menu

Muziek / Algemeen / OORdelen

zoeken in:
avatar van dazzler
OOR 1994/20

COURTNEY LOVE / TORI AMOS / MADONNA

Portishead - Dummy (1994)
https://www.mupload.nl/img/jrrv4alt8g.jpg

Portishead klinkt als Massive Attack, maar dan intenser, mysterieuzer en vooral behoedzamer. Al heeft dat laatste vooral te maken met de stem van Beth Gibbons. Ook decorateur Geoff Barrow kan er wat van: sinistere drumloops, een toefje scratching, piepkleine geluidjes en natuurlijk die doortrapte samples, wier belang pas hoorbaar wordt op het moment dat ze er niet zijn. Het tussen jazz, pop, mellow hiphop en de betere thriller-soundtracsk twijfelende resultaat is niettemin van een onbeschrijflijke schoonheid.

Erik van den Berg *****

Live - Throwing Copper (1994)
https://www.mupload.nl/img/uv1j5zz.jpg

De leadvocalen van de charismatische Ed Kowalczyk zijn ronduit bezwerend. Hoewel U2, maar vooral R.E.M. invloeden evident zijn, bezit de muziek van Live een eigen identiteit. Gedreven gitaarrockers worden afgewisseld met breekbare akoestische stukken, en momenten van bespiegelende introspectie worden gepaard aan uitingen van tomeloze agressie. Deze tegenstelling vinden we ook terug in de teksten, die zowel gaan over het fragiele contact tussen de popmuzikant en zijn publiek als over frustraties en angsten.

Harry van Nieuwenhoven ****

The Notorious B.I.G. - Ready to Die (1994)
https://www.mupload.nl/img/mlr3rlc5.jpg

Notorious B.I.G. heeft geprobeerd om van Ready To Die een levenswerk te maken. Het album begint met een hoorspel waarin zijn leven vanaf zijn geboorte tot zijn vrijlating uit de gevangenis wordt nagespeeld. De vijftien nummers die volgen zijn misschien niet allemaal even geniaal, maar dat is meer te wijten aan de productie dan aan de schrijnende lyrics. B.I.G. neemt geen blad voor de mond en beschrijft zijn weg van crack-dealer tot mega rap-ster. Dit debuut is, mede dankzij zijn gevoel voor drama, niet meer te overtreffen.

Kees de Koning *****

The Cranberries - No Need to Argue (1994)
https://www.mupload.nl/img/fr2gz16.jpg

No Need To Argue is een plaat waarover best gediscussieerd mag worden. Want de mindere momenten komen voor rekening van de aanstellerige maniertjes van Dolores O'Riordan. En dat terwijl de overige Cranberries met sprongen vooruit zijn gegaan. De Sundays-achtige gitaarpop van het debuut heeft aan diepgang en variatie gewonnen. Toch is Dolores een bijzonder meid getuige haar opvallende teksten. Het op- en aftellen van de plus- en minpunten geeft The Cranberries gemiddeld een zeven en een half.

Oene Kummer *** (+ 0,75 dus)

Dream Theater - Awake (1994)
https://www.mupload.nl/img/2kkgm4rkx7h.jpg

Ditmaal wordt er gescoord met progressieve rocksongs waarbij de inhoud gemakkelijker te volgen is en de symfo-invloeden worden overschaduwd door metal in de vijfde versnelling. Na de instrumentale conditietest vindt Dream Theater een frisse middenweg tussen dramatiek en kracht. Opvallend is dat James Labrie minder de mooie jongen uithangt en meer van zijn voorheen zo tere stembanden durft te vergen. Met die rek in de vocalen wint het theater gelijk aan emotionele diepgang. Ik ben weer klaarwakker.

Edwin Ammerlaan ****

The God Machine - One Last Laugh in a Place of Dying... (1994)
https://www.mupload.nl/img/98qkbhfr211lt.jpg

Vlak na het afronden van de opnames overleed bassist Jimmy Fernandez. Aangezien de twee overgebleven leden de groep zo niet langer wensen voort te zetten, fungeert deze plaat als zwanenzang. Jammer, want One Last Laugh laat nou net horen dat The God Machine de audiostormen waar het debuut vol mee stond ook in beduidend genuanceerder banen weet te leiden. En dat levert muziek op die een louterende maar op den duur minstens zo zalvende werking heeft. Zware kost, maar daarom niet minder smakelijk.

Pieter van Adrichem ****

avatar van dazzler
OOR 1994/21

BARRY HAY & HUUB VAN DER LUBBE

Suede - Dog Man Star (1994)
https://www.mupload.nl/img/vt2maxc.jpg

Meer dan ooit dringt de gelijkenis met de vroege Bowie zich op. Maar echt indrukwekkend is pas dat alles, in weerwil van de bombast, zo duidelijk één richting opwijst: de plaat staat eenduidig in het teken van groezelige seks, slechte drugs, vergane glorie en zelfbevlekking dat het bij tijd en wijle benauwend wordt. Dog Man Star is een amper te overtreffen cinematografische over de top trip langs Engelse buitenwijken, geblakerde industriesteden, de glamour van Hollywood, en claustrofobische metrostations.

