Ja sorry, in mijn hoofd was de toon van het bericht heel duidelijk.

Ik heb geen enkel probleem met jouw persoonlijke besluitvormingsprocessen en de uitgangspunten waarop jij die placht te baseren. Ik reageer slechts op het deel van je betoog waarin je het hebt over 'lompe mensen', 'knieperds' e.d. Dat veronderstelt namelijk dat je van mening bent dat anderen dezelfde regel moeten volgen als jij.

Niets moet - alles mag. De vrijheid van meningsuiting stelt mij in staat daarover te denken wat ik wil en daar uiting aan te geven, net zoals ik mijn afkeur mag uitspreken over een bruin/oranje interieur. Over het algemeen weet ik vrij aardig wat de aanpak van mijn drink- en eetpartners is - soort zoekt soort zegt men en da's niet voor niets. In situaties waarin ik meen/veronderstel met andersdenkenden te maken te hebben, stel ik vooraf graag het protocol vast. Dat zou ik ook doen wanneer ik met sommigen hier zou gaan bieren/eten. Enerzijds ben ik door schade en schade wijs geworden, anderzijds vind ik niets zo ergerlijks als gestoei met en over rekeningen op het moment van betalen. Over genant gesproken: dat gesteggel vind ik vele malen genanter dan bijv vooraf onderhandelen over een menuprijs wanneer je met 20 p komt eten.

Dus je wilt geen gesteggel maar je wilt wel van te voren een protocol vaststellen. Volgens mij verplaats je dan gewoon de steggelfase naar een ander tijdstip.

Nogmaals, ik heb geen enkel probleem met het geven van een tip. Ik heb een probleem met het feit dat het een gewoonteregel is en dat als je besluit geen tip te willen geven je het label 'knieperd' opgeplakt krijgt en dat is volstrekte onzin.

Jij kunt namelijk uit het feit dat iemand dat een vervelende regel vindt absoluut niet afleiden of deze persoon veel of weinig tips geeft danwel meer of minder dan jij zelf geeft.

Tegen jouw binaire logica ben ik niet opgewassen - niet dat ik van 50 tinten grijs hou, maar dat zwart-witte gedram zonder enige poging tot nuancering en/of relativering hangt me echt de keel uit.

Ik plak GEEN etiketten op jou - dat doe jij zelf. Ik heb het over gedrag in het algemeen. Mag het hier aub weer over muziek en platenzaken gaan?

Fooien zijn eigenlijk dikke onzin, want inderdaad, mensen verdienen een salaris. Ik krijg ook geen fooi in de winkel, dus waarom de bediening in een restaurant wel....of die taxichauffeur. In restaurants betaal je al teveel en mogen ze al blij zijn dat je komt en al die allochtone taxichauffeurs die zogenaamd de weg weten in Amsterdam daar waar ik het beter weet en me dus niet laat naaien kunnen helemaal opzouten....die krijgen geen fooi, nee, ik krijg hun taxinummer voor een douw extra. Als zoiets onderdeel is van de branche waar je in werkt dan is het wellicht tijd om daar eens over na te denken. Net zoals ik ook vrijwillig in de retail werk.....veel uren voor relatief weinig salaris...elders kun je in ieder geval vaak meer verdienen.
Meestal geef ik wel wat in een restaurant maar echt niet die zogenaamde al dan niet verplichte/verwachte 10%. Ook hier geldt, dit moet verdiend zijn....goede bediening dus, in omgang en tijd. En je treft gelukkig ook nog wel echt leuke mensen, ook die mee gaan in onze ongein (als ik met vrienden weg ben)...voor concerten bijvoorbeeld. In het geval Paradiso belanden we altijd bij de Chinees net achter de City bioscoop.....kennen die mensen inmiddels wel, die beginnen al te lachen als we binnenstappen. Een van de bedienende dames daar is zo mogelijk nog gestoorder dan ons. Daar gaat dus zeker een fooi bij, eten is ook altijd prima. Maar in zekere zin vind ik het onzin.
Als ik al met vrienden weg ben dan verdient een restaurant toch al goed aan ons want er gaat flink wat drank doorheen en we weten allemaal dat daar de meeste centjes van overblijven.

