menu

Muziek / Algemeen / OORdelen

zoeken in:
Stijn_Slayer
Hé leuk topic. 3* voor één van de betere albums van John Cale, hmm.. Dacht dat dit album toch unaniem wel redelijk goed beoordeeld werd.

Ik ken die plaat van The Who niet, maar ik denk dat het niet meer dan terecht was om in die periode over de band als 'has been' te spreken. Ik ben er nu eigenlijk ook al een beetje op uitgekeken, kan het me dus wel voorstellen.

avatar van dazzler
Vergeet niet dat de sterren maar een interpretatie van mij zijn
om de toon van de volledige recensie enigszins weer te geven.

Bert vindt Cale wel goed, maar noteert net iets te veel voorbehoud aan om 4* te geven
Hier zou 3,5 * beter op zijn plaats geweest zijn, maar gemakkelijkheidshalve werk ik zonder halfjes.

avatar van dazzler
OOR 1982/21

cover: Palais Schaumburg

artikels: Palais Schaumburg / Frankie Miller / Culture Club /
Tony Sheridan / Toto / Twisted Sister / Noodband / Neil Young


Fad Gadget - Under the Flag (1982)

(afbeelding)

Nu eens een sobere synth-slag, dan weer akoestische piano en veel (meisjes-)vocalen. Daarmee krijgen de liedjes iets heel verrassends en spannends mee en weet Frank bij vlagen tot een intrigerende zeggingskracht op te klimmen. Hij heeft iets te vertellen en doet dat beter dan voorheen. Na de hit-successen van Depeche Mode en Yazoo smijt het Mute-label haar derde troef op tafel.

Paul Evers ****

Depeche Mode - A Broken Frame (1982)

(afbeelding)

De dansbeat en zorgeloze deunen van weleer hebben plaats gemaakt voor het ritme van de regen en het ruisen van de wind. De compositorische klasse is echter gebleven. Clarke's vakmanschap is ook Gore's meesterschap. Eenvoudige doch treffende melodieën gaan synth in synth en leveren vaak adembenemende resultaten op. Een nieuwe bedding is gevonden, de hits zullen weer stromen.

Swie Tio ****

Donald Fagen - The Nightfly (1982)

(afbeelding)

Fagen klinkt dankzij zijn nasale stem en dominante toetsenspel, de vlekkeloze digitale productie en de licks en fills van de sessieclique onmiskenbaar als Dan. Maar is hij het ook? Nee, want de cryptografie blijft achterwege. Als we het niet meer weten gaan we terugblikken, jeugdherinneringen ophalen of verliezen ons in science-fiction. The Nightfly zit nog niet helemaal in de goede groove.

Jan-Maarten de Winter ***

Aerosmith - Rock in a Hard Place (1982)

(afbeelding)

Het vijftal slaagt er wederom in haar ongepolijste, bluesy vorm van hardrock met lichte country-tint ten gehore te brengen. Zanger Steven Tyler blijft een meester in het verzinnen van nét even afwijkende zangemelodieën. Mede door het stuwende drumwerk, een vette productie en een aantal sterke songs is Rock in a Hard Place een beluisterenswaardige Aerosmith-rentree-elpee.

Hans van den Heuvel ****

Virgin Prunes - ...If I Die, I Die (1982)

(afbeelding)

De Prunes winden er geen doekjes om. Woorden als primitivisme en nihilisme voldoen niet langer., dit is het leven zelf. If I Die, I Die, daar helpt geen moedertjelief aan. De kwetsbaarheid van het kind, de visie van de volwassene. Mondigheid en strijdbaarheid. Groots zangwerk, sterke ritmen, goede doortimmerde composities. Virgin Prunes hebben vriend en vijand op aangename wijze verrast.

Bert van de Kamp ****

Ultravox - Quartet (1982)

(afbeelding)

Op Quartet scoort het viermanschap een gave hattrick met drie achtereenvolgende nummers op kant 1. Ditmaal geen ballads, maar snelle nummers met sterke hooks en bruggen. In de overige zes songs maakt de groep pas op de plaats. De volgende elpee mag wat gevarieerdere arrangementen bevatten, want dit welluidende maar ondoordringbare vlechtwerk van geluid is nogal uitputtend.

Rogier van Bakel ***

De Kreuners - Er Sterft een Beer in de Taïga (1982)

(afbeelding)

Op grond van het debuutalbum 's Nachts Kouder dan Buiten kon De Kreuners nog een zekere modieusheid worden verweten, maar op de opvolger Er Sterft een Beer in de Taïga bezit de muziek voldoende kracht om op eigen benen te staan. Enkele merkwaardige missers daargelaten, bevat het album louter lenige popmuziek van ouderwetse structuur.

Geert Henderickx ****

The Psychedelic Furs - Forever Now (1982)

(afbeelding)

Gestoken in een psychedelische hoes spatten ons tien gespierde rocksongs tegemoet, die bij nadere beschouwing niet echt zo fantastisch zijn als ze lijken. toch is de plaat een stuk interessanter dan haar voorganger. Butler is afgestapt van de macho meidengekteksten en durft weer aan politiek te doen, maar het ziet er niet naar uit dat de holbewoners-rock van de eerste elpee nog eens terug zal keren.

Bert van de Kamp ***

UB40 - UB44 (1982)

(afbeelding)

Op UB44 is de formatie weer even swingend, strak en subtiel bezis als we inmiddels gewend zijn. Het vettige saxofoongeluid, de ingetogen zang en de gevarieerde drumpartijen, het vinyl staat er bol van. Wie had gehoopt dat UB40 voor de vierde elpee een geheel nieuwe weg zou inslaan, zal misschien teleurgesteld zijn, maar wie nog niet genoeg kon krijgen van de relaxte reggae kan zijn hart ophalen.

