Mooi duidelijk filmpje. Die fruitschaal gaat er wel komen denk ik.

Nog een muziekgerelateerde ergernis, verkopers die hun producten als Near Mind verkopen en wat bij binnenkomst vaak niet meer is als Good! Bijvoorbeeld een gaatje door het hele boekje of kreukels , en zelf een keer een recensie uit een tijdschrift in het boekje geplakt

^Ik denk dat je Near Mint bedoelt? En da's wel lastig, idd.

Ik had eigenlijk een vraag, maar wist niet goed waar ik die moest posten...Hier dan maar: kan je op de site van Fnac cd's bestellen en betalen met een cadeaubon? Of kan je alleen met een bankkaart e.d. betalen?

In dat geval zou ik eerst aangeven dat je niet tervreden bent en een gedeeltelijke refund wilt, omdat ie gewoon niet nakomt wat ie belooft. De tweede stap is dat je altijd kunt vermelden bij de sellers rating (Discogs, Ebay, Amazon). Veel verkopers zijn echt benauwd voor een slechte review; dat kun hun nl hun plaatsje op de site kosten - daarmee dreigen heeft dus echt wel zin.

Dat is inderdaad behoorlijk ergerlijk, op die manier heb ik ook wel eens CD's zonder boekje bv. gekregen. Gelukkig werkt dat feedbacksysteem erg goed. Tegenwoordig bestel ik ook alleen bij mensen die (nagenoeg) alleen maar positieve feedback krijgen op Discogs/Ebay/ed.

Ik heb hier al eens op gezinspeeld, maar ik heb niets met die heruitgaves met bonusnummers: demo's, livenummers, de een of de ander malloot die het eens anders speelde. Ik veronderstel altijd dat de uitgebrachte versie de versie is die de muzikant had bedoeld. Ik vraag me af wat die artiest er zelf zou van denken. Remasters zijn een ander domein, daarvoor heb ik destijds een topic geopend. Nu begint men met anniversary editions: tien jaar, twintig jaar, dertig jaar. Een koe kan je maar melken tot het vat echt op is en wat ben je met al die versies? Wil ik een bepaald nummer in -tig versies horen? Neen. De versie zoals de artiest bedoelde en de versies zoals je live meemaakt, op officiële uitgaves of bootlegs.

Ik heb één keer via Marktplaats iets soortgelijks als hierboven gehad. Ik vroeg nadrukkelijk om de inlays. Kreeg ik dus geen achterkantje.

Reactie toen ik vroeg of ze het hoesje alsnog wilde opsturen was dat ze dat hoesje inmiddels weggegooid had. Dan durft zo'n mens nog geirriteerd te zijn ook...

Melding gemaakt bij Marktplaats, maar dat lost je probleem niet op (ebay werkt anders inderdaad). Een vriend, wiens ouders een professionele printer hadden kon me gelukkig uit de brand helpen.

Marktplaats is een groot risico om van te kopen want er is geen ratingsysteem. Het adres en een honkbalknuppel zijn volgens mij de enige oplossing als daar iets fout gaat. Ik verkoop zelf regelmatig lp's via marktplaats. Gelukkig heeft er nooit iemand bij me op de mat gestaan. Heb wel eens zelf daar wat gekocht dat ik nooit had gekocht als ik het van tevoren gezien had. Discogs en eBay zijn wat dat betreft veel veiliger. Als koper ben je ook nog eens behoorlijk goed beschermd als je met PayPal betaalt. Je kan vrij makkelijk je geld terug laten storten. Als verkoper kun je daar juist weer een nadeel van hebben. Zo ben ik ervan overtuigd dat ik wel eens ben bestolen via Discogs, maar ik kon niks bewijzen. Had ook geen tracking code. Dan voel je je echt genaaid.

@Sir Spamalot: Ben het volledig met je eens, hoewel sommige releases met unreleased (of moeilijk verkrijgbaar) materiaal op een bonus cd wel leuk kunnen zijn.