Pieter van Adrichem *****

Massive Attack - Protection (1994)
https://www.mupload.nl/img/0km9uz76qe.jpg

Na Blue Lines is Protection een knappe, obsederende opvolger, die nog raadselachtiger is en tussen rustig blauw en hartstochtelijk rood zweeft. Verleidelijke, ijle stemmen maken hallucinerende sfeerstukjes op de rand van sensualiteit en suspense. Onder de filmische bovenlaag ruikt het naar Engelse souldub van het meest broeiende kaliber. Protection is minder volgepropt met instrumenten dan Blue Lines, maar de ijle, analoge wegkringelende synthi-geluiden vullen Nellee Hoopers fascinatie voor filmscores perfect aan.

Pieter Franssen ****

Heather Nova - Oyster (1994)
https://www.mupload.nl/img/o7j5ks.jpg

Heer begeleidingsband concentreert zich de tongpuntjes uit de mond om al die fragile onschuld niet te ondermijnen. Geen excessen dus op Oyster, wel een groot aantal betoverende songs, een spannend kijkje in het tekstboek van iemand die overduidelijk een mysterieus verleden van zich afschrijft en natuurlijk, de volle speelduur lang, het bewijs dat Heather Nova een blijvertje is: een zangeres die met de dromerige sensualiteit van Tori Amos en de pathos van Sinead O'Connor door het Fantasieland van Kate Bush trekt.

Erik van den Berg ****

Megadeth - Youthanasia (1994)
https://www.mupload.nl/img/a31llea3q.jpg

Botte agressie, uptempo racewerk, ingewikkelde intro's en tempowisselingen, het speelt nauwelijks een rol meer. Daarmee krijgt Youthanasia veel meer het karakter van een rock- en misschien zelfs popplaat. Er valt echter nog wel degelijk van stevige gitaarmuren en flitsende riffs te genieten en Marty Friedman bevestigt zijn reputatie van gitaarheld. Hij houdt zijn solistische uitspattingen echter smaakvol in de sfeer van de songs, nog een indicatie dat Megadeth volwassen is geworden en in geen geval in herhalingen valt.

Mark van Schaick ****

Tom Petty - Wildflowers (1994)
https://www.mupload.nl/img/mgxiz16o7gr.jpg

In het met Heartbreaker Mike Campbell geschreven materiaal laat Petty zich gelden als de ongekroonde koning van de Dylaneske, Roy Orbision-achtige en Beatesque pastiche pop waaraan hij een dusdanig eigen draai geeft dat hierop opnieuw patent kan worden aangevraagd. Hoewel de nogal langdradige sfeer op den duur eerder in het na- dan in het voordeel van de maar liefst vijftien liedjes werkt en wat meer robuuste rockers soelaas voor dit minpuntje hadden geboden, is Wildflowers een sterke plaat.

Harry van Nieuwenhoven ***

Madonna - Bedtime Stories (1994)
https://www.mupload.nl/img/e8n5jn1.jpg

Ze heeft de middelen (geld, macht, kennis, talent en visie) om een topproduct af te leveren en in dit perspectief komt Bedtime Stories maar op twee momenten uit de verf. In alle overige liedjes ontbreekt het echter aan diepgang. Ook in Madonna's zang. De gestapelde vocale lagen, de mierzoete en vaak overbodige viooltjes en de vette bas- en drumritmes werken stemmingsverhogend, maar helpen wel iedere kans op authentieke emotie rigoureus om zeep. Romantiek alleen is niet genoeg.

Edwin Ammerlaan ***

avatar van Edwynn
Mooie typering van Youthanasia.

Ik reageer hier nauwelijks maar lees dit wel altijd. Ontzettend leuk om wat van die oude reviews mee te pikken. Zelf heb ik stapels van die periodieken weggedaan waar ik soms ook wel weer spijt van heb. Kon ik het maar in gedigitaliseerde vorm terug aankopen. Ik las Oor, Watt en MH/Aardschok het meest.

avatar van vigil
Madonna en Petty beide 3 sterren, ik denk niet helemaal eerlijk. Ik doel dan op de beschrijvingen en niet mijn eigen oordeel

avatar van dazzler
vigil schreef:
Madonna en Petty beide 3 sterren, ik denk niet helemaal eerlijk. Ik doel dan op de beschrijvingen en niet mijn eigen oordeel

Bij het album van Tom Petty twijfelde ik tussen *** en ****. De recensent stipt een paar minpunten aan die van het album misschien net geen algemene aanrader maken, maar eerder een sterke plaat voor de fans. Maar ik kan leven met deze kritiek. Het Madonna album is zeker niet meer dan *** waard volgens de recensent van dienst. Vergeet niet dat ik slechts een quote plaats uit een langere recensie.

avatar van dazzler
OOR 1994/22

The Black Crowes

Nirvana - MTV Unplugged in New York (1994)
https://www.mupload.nl/img/ftuq1n.jpg

Wat de plaat voor heeft op de evengoed zeer fraaie TV versie is de bonus van twee niet uitgezonden nummers en de onversneden pauzes tussen de nummers. In de bijna vijfenvijftig minuten speelduur staan songs Nirvana's drie reguliere platen naast covers van David BOwie, The Vaselines, Leadbelly en The Meat Puppets. Hoewel Geffen verklaarde Kurts dood niet te willen exploiteren, kun je er moeilijk omheen; MTV Unplugged is een prachtig document. Een mooiere herinnering aan Kurt Cobain is nauwelijks denkbaar.

