menu

Muziek / Algemeen / OORdelen

zoeken in:
avatar van dazzler
1993 was het jaar van een teleurstellend Cocteau Twins, New Order, OMD en U2 album. Mijn helden uit de jaren '80 leden aan inspiratieverlies. Ook Sting vond ik niet zo heel veel soeps meer. De platen van Crowded House, Tim Finn en Dead Can Dance smaakten gelukkig beter. Bij de les blijven deed ik nauwelijks nog. Ik haalde Debut van Bjork in huis en die plaat kon me wel bekoren, maar voor de rest telt mijn collectie erg weinig platen uit 1993. Het gaat dan meestal om Belgische of Nederlandstalige artiesten of om platen die ik pas jaren later leerde kennen. Zo was Smashing Pumpkins niet aan mij besteed. Een band die in het verlengde lag van de zwaarmoedig gestemde grunge gerelateerde muziek en dus eigenlijk mijn ding niet was. Ik heb Siamese Dream ondertussen in huis, maar nooit echt voldoende aandacht gegeven. Het album van The Breeders kocht ik ook met vertraging (in een poging om mijn 4AD collectie te vervolledigen, al haakte ik omstreeks 1993 ook daar af) en dat viel aardig mee. In Utero pas nadat ik jaren later Nevermind had leren waarderen. En dan is er nog Songs Of Faith And Devotion dat me op I Feel You in 1993 weinig zei. Ik vond de andere singles toen minder interessant (geen synthipop deuntje meer natuurlijk). Later zag ik de kracht van de singles wel in en kocht ik ook dat voor mij laatste grote Depeche Mode album (ik was een fan van Alan Wilder). En tot mijn verbazing is hiermee de kous af. In 1992 was ik gestopt met mijn activiteiten als deejay in het jeugdhuis (waar ik ook instond voor de aankoop van platen). 1993 was het jaar waarin ik (eindelijk) afstudeerde en heel wat aandacht ging dan ook naar het eindwerk, waarvoor ik in de oude jaargangen van OOR ging snuffelen en daar namen ontdekte die ik aan mijn verzameling wilde toevoegen.

avatar van GrafGantz
1. Smashing Pumpkins - Siamese Dream
2. Slowdive - Souvlaki
3. Autechre - Incunabula
4. Counting Crows - August and Everything After
5. Nirvana - In Utero
6. Björk - Debut
7. Polygon Window - Surfing on Sine Waves
8. Snoop Doggy Dogg - Doggystyle
9. Tindersticks - Tindersticks
10. Mazzy Star - So Tonight That I Might See

avatar van wendyvortex
Wendy's Top 10 van 1993:

1. Pain Teens - Destroy Me, Lover
2. Sebadoh - Bubble and Scrape
3. Lotion - Full Isaac
4. Steel Pole Bath Tub - Miracle of Sound in Motion
5. Melvins - Houdini
6. Royal Trux - Cats & Dogs
7. Cop Shoot Cop - Ask Questions Later
8. Smashing Pumpkins - Siamese Dream
9. The Afghan Whigs - Gentlemen
10. The Posies - Frosting on the Beater

Besproken albums die ik ook een warm hart toedraag:

Leonard Cohen - The Future
The Pharcyde - Bizarre Ride II the Pharcyde
Dinosaur Jr. - Where You Been
Tool - Undertow
Björk - Debut
Nirvana - In Utero
Buffalo Tom - Big Red Letter Day
The Serenes - Back to Wonder
Palace Brothers - There Is No One What Will Take Care of You
Liz Phair - Exile in Guyville

Het wordt nu toch eindelijk wel eens tijd voor:

Sugar - Beaster
The Nightblooms - 24 Days at Catastrofe Café

avatar van itchy
1 Trumans Water - Spasm Smash XXXOXOX Ox and Ass
2 Barkmarket - Gimmick
3 Unwound - Fake Train
4 Yo La Tengo - Painful
5 PJ Harvey - Rid of Me
6 Sebadoh - Bubble and Scrape
7 Fugazi - In on the Kill Taker
8 The Breeders - Last Splash
9 Slowdive - Souvlaki
10 Stereolab - Transient-Random Noise Bursts With Announcements

avatar van LucM
Mijn top-20 van 1993:

1. Counting Crows - August & Everything After
2. Slowdive - Souvlaki
3. Smashing Pumpkins - Siamese Dream
4. Neil Young - Unplugged
5. John Hiatt - Perfectly Good Guitar
6. Crowded House - Together Alone
7. Chris Isaak - San Francisco Days
8. The Walkabouts - New West Motel
9. Dead Can Dance - Into the Labyrinth
10. Mazzy Star - So Tonight That I Might See

11. The Cure - Paris
12. Morphine - Cure For Pain
13. Morrissey - Beethoven Was Deaf
14. The Afghan Whigs - Gentlemen
15. Tindersticks - Tindersticks
16. Paul Weller - Wild Wood
17. Gorki - Hij Leeft
18. The Serenes - Back to Wonder
19. Tim Finn - Before & After
20. The Scabs - Live Dog

4 albums met 5*, 24 met 4,5* en 45 met 4* op een totaal van 124 albums waarop ik heb gestemd, ik mag niet klagen. Overigens vind ik de jaren 1991-1995 een sterke periode op albumgebied en is ook goed vertegenwoordigd in mijn platenkast.