En ik ben verre van een centenfucker....knieperd zoals Mjuman zegt. Die figuren pakken we altijd terug. 'Vroeger' altijd na werk stappen, kroegen in en uit....zat 1 collega (hechte groep collega's/vrienden) bij die vaak geen geld bij zich had. Geen punt, wij wel. Maar dat werd steeds meer gezeik om terug te krijgen. En toen op een avond weer...had niks bij zich. Geen punt, kom op. Staat ie in de kroeg de ene rijksdaalder (kent u hem nog?) na de andere in de gokkast te knikkeren. Even wat begrijpende blikken over en weer en toen zijn we stil met zijn allen vertrokken en hebben hem met de rekening in verschiet van zo'n 200 gulden aan de gokkast laten staan. Hij is toen met de uitsmijter naar huis/moeder gegaan om centjes te halen....

Ook door schade en schande geleerd dat je op moet passen met rondjes en zo. Avond weg. Lekker drinken en rekening delen, doen we altijd, nooit problemen....met de bekende vrienden.

Nou wordt 'ie mooi.

Ik breng toch juist nuances aan in jouw zwart/wit stelling?

Mjuman: mensen die het niet eens zijn met het gebruik van fooien zijn lomp of knieperds.

OWW: nee, er zijn mensen die zelf willen bepalen of ze een fooi willen geven of niet.

Wie is hier nou zwart/wit aan het denken dan?



Ik voldoe aan toch aan het type mens dat de mening heeft waar jij een label op plakt?

Het feit dat Record Collector de deuren sloot, slaat bij mij in als een bom.

Het was gewoon de allergrootste en beste vinylzaak die er in België bestond.
Platen in prima conditie en de prijzen waren altijd schappelijk, nooit overdreven hoog.

Toch niet voor iemand als ik die op zoek was naar jaren 80 pop en rock of kleinkunst.
Om een idee te geven: in de Record Collector kon je buiten wandelen met het complete oeuvre
van een artiest in zeer goede tot mint staat. Het ging vaak om overstocks in plaats van tweedehands.

Ik ben er een drietal jaren geleden eens met een MuMe collega naartoe geweest.
Volgens mij was het de eerste keer dat hij daar kwam. Ik begrijp ondertussen
dat hij er nog een paar keer geweest is. Fijn om dat te mogen horen.

Toen hij er met mij was probeerde hij af te dingen aan de kassa.
Zijn poging viel in dovevrouwsoren. Die bewuste dame leek mij inderdaad niet veel meer
dan een arme sloor (zoals ze dat dan in Antwerpen zeggen) die moest zwijgen en afrekenen.

Haar slavendrijver ergerde zich geregeld blauw aan mensen die hun platen niet correct terug staken.
Ik heb eens een keer bewust een hele stapel platen laten liggen om hem te pesten.

Diezelfde dag zijn we ook binnen geweest in Chelsea Records.
Een winkeltje dat van boven tot onder bulkt van het vinyl en de CD's.
Het aanbod is daar meer mainstream gericht en dus minder verrassend.
Maar de prijzen zijn daar zowaar nog scherper.

Ook daar probeerde mijn muziekmaat uit Nederland af te dingen.
De uitbater van den Chelsea keek een beetje meewarig naar mij en fluisterde mij toe
dat hij voor mij gerust wel een prijsje wilde maken omdat hij me dan ook erg goed kende.

In Vlaanderen wordt in een winkel niet gepingeld.
Het initiatief ligt bij de uitbater die jou eventueel wil belonen voor je getrouwheid.
En ik meen dat op beurzen eigenlijk hetzelfde geldt, al wordt afdingen daar gedoogd
omdat er ook altijd wel Nederlandse standhouders en kopers rondlopen.

Het is een kwestie van cultuur denk ik. Veel meer moeten we daar niet achter zoeken.
Mocht ik ooit eens in Nijmegen geraken, dan pingel ik me vast en zeker de ziel uit het lijf.