Erik Timmerman ***

avatar van dazzler
Even tussendoor vermelden dat deze twee, aanvankelijk vergeten albums
ondertussen in het overzicht zijn opgenomen (in OOR 13 en OOR 14 van 1982).

The Rolling Stones - "Still Life" (American Concert 1981) (1982) ****

The Exploited - Troops of Tomorrow (1982) *****

avatar van ArthurDZ
Gek toch. Tegenwoordig hoor je niet anders dan dat Depeche Mode in de jaren '80 door de critici werd verguisd (volgens mij zelfs ook in dit topic), maar hun albumrecensies zijn tot nu toe altijd erg positief.

avatar van dazzler
OOR 1982/22

cover: het kas-succes van de Hollanditis

artikels: Dire Straits / Gary Moore / Shriekback / UB40 /
Abwarts / Annette Peacock / Japan / Dennis Bovell / Hollanditis


Bauhaus - The Sky's Gone Out (1982)

(afbeelding)

De atmosfeer is donker en dreigend als altijd. De wereld van de geesten, het zielenleven en het onderbewuste worden dapper geëxploreerd in stemmiger en avontuurlijker tonen en teksten. Met meer coherentie dan voorheen wordt er iets van de motieven en intenties van Bauhaus blootgelegd. Toch blijft de werktekening vaag, verscholen in duistere thema's die nooit in het algemene te vatten zijn.

Paul Evers ***

Gary Moore - Corridors of Power (1982)

(afbeelding)

Op snelheid spreekt de man nog steeds een hartig woordje mee, maar hij stelt die techniek momenteel ten dienste van een goed opgebouwde solo, compleet met versnelling en maatvast getimede tussen-sprintjes. Helaas klinkt Moore als zanger nog een beetje onwennig. Maar door een ijzersterke productie, krachtige songs en prima gitaarsolo's een zeer verantwoorde aanschaf.

Hans van den Heuvel ****

The Michael Schenker Group - Assault Attack (1982)

(afbeelding)

Ik geef echt de voorkeur aan de stevig, maar vindingrijk meppend McKenna boven de vol volume blazende Powell, waardoor deze Assault Attack in combinatie met een handvol degelijke songs, een heavy productie en het hoogstaande vakmanschap van de muzikanten dichter bij de sublieme kwaliteit van Schenkers solo-debuut in de buurt komt dan de twe platen die daarna verschenen zijn.

Hans van den Heuvel ****

Accept - Restless and Wild (1982)

(afbeelding)

Restless and Wild kan gezien worden als een overgangselpee waarbij de diverse onderdelen van de Accept-sound op een rijtje worden gezet en uitgediept. De songs zijn niet over de hele linie even sterk als op Breaker, maar wel gevarieerd en uitstekend geproduceerd. We kunnen constateren dat Accept zegevierend uit de interne strijd tevoorschijn is gekomen.

Hans van den Heuvel ****

Level 42 - The Pursuit of Accidents (1982)

(afbeelding)

In deze nummers is het regelrechte jazzrock wat de klok slaat en belanden we naast acts als Stanley Clarke en Weather Report. De overige nummrs hebben vooral door de lead- en harmonievocalen een meer melodieuze angel en zijn daardoor een stuk toegankelijker. Deze nummers lenen zich zowel om lichtvoetig op te dansen als heel aandachtig naar te luisteren. Meteen de grote kracht van Level 42.

Harry van Nieuwenhoven ****

Gerry Rafferty - Sleepwalking (1982)

(afbeelding)

Het geheel heeft nog maar weinig te maken met het Engelse folkkruis dat hij nog steeds draagt. Sterke ingrediënten uit Rafferty's vroegere werk als subtiliteit en intimiteit worden finaal naar de achtergrond gedrukt. Het is een elpee waarop Rafferty zich met wisselend succes verbergt achter een moderne instrumentale façade en waarop hij ook in de teksten door een nieuwe en snellere jaren 80-bril kijkt.

Harry van Nieuwenhoven ***

Supertramp - ...Famous Last Words... (1982)

(afbeelding)

Waarom deze knapen op een en dezelfde plaat momenten van bevlogen melancholie en euforische grandeur van een onthutsende pracht menen te moeten afwisselen met lethargisch gefröbel en doodse notenbalkenbrij, gaat mijn toch niet geringe bevattingsvermogen te boven. Kant 1 wordt door verregaande meligheid geteisterd. De drie laatste songs op kant 2 doen je alle ellende fluks vergeten.

Chris van Oostrom ***

Billy Joel - The Nylon Curtain (1982)

(afbeelding)

Een allesbehalve vrolijke en cynische Joel, die in tekstueel opzicht een echte depressie-plaat vol chaos en verwarring heeft gemaakt. Het heeft mij geruime tijd gekost voordat ik The Nylon Curtain een goede elpee begon te vinden, desondanks vind ik nog steeds de ideeën achter sommige composities wat dunnetjes. Maar het is in ieder geval een plaat van een Amerikaanse artiest in beweging.

Harry van Nieuwenhoven ***

Daryl Hall & John Oates - H2O (1982)

(afbeelding)

John: Te netjes, vinden ze ons dan. Snap je dat nou? Nou ja, wat ze ook lullen man, we hebben een keiharde formule en we proppen er gewoon weer van alles in: echte Amerikaanse gitaarrock, funk, synthpop en vooral die koortjes, hé, daar geilen ze op. Hall knikt: Precies! We kunnen nog jaren mee, man! Haha, laten we RCA maar even bellen. Het is weer gefikst.