avatar van likeahurricane
1. Smashing Pumpkins - Siamese Dream (1993)
2. The Posies - Frosting on the Beater (1993)
3. The Serenes - Back to Wonder (1993)
4. Radiohead - Pablo Honey (1993)
5. Grant Lee Buffalo - Fuzzy (1993)
6. Dinosaur Jr. - Where You Been (1993)
7. Masters of Reality - Sunrise on the Sufferbus (1993)
8. Teenage Fanclub - Thirteen (1993)
9. Tindersticks - Tindersticks (1993)
10. Slowdive - Souvlaki (1993)

avatar van bikkel2
1. Counting Crows - August & Everything After
2. Tindersticks - Tindersticks
3. Neil Young - Unplugged
4. Sting - Ten Summoner's Tales
5. Robert Plant - Fate Of Nations
6. Tom Waits - The Black Rider
7. Paul Weller - Wild Wood
8. Hothouse Flowers - Songs From The Rain
9. Morphine - Cure For Pain
10. U2 - Zooropa

avatar van jorro
Mijn favoriete albums van 1993:

Mercury rev - Yerself is steam
Belly - Star
Philip Glass - Low symphony
Miranda seks garden - Suspiria
His name is alive - Mouth by mouth
Cranes - Forever
Varttina - Oi dai
Varttina - Seleniko
Moon seven times - Moon seven times
Smashing pumpkins - Siamese dream
Porcupine tree - Up the downstair
Breeders - Last splash
Curve - Cuckoo
Dead can dance - Into the labyrinth
Serenes - Back to wonder
Afghan whigs - Gentlemen
Cocteau twins - Four calender cafe
Mazzy star - So tonight that i might see
Walkabouts -Satisfied mind
Slowdive - Souvlaki

avatar van dazzler
OOR 1994/01

FRANK ZAPPA

Snoop Doggy Dogg - Doggystyle (1993)
https://www.mupload.nl/img/bpkugs8.jpg

Snoop deelt hier zijn microfoon met zijn maten van The Doggpound. Stuk voor stuk rappers die een solo-album verdienen. De superieure kwaliteit van Doggy Style moet dan ook deels aan deze rappers toegeschreven worden. Ook Dr. Dre, die er opnieuw in geslaagd is om de funk van Clinton, Isaac Hayes en Marvin Gaye in een hardcore hiphopproduct te injecteren. Snoop is al zo vaak geprezen dat het bijna ongeloofwaardig begint te worden. Laten we het er maar op houden dat hij een geschenk uit de hemel is.

Kees de Koning *****

Alice in Chains - Jar of Flies (1994)
https://www.mupload.nl/img/kngtm5uoe.jpg

Alice In Chains heeft een zeven songs tellend mini-album gemaakt. En de sfeer is rustig, haast sereen, en donker. De zang staat centraal in de meeste nummers, zonder dat dat mooie melodieën oplevert zoals die op Dirt te vinden zijn. Jet klaaglijk instrumentaaltje is helaas weer afgelopen voor het goed en wel op gang komt. En zo blijft mij weinig anders over dan Jar Of Flies een mislukte plaat te nomen. Met de injectiespuit, een fles Jack en een buisje pillen bij de hand is het misschien wel te gek, maar dat heb ik niet geprobeerd.

Mark van Schaick **

avatar van dazzler
OOR 1994/02

BEAVIS & BUTT-HEAD / RED HOT CHILI PEPPERS / LOU REED (hebben allen hun foto op de cover)

Underworld - Dubnobasswithmyheadman (1994)
https://www.mupload.nl/img/ekrawlatvqd7.jpg

Net als andere technopunks (Aphex Tin, Sabres Of Paradise) kiest Underworld voor de onverwachte weg. In dit geval trance-beats met gitaren en een zanger. Het trio trekt op deze plaat het trance-territorium door naar de popmuziek. Met flarden gesproken tekst, gesamplede stemmen, halve en wat hele liedjes is de plaat zo postmodern als pop maar zijn kan. In een grillig web van trance, dub en techno beats creëert Underworld haar eigen wereld. Hoe het ook zij, DNBWMHM opent de deur naar de nieuwe wereld van de popmuziek.

Robbert Steer ****

Tori Amos - Under the Pink (1994)
https://www.mupload.nl/img/tsufq3f.jpg

Als muziek kan betoveren dan is het hier wel. Deze dame heeft een gave voor het schrijven van meeslepende melodieën, die, gepaard aan haar behoefte om in haar teksten haar hele ziel en zaligheid bloot te leggen, tot resultaten leidt die in het kabinet van de luisterpop op de hoogste plank kunnen worden bijgezet. Aanvankelijk meende ik dat Under The Pink duidelijk minder was dan Little Earthquakes, maar na herhaald draaien ben ik gaan twijfelen. Bekoorlijke bekentenispop van een prettig gestoorde ijsprinses.

Bert van de Kamp ****

Mark Lanegan - Whiskey for the Holy Ghost (1994)
https://www.mupload.nl/img/dw8c3zib.jpg

Nu de Screaming Trees eindelijk een groter publiek hebben aangeboord is hopelijk ook het solowerk van hun zanger Mark Lanegan van een bredere belangstelling verzekerd. Een verleiderlijker en tegelijk gevaarlijker stem dan de zijne is immers niet te vinden. Als een ware rattenvanger van Hamelen voert hij je mee naar de onderwereld van zijn emoties. Daarmee is Whiskey For The Holy Ghost een plaat voor de langere termijn, warm gezelschap voor zoekers en woelers dat vertrouwder wordt naarmate de tijd verstrijkt.

