artiest heeft gekozen voor een bepaalde schrijfwijze en ik zie niet in waarom media daar dan eigenwijs iets aan zouden moeten aanpassen omdat zij dat niet mooi vinden. Dan kun je dEUS ook als Deus gaan schrijven en bell hooks als Bell Hooks, maar dat is niet de bedoeling geweest van de artiest. Er is bewust voor een bepaalde esthetiek gekozen. Is het om aandacht te trekken? Mogelijk. Vind ik Vince niet het type voor, maargoed, wie zal het zeggen? Is verder ook helemaal niet relevant. Bepaalde albumhoezen zijn ook bedoeld om op te vallen maar plaatsen we ook gewoon.

Bij Vince Staples - RAMONA PARK BROKE MY HEART:


Je zult begrijpen dat ik daar blij om ben. Het lijkt me een gruwel: ook nog alle tracktitels in caps. Maar ik ben het met je eens: eigenlijk is het inconsequent. Doe je het één vanuit de stelregel dat het is wat de artiest heeft bedoeld, doe dan ook het ander. Want daar ligt precies dezelfde reden aan ten grondslag: de artiest heeft er een bedoeling mee, ook al is die lang niet altijd duidelijk.

Deels mee eens, maar deels ook niet. De meeste media waar ik voor werk en/of gewerkt heb, hanteren een eigen stijlboek, met regels voor de weergave van dit soort zaken. En die hoeft niet altijd overeen te komen met wat de artiest wil. Diens intentie wordt daar soms ondergeschikt aan gemaakt. Omdat een medium - of het nou een krant, tijdschrift of een online platform is - net als een artiest een bepaalde uniformiteit en uitstraling nastreeft.

Tegelijk merk ik dat ik ook hier op twee gedachten hink. In mijn eigen database van albums en andere geluidsdragers die ik heb, tik ik wel netjes 'a-ha' en 'dEUS' in - zij het als enkele van de weinige uitzonderingen. Maar bij albumtitels houd ik consequent de gangbare schrijfwijze aan, dus met kleine letters en slechts een hoofdletter aan het begin, ongeacht hoe het op de hoes staat (behalve als het echt een afkorting ergens van is).
Met andere woorden: bij artiestennamen volg ik heel soms wel de bedoeling van de uitvoerende, maar bij de albums vrijwel nooit. En daarmee betrap ik mezelf dus op een vergelijkbare inconsistentie als hier op MusicMeter. Volgens mij kan ik dit verschijnsel beter hebben bij artiestennamen dan bij albumtitels, zeker als er in het laatste geval geen duidelijke reden voor is. Lastig hoor...