Mark van Schaick *****

Eagles - Hell Freezes Over (1994)
https://www.mupload.nl/img/5yhniqt4.jpg

De succesvolste Amerikaanse popgroep van de jaren zeventig heeft woord gehouden en verrassend genoeg kan het resultaat er best mee door al laten de vier nieuwe stukken zich omschrijven als vakkundige pastiches. De rest van Hell Freezes Over bestaat uit een elftal klassiekers, die werden vastgelegd tijdens een besloten optreden voor MTV, waarbij men de vrijheid nam zo nodig af te wijken van het beproefde Unplugged concept (...) waardoor het des te meer opvalt dat de Eagles werkelijk beter dan ooit klinken.

Geert Henderickx ***

Jamiroquai - The Return of the Space Cowboy (1994)
https://www.mupload.nl/img/s33gmlfs1.jpg

TROTSC kent een voller en meer relaxed geluid en illustreert dat zanger Jason Kay en toetsenist Toby Smith, de voornaamste componisten, duidelijk zijn gegroeid met als voornaamste consequentie meer coherente liedjes, waarvan de ruigere funkstukken uitblinken. Nog steeds klinkt de zanger als een natuurgetrouwe kopie van Stevie Wonder en dat begint zoetjesaan teveel van het goede te worden. Op grond van deze minpunten verdient Jamiroquai voor dit nogal ambivalente tweede plaatjes niet meer dan een mager zesje.

Harry van Nieuwenhoven ***

avatar van dazzler
OOR 1994/23

NIRVANA

Pearl Jam - Vitalogy (1994)
https://www.mupload.nl/img/gv57i8f.jpg

Cut the crap en er blijft een prachtige plaat over. Wat is er aan de hand? Wel, Pearl Jam heeft gemeend een stekelige, grillige en met landmijnen beveiligde plaat te moeten maken. En dat moeten ze niet doen. Briljantjes genoeg, maar omdat Vedder c.s. tegenwoordig nogal opzichtig het stigma van rock and roll martelaars dragen en dus schopperig gedrag dienen te vertonen, is het even zoeken. Dat ze hun demonen uitbannen met een moedige, weerspannige CD en niet met de laffe Cobain methode, pleit evenwel voor ze.

Erik van den Berg ***

Autechre - Amber (1994)
https://www.mupload.nl/img/ndfwn0ck9n78.jpg

Hun wortels in de elektro zijn nog steeds te horen in de vorm van ritmes die soms bijna verdampt lijken, als de herinnering aan een vage droom. Maar als de beats helemaal achterwege blijven zijn eveneens wonderschone klanken je deel. Bij nadere beschouwing ontvouwt zich een klankenwereld die hier en daar al met new complexity (een richting in modern klassiek) is vergeleken. Het klinkende equivalent van het in dromerig roze gehouden, grillige duinlandschap op de hoes.

Jacob Haagsma ***

avatar van dazzler
OOR 1994/24

DE 94 CD's VAN '94

Korn - KoЯn (1994)
https://www.mupload.nl/img/ngmfcjc.jpg

Het debuut van dit ongewassen vijftal is het waard om beluisterd te worden. Logge metal en hardcore zijn de basiselementen, terwijl funky basslicks en tegendraadse gitaargeluiden extraatjes vormen. De vocale voordracht maakt Korn echter uniek. Gefluister, hysterisch geschreeuw, deathgrunts, kinderrijmpjes, zweverig geneuzel, Gregoriaanse harmonieën, Jonathan David draait er zijn stembanden niet voor om. Leuke riffs en pittige ritmes worden door veel groepen gespeeld, het is Davis die Korn boven de hap uittilt.

Mark van Schaick ****

Method Man - Tical (1994)
https://www.mupload.nl/img/epiv9bkl37od.jpg

Op Tical vestigt Method Man zijn naam voor eens en altijd als een gevaarlijke solist. Het was misschien iets gewaagder geweest als producer Wu-Tang Clan producer The RZA niet alle muziek voor zijn rekening had genomen. Method Man trekt op het lyrische vlak alle registers open en maakt zowel keiharde hiphop-anthems en strijdliederen als carnavalskrakers. Het kan het debuut van de Wu-Tang Clan niet overtreffen, maar het is desalniettemin een kei van een album.