Swie Tio ***

avatar van dazzler
OOR 1994/03

AEROSMITH

Marillion - Brave (1994)
https://www.mupload.nl/img/1cv3gq4ai1no.jpg

De inhoud van Brave is zowel het enige logische als verstandige antwoord op alle twijfel. Marillion kiest opnieuw voor verhalende muziek in plaats van compacte songs. Een moedig besluit, want een conceptalbum met zeventig minuten symfonische rock zal niet door iedereen met gejuich worden ontvangen. Toch kan het ook de sceptici niet ontgaan dat de vijf nu meer dan ooit tot de ziel van hun muzikale oorsprong weten door te dringen. In de juiste omgeving is Brave Marillions meest geslaagde tot nu toe. Licht uit en volume op max.

Edwin Ammerlaan **** (ik vermoed dat hij het in de laatste zin over de post-Fish Marillion heeft)

Pavement - Crooked Rain, Crooked Rain (1994)
https://www.mupload.nl/img/yhigtyjip.jpg

De muziek van Pavement gaat gepaard met een aangename nonchalance, een vermogen tot zelfrelativering. De plaat klinkt beter dan vorige opnamen, waardoor beter opvalt hoe goed de muziek in elkaar zit. Zo zijn de gitaarpartijen zorgvuldig en inventief op elkaar afgestemd, vergelijkbaar met de manier waarop Sonic Youth dit doet. De meeste nummers hebben een aangename melodie als basis. Het unieke Pavement-geluid wordt bereikt door het losse drumspel, de eerder genoemde gitaarpartijen en de nasale zang van Steve Malkmus.

Sietse Meijer ****

Therapy? - Troublegum (1994)
https://www.mupload.nl/img/6uyggvt.jpg

Het resultaat is verbluffend: veertien opwindende, messcherpe, gortdroge en stuk voor stuk doeltreffende granaatscherven, vermomd als aanstekelijke brokjes metalpop en minstens zo verslavend als het beste van Rage Against The Machine en Helmet. Wat Therapy? echter uniek maakt, is hun onvangbaarheid: voor een cover draaien ze hun hand niet om, het onderscheid tussen rebellie, bittere ernst en humor wordt nergens echt duidelijk en bovendien schept Cairns er lol in zijn boodschappen zo pesterig mogelijk neer te schrijven.

Erik van den Berg *****

avatar van dazzler
OOR 1994/04

SOUNDGARDEN

Green Day - Dookie (1994)
https://www.mupload.nl/img/e7t013616l3vu.jpg

Derde plaat en Major-label debuut van deze powerpoppunks uit Californië. Green Day grossiert namelijk in onweerstaanbare popsongs die zich reeds bij de eerste kennismaking in je hart laten sluiten. Liedjes over alledaagse puberproblematiek, vol ruige punkgitaren en sixties-hooks. Stoer maar toch gevoelig, een tikkeltje nostalgisch maar met het geluid van nu. Stevige sound, sterke beats. Kortom, een echte kanjer, waarbij we het bleke stemmetje van de zanger voor lief dienen te nemen. Doen we.

Swie Tio ****

Gang Starr - Hard to Earn (1994)
https://www.mupload.nl/img/2eu7yzyj7vx.jpg

Muzikaal het hardste album van de groep tot op heden. De scharen zijn weer geslepen. De onderwerpen zijn klassiek (de thuishaven Brooklyn, criminaliteit en defunctionerende collega's) en Guru's aanpak is zoals altijd origineel. Uit de veelvoudige bijdragen van raptalent uit de Gang Starr-familie blijkt dat de huidige missie het vestigen van hun vaardigheden is. Opnieuw heeft Gang Starr bewezen dat het mogelijk is om zonder gimmicks en poses solide en aangrijpende hiphop met doortastende muzikale statements te maken.

Kees de Koning ****

avatar van dazzler
OOR 1994/05

NIRVANA

Wu-Tang Clan - Enter the Wu-Tang (36 Chambers) (1993)
https://www.mupload.nl/img/37ojzqt.jpg

Als een doodseskader bestormden zij in 1993 de New Yorkse hiphopscene. De clan gebruikt de oosterse gevechtskunst als metafoor voor hun stijl. De manier waarop zij rappen vergelijken zij met de manier waarop de samoerai hun zwaarden hanteren. Alle acht Wu-Tang leden hebben een unieke techniek waarmee ze plastic rappers verpulveren. Soms zetten ze hun zwaarden even aan de kant om vol melancholie terug te blikken op de vervlogen dagen en de verloren wapenbroeders. Een subliem album.

Kees de Koning *****

Soundgarden - Superunknown (1994)
https://www.mupload.nl/img/xk3dxsdg.jpg

Zestien tracks en geen enkele misser. Met iedere song geeft Soundgarden blijk van haar klasse en veelzijdigheid. Superunknown is melodieuzer dan al het voorgaande werk, en beukt niet meer van begin tot eind als Badmotorfinger. Meer dynamiek dus, waarbij Thayils gitaarmuren doorzichtiger zijn geworden, soms zelfs opvallend clean. Slepend midtempo overheerst. Het album ademt zo een sfeer die aardig overeenkomt met die van het enige Temple Of The Dog album. Meer had ik niet van Soundgarden durven vragen.