Paul Evers ***

Siouxsie and the Banshees - A Kiss in the Dreamhouse (1982)

(afbeelding)

A Kiss in the Dreamhouse wordt, los van de als altijd mysterieuze teksten, getekend door een logische en zelfverzekerde zin voor avontuur. Het vreemde echter is dat de groep ook toegankelijker begint te klinken. Het laatste hoeft blijkbaar het eerste niet in de weg te staan. Siouxsie & The Banshees hebben op eigen terrein de bakens verzet en die verschuiving is altijd boeiend om te volgen.

Paul Evers ****

Adam Ant - Friend Or Foe (1982)

(afbeelding)

Adam Ant, eens een trotse krijger, nu een schaamteloze marchandeur, nimmer serieus genomen en beroofd van zijn idealen, verkoopt zijn ziel. Bittere teksten resten, zelfbeklag en gemelijk knorren, als een laatste teken van lijden. De fans klappen voor hun held en kopen tot in lengte van dagen zijn platen. Leuke plaat, een nieuw begin, maar het vuur is nu voorgoed gedoofd. Adam Ant is niet meer.

Swie Tio ***

In dit nummer werd de recensie van De Kreuners (zie 1982/21) opnieuw afgedrukt.

avatar van dazzler
Valt het jullie ook op?

Hardrocker Kees Baars is al een tijdje vervangen door Metalman Hans van den Heuvel.
Maar net als Kees heeft Hans het voortdurend over het vakmanschap van de muzikanten,
wervelende gitaarsolo's, stevig drumwerk, het stembereik en vooral de schitterende productie.

Zouden dat de vuistregels voor een standaard metal-plaat bespreking zijn?

avatar van Rudi S
Eh, Sorry ik lees die hard rock recensies meestal niet al te aandachtig.
Maar misschien heeft Hans het vak eerst van Kees geleerd.

avatar van Edwynn
Voor mij staat het gevoel dat een metalplaat overbrengt voorop. Net zo als bij het andere spul dat besproken wordt eigenlijk. Inventieve riffs en solo's zijn ook wel belangrijk. Het liedje zelf misschien voor velen ook. Productie is voor mij persoonlijk nooit een graadmeter geweest.

Maar voor echte hardrock en metal moest je ook niet bij OOR zijn natuurlijk.

avatar van dazzler
OOR 1982/23

cover: David Thomas

artikels: David Thomas / Missing Persons / Phil Collins /
de magie van Motown / Dexys Midnight Runners / Horace Andy


Lionel Richie - Lionel Richie (1982)

(afbeelding)

Het wordt allemaal bijzonder adequaat en dansbaar uitgevoerd en het staat voor geciviliseerde toetsen-funk met een strakke disco-beat, prominent gitaarwerk en flonkerend koperbeslag, maar het is enigszins karakterloos, evenals Richies vocalen. Of hij een prijs zal krijgen voor de artistieke prestaties en het vernieuwende karakter hierin, meen ik ernstig te moeten betwijfelen.

Harry van Nieuwenhoven ***

Marvin Gaye - Midnight Love (1982)

(afbeelding)

Terwijl vele van zijn generatiegenoten al lang hebben afgehaakt of zijn weggezakt in bezadiging en legio half-zo-oude soul-brothers weinig meer kunnen brouwen dan kille en kleffe trendsoul, heeft deze 44-jarige ex-Motown-veteraan een plaat afgeleverd waar niet alleen groot artistiek vernuft maar ook een enorme dosis energie, gevoel en beleving van afstraalt. Een heerlijke plaat om je aan te warmen.

Jan Nauta ****

Grandmaster Flash & The Furious Five - The Message (1982)

(afbeelding)

In het spoor van de 12" single is er nu een gelijknamige elpee met daarop nog twee (waarvan één ook eerder op 12") goede raps. Daarmee is het betere rapwerk bekeken. Andere nummers vallen vergeleken met de rest wel erg uit de toon. Bezitters van de eerder genoemde 12" singles zullen aan deze plaat nauwelijks een boodschap hebben.

Jan Nauta ***

Icehouse - Primitive Man (1982)

(afbeelding)

Zonder enige terughoudendheid stelt Davies al zijn creativiteit in dienst van zijn bewondering voor anderen. Simple Minds en Roxy Music zijn de voorbeelden, maar hij doet meer dan hen als inspiratiebron gebruiken. Davies imiteert niet alleen, hij kruipt in de huid van de meesters. Wie even doorluistert hoort de overgave van de fan en het talent van de leerling, niet het heimelijke van de dief.

Swie Tio ****

The Sound - All Fall Down (1982)

(afbeelding)

De platenmaatschappij verloor haar vertrouwen in de groep zodat de aanvankelijk zelf gefinancierde plaat in dode studiotijd werd opgenomen. Het feit dat de opvullende synthesizer diverse malen is vervangen door een rammelende piano heeft geen positieve uitwerking op het toch al iele geluid. Zodat we zitten opgescheept met acht songs, die we reeds van de concerten kenden en die beter verdienen.

Alfred Bos ***

Blancmange - Happy Families (1982)

(afbeelding)

Gortdroge humor en gloedvolle passie gaan gepaard met soepele songschrijvershandjes en muzikaal vakmanschap, plus de nodige staaltjes voordrachtkunst. Veel woeste arrangementen en hartstochtelijke vocalen completeren een terechte ring van zelfvertrouwen, die slechts een enkele maal wordt doorbroken door een al te obligate discobeat. Kortom: een kleurrijk plaatje.