Kees de Koning ****

Gravediggaz - 6 Feet Deep (1994)
https://www.mupload.nl/img/orziceo1yedo1.jpg

Met veel samples van slepende kettingen en kraaien trachten de Gravediggers een angstaanjagend muzikaal hoorspel te creëren. De vier leden beweren dat dit project een soort therapie is om de frustraties die de muziekindustrie met zich mee brengt te ontladen. Zij richten zich direct op de A&R managers die hen in het verleden hebben laten stikken en ze beschrijven de zwarte kanten van de menselijke geest. Het eindresultaat is een enigszins geforceerd maar niettemin meeslepend album.

Kees de Koning ***

avatar van dazzler
Tijd voor een of twee verzoekjes tot dinsdagochtend 09.00u.

Hier is de link om het juiste nummer van de jaargang in op te zoeken.
Dat maakt het voor mij een pak eenvoudiger en efficiënter in de behandeling.

http://www.muzieklijstjes.nl/register/artiest.php?artiest=14893

Wanneer ik de verzoekjes zal behandelen is nog niet duidelijk: december = drukke werkmaand.

bubbling under tussen 110 en 140 stemmen...

Ali Farka Touré with Ry Cooder - Talking Timbuktu (1994)
Amorphis - Tales from the Thousand Lakes (1994)
Biohazard - State of the World Address (1994)
Built to Spill - There's Nothing Wrong with Love (1994)
De Dijk - De Blauwe Schuit (1994)
Dead Can Dance - Toward the Within (1994)
Dinosaur Jr. - Without a Sound (1994)
Dog Eat Dog - All Boro Kings (1994)
Eric Clapton - From the Cradle (1994)
Frank Black - Teenager of the Year (1994)
Helmet - Betty (1994)
INXS - The Greatest Hits (1994)
Jimi Hendrix - Blues (1994)
Jimmy Page & Robert Plant - No Quarter (1994)
John Frusciante - Niandra LaDes and Usually Just a T-Shirt (1994)
John Williams - Schindler's List (1994)
Marco Borsato - Marco (1994)
Motorpsycho - Timothy's Monster (1994)
O.C. - Word... Life (1994)
Organized Konfusion - Stress: The Extinction Agenda (1994)
OutKast - Southernplayalisticadillacmuzik (1994)
Pulp - His 'N' Hers (1994)
Queensrÿche - Promised Land (1994)
Sade - The Best Of (1994)
Shellac - At Action Park (1994)
The Black Crowes - Amorica (1994)
The Jon Spencer Blues Explosion - Orange (1994)
The Roots - Do You Want More?!!!??! (1994)
Van Dik Hout - Van Dik Hout (1994)
Ween - Chocolate and Cheese (1994)

avatar van Hacker
1994/22 Jimmy Page & Robert Plant - No Quarter

aanvulling 09:37 uur :

dazzler : Amorphis - Tales from the Thousand Lakes zou ik ook wel willen, maar kan deze niet in de jaarlijst terugzien. Wellicht is deze pas in 1995 aan bod gekomen ?

avatar van itchy
1994/9 Unwound - New Plastic Ideas
1994/19 Come - Don't ask, don't tell

#1 van itchy en nog een 5*

avatar van likeahurricane
Ik mis met name Low - I Could Live in Hope (1994), maar die staat er niet in.

verzoek:
1994 / 24 The Waterboys - The Secret Life Of (1994)

avatar van LucM
1994/7 Ali Farka Touré with Ry Cooder - Talking Timbuktu
1994/9 Noordkaap - Gigant

avatar van herman
Ik had nog wat openstaan uit 1993, daarvan neem ik Stereolab mee en ruil ik Plastikman om voor Pulp:

1994/06 Stereolab - Transient Random-Noise Bursts with Announcements
1994/10 Pulp - His 'n' Hers

Hopelijk wil iemand anders Motorpsycho noemen...

avatar van wendyvortex
1994/4 Biosphere - Patashnik
1994/20 Shellac - At Action Park

avatar van Ward
Ik zou wel graag Built To Spill - There’s Nothing Wrong With Love willen zien, maar is als ik het goed zie pas in 1995 gerecenseerd. Dus die vraag ik bij ‘95 dan wel aan.

Voor nu zijn mijn keuzes:

1994/24 Organized Konfusion - Stress: The Extinction
1994/12 Lush - Split

avatar van GrafGantz
1994/1: Reload - A Collection of Short Stories
1994/5: Global Communication - Blood Music: Pentamerous Metamorphosis

avatar van jorro
1994/12 Lush - Split
1994/21 Dead Can Dance - Toward the Within

avatar van dazzler
OOR 1994/25+26

OVER LEVEN

Shellac - At Action Park (1994)
https://www.mupload.nl/img/rj9rot827rne.jpg wendyvortex

At Action Park is het debuut van Shellac, de groep van noise goeroe en alom gevreesd producer Steve Albini. Hij overrompelt vanaf de eerste bloedstollende seconden. Vanaf dat moment is de machine niet meer te houden: powerdrums die sinds de hoogtijdagen van John Bonham niet meer zo natuurgetrouw hebben geklonken, een bas die alle oude behanglagen in een keer losweekt en daaroverheen Albini's sarcastische sneer, die in combinatie met zijn stekelig gitaargeluid meermalen de mooie Big Black tijden doet herleven.