Mark van Schaick *****

Morrissey - Vauxhall and I (1994)
https://www.mupload.nl/img/s1rj4b0f64.jpg

Akoestische en elektrische gitaren, bas, drums en synthesizers bepalen het geluid, dat krachtig en overtuigend uit de speakers komt. Steve Lillywhite tekende voor de productie. De songs liggen stuk voor stuk goed in het gehoor en Morrissey is ook vocaal sterk op dreef. Zijn teksten zijn weer om van te smullen. Ofschoon ik hem moeilijk volledig serieus kan nemen, beschouw ik Morrissey toch als een uniek zanger en tekstschrijver, die met Vauxhall And I waarschijnlijk zijn beste soloplaat heeft afgeleverd.

Bert van de Kamp **** (zijn eerste regel wint de prijs voor meest triviale zin van het jaar)

Aphex Twin - Selected Ambient Works Volume II (1994)
https://www.mupload.nl/img/fmxkso7ei.jpg

Het resultaat ligt dicht bij de experimenten van Brian Eno. Bij nadere beluistering blijkt dat de klankkleuren door middel van kleine, schier onhoorbare wijzigingen heel mooi worden benut. Maar er staan ook stukken op waarbij je je afvraagt of onze man te zwaar getafeld heeft alvorens naar droomland af te reizen. James is een klankalchemist, die tot heel veel in staat is en de wereld nog eens versteld zal doen staan. Deze lichtelijk overgedoseerde lichting Ambient Works is echter niet de plaat die hem de doorbraak zal bezorgen.

Jacob Haagsma ***

Bark Psychosis - Hex (1994)
https://www.mupload.nl/img/0l1chv.jpg

Voor wie het spijtig vindt dat This Mortal Coil geen platen meer maakt en de Twin Peaks soundtrack ook geen soelaas meer biedt, is Bark Psychosis een prima alternatief. Hex is een sfeervolle middenweg tussen hoofd, hart en de onderbuik die in haar ongenaakbaarheid een bijkans louterende werking op de luisteraar heeft. Met de jazzy gastbijdragen op fluit en trompet en door het spaarzaam ingezette strijkkwartet ligt de vergelijking met David Sylvian enigszins voor de hand. Een verademing en daarmee een aanbeveling.

Peter van Adrichem ****

avatar van dazzler
OOR 1994/06

DANSGEESTEN versus GITAARBEESTEN

Nine Inch Nails - The Downward Spiral (1994)
https://www.mupload.nl/img/psbw15ysxr58v.jpg

In 1989 was er Pretty Hate Machine en sindsdien zijn er alleen een tweetal tussendoortjes uitgebracht. Nu is er dan The Downward Spiral. De wereld volgens NIN is er een van synthesizers, gitaren en rauwe samples, gegroepeerd op een manier die verre van gebruikelijk is, vol bizarre wendingen zowel in het geluid als in de toevoeging van allerlei stijlelementen. Zonder dat hij ook maar een enkele muzikale tegemoetkoming heeft hoeven doen, maakt NIN met deze plaat het absurde op fascinerende wijze toegankelijk.

Corné Evers *****

Beck - Mellow Gold (1994)
https://www.mupload.nl/img/rld1u8ltu4v.jpg

Beck heet de nieuwste sensatie uit Los Angeles. Een hiphoppende singer/songwriter die op zijn debuut een brug slaat tussen de danslustige moderno's en de traditionalisten. Met een beetje goede wil zou je Beck een kruising tussen Donovan an de Beastie Boys kunnen noemen. Akoestische gitaar, mondharmonica en Hammondorgel naast samples en zware house ritmes. Zelf noemt hij Woody Guthrie en Ozzy Osbourne als belangrijkste invloeden. Wie wil weten hoe dat klinkt, moet maar luisteren. Beck is te gek.

Bert van de Kamp ****

Pantera - Far Beyond Driven (1994)
https://www.mupload.nl/img/4el9cab9n7.jpg

Pantera heeft met deze derde plaat sinds de wedergeboorte alles uit de kast gehaald om de metalwereld te overtuigen van haar gelijk. Wat Pantera boven de rest uittilt, is de simpele doeltreffendheid van de riffs. De ritmes, de accenten, de tempowisselingen, alles klinkt even aanstekelijk en staat als een huis. Geen onduidelijk gepiel in de begeleiding, alleen in zijn solo's gaar Darrell alle kanten op. Met deze info zul je het moeten doen. Nogmaals: het lijkt zo simpel, maar ik moet de groep nog horen die dit overtreft.

Mark van Schaick *****

avatar van dazzler
OOR 1994/07

HENRY ROLLINS

Pink Floyd - The Division Bell (1994)
https://www.mupload.nl/img/2xcnixslsk0bg.jpg

Op The Division Bell is de bombast verdwenen met als resultaat dat het gebrek aan inspiratie op pijnlijke wijze wordt blootgelegd. Het is zinloos om titels te noemen, want alle liedjes ontberen zeggingskracht in compositie, refrein en thematiek. Ze zijn slap, futloos en dat kan ook van de uitvoering worden gezegd. De elementen uit de Floyd magie lijken voorgoed verdwenen, zodat het trio afzakt naar het bedenkelijk niveau van eh, Dire Straits. De oude reus is uiteindelijk toch de ultieme karikatuur van zichzelf geworden.

Edwin Ammerlaan **

Hole - Live Through This (1994)
https://www.mupload.nl/img/wvl3dpaulbhh7.jpg

Dezelfde woede en verbetenheid zijn te vinden op deze plaat, maar het spectrum van emoties is nu veel groter. De heftige punknummers ontbreken niet, maar daar staan lieflijke liedjes tegenover. De grootste stap vooruit ligt in de kwaliteit van de songs. De meeste nummers zijn vlotte, compacte popliedjes met veel dynamiek. Ook de zwaarder aangezette songs hebben een prettig in het gehoor liggende melodie. Met deze indrukwekkende plaat bewijst Courtney heel wat meer te zijn dan de vrouw van...