Maar het grootste mysterie blijft: Waar zijn al die platen van de Record Collector nu naartoe?
Hoe bestaat het dat de winkel met de grootste collectie vinyl gewoon ophoudt te bestaan?
Ik weiger te geloven dat het bij gebrek aan klanten is. Een groot verlies, hoe dan ook.

Jammer van Record Collector inderdaad, ik ben er ook wel eens geweest en was onder de indruk. Daar kun/kon je echt wel uren rondneuzen.

Overigens is afdingen op (tweedehands) platen in Nederland toch wel vrij normaal. Op een beurs kijkt echt niemand daarvan op, sterker nog, de verkopers bieden vaak uit zichzelf al een korting aan is mijn ervaring, zeker als je met een paar platen of meer tegelijk koopt.

Het is nooit leuk als een lokale favoriete zaak het lootje legt, om wat voor reden dan ook. Hier was het Da Capo waar ik zeer regelmatig kwam en veel 80s en 90s lp's en singles kocht, veel origineel en nieuw (gewoon voorraad), zoals The Blue Bell Knoll.

En al was RecordFriend niet de zaak waar ik de mooiste en schappelijkste aankopen deed, wordt een mens toch weemodig van alle verdwenen fijne snuffelzaken: Playland, Lala-land, Bep Dylan, Da Capo en div zaken elders.

En a propos onderhandelen: zakelijk weten Belgen heel goed hoe te onderhandelen - dat doen ze namelijk graag na een uiterst copieuze lunch die flink besprenkeld wordt. En dat zit dan weer niet in onze cultuur

@ dazzler: Ik kan me niet herinneren ooit Chelsea Records te hebben bezocht. Als het de moeite is, kunnen we misschien daar eens gaan en de jaarlijkse mini-meeting in stand houden.

On topic: ik vraag me nog altijd af waar al die duizenden en duizenden platen van de Record Collector naar toe zijn, dit wordt de platenbeurs in Antwerpen in de gaten houden.

Die zullen wel ergens in een garagebox worden geplaatst en misschien via internet worden verkocht, of aan andere handelaren?

Precies wat ik bedoelde. Het initiatief ligt in de winkels bij de verkoper.
Op beurzen ligt dat minder gevoelig. Daar wordt ook bij ons afgedongen.

We gaan dat zeker nog eens doen. In Chelsea Records, op een paar honderd meter
van onze stam-frituur trouwens, kan je een hele dag zoet zijn, maar je vindt er gegarandeerd
minder echte metal of hardrock dingen. De bekende namen zal je er wel vinden, dat lijkt me geen probleem.

Ik ga aankomend weekend naar Den Haag. Nu weet ik dat Plaatboef helaas dicht is maar bestaat Empire nog wel, die aan de overkant zat?

En heb gehoord over Spui Records in Den Haag. Is dat de moeite waard?

Empire zit er nog, net als Rocky Road.
Spui Records ben ik nooit geweest.

Probleem bij Chelsea Records is de toegankelijkheid. Stapels platen die op stapels platen gestapeld liggen is niet fijn zoeken. Daarbij inderdaad weinig hardrock en metal. Nog een minpunt is dat je er bijna nooit de meer gezochte albums van artiesten kan vinden, wel altijd meerdere exemplaren van de verguisde albums. Bijzondere vondsten die ik daar heb gedaan zijn op een hand te tellen. Om met een positieve noot te eindigen, qua prijzen zit het wel goed.

Maar wat zal ik de Record Collector missen. Gelukkig heb ik de afgelopen 5 jaar zo'n beetje alles op vinyl gekocht wat ik op vinyl wil hebben.


@Sir Spamalot, als je nog eens in A'pen bent, de platenwinkel 'De Rots' (rock concern) is verhuisd naar de overkant van de straat, een paar honderd meter verderop.