Erik van den Berg *****

Pulp - His 'N' Hers (1994)
https://www.mupload.nl/img/boy0sb4n02b.jpg herman

Eerst was er Suede. Daarna kwamen The Auteurs. En nu is er Pulp. Welkom in de wondere werled van de Engelse neo-glam. De liedjes zijn verrassend sterk en zitten vol Engelse humor. Jarvis Cocker zingt met een geaffecteerde stem en gevoel voor pathetiek en strooit met briljante zinnetjes. Ook Candida Doyle is prominent aanwezig. Zij bespeelt alles waar toetsen op zitten en drukt haar stempel niet alleen op de reguliere songs maar ook op een paar synthipop uitstapjes, waarmee de link naar Blur is gelegd.

Oene Kummer ****

Organized Konfusion - Stress: The Extinction Agenda (1994)
https://www.mupload.nl/img/qwmbaoshyi.jpg Ward

Ieder nummer op dit album, van de meest onderschatte rapgroep sinds Ultramagnetic MC's, bevat een zwaar te verteren dosis verbale vaardigheid, onconventionele standpunten en ijzersterke producties. Er staan geen slechte of mindere nummers op het album, er staan te veel geniale tracks op om er hier één uit te lichten en er is geen enkele groep die op zo'n overtuigende manier overweldigende creativiteit weet te combineren met pose-loze, diepzinnige, extreem persoonlijke, keiharde poëzie.

Kees de Koning *****

Ali Farka Touré with Ry Cooder - Talking Timbuktu (1994)
https://www.mupload.nl/img/bmy9ns.jpg LucM

De Malinese zanger/gitarist Ali Farka Touré wordt wel de Afrikaanse John Lee Hooker genoemd. Dat hij vroeg of laat tegen Ry Cooder zou oplopen lag voor de hand; het in drie dagen opgenomen resultaat doet dat allerminst. Cooder anticipeert bijna telepatisch op Touré's indringende stem. Tien songs die moeiteloos alle taalbarrières overbruggen en Touré's drie voorgaande, en toch lang niet misselijke, platen overtreffen. Sprankelend uitwaaierende gitaarmuziek, die een wonderlijk kamelenloopje neemt met ruimte en tijd.

Herman van der Horst ****

Jimmy Page & Robert Plant - No Quarter (1994)
https://www.mupload.nl/img/fzdgurq71.jpg Hacker

Het succes van MTV's Unplugged is ook aan dit gouden rockkoppel niet onopgemerkt voorbij gegaan. Plant en Paige sloegen aan het schrijven. De drie nieuwe, semi-akoestische nummers hebben weinig met Led Zep en tonen een voorliefde voor Marokkaanse ritme- en klankschakeringen. We noteren twee meeslepende bluesrockers met hun oorsprong heel dicht bij de Zep-basis. Tenslotte bracht het duo ook inderdaad een bezoek aan de MTV studio waarin een aantal Led Zep songs van nieuwe brandstof werd voorzien.

Edwin Ammerlaan ***

Dead Can Dance - Toward the Within (1994)
https://www.mupload.nl/img/bu2172dzeca.jpg jorro

Een live plaat is in het geval van Dead Can Dance geen overbodige luxe, zeker omdat het in Californië opgenomen Toward The Within naast enige klassiekers maar liefst elf nummers bevat, die nooit eerder op de plaat verschenen zijn. Het zou overdreven zijn om te stellen dat het beluisteren van TTW gelijk staat aan het beleven van een mystieke ervaring, maar het komt er wel dicht bij in de buurt. Wie wel eens een concert van Dead Can Dance heeft meegemaakt, weet wat ik bedoel.

Oene Kummer **** (en dus geen woord over het niveau van de elf nieuwe nummers)

Lush - Split (1994)
https://www.mupload.nl/img/anyc1hrh8hc.jpg jorro en Ward

Split klinkt een stuk energieker dan haar atmosferische voorganger. Het belangrijkste verschil zit in de wisseling van producer. De door effecten gedomineerde sound van Cocteau Twin Robin Guthrie is vervangen door het directere live geluid van Mike Hedges (The Cure). De groep maakt een aantal malen gebruik van strijkers. Split klinkt eerder als een kleine bijstelling dan als een radicale koerswijziging. Of Split de band veel nieuwe fans zal opleveren, waag ik te betwijfelen, maar voor het overige is de Lush charme nog steeds intact.