Sietse Meijer ****

avatar van dazzler
OOR 1994/08

KURT COBAIN

Nas - Illmatic (1994)
https://www.mupload.nl/img/xl7tns.jpg

Twintig lentes jong is de nieuwe Messias van de hiphop, maar hij rapt als een veteraan. Hij is een hustler, een stadsguerrilla en een dichter in één. Hoewel de thema's van de negen nummers voor de leek veel overeenkomsten hebben, zullen de kenners hun vingers aflikken bij de egotrips en psychotische poëzie van dit wonderkind. Het is lang geleden dat een rapper met zo'n ongekende kwaliteit het veld bestormde en ook nog in staat bleek om aan de hoog opgelopen verwachtingen te voldoen. Dank U God.

Kees de Koning *****

Blur - Parklife (1994)
https://www.mupload.nl/img/mgo2dxe4x.jpg

Vanaf het debuut Leisure hebben de platen van Blur in kwalitatief opzicht voortdurend een stijgende lijn laten zien. De band maakt muziek die refereert naar het Engelse popverleden: van The Small Faces en The Kinks tot Madness en zelfs de synthisound van begin jaren tachtig. Door de verwijzingen naar de Britse samenleving is het nog maar de vraag of veel mensen zich hier aangesproken zullen voelen. Maar zeker is dat Blur een nieuw hoogtepunt heeft bereikt. Parklife is zijn geld dubbel en dwars waard.

Pieter van Adrichem ****

Urban Dance Squad - Persona Non Grata (1994)
https://www.mupload.nl/img/g2fq6efst.jpg

Nu DJ DNA weg is, trekt Tres Manos het geluid naar zich toe. Geen scratches, steelgitaartjes of samples meer, maar recht voor je funky raap gitaren. Veel van Persona Non Grata bouwt verder op de explosieve live kracht van de Squad. Sterke, swingende gitaarriffs met goede songs en Rude Boy's manisch agressieve raps. De beste songs zitten aan het begin en naarmate de plaat vordert slaat de eenvormigheid toe. De nummers rocken nog wel, maar de Squad was meer dan een rockband. Ga ze zien zolang ze er nog zijn.

Robert Steer ***

avatar van dazzler
OOR 1994/09

TORI AMOS

dEUS - Worst Case Scenario (1994)
https://www.mupload.nl/img/llji7va.jpg

Op de vraag waarom iedereen deze plaat moet aanschaffen zijn honderden antwoorden te bedenken. Omdat dit zo'n plaat is die je van achteren besluipt, op je schouders tikt en beleefd vraagt of ie gedurende een paar weken je aardse bestaan mag komen verstoren. Omdat dEUS consequent platgetreden paden en heersende trends negeert. Omdat de groep het aandurft om, dwars door haar prachtsongs heen, met violen, ijzerwaren, bizarre achtergrondzang, ruw gitaargeknetter en sfeerrijke parlando's te experimenteren.

Erik van den Berg *****

Nick Cave & The Bad Seeds - Let Love In (1994)
https://www.mupload.nl/img/4q78yxq.jpg

Met Let Love In heeft onze man een brug tussen heden en verleden geslagen die is geplaveid met liedjes die er zijn mogen, met arrangementen die getuigen van een verfrissende kijk op muziek. Cave bewandelt wegen die het ene moment leiden tot dramatisch gekleurde vocale uitbarstingen, dan weer de diepe snik in de stem laten horen waarmee hij al sinds jaar en dag zijn persoonlijke leven aan de openbaarheid plaatsgeeft. Let Love In roept een sfeer van verlatenheid op, van devotie zelf, zoals alleen Cave en Cave alleen dat kan.

Corné Evers ****

Sonic Youth - Experimental Jet Set, Trash & No Star (1994)
https://www.mupload.nl/img/oxgnhzloa4f.jpg

Een positief effect is dat de leden nu ook binnen de groep meer gaan experimenteren. De plaat begint met het eerste akoestische liedje van de band. Verder vliegen de vreemde geluiden je om de oren, zoals schijnbaar lukraak geplaatste, kort aangezette gitaarakkoorden en zijn de ritmes en songstructuren vaak verrassend. Het is een goed idee geweest terug te gaan naar de basis: bij Dirty ging ik me zorgen maken over de toekomst van Sonic Youth. Deze plaat is weer lekker avontuurlijk en opwindend.

Sietse Meijer ****

avatar van dazzler
OOR 1994/10

RAGE AGAINST THE MACHINE

Beastie Boys - Ill Communication (1994)
https://www.mupload.nl/img/u50s4p6akgj.jpg

De reden waarom ze zo geniaal zijn is omdat ze zo eigengereid zijn. Ze doen waar ze zin in hebben, niet wat van hun verwacht wordt. Een Beastie Boys album is geen gepolijst product maar een registratie van een jaar lang keet schoppen in de studio. Flarden dub reggae, old school hiphop, ordinaire jazz en punk worden, zonder enige logica, met elkaar vermengd. De chemische reactie die deze fusie teweeg brengt is het geluid van de Beasties. Een collectie kut-herrie voor iemand die geen fan is. Maar het klinkt als muziek in mijn oren.