Ik ben 18 jaar geleden ooit eens vier dagen na elkaar Chelsea Records gaat uitkammen op singles.
De uitbater is mijn gezicht sedertdien nooit meer vergeten. Maar het klopt wel wat Kronos schrijft.


http://www.coffeeandvinyl.com/nederlands2.htm

Bovenstaande winkel (de vroegere Vinyl, nu dus verhuisd en met een nieuw concept bedacht),
ligt wat verder uit het Antwerpse centrum, maar is ook zeer de moeite voor het alternatievere werk.

Echter: de prijzen zijn steevast hoger en de kwaliteit van het vinyl is niet altijd navenant.

Sir Spamalot is er alvast wel eens een keertje geweest,
toen we met een hele delegatie Nederlandse collega's op stap waren.

Of als je gewoon van je oude voorraad af wilt, is mijn ervaring aan de andere kant van de tafel

Ook wel eens meegemaakt, een gast die eerst zat op te scheppen hoeveel die wel niet verdiende en dat ie een mooie salarisverhoging had 'uitonderhandeld' en vervolgens wel tot op de euro willen weten wat hij nu moest betalen.

Die gaat dus niet meer mee uit eten. Mijn vrienden en ik werken inmiddels allemaal, maar toen één van mijn vrienden nog een studerende vriendin had, werd die wel eens gematst.

Ik let er nooit zo op, ik kies wat ik lekker vind, maar ga niet zo snel voor iets wat duurder is dan normaal omdat de rest toch wel meebetaalt. Echt grote verschillen zitten er toch nooit tussen.

Al wordt er omgekeerd ook wel misbruik van gemaakt. Mensen gaan dan lekker het duurste nemen en degenen die dat niet doen, betalen daarvoor mee.

Nee, niet echt, tenzij je van vage zooi en Immortal-releases houdt.

...en als het je wel wat lijkt om qua sfeer terug naar eind jaren 80/begin jaren 90 te gaan (leuk-gedateerd sfeertje), en tevens een beetje sarcastisch gevoel voor humor hebt (dan doel ik op de vellen papier die hier en daar aan de wand hangen).

Maar goed, de inrichting zegt niets over wat ze er verkopen, en is vooral iets om even mee te pakken als je toch al in Den Haag bent.

Ok, thanks voor de tips!

Als je ook vinyl draait moet je zeker naar Vinyl Grove.
Nee, ik heb geen aandelen in die zaak maar ja, het is de beste zaak in DH (maar geen cd's).

Hier een paar Platen zaken in Rotterdam, dicht in de buurt van elkaar!

In de Nieuwe Binnenweg:

Platenboef !!!! (LP’S / CD’S / DVD’S / KLEIN ARSORTIMENT GAME’S)
Trouwens heel veel tweede hands en ook veel nieuw!

Demon Fuzz !!!! (LP’S en LP’S, gezellige winkel)

Cloon (LP’S, veel import, dance en meer)

Vinyl Spot (LP’S, te veel, veel te veel)

In de Oude Binnenweg:
Velvet Music (LP’S / CD’S / DVD’S, leuke winkel)

Maar ook in andere steden heb je nog platen zaken:

Sounds (Haarlem, Venlo)
Plato (Zwolle, Leiden, Utrecht)

En er zijn er vast nog veel meer!!

Nadat de CD winkels (een heel rijtje op de Drieharingenstraat) en Hifi winkel (ooit overgenomen door RAF) al geruime tijd gesloten waren, is afgelopen week ook de laatste Staffhorst vestiging nl. die voor muziekinstrumenten in het centrum van Utrecht (Paardenveld) gesloten wegens faillissement. Niets meer over van een ooit bloeiend muziekimperium.

*Clone

En ook De Rots (rock concern) is niet meer.

Zwolle: Rond '90 ging al mn geld naar de tweedehands elpees te koop bij Diskid, de muziek speciaalzaak - Home en Diskid blijkt nog steeds te bestaan. Zitten nu in de Spoelstraat, vlakbij de bioscoop in de binnenstad.

Morgen fijn een paar uurtjes shoppen in Stockholm. Er blijken nog twee heuze platenzaken te zitten