Oene Kummer ***

Mike Oldfield - The Songs of Distant Earth (1994)
https://www.mupload.nl/img/wkdl3b9.jpg dazzler

Voor TSODE heeft Mike Oldfield zich laten inspireren door het gelijknamige boek van Arthur C. Clarke. En zo wordt de zoveelste multi-instrumentale lappendeken conceptueel over ons uitgespreid. Een aaneenschakeling van mooie, rustgevende kleurtjes, een weldaad aan gecomputeriseerde new age tonen en ingetogen fragmenten uit de herkenbare Oldfield gitaar. Goed tegen stress, maar met rock of roll heeft het allemaal weinig van doen. Misschien dat de gelijknamige CD-ROM meer indruk achterlaat.

Edwin Ammerlaan ***

Noordkaap - Gigant (1994)
https://www.mupload.nl/img/bxmoocfwobd.jpg LucM

Wat zanger Stijn Meuris voor heeft op romantische nachtbrakers als De Leeuw, Van der Lubbe en Lau, is waarschijnlijk zijn vermogen om zijn wereldbeeld royaal en welbespraakt buiten de oevers te doen treden: hij plaatst zijn visies, angsten en onzekerheden in brede sociaal-maatschappelijke decors en weet het allemaal bijzonder fraai te verwoorden. Een punt van jammer: Noordkaap bezondigt zich nog te vaak aan het soort obligate rockmuziek dat haar Nederlandse tegenhangers zo kleurloos en voorspelbaar maakt.

Erik van den Berg ****

Stereolab - Transient Random-Noise Bursts with Announcements (1993)
https://www.mupload.nl/img/6vv9u2vshr5.jpg herman

Stereolab maakt nummers die vaak doordreutelen tot het moment van ernstige irritatie bereikt is maar door die dwarsheid wel heel fascinerend zijn. Bovendien heeft men in de persoon van Laetitia Sadler een zwoele zangeres in huis en wordt er een Vox-orgeltje ingezet. Doordat men een voorliefde voor jaren zeventig bubblegum lijkt te hebben krijgt de muziek een nostalgisch gevoel mee dat nu voor het eerst ook een album lang boeit. Een groeiplaat voor iedereen die popmuziek niet alleen op face value waarde weet te schatten.

Pieter van Adrichem ****

Biosphere - Patashnik (1994)
https://www.mupload.nl/img/vh8kht0i.jpg wendyvortex

Patashnik is meer ambient van opzet, minder trance- en songgericht, waardoor het space-effect verder versterkt wordt. De beats zijn lichter en eleganter, meer in cadans met de eigen hartklop, maar vaker nog geheel afwezig, vervangen door onderhuidse pulspatronen in de gewichtloze melodielijnen en hypnotiserende voice-samples. Geen eindeloze club-trucs, maar een tot in de kleinste details in in vloeiend handschrift uitgewerkt logboek van een adembenemende reis langs de sterrenhemel: puur en schitterend.

Swie Tio *****

Unwound - New Plastic Ideas (1994)
https://www.mupload.nl/img/4dffkdq9.jpg itchy

In een tijd dat de ene Amerikaanse gitaartrend met de andere wordt aangestoken is een stronteigenzwijze band als Unwound een verademing. Hetzelfde geldt voor New Plastic Ideas, al komen er dit keer schimmen van het legendarische artrock combo Mission Of Burma, de vroegere Sonic Youth en, iets moderner, Polvo voorbij. Kenners weten dan al genoeg: soms knellende en stroeve, dan weer lieflijk spelevarende hi-fi gitaarnoise waarbij de composities volledig in dienst staan van het experiment, de sfeer en de dynamiek.

Erik van den Berg ****

Nits - dA dA dA (1994)
https://www.mupload.nl/img/to5u6al.jpg dazzler

Ofschoon de titel anders doet vermoeden, blijkt dA dA dA lang niet meer zo extreem kunstzinning, waardoor de algemene sfeer haast automatisch beduidend minder verstild klinkt. Desondanks blijft de melancholie der vergankelijkheid kenmerkend voor de volstrekt unieke muziek van het trio. Mag er iets bepalend heten voor het oeuvre van de Nits, dan is het ongetwijfeld die schijnbaar paradoxale combinatie van artisticiteit en lichtvoetigheid, waardoor het bij vlagen exotisch getinte dA dA dA een wonderlijke speelsheid meekrijgt.

Geert Henderickx ****

Come - Don't Ask Don't Tell (1994)
https://www.mupload.nl/img/o9ebdx.jpg itchy

Een ijzingwekkender herfstouverture dan deze tweede plaat van het Bostonse gitaarkwartet Come lijkt me nauwelijks denkbaar: tien sombere, intense en gestaag voortkruipende songs waarin zangeres Thalia Zedek onomwonden te biecht gaat bij de luisteraar, terwijl op de achtergrond drie bandleden aan een passende soundtrack werken Tussen de adembenemende openingsdriehoek en de laatste wegstervende gitaarnootjes ontvouwt zich een kaleidoscoop van muzikale stemmingen die zijn weerga niet kent.