Kees de Koning ***

avatar van dazzler
OOR 1994/11

BJORK

Johnny Cash - American Recordings (1994)
https://www.mupload.nl/img/ifqeyzzysu.jpg

Naast eigen composities en klassiekers vertolkt Cash materiaal van Nick Lowe, Leonard Cohen, London Wainwright III, Tom Waits en Glenn Danzig, waarbij alle belangrijke thema's uit het oeuvre van de veteraan de revue passeren. Met zijn sonore stem zingt hij zonder een spoor van ironie toch dubbelzinnig bedoelde teksten, welke getransformeerd worden tot veelzeggende parabels. American Recordings is in al zijn muzikale eenvoud een onvoorstelbaar inhoudrijk album, dat gerust een parel mag heten.

Geert Henderickx *****

Stone Temple Pilots - Purple (1994)
https://www.mupload.nl/img/fgqbzk0bq7.jpg

De ingrediënten zijn van de plaat zijn precies dezelfde als op het debuut. En voor Purple geldt net als voor Core dat er tussen de elf songs een paar pareltjes zitten. Met name de zangmelodieën maken dat Stone Temple Pilots ver aan de grijsgrungende middenmoot ontstijgt. Tegelijk bevat Purple te weinig tijdloze elementen om een groter publiek aan te kunnen spreken dan dat wat plat ging voor Core. In het geval van de Pilots is dus niet het tweede album beslissend. Prima, wachten we toch gewoon op het derde?

Mark van Schaick ***

avatar van dazzler
OOR 1994/12

VERZAMEL ZE ALLEMAAL onze jongens kiezen hun favorieten voor het WK

The Offspring - Smash (1994)
https://www.mupload.nl/img/jpwnnqg07tm.jpg

Gitaarriffs in alle mogelijke rangen, tempo's en standen, opgewaardeerd met een breed scala aan riedels en vervat in knappe songs die er in slagen de gebruikelijke punkclichés te omzeilen. Daarbij is het eigenlijk juist de gloedvolle powerzang die als lichtboei fungeert. What Happended To You valt daarentegen onnodig uit de toon, maar elders zijn de steekjes Breeders, Mucky Pup, rhythm and blues, a capella zang en zelfs een heus loungecore motiefje weer met zoveel raffinement verwerkt dat je dat vlekje graag over het hoofd ziet.

Swie Tio ****

Weezer - Weezer (1994)
https://www.mupload.nl/img/j19114jv8.jpg

Weezer heeft het nerd zijn tot kunst verheven. Gelukkig heeft de groep uit Californië verstand van het maken van spitsvondige gitaarpop, met goed in het gehoor liggende melodieën, pittige gitaarexercities, meezingbare refreintjes en mooie harmonievocalen. Vooral de eerste helft van dit debuutalbum bevat het soort powerpop waar je ogenblikkelijk een goed humeur van krijgt. Een beetje als The Posies, beïnvloed door The Beatles. In het tweede deel wisselt meen vaker af tussen hard en zacht met even wisselende resultaten.

Oene Kummer ****

The Future Sound of London - Lifeforms (1994)
https://www.mupload.nl/img/tgi9tx.jpg

Losgezongen van dansvloer- en ambient-verwachtingspatronen staat deze muziek volledig op zichzelf. De negentien naadloos aaneengeschakelde stukken zijn de interface naar een zeer veelzijdige gedachtewereld. Een tintelende gitaar, een gedigitaliseerde regenbui, een schuivende beat, schrille kreten, ijle echo's, woeste geluidsstormen, een tere fluit, een pachelbel: hoeveel kan een paar oren in anderhalf uur bevatten? Lifeforms doet een gooi naar het maximale en slaagt op indrukwekkende wijze in deze zelfopgelegde missie.

Jacob Haagsma *****

avatar van dazzler
OOR 1994/13

PEARL JAM

The Prodigy - Music for the Jilted Generation (1994)
https://www.mupload.nl/img/mvbqv5.jpg

Met MFTJG (generatie NIX) legt Prodigy mastermind Liam Howlett eindelijk zijn elektronische ziel bloot. Alleen de twee singles zijn nog vrij rechttoe rechtaan Prodigy. Op bijna alle andere nummers koppelt de groep haar hardcore (breakbeat) roots aan rock, acide, trance, hiphop, ambient of metal. De jilted generation is op hol geslagen, de richting kwijt maar totaal van deze tijd. Voodoo Liam Howlett zet iedereen op het verkeerde been. My mind is glowing, fluistert hij in de fade out. En dat mag ook wel na zo'n album.

Robbert Steer ****

Jeru the Damaja - The Sun Rises in the East (1994)
https://www.mupload.nl/img/08z6939m.jpg

TSRITE voldoet van de eerste tot de laatste seconde aan de hoge verwachtingen. Supersonische audio-blasts die rechtstreeks uit een supernova lijken te komen worden afgewisseld met stoeprand getto jazz. Jeru manoeuvreert zich tussen dit muzikale geweld door met zijn onderkoelde en genadeloze flow. Hij aanschouwt het moorden, pooieren en dealen in de New-Yorkse getto's. Met veel grote woorden en ziekelijke metaforen bewijst Jeru de nieuwste koning van de Oostkust te zijn. Hiphop voor gevorderden.