Swie Tio ****

KISS - Creatures of the Night (1982)

(afbeelding)

Creatures of the Night is een back-to-basics-onderneming geworden, met als doelgroep de KISS-fans die bij Dynastie afhaakten. De wat geforceerd demonische teksten van Simmons' songs daargelaten, is Creatures of the Night in het genre een gaaf werkstuk dat klinkt zoals een hardrockplaat moet klinken en derhalve een aardschok van de eerste orde.

Chris van Oostrom ****

Phil Collins - Hello, I Must Be Going! (1982)

(afbeelding)

Hello, I Must Be Going is over de hele linie een prima plaat die overigens wel bewijst dat Phil naaste en componist van allure en een prettig vocalist ook een sluwe zakenman is die alle trucjes van Face Value nog eens dunnetjes overdoet. Hello is een doorwrocht geheel dat alle lof verdient dat het overdreven bejubelde Face Value vorig jaar ten deel viel.

Chris van Oostrom ****

The Gun Club - Miami (1982)

(afbeelding)

Wanneer de Ramones in de spookachtige swamps van Louisiana waren opgegroeid, zouden ze ongeveer klinken als The Gun Club. Op hun debuut Fire of Love resulteerde dat in een onstuimige en lichtelijk verstoorde interpretatie van de country-blues. Op Miami lijken ze het accent verlegd te hebben naar de hillbilly-trash. The Gun Club is een volstrekt oprechte band en ik geef ze hierbij mijn zegen.

Herman van der Horst ****

Tom Petty & The Heartbreakers - Long After Dark (1982)

(afbeelding)

Long after Dark levert het bewijs dat waar Springsteen een continue meeslepend verteller is, Petty zo nu en dan weliswaar het noodlot voelt kriebelen, maar dan gewoon even krabt en vervolgens vrolijk verder gaat met een paar vrijblijvende liefdesliedjes. Long after Dark is niettemin een aanbevelenswaardige aanvullig op 's mans oeuvre.

Chris van Oostrom ****

avatar van dazzler
OOR 1982/24

cover: Kid Creole & The Coconuts

artikels: Kid Creole & The Coconuts / De Kreuners / Phil Lynott / Lene Lovich
/ Madness / Vanity 6 / Marvin Gaye / New York nu / Störung / Dead Kenndys


T.C. Matic - L'Apache (1982)

(afbeelding)

Opvallend korte songs op deze plaat, de helft onder de drie minuten, maar dat balt de kracht van de songs des te meer tot een explosie van angst en verlangen. De gitaar rent een spiraal rond hamerbas en mokerdrums en die bouwen een podium voor de schreeuw van Arno. TC Matic heeft de eigen sound leren beheersen en plaatst met L'Apache een vlijmscherpe aanval op je centrale zenuwstelsel.

Gert Mahieu ****

George Harrison - Gone Troppo (1982)

(afbeelding)

Toch is het ook heel af en toe prettig Harrison weer eens te horen, vooral door zijn zeer karakteristieke en herkenbare gitaarwerk en zijn dunne maar zo lekker zielige stemgeluid. Deze combinatie komt het best uit de verf in wat gedragen en melancholieke, langzame stukken. Een typische vakantieplaat, waarop Harrison zich voor de rest voornamelijk schuldig maakt aan vrijblijvende spielerei.

Harry van Nieuwenhoven ***

Led Zeppelin - Coda (1982)

(afbeelding)

Coda bevat een aantal opnamen die in de periode 69-72 (kant 1), respectievelijk 76-78 (kant 2) aan de band werden toevertrouwd. Coda is ondanks de matige productie voor de helft zeer genietbaar, maar door de minimale afwerking van een aantal songs verder van hetzelfde halfslachtige kaliber als de voorgaande drie elpees.

Hans van den Heuvel ***

Madness - The Rise & Fall (1982)

(afbeelding)

Madness heeft de elementen die tot nu toe succes brachten opnieuw in de groeven samengebracht, maar over het algemeen klinkt het wat gekunsteld en gezochter. Madness lijkt zich toch te willen bewijzen door met complexere melodieën op de proppen te komen en de boel hier en daar rijk van orkestratie te voorzien.

Erik Timmerman ***

Michael Jackson - Thriller (1982)

(afbeelding)

Michael op het vege lijf geschreven nummers, waarin hij tegen een speels en sophisticated maar steeds strak funk-souldecor met incidentele blazers en een rockknieval op een uiterst verantwoorde wijze aanzet tot dansen of een candlelightachtig sfeertje maakt. Vooral in commercieel opzicht een uitstekende elpee, maar Jackson moet oppassen voor al te evidente herhalingsoefeningen.

Harry van Nieuwenhoven ****

George Clinton - Computer Games (1982)

(afbeelding)

Computer Games is de eerste elpee onder zijn eigen naam, waarop Clinton voor zijn doen een niet bijster geïnspireerde indruk achterlaat, maar zich meer lijkt te hebben voorgenomen naar het grote publiek door te breken. Het up tempowerk is helemaal Parliament en Funkadelic revisited en wordt ook nog aangevuld met reïncarnaties van Motown en de James Brown sound.

Harry van Nieuwenhoven ***

De Dijk - De Dijk (1982)

(afbeelding)

In de leuke variant van licht percussief schuifelende en gitaar georiënteerde NL-rock, blijf men dicht bij de roots van de rock en wordt een goed gespeeld en bondig geluid opgelepeld, dat wel wat meer body had mogen hebben. De teksten gaan over verzuurde burgermannetjes, over lekkere meiden die ruiken naar frisse limoenen, over fatalistisch nachtbraken, over rock and roll, kortom over het leven.

