Peepz, de jaarlijst-madness is weer in full effect en waar de reguliere MuMu-lijst elk jaar nauwelijks hip hop bevat, of slechts een enkele verdwaalde ziel, en hip hop de laatste jaren het ondergeschoven kindje op de site lijkt te zijn (soms nog geen handvol stemmen bij albums die veel meer aandacht verdienen), is het wellicht tijd om de krachten te bundelen voor een dedicated lijst voor en door ons hip hop heads.

Voorstel voor een opzet: een top 10 per jaartal, bij voorkeur ingeleid door een korte toelichting en eventueel honorable mentions. Startjaar zal het turbulente, maar muzikaal buitengewoon sterke 2020 zijn.
Aangezien het gaat om albums ipv losse tracks is het een idee om de top 10 op te breken in posts van 2 albums per dag/om de x-aantal dagen, zodat de focus ook ligt op de specifieke albums ipv simpelweg lijstjes droppen. Andere users kunnen tegelijkertijd hun keuzes droppen (of het stokje overnemen als de 1 klaar is) en reacties en gezonde discussies zijn natuurlijk ook welkom.

Sure, iedereen heeft zijn eigen wensen of voorkeuren, dus heel objectief zullen de lijsten niet zijn, maar dat hoeft ook niet. Zelf vind ik bv de hoeveelheid plezier die ik aan de muziek beleef veel interessanter dan hoe goed het is (nog zo iets subjectiefs), maar met zoveel releases is het soms lastig bijhouden wat er allemaal uit is en misschien wordt hierdoor net de aandacht gevestigd op een album wat je gemist hebt of toch nog eens wat meer de kans moet geven.

Is hier animo voor en nog beter who’s in??

aerobag / Silky & Smooth / Rene1979 / GarnalenPeller / Septua / Delars / Johnny Marr / jordidj1 / Nr.4 / overmars89 / 'rens. / panjoe / Poles Apart / Mausie / waxs / -SprayIt- / shaadiq haynes / bennerd / Bananenwhisky / gweah / 5713Finest / hycine / Koenr / Flipm0de / Chrisseh / Ernie / niels94 / Glaciers of Ice / dilluhn / soer1988 / LarsHiphop / gerardus / MJ_DA_MAN / mh040 / Bruno_6 / Sjaakspeare / ForWhomThePeteTolls / HipHopHassin / -marco- / Yestsida / Harderwiek / Osiris Apis / zaaf / MAS / Ataloona / g-verwijk / Kos / GijsV / Slowgaze / Ploppesteksel / Boermetkiespijn / F to the Okkel

Heb even een lading mensen getagt die ik regelmatig voorbij zag komen in de stemmen/reacties, maar voel je vrij om mensen te taggen die hier ook geïnteresseerd in kunnen zijn.

Lijkt me een prima plan. Als er genoeg animo voor is wil ik gerust aftrappen met mijn honorable mentions en nummer 9 en 10 van mijn top 10 van 2020. Wat mij betreft kunnen we er een organisch geheel van maken en als iemand zijn top 10 afzonderlijk heeft behandeld, wellicht een overzichtje van de top 10 als samenvatting. Is een jaar voldoende gecovered, dan gaan we naar het volgende jaar (kan logischerwijs 2019 zijn, maar hoeft niet).

Maar natuurlijk!

Hopelijk sluiten er nog meer mensen aan, ik zal vanavond aftrappen

Ach waarom ook niet; ik begin alvast met honorable mentions, vanavond nummer 9 en 10

2020, het jaar dat China weer haantje de voorste moest zijn, Kanye West even dacht de nieuwe president te worden, festivals en concerten massaal gecanceld werden, maar er tegelijkertijd ruimte kwam voor artiesten om hun creativeit tot leven te laten komen.

Muzikaal is het in ieder geval een ijzersterk jaar geworden en kan met gemak een top 20 maken. De onderlinge verdeling vind ik lastiger, want dat is vaak een momentopname. Als ik hier over een tijdje op terugkijk dan kan er best het een en ander verschoven zijn. Zelfs bij de honorable mentions was er een flinke battle gaande, maar dit zijn de 'gelukkigen' die the cut net niet gehaald hebben:

Preserveration - Eastern Medicine, Western Illness
Freddie Gibbs & The Alchemist - Alfredo
Aesop Rock - Spirit World Field Guide
Pink Siifu & Fly Anakin - Fly Siifu’s
Sa-Roc - The Sharecropper’s Daughter

Precies de reden waarom ik hiermee begonnen ben. Had nog nooit van deze artiesten gehoord, hoewel ik zeker de eerste waarschijnlijk eerder onder idm zou scharen. Ze staan op de radar.

De avonden vallen vroeg... Na de honorable mentions nu ook de start van mijn top10:

10. ShrapKnel - ShrapKnel

ShrapKnel is ontstaan vanuit Curly Castro's en PremRock's gedeelde passie voor de rauwe producties van Elucid. Die neemt daarom ook het hele album onder handen wat resulteert in een indrukwekkend staaltje werk. Vanaf opener Ghostface Targaryean merk je dat het contrast in klankleur en flow van beide rappers mooi samenkomt op de industriële beats. Persoonlijke favoriet is Aaron McKie.

9. eLZhi - Seven Times Down, Eight Times Up

Wat mij betreft mag eLZhi vaker voorbij komen in de 'top mc-discussie', die gast loopt qua flow en techniek lichtjaren voor op het overgrote deel van mc's in the game. De enige reden die ik daarvoor kan bedenken dat hij nog geen echte classic op zijn