Kees de Koning *****

avatar van dazzler
OOR 1994/14+15

VAN WOODSTOCK TOT ROSKILDE

The Rolling Stones - Voodoo Lounge (1994)
https://www.mupload.nl/img/wge20kko1.jpg

Opgenomen in Dublin, zonder opsmuk geproduceerd door Don Was. Jagger zingt lager dan wij van hem gewend zijn, de vette bas komt van eno-Stone Daryl Jones: een zweterige kroeg in Bourbon Street. Voodoo Lounge biedt ruim een uur onderhoudende, soms clichématige, soms kippenvel veroorzakende rock and roll. Geen geforceerde poging tot inhaken bij de trend van de dag, gewoon vijftien op traditionele leest geschoeide Stones-songs. Als ervaren circusartiesten doen zij nog één keer hun kunstje. Zonder vangnet.

Bert van de Kamp ****

Warren G - Regulate...G Funk Era (1994)
https://www.mupload.nl/img/bgl72j.jpg

Warren G. is het broertje van Dr. Dre en de beste vriend van Snoop Doggy Dog. Zoals te verwachten klinkt zijn debuut dan ook als het derde deel van de G-funk saga. Laidback raps, jengelende synthesizer-geluiden en zoete zang van Nate Dog vormen de ruggengraat. Ook hier is de originaliteit ver te zoeken, maar het klinkt in elk geval wel lekker. Net als zijn broer en maatje zal Warren in de toekomst moeten bewijzen dat hij ook in staat is om een tweede album te maken, maar dit debuut is zeer zeker de moeite waard.

Kees de Koning ****

NOFX - Punk in Drublic (1994)
https://www.mupload.nl/img/po1vj6dtjxb6.jpg

NOFX is met Drunk In Public toe aan hun vijfde album, dat echter een graadje minder is dan voorganger White Trash Two Heebs And A Brain. Vooral omdat de op die plaat zo veelgeroemde variatie zich hier beperkt tot anderhalve reggae flodder, een Oi! pastiche over joodse skins en een akoestisch weggevertje, zodat onvermijdelijk de eentonigheid van het basismateriaal komt bovendrijven. Al blijft dat op zich sterk spul en is er in verantwoorde doses dus niets aan de hand. Proost.

Swie Tio ***

avatar van dazzler
OOR 1994/16

THE LEVELLERS

Jeff Buckley - Grace (1994)
https://www.mupload.nl/img/fd8ix7dm9.jpg

Jeff haat dit soort vergelijkingen. Zeker na beluistering van Grace, waarop hij alleen in het lange Lover You Should Come Over in de buurt van zijn oude heer komt. Dat Jeff met beide benen in de jaren negentig staat, laat hij horen in songs als Eternal Life, een pittige rocker met stevig gitaarwerk. In scherp contrast daarmee staat Corups Christi Carol, een klassiek lied. Hallelujah en Lilac Wine zijn covers van Leonard Cohen en Nina Simone. Kwetsbaarheid en intensiteit zijn de kenmerken van de meeste van zijn songs.

Bert van de Kamp **** (was dit keer moeilijk om een op zichzelf staand citaat uit te snijden)

Oasis - Definitely Maybe (1994)
https://www.mupload.nl/img/jv825ooghf5rn.jpg

Oasis is de band van de broertjes Liam en Noel Gallagher. Als Suede ongestraft David Bowie mag imiteren, dan loopt Oasis met T. Rex heen. Een paar knipogen naar The Small Faces, The Kinks en The Rolling Stones, en die referenties naar The Byrds doen het ook altijd goed. Tot slot zijn er overeenkomsten met andere Britten van dit moment. Het is een optelsom van van alles en nog wat, maar is Oasis ook meer dan dat? Oasis is wat de luisteraar wil dat het is: een oase van opwinding of een woestijn van leegheid.

Oene Kummer *** (die net als bij Blur de plank dreigt mis te slaan en gek genoeg The Beatles niet vermeldt)

Kyuss - Welcome to Sky Valley (1994)
https://www.mupload.nl/img/5y41t16e8.jpg

Kyuss grossiert in soundscapes, maar dan flink gezandstraald. De rauwe noisemetal, waarin de bas een prominente plaats inneemt, eigent zich een apart plekje in de hersenpan toe. Loodzware drumpartijen en geestesverruimende, gierende gitaren worden vermengd met veelal vervormde vocalen die als een oersterke zandzuiger met garantie klinken. Maar er is ook ruimte voor het subtielere werk. Kyuss verstaat de kunst heftige muziek te maken met een geheimzinnig element. Een absoluut meesterwerk.

Annemiek van Grondel *****

Machine Head - Burn My Eyes (1994)
https://www.mupload.nl/img/za1iz7.jpg

Crisis. Daarom luisteren steeds meer jongeren naar harde muziek met een boodschap. Machine Head maakt een combinatie van hardcore en metal waarvan de aanpak bijna mathematisch is. Het verpletterende debuut Burn My Eyes raast over je heen met een tomeloze energie en agressie. Machine Head is boos op de wereld een in het bijzonder op de eroderende Amerikaanse samenleving. Een fantastische plaat waar elke band uit de hardere muziek-contreien jaloers op mag zijn.

Roy Mantel *****

Neil Young & Crazy Horse - Sleeps with Angels (1994)
https://www.mupload.nl/img/idfslxtg0bnm.jpg

Wie door de hernieuwde samenwerking met Crazy Horse rekent op een ruige gitaarplaat in de trant van Ragged Glory, komt bedrogen uit, want op Sleeps With Angels wordt de karakteristieke Horse-power slechts spaarzaam benut. Het merendeel van de twaalf zonder uitzondering zeer sterke songs kan zelfs als helder en melodieus worden betiteld, terwijl de veteraan zo zuiver zingt als maar in zijn vermogen ligt. Het titelnummer is overigens ruig genoeg: een even indringend als vervreemdend grafschrift voor Kurt Cobain.