Harry van Nieuwenhoven ****

Whitesnake - Saints & Sinners (1982)

(afbeelding)

Dit gezelschap kwam tot een tiental logge, heavy blues-rocksongs met krachtige vocalen en ijzersterke refreinen. In vergelijking met de vorige platen is er iets meer aandacht besteed aan meerstemmige gitaar- en zangmelodieën, maar verder is het op en top Whitesnake wat de klok slaat. Dit is de beste studio-elpee die Whitesnake ooit heeft gemaakt.

Hans van den Heuvel ****

Tom Waits and Crystal Gayle - One from the Heart (1982)

(afbeelding)

Het is per saldo toch allemaal iets te veel muziek om de muziek, maar vooral sfeer om de sfeer. Crystal zingt hemels mooi, maar niet doorlopend met het pompend hart in de keel. De viool- en koperarrangementen in sommige nummers nivelleren het luistergenot, terwijl zeker niet alle nummers van een uitbundige compositorische kwaliteit zijn.

Harry van Nieuwenhoven ***

Joni Mitchell - Wild Things Run Fast (1982)

(afbeelding)

De Siouxsie-Kate Bush van de vorige generatie bewijst het vak van songsmid nog wel degelijk te verstaan. Nieuw is het stevige rockconcept. In plaats van een fusie met het softere materiaal maakt de plaat echter een wat tweeslachtige indruk. Ook in de teksten blik je het ene moment via een open deur op een gemeenplaats, terwijl een fragment later een ervaring uiterst fraai verwoord wordt.

Jan-Maarten de Winter ***

avatar van Gyzzz
Wat leuk om te lezen hoe die plaat van Grandmaster Flash destijds besproken is. Ik was altijd in de veronderstelling dat alle hiphop tot zeker vijf a tien jaar later aan Nederland voorbij ging.

avatar van dazzler
OOR 1982/25&26

cover: verzoeknummer

artikels: Californische popmuziek / Bauhaus / Canterbury / The Gist & Weekend /
Budgie / belpop / Cluster / de elektrische gitaar / George Clinton / Joe Cocker / Scritti Politti /
T Rex / Gil Scott-Heron / het jongerencentrum / Toontje Lager / Gilbert & Lewis / punkevaluatie / Swell Maps / Hawkwind / Bow Wow - Loudness / Siouxsie & The Banshees / Syd Barrett /
hoop in de popmuziek / The Clash


1. Cocteau Twins - Garlands
2. The Exploited - Troops of Tomorrow
3. Minimal Compact - Minimal Compact
4. UK Subs - Endangered Species
5. The Honeymoon Killers - Les Tueurs de la Lune de Miel
Swie Tio

1. Dexys Midnight Runners - Too-Rye-Ay
2. Defunkt - Thermonuclear Sweat
3. Pere Ubu - Song of the Bailing Man
4. Elvis Costello & The Attractions - Imperial Bedroom
5. Snakefinger - Manual of Errors
Herman van der Horst

1. XTC - English Settlement
2. Barry Reynolds - I Scare Myself
3. Donald Fagen - The Nightfly
4. Joe Jackson - Night and Day
5. Balance - In for the Count
Roberto Palombit

1. Bobby Womack - The Poet
2. Gwen McCrae - Gwen McCrae
3. Marvin Gaye - Midnight Love
4. David Sancious - The Brigde
5. Atlantic Starr - Brilliance
Jan Nauta

1. Simple Minds - New Gold Dream 81 82 83 84
2. Abwärts - Der Westen Ist Einsam
3. ABC - The Lexicon of Love
4. Nasmak - 4our Clicks
5. TC Matic - TC Matic
Alfred Bos

1. Yellow Magic Orchestra - Technodelic
2. Palais Schaumburg - Palais Schaumburg
3. Various Artists - Soweto
4. Dexys Midnight Runners - Too-Rye-Ay
5. Liasons Dangereuses - Liasons Dangereuses
Paul Evers

1. Simple Minds - New Gold Dream 81 82 83 84
2. XTC - English Settlement
3. King Sunny Adé & His African Beats - Juju Music
4. Scientist - Scientist Wins the World Cup
5. Joe Jackson - Night and Day
Erik Timmerman

1. Yellow Magic Orchestra - Technodelic
2. The Fixx - Shuttered Room
3. XTC - English Settlement
4. Yukihiro Takahashi - What Me Worry?
5. Ippu-Do - Radio Fantasy
Jan Libbenga

1. The Clash - Combat Rock
2. XTC - English Settlement
3. Warren Zevon - The Envoy
4. Joe Cocker - Sheffield Steel
5. Dexys MIdnight Runners - Too-Rye-Ay
Geert Henderickx

1. Virgin Prunes - If I Die ... I Die
2. Robert Wyatt - Nothing Can Stop Us
3. Captain Beefheart & The Magic Band - Ice Cream for Crow
4. Brian Eno - Oh Land
5. Peter Gabriel - Peter Gabriel
Bert van de Kamp

1. Jimmy Webb - Angel Heart
2. Marvin Gaye - Midnight Love
3. King Sunny Adé & His African Beats - Juju Music
4. Tom Waits & Crystal Gayle - One from the Heart
5. Snakefinger - Manual of Errors
Jan-Maarten de Winter

1. Iron Maiden - Number of the Beast
2. Don Dokken - Breakin' the Chains
3. Whitesnake - Saints and Sinners
4. Gary Moore - Corridor of Power
5. Robert Plant - Pictures at Eleven
Hans van den Heuvel

1. Bunny Wailer - Tribute
2. Various Artists - Sound d'Afrique II
3. The Comsat Angels - Fiction
4. Joe Jackson - Night and Day
5. Palais Schaumburg - Lupa
Pieter Franssen

1. Marvin Gaye - Midnight Love
2. Joe Jackson - Night and Day
3. Prince - 1999
4. Pere Ubu - Song fo the Bailing Man
5. Donald Fagen - The Nightfly
Harry van Nieuwenhoven

avatar van Ward
Geen Violent Femmes?