Pas een dramaatje via Amazon Marketplace ontvangen: beschrijving luidde 'case may have scuffing', terwijl het doosje nagenoeg in stukjes lag. En daarbovenop het boekje als servet was gebruikt. En de CD als onderzetter.

Ja ook niet echt fijn, ....heb inmiddels toch maar even negatieve feedback gegeven bij bovenstaand gevalletje. (kan dan wel negatieve feedback terug krijgen, dat is dan weer minder)

Dat klinkt een beetje als makelaarstaal: "huis verkeert in oorspronkelijke staat van onderhoud, heeft authentieke details".

Maar ook hier: reclameren; zelf ook bij Amazon gedaan en (deel) van het geld teruggekregen. Da's nog altijd voordeliger dan terugsturen: dan heb je niks en ben je twee keer porto kwijt.

Feedback + review: daar zijn die dingen per slot van rekening voor - ik kijk er altijd naar.

Vexations. Ik zoek nog steeds vergeefs naar een volledige uitvoering

Verdomd herkenbaar. Tijdje geleden op E-bay de LP Metallica - Garage Inc. EP gekocht uit Duitsland. Eenmaal aangekomen bleek de hoes correct en netjes, maar kreeg ik een LP waarop vijf covers stonden. Terwijl nadrukkelijk aangegeven stond dat het om de originele LP ging. Mail wisseling heeft niets opgeleverd, dus dan maar een negatief oordeel gegeven.
Als koper ben je dan behoorlijk machteloos .

Inderdaad. Wat een afzetterij, Thomzic.

Je kan je geld toch terugkrijgen met paypal?

Eeeh... je bedoeld deze: Metallica - Garage Days Re-Revisited (1987) ?

Daar staan inderdaad 5 covers op...

Excuus voor de onduidelijke formulering in mijn vorige bericht. Op de LP hoorde je niet Metallica, maar de originele artiesten met hun nummer (bijv. Diamond Head met Helpless).

@trebremmit: klopt inderdaad, maar daar wist ik me toen nog niet zo goed raad mee, achter had het wellicht gekund.

Ik zou het toch bewaard hebben. Zou toch leuk zijn om dat naast de Metallica-EP te zetten.
Bovendien bevat het het meesterlijke origineel van The Wait!


Waar ik me steeds meer aan erger zijn de hiphop(?)-artiesten die bij elke godganse hit hun naam in het begin menen te moeten noemen. Zoals bij Jason Darulo of die laatste van Taio Cruz en Travie. Als een stel potloodventers springen ze voor de argeloze luisteraar uit pure zucht naar erkenning en geld. 'HIER BEN IK, KOOP MIJN CD!'. Of denken ze dat hun fans de cd-inlays niet kunnen lezen?

Inderdaad . Elk nummer dat door RedOne geproduceert is heeft dat ook. Verschrikkelijk.

Ik vind dat Darkchild het wel altijd leuk in de muziek verwerkt.

Ja klopt, bij Darkchild vind ik het ook minder irritant.

Tja, Kanye West doet dat regelmatig, op een uiterst smaakvolle en humoristische ('wake-up Mr. West") en dat stel ik wel op prijs. Het gaat om de manier waarop.

Als je naar een live concert gaat (en 't is niet een zo heel bekende band), noemt men de band toch ook eerst de bandnaam: "good evening we're the Arctic Monkeys" bijv. bij het begin van het eerste concert in NL van deze band. Wat is daar nou verkeerd aan - de cd had ik al lang.

Waar ik me aan erger zijn die die traditie-rockers die het zo nodig vinden om bij ieder nummer te vertellen waarover het gaat.

This song, is not a rebel song...

Helemaal vervelend wordt dit als het de grootste poser van Nederland is: Julian Sas.

Meneer moet dat namelijk in het Engels (!) vertellen. Heel stoer wil hij alles napraten wat hij op de live cd'tjes van Jimi Hendrix heeft gehoord.