Wim Niehaus ****

Guided by Voices - Bee Thousand (1994)
https://www.mupload.nl/img/0vhqtr8qgut.jpg

Op Bee Thousand gebeurt teveel om op te noemen: in de twintig fragmentarische maar altijd ijzersterke mini-songs klinkt Robert Pollard het ene moment als John Lennon, het volgende moment als Syd Barrett, terwijl de zangharmonieën weer Byrds-invloeden verraden. Maar er zijn ook modernere lijnen te leggen: naar Pavement bijvoorbeeld of naar Sebadoh. Het klinkt allemaal zo lo-fi als droogkap, maar de poëtische en vaak Beatle-esque pracht van de liedjes glinstert er consequent doorheen.

Erik van den Berg *****

avatar van dazzler
OOR 1994/17

PINK FLOYD

Sebadoh - Bakesale (1994)
https://www.mupload.nl/img/2ywwzed.jpg

Bakesale is het beste elektrische album dat het schromelijk onderschatte Sebadoh tot nu toe maakte. De nummers van bassist Jason Loewenstein mogen er weer zijn en sluiten goed aan bij die van leider Lou Barlow. Dit cultgenie schudt met het gemak en de klasse van een Frank Black de songs uit zijn mouw. Fraaie voorbeelden van sterke Sebadoh-songs op een aanrader plaat die met het werk van bands als Pavement en Sonic Youth aantoont dat de Amerikaanse alternatieve gitaarmuziek anno 1994 nog springlevend is.

René Megens *****

Peter Gabriel - Secret World Live (1994)
https://www.mupload.nl/img/goda1y.jpg

Zijn recente wereldtournee gaf aan dat Gabriels drang naar perfectie juist op het podium leidt tot vernieuwing: hij overtreft zichzelf met een adembenemende set van energieke en opwindende songs. Met uitzondering van Solsbury Hill kent Secret World Live geen dubbeling met Plays Live uit 1983, zodat de nieuwe dubbelaar niet als vervanging, maar als een moderne aanvulling kan worden gezien. Alle nummers zijn nog krachtiger en dynamischer dan hun studio-versies. Wedden dat je de originelen nooit meer draait?

Edwin Ammerlaan *****

avatar van itchy
René Megens bij Bakesale: die heeft het goed gehoord! Erik van den Berg bij Bee Thousand: hij ook!
Oene Kummer bij Oasis: spot-on, een woestijn van leegheid wat mij betreft.

avatar van Hacker
Prachtig stuk tekst bij Kyuss - Welcome to Sky Valley

avatar van Arrie
Hacker schreef:
Prachtig stuk tekst bij Kyuss - Welcome to Sky Valley

Ze houdt wel erg van bijvoeglijk naamwoorden...

avatar van jordidj1
jordidj1 (moderator)
Arrie schreef:
(quote)

Ze houdt wel erg van bijvoeglijk naamwoorden...


Had mn (lieve) moeder kunnen wezen

avatar van dazzler
OOR 1994/18

R.E.M.

Manic Street Preachers - The Holy Bible (1994)
https://www.mupload.nl/img/zc0krhlycw15c.jpg

Als er al wereldrecords bestaan op het gebied van holle pretenties, name-dropping en het suggereren van belezenheid, dan breken de MSP ze allemaal. De holocaust, het communisme, anorexia, godsdienstwaanzin, fascisme, de problematiek in de VS, political correctness, racisme en ga zo maar door: elke denkbare vorm van leed nemen de heren in één keer op de schouders. En dat terwijl we alleen maar zo graag zouden willen dat de brallerige Manics eens een echt goede plaat vol opwindende punkpop maakten.

Erik van den Berg *** (bijna geen woord over de muziek zelf, valt me op)

avatar van dazzler
OOR 1994/19

CYPRESS HILL & BIOHAZARD

R.E.M. - Monster (1994)
https://www.mupload.nl/img/kr19sfq.jpg

Het is een lawaaierige gitaarplaat geworden, maar Monster heeft niets met grunge, lo-fi of de tweede punkgolf. Er zijn noise-invloeden, Crazy Horse-aanvallen en kitscherige glam-erupties. Er is veel overstuurd gitaargeweld van Peter Buck en Michael Stipe's voordracht is bij vlagen manisch. Bassist Mike Mills en drummer Bill Berry spelen een dienende rol. Monster is een beetje Sonic Youth, een beetje Neil Young en een beetje T. Rex. Maar vooral heel veel R.E.M.. De magie is volop aanwezig en werkt zwaar verslavend.

Oene Kummer ****

Slayer - Divine Intervention (1994)
https://www.mupload.nl/img/krmkr7huoq.jpg

De snelle nummers liggen in de sfeer van het werk op Reign In Blood. Deze worden afgewisseld met de in slepend midtempo geschreven stukken die herinneren aan South Of Heaven en Seasons In The Abyss. In de teksten kun je weer fijn oorlog, anti-religie, seriemoorden en psychische manipulatie verwachten. Maar alles klinkt een beetje voller en vetter dan de voorgaande platen. Als je bij een groep een duidelijke ontwikkeling zoekt, is Divine Intervention niet jouw plaat en luisterde je waarschijnlijk toch al niet naar Slayer.

Mark van Schaick ***

Gast
geplaatst: vandaag om 18:20 uur

geplaatst: vandaag om 18:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.