Edit: laat maar ik zie nu op wikipedia dat het album pas in 1983 is uitgebracht.

avatar van dazzler
Mijn lijstje van 20 albums uit 1982

A Flock of Seagulls - Listen
ABC - The Lexicon of Love
Cocteau Twins - Garlands
De Kreuners - Er Sterft een Beer in de Taïga
Depeche Mode - A Broken Frame
Dexys Midnight Runners - Too-Rye-Ay
Duran Duran - Rio
Joe Jackson - Night and Day
John Cale - Music for a New Society
Michael Jackson - Thriller
Modern English - After the Snow
Roxy Music - Avalon
Simple Minds - New Gold Dream 81 82 83 84
Split Enz - Time and Tide
The Alan Parsons Project - Eye in the Sky
The Cure - Pornography
The Fixx - Shuttered Room
Toto - IV
Virgin Prunes - If I Die ... I Die
XTC - English Settlement

avatar van musician
De twintig albums voor mij over 1982 (alfabetisch)

Abracadabra - Steve Miller band
Animation - Jon Anderson
Avalon - Roxy music
Daylight again - Crosby, Stills & Nash
English settlement - XTC
Eye in the sky - Alan Parsons project
Five Miles out - Mike Oldfield
Hello, I must be going - Phil Collins
It's hard - The Who
Lead me to the water - Gary Brooker
Long after dark - Tom Petty & The Heartbreakers
Mirage - Fleetwood Mac
New gold dream 81 82 83 84 - Simple minds
Night and day - Joe Jackson
Peter Gabriel IV- Peter Gabriel
Pictures at eleven - Robert Plant
Sheffield steel - Joe Cocker
Somewhere in Afrika - Manfred Mann's earth band
The single factor - Camel
Tug of war - Paul McCartney

avatar van GrafGantz
Ha, niemand van de OOR die het aandurfde om Thriller in z'n eindlijstje op te nemen. Dat was vast niet verantwoord genoeg

avatar van GrafGantz
1. Michael Jackson - Thriller (1982)
2. John Cale - Music for a New Society (1982)
3. Joe Jackson - Night and Day (1982)
4. Duran Duran - Rio (1982)
5. Cocteau Twins - Garlands (1982)
6. Yazoo - Upstairs at Eric's (1982)
7. Donald Fagen - The Nightfly (1982)
8. Bruce Springsteen - Nebraska (1982)
9. Talking Heads - The Name of This Band Is Talking Heads (1982)
10. The Cure - Pornography (1982)
11. ABC - The Lexicon of Love (1982)
12. Roxy Music - Avalon (1982)
13. Brian Eno - Ambient 4 (1982)
14. Violent Femmes - Violent Femmes (1982)
15. Virgin Prunes - ...If I Die, I Die (1982)
16. Patrick Cowley - Megatron Man (1982)
17. XTC - English Settlement (1982)
18. Gino Soccio - Face to Face (1982)
19. Mission of Burma - Vs. (1982)
20. The Church - The Blurred Crusade (1982)

avatar van Edwynn
GrafGantz schreef:
Ha, niemand van de OOR die het aandurfde om Thriller in z'n eindlijstje op te nemen. Dat was vast niet verantwoord genoeg


Nou inderdaad. Het straalt er haast vanaf. Die recensie ook. Alsof OF The Wall niet vol stond met obligate been there, done that soulpop. Dan is Thriller toch iets minder herhalingsoefeningsgericht.

avatar van dazzler
GrafGantz schreef:
Ha, niemand van de OOR die het aandurfde om Thriller in z'n eindlijstje op te nemen. Dat was vast niet verantwoord genoeg

Niet zo snel. Thriller werd in het voorlaatste nummer besproken.
Het is niet denkbeeldig dat een deel van de recensenten zijn lijstje al vroeger klaar had.

Op het moment dat Thriller besproken werd,
hadden wij hier enkel nog maar The Girl Is Mine gehoord.
Ik kan me voorstellen dat hij ook niet in ons lijstje had gestaan.

avatar van dazzler
dazzler schreef:
Mijn alfabetische 20 van 1981.

ABBA - The Visitors
Duran Duran - Duran Duran
Echo & The Bunnymen - Heaven Up Here
Fischer-Z - Red Skies over Paradise
Joan Armatrading - Walk under Ladders
Kim Wilde - Kim Wilde
Kraftwerk - Computer World
New Order - Movement
Orchestral Manoeuvres in the Dark - Architecture & Morality
Siouxsie & The Banshees - JuJu
Soft Cell - Non Stop Erotic Cabaret
Split Enz - Waiata
TC Matic - TC Matic
The Comsat Angels - Sleep No More
The Cure - Faith
The J. Geils Band - Freeze Frame
The Human League - Dare!
The Nits - Work
The Sound - From the Lion's Mouth
The Stranglers - The Meninblack

Ik ga hier het album van ABBA vervangen door Business As Usual van Men at Work.