Ik vind er eigenlijk toch wel een verschil in zitten. Bij concerten zie ik het eerder als een geste uit beleefdheid, dat de bandleden zich niet boven hun publiek verheven voelen. Enige uitleg over songs vind ik daar ook wel onder vallen. Het laat zien dat de band niet onverschillig hun setlist zonder enig respect afraffelt (ik noem een System Of A Down), al hoef ik geen uitweiding van 20 minuten. Een klein babbeltje tussendoor, hier en daar een kleine toelichting... Niks mis mee, wat mij betreft. Maar de manier waarop het bij genoemde artiesten gebeurt (in de studio opgenomen in een song!) komt op mij over als een stel schreeuwende circusclowns ('Waar zie je Bassie gaan, dan komt Adriaan eraan!') die puur om je centen verlegen zitten.
Zoiets als 'Wake up Mr. West' vind ik ook wel grappig. Zoiets is duidelijk leuk bedoelt.

Die small talk kan ook knap vervelend worden zoals bij Kaki King over een lesbo vriendin met kat.

Herinner me nog een van de allereerste concerten van Elvis Costello in NL: nix nie small talk: het ene nummer werd ahw aan het andere geregen: binnen een uur was ie klaar. Wel waar voor m'n geld gekregen.

Nee dan dat volslagen belachelijke gedoe van publieksparticipatie: dansje met Bono, meebleren op het refrein (dames 1e zin, heren 2e zin), armen zwaaien en meer van dat soort ellende - daarvoor doe ik bij concertbezoek (in geval van twijfel) altijd 2 riemen om en bretels aan mijn broek - om te voorkomen dat ie afzakt.

Aan de andere kant een band die zo groen is dat ze nauwelijks het publiek durft aan te kijken, geen goedenavond zegt, vergeet te melden dat ze cd's bij zich hebben voor de verkoop, is misschien wel charmant knullig - maar je baalt wel als je achteraf van een mede-mume user moet horen dat er wel degelijk spulletjes werden verkocht.

Publieksparticipatie zie ik ook als een zwaktebod. Alsof de zanger zelf geen zin heeft om het publiek te vermaken en het dan uit handen geven...

Publieksparticipatie is het leukst als het publiek uit pure passie reageert op een goed optreden.
'40' van U2 is hiervan het ultieme voorbeeld op deze sublieme live-EP.

Hoeft geen zwaktebod te zijn. Veel mensen vinden het wel leuk. Dus doen we het maar. Voor een artiest is het eerder zelfbevlekking. Het moet een ongelooflijke kick zijn om het publiek op zo'n wijze met je liedje mee te horen en zien brullen, klappen, whatever.

Van mij hoeft het ook niet. Gewoon inpluggen en rammen. Net zoals Immolation een paar jaar geleden in het voorprogramma van Cradle Of Filth. Alleen ' Hi we're Immolation from New York' zeggen en vervolgens alles en iedereen (ook de hoofdact) de zaal uitblazen. Klasse.

Kortom, ik ben het voor 100% met Mjuman eens.

Vandaag had ik een gesprek met een collega over de zin van het kopen van cd's. Hij stelde (nadat ie met een gestreken gezicht zei dat ie Rihanna een betere zangeres vond dan Pink) dat hij liever downloadt dan cd's daadwerkelijk koopt omdat ie dan zo z'n favoriete nummers kon vergaren. Toen ik zei dat ik favoriete albums liever koop vanwege het artwork en de eenheid van het beluisteren ervan, dat ook 'mindere' nummers deel uitmaken van het geheel, keek hij me aan alsof ik net een goudvis had doorgeslikt. Ik stelde dat iemand ook niet naar het Rijksmuseum gaat om daar z'n favoriete stukjes van De Nachtwacht uit het canvas te snijden. Dan is daar nog de reële kans dat je in kreupele toestand door een paar alerte bewakers aan de politie wordt overgeleverd, maar dat terzijde. Het is gewoon van den gekke dat er zo nonchalant met kunst en expressie wordt omgesprongen.



Hier in de gemeente Waterland zie ik alleen maar koeien met uiers.