Erik van den Berg ****

The Waterboys - The Secret Life Of (1994)
https://www.mupload.nl/img/havjw7g1.jpg likeahurricane

The Waterboys bezaten hun meest fanatieke aanhang in de periode '81-'85. Toen was Mike Scott een eigenzinnig man die veel materiaal op de plank liet liggen of slechts voor b-kantjes gebruikte. Daarnaast deed de band veel BBC sessies en werden er opnamen gemaakt voor een live plaat die nooit is verschenen. Jarenlang circuleerden er tapes met bijzondere opnamen en een gedeelte ervan vinden we nu terug tussen de vijftien nummers van The Secret Life Of. Dit is een CD waar echte fans heel lang op gewacht hebben.

Oene Kummer ***

Global Communication - Blood Music: Pentamerous Metamorphosis (1993)
https://www.mupload.nl/img/dm6zi7i9r.jpg GrafGantz

Wie vertrouwd is met het schitterende album A Collection Of Short Stories van Reload, weet wat hij kan verwachten. Een afwisseling van lange elektronische bogen en korte, herhaalde impulsen, abstracte percussielagen en onverwacht ingezette drumtracks, die samen een prettig prikkelende spanning oproepen. De resten an de oorspronkelijke Chapterhouse-inspanningen doemen af en toe op aan de horizon van dit landschap, waarin ambient-vergezichten overheersen.

Jacob Haagsma ****

Reload - A Collection of Short Stories (1993)
https://www.mupload.nl/img/02m2zq0p9aj8a.jpeg.jpg GrafGantz

De jongste Creation dochter heet Infonet en geeft de nieuwe Techno Fanclubs een kans. A Collection Of Short Stories dwaalt door het inmiddels vertrouwde en gevarieerde post Detroit CD-landschap. Op de mooiste nummers laat Reload zich dan ook meenemen op de verleidelijke Carl Craig / Black Dog trip, zij het met een duidelijk eigen inbreng. Ook andere nummers tonen een eigen (funky hardcore-noise) gezicht. Duistere ambient rijgt het verhaal aaneen, maar maakt deze Collection wel moeilijk verteerbaar.

Robbert Steer ***

avatar van dazzler
Klaar is Kees. Tijd voor de jaarlijstjes van 1994.

Ik las hier een pauze in. De voorbije weken werden de jaargangen 1987 tot 1994 doorgelicht nadat dit topic een aantal jaren in de diepvriezer had gezeten. Ik ben niet van plan om er opnieuw zolang te laten overgaan, maar wanneer ik terugkom kan ik nu niet beloven. De jaargangen 1995 tot 2000 zullen zeker nog aan de beurt komen. Verder dan 2000 reikt mijn OOR verzameling echter niet. Dank voor de interesse. Later.

avatar van itchy
Dazzler, bedankt en tot de volgende keer. Ik heb het weer met veel plezier gelezen.

1. Unwound - New Plastic Ideas
2. Guided By Voices - Bee Thousand
3. Shellac - At Action Park
4. Come - Don't Ask, Don't Tell
5. Rodan - Rusty
6. Motorpsycho - Timothy's Monster
7. Sebadoh - Bakesale
8. Dazzling Killmen - Face Of Collapse
9. Cherubs - Heroin Man
10. Codeine - The White Birch

Belachelijk goed jaar, de volgende knallers haalden mijn top-10 niet eens:

Bedhead - What Fun Life Was
Big'n - Cutthroat
Blumfeld - L'etat Et Moi
Built To Spill - There's Nothing Wrong With Love
Dinosaur Jr. Without a Sound
Girls Agains Boys - Cruise Yourself
Hole - Live Through This
Low - I Could Live In Hope
Moonshake - The Sound Your Eyes Can Follow
Nine Inch Nail - The Downward Spiral
Pavement - Crooked Rain, Crooked Rain
Polvo - Celebrate the New Dark Age
Sonic Youth - Experimental Jet Set, Trash & No Star
Soul Coughing - Ruby Vroom
The God Machine - One Last Laugh in a Place of Dying...
The Jon Spencer Blues Explosion - Orange

avatar van herman
Dank je Dazzler, we zien 1995 vanzelf wel eens verschijnen.

Mijn top 10 over 1994:

1. Underworld - Dubnobasswithmyheadman
2. Suede - Dog Man Star
3. Pulp - His 'N' Hers
4. Manic Street Preachers - The Holy Bible
5. Pavement - Crooked Rain, Crooked Rain
6. Nine Inch Nails - The Downward Spiral
7. dEUS - Worst Case Scenario
8. Portishead - Dummy
9. Massive Attack - Protection
10. Motorpsycho - Timothy's Monster

net niet:
Autechre - Amber
Beck - Mellow Gold
Low - I Could Live in Hope
Sebadoh - Bakesale
Tori Amos - Under the Pink

avatar van wendyvortex
Wendy's Top 10 van 1994:

1. Guided by Voices - Bee Thousand
2. Sonic Youth - Experimental Jet Set, Trash & No Star
3. MC 900 ft Jesus - One Step Ahead of the Spider
4. Shellac - At Action Park
5. Biosphere - Patashnik
6. The Jon Spencer Blues Explosion - Orange
7. Today Is The Day - Willpower
8. Grifters - Crappin' You Negative
9. Coil - The Angelic Conversation
10. Shudder to Think - Pony Express Record

Hier besproken en ook fantastisch:
Underworld - Dubnobasswithmyheadman
Mark Lanegan - Whiskey for the Holy Ghost
Pavement - Crooked Rain, Crooked Rain
Soundgarden - Superunknown
Bark Psychosis - Hex
Beck - Mellow Gold
Hole - Live Through This
Johnny Cash - American Recordings
The Future Sound of London - Lifeforms
Jeff Buckley - Grace
Kyuss - Welcome to Sky Valley
Sebadoh - Bakesale
Manic Street Preachers - The Holy Bible
Portishead - Dummy
Suede - Dog Man Star
Stereolab - Transient Random-Noise Bursts with Announcement
Unwound - New Plastic Ideas
Come - Don't Ask Don't Tell

Het wordt nu toch echt eens tijd voor:
Urban Dance Squad - Persona Non Grata
NOFX - Punk in Drublic
Megadeth - Youthanasia

avatar van Hacker
vrij goed jaar dat 1994

1. The Future Sound of London - Lifeforms
2. Kyuss - Welcome To Sky Valley
3. Tuu - All Our Ancestors
4. Cabaret Voltaire - The Conversation
5. Biosphere - Patashnik
6. Richard H. Kirk - Virtual State
7. Portishead - Dummy
8. Underworld - Dubnobasswithmyheadman
9. Massive Attack - Protection
10. Wicked Lady - Psychotic Overkill

benieuwd naar Shellac en Unwound

en dank aan dazzler voor alle leesvoer !

avatar van jorro
Voor mij juist een ietwat tegenvallend jaar.

Maar destijds veel gedraaid heb ik :

Heather Nova – Blow
Kristin Hersh – Hips and Makers
Stereolab - Transient random noise bursts with announcements
Julia P. Hersheimer – Crazy scenes with
Walkabouts – Setting the Woods on Fire
Moon Seven Times - 7 = 49
Daryll Ann – Come Around
Johnny Cash – American Recordings
Lush – Split
Pale Saints – Slow buildings
Sugar – F.U.E.L.
Dead Can Dance – Toward the Within
Heather Nova – Oyster
Cranes – Loved
Sonic Youth - Experimental Jet Set, Trash & No Star
Underworld - Dubnobasswithmyheadman

En Dazzler weer bedankt voor de onderhoudende proza.
Prettige Feestdagen en tot ergens in 2020.

PS. Jammer dat ik een poos geleden alle OOR-en van 2000 t/m 2010 heb weg gedaan.

avatar van Ward
Fijn jaar.

1. Nas - Illmatic
2. The Notorious B.I.G. - Ready To Die
3. Bark Psychosis - Hex
4. Built to Spill - There’s Nothing Wrong With Love
5. Organized Konfusion - Stress: The Extinction Agenda
6. Sebadoh - Bakesale
7. Pavement - Crooked Rain, Crooked Rain
8. Suede - Dog Man Star
9. Morrissey - Vauxhall and I
10. Weezer - Weezer

En Dazzler bedankt voor het mooie werk. Al reageer ik zelden, lees ik hier met erg veel plezier mee.

avatar van zaaf
1. Ween - Chocolate And Cheese
2. Nine Inch Nails - The Downward Spiral
3. Scientifik - Criminal
4. Autechre - Amber
5. Guided By Voices - Bee Thousand
6. Frank Black - Teenager Of The Year
7. O.C. - Word... Life
8. Low - I Could Live in Hope
9. Lords of the Underground - Keepers of the Funk
10. Unwound - New Plastic Ideas
11. Pavement - Crooked Rain, Crooked Rain

avatar van bikkel2
1. Jeff Buckley - Grace
2. Marillion - Brave
3. Blur - Parklife
4. Nick Cave & The Bad Seeds - Let Love In
5. Portishead - Dummy
6. Johnny Cash - American Recordings
7. Nirvana - MTV Unplugged In New York
8. R.E.M - Monster
9. Nits - dA dA dA
10. Nine Inch Nails - The Downward Spiral

avatar van vigil
Apart dat Oene Kummer  Pulp neer zet als een nieuwe groep terwijl ze hier toch al jaren bezig zijn.

avatar van dazzler
vigil schreef:
Apart dat Oene Kummer  Pulp neer zet als een nieuwe groep terwijl ze hier toch al jaren bezig zijn.
Dat geeft hij in het begin van zijn recensie wel aan. Maar hij ziet het betreffende album als een nieuwe stap in de zogenaamde Britse neo-glam stroming. Hij vermeldt ook de verzamelaar die volgens hem Pulps eerste periode afsloot.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:28 uur

geplaatst: vandaag om 18:28 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.