avatar van Mjuman
GrafGantz schreef:
Ha, niemand van de OOR die het aandurfde om Thriller in z'n eindlijstje op te nemen. Dat was vast niet verantwoord genoeg


nee dat was politiek niet correct genoeg; maar men leerde bij - een aantal jaren later pronkte Public Enemy prominent op een aantal lijstjes - en dat was ook weer ha ha ha

Alfabetisch lijstje van '82:

Cocteau Twins - Garlands
The Comsat Angels - Fiction
Crispy Ambulance - The Plateau Phase
The Danse Society - Seduction
Depeche Mode - A Broken Frame
Dome - Will You Speak This Word?
Fad Gadget - Under the Flag
The Fixx - Shuttered Room
Joe Jackson - Night and Day
Judy Nylon - Pal Judy
Mick Karn - Titles
Kowalski - Schlagende Wetter
Mecano - Autoportrait
The Monochrome Set - Elligble Bachelors
Nasmak - 4our Clicks
Simple Minds - New Gold Dream
Virgin Prunes - If I Die, I Die
The Wake -Harmony
Eberhard Weber - Yellow Fields
XTC - English Settlement

Afvallers o.m. John Cale, Joni Mitchell

avatar van dazzler
OOR 1983/01

cover: ABC

artikels: Hollanditis / Americana / Donald Fagen / Stephen Emmer
/ Grandmaster Flash / Fad Gadget / Mari Wilson / Argentinië / ABC


Het Goede Doel - België (1982)

(afbeelding)

Al met al zijn de teksten aangrijpend menselijk, realistisch maar bovenal bloed-actueel. Zij worden geventileerd tegen de achtergrond van een traditioneel maar inventief gespeeld poprock-decor met spanningsverhogende accentverschuivingen in de richting van gierende gitaarrock en de kamerbrede symfonische rock, dat bovendien steeds prima opgejaagd wordt door de strak opererende ritmesectie.

Harry van Nieuwenhoven **** (soms schreef hij toch echt wel draken van zinnen)

China Crisis - Difficult Shapes & Passive Rhythms (1982)

(afbeelding)

De magere en fantasiearme composities zijn vlekkeloos opgenomen, maar het resultaat is niet meer dan dan een keurig soort supermarktmuziek. Ook de vocale kwaliteiten zijn niet onderhoudend genoeg om langer te boeien dan de tijd die nodig is om een lading diepvriesproducten in een winkelkarretje te deponeren. Genoeg redenen om deze plaat zo snel mogelijk in het Grote Vergeetboek op te nemen.

Jan Vollaard *

Neil Young - Trans (1982)

(afbeelding)

Neil heeft drastische veranderingen nimmer geschuwd, maar met Trans wordt de flexibiliteit van de adept zwaar op de proef gesteld. De toekomstmuziek gaat mank aan compositorische eenvormigheid, maar bezwaarlijker is het ontbreken van de eigen identiteit, soms zelfs overgaand in anonimiteit. Young lijkt zich als een enthousiast kind te verliezen in de mogelijkheden van het moderne speelgoed.

Geert Henderickx **

Randy Newman - Trouble in Paradise (1983)

(afbeelding)

De hoesfoto lijkt op het eerste gezicht volmaakt onschuldig: groeten uit Miami. Maar schijn bedriegt. Na beluistering van de plaat slaat achter die grijns een walm an cynisme, frustratie en leegheid je tegemoet. De sessie-ploeg, met als vaste kern de halve Toto, wordt door Newman uiterst consciëntieus gearrangeerd, zodat de songs in de meeste gevallen hun stempel blijven behouden.

Herman van der Horst ****

Luna Twist - A Different Smell from the Same Perfume (1982)

(afbeelding)

De meeste nummers worden klassiek opgebouwd maar blijven boeien door het vindingrijk spelen met klank, de intelligente teksten en de meestal prima pop-melodieën. Luna Twist twijfelt tussen liefde en angst, tussen dag en nacht, maakt pop met de rekenmachine naast gitaar en keyboards, maar houdt in tegenstelling tot de te vele synthesizergroepen en valse romantici de gevoelens wel intact.

Gert Mahieu ****

Ozzy Osbourne - Speak of the Devil (1982)

(afbeelding)

Door zijn tremelo doet gitarist Gillis aan de omgekomen Rhoads denken, maar hij mist net die vonk die zijn voorbeeld tot een virtuoos maakte. Strak, ritmisch inventief, stuwend en anderhalf uur lang energiek in de weer, verschaft drummer Aldridge Ozzy de geloofwaardigheid om met een strot als een hol vuilnisvat zijn waanzin over het voetlicht te dragen. Zo heb ik het Black Sabbath nooit horen doen!

Hans van den Heuvel ***

avatar van Edwynn
Mijn lijstje van 1982:

Accept - Restless and Wild
Black Sabbath – Live Evil
Cocteau Twins – Garlands
Depeche Mode - A Broken Frame
Front 242 - Geography
Iron Maiden - The Number of the Beast
Judas Priest - Screaming for Vengeance
KISS - Creatures of the Night
Manowar – Battle Hymns
Michael Jackson - Thriller
Mötley Crüe - Too Fast for Love
Ozzy Osbourne - Speak of the Devil
Prince - 1999
Rainbow - Straight Between the Eyes
Rush - Signals
The Alan Parsons Project - Eye in the Sky
The Cure - Pornography
The Exploited - Troops of Tomorrow
Venom - Black Metal
Y & T - Black Tiger

avatar van musician
GrafGantz schreef:
Ha, niemand van de OOR die het aandurfde om Thriller in z'n eindlijstje op te nemen. Dat was vast niet verantwoord genoeg

Ach, er gaat ook niets boven een goed rockalbum. Daar waren er in 1982 ook genoeg van om uit te kiezen. Dat, en dan nog maar gezwegen over de buitengewoon goede performance van het alternative genre dat jaar...

avatar van dazzler
OOR 1983/02

cover: Het Goede Doel

artikels: Randy Newman / Mecano / Clint Eastwood & General Saint / Tom Petty / Andreas
Vollenweider / pop in Rusland / Loverboy / Poison Girls / Cocteau Twins / Het Goede Doel


Echo & The Bunnymen - Porcupine (1983)

(afbeelding)

McCulloch gaat venijnig tekeer, maar de ontwikkeling van de muziek blijft daarbij achter. Een slechte plaat hebben de Echobunnies niet afgeleverd. Het experiment met de Oosterse invloeden is echter het enige element dat van durf getuigt. In Engeland zou dat voor de pers wel eens aanleiding kunnen zijn om de band definitief als ouwe hippies te bestempelen en ze heel hard van heel hoog te laten vallen.

Erik Timmerman ***

Venom - Black Metal (1982)

(afbeelding)

In vergelijking met Venoms debuut klinkt de groep een stuk hechter en lijken de heren hun instrumenten onder de knie gekregen te hebben. Waar andere heavy metal-groepen je agressie wegzuigen en hardcore-punkbands je neurotisch achterlaten, brengt Venom je op het kruispunt van opgefoktheid en lol, chaos en verwarring. Zwakzinnigen en acid-heads kunnen beter niet luisteren.

Hans van den Heuvel ****

Black Sabbath - Live Evil (1982)

(afbeelding)

De oude Sabbath-hits weet Dio op geen enkele wijze de overtuigingskracht mee te geven die deze nummers verdienen. Teruggebracht tot twee plaatkanten, met uitsluitend de nieuwere helft van het materiaal, zou deze Live Evil de vergelijking met Ozzy's laatst verschenen live-elpee kunnen doorstaan. Nu verliest Sabbath op karakter. Om ontgoocheling te voorkomen, kunnen Dio-fans beter niet luisteren.

Hans van den Heuvel **

Soft Cell - The Art of Falling Apart (1983)

(afbeelding)

De minimale elektrobliep is langzamerhand ingeruild voor een beter gevuld geluid. De variatie van deze plaat maakt dat de niet altijd even toonvaste zangpartijen voor lief kunnen worden genomen. De overtuiging waarmee Almond zijn publiek confronteert met de zwarte kant van het bestaan, maakt hem misschien wel tot de Lou Reed van de jaren 80. En je kunt er nog op dansen ook.

Jan Vollaard ****

Mecano - Autoportrait (1983)

(afbeelding)

De plaat verschilt hemelsbreed met het voorgaande werk, ademt een grotere rust en moet het vooral hebben van sfeerwerking. De composities zijn nauwelijks meer onder noemers als rock of pop te vangen en geven pas na herhaald luisteren iets van hun geheimzinnige bekoring prijs. Hoeveel werelden zijn er eigenlijk? Muziek als een glas pure wodka op een koude winteravond.

Bert van de Kamp ****

avatar van Don Cappuccino
Ik ben benieuwd wat ze over Venom zeggen.

avatar van LucM
Mijn top-20 van 1982:

1. Elvis Costello & The Attractions - Imperial Bedroom
2. Michael Jackson - Thriller
3. Simple Minds - New Gold Dream (81-82-83-84)
4. Joe Jackson - Night and Day
5. Roxy Music - Avalon
6. Urbanus - Tien Jaar Live
7. T.C. Matic - L'Apache
8. Simon & Garfunkel - The Concert in Central Park
9. Billy Joel - The Nylon Curtain
10. Dire Straits - Love over Gold

11. Bruce Springsteen - Nebraska
12. Doe Maar - Doris Day en Andere Stukken
13. De Kreuners - Er Sterft een Beer in de Taïga
14. Iron Maiden - The Number of the Beast
15. Peter Gabriel - Peter Gabriel (4)
16. XTC - English Settlement
17. Lou Reed - The Blue Mask
18. Crosby, Stills & Nash - Daylight Again
19. Gerry Rafferty - Sleepwalking
20. Yazoo - Upstairs at Eric's

Garlands moet ik mij nog aanschaffen, ik hoop Music for a New Society van John Cale nog te vinden.

avatar van Rudi S
1982

1 Elvis Costello - Imperial bedroom
2 Comsat angels - Fiction
3 XTC - English settlement
4 Peter Gabriel - Peter Gabriel (4)
5 Virgin prunes - If I die, I die
6 Cocteau twins '- Garlands
7 Prince - 1999
8 John Cale - Music for a new society
9 Pere Ubu - Song of the bailing man
10 Birthday party Junk yard

avatar van herman
1. Antena - Camino del Sol (1982)
2. Rational Youth - Cold War Night Life (1982)
3. Duran Duran - Rio (1982)
4. Maximum Joy - Station M.X.J.Y. (1982)
5. Charanjit Singh - Ten Ragas to a Disco Beat (1982)
6. Michael Jackson - Thriller (1982)
7. The Cure - Pornography (1982)
8. A Certain Ratio - Sextet (1982)
9. The Fall - Hex Enduction Hour (1982)
10. Simple Minds - New Gold Dream (81-82-83-84) (1982)

Nog wel een hoop te ontdekken in deze periode.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:23 uur

geplaatst: vandaag om 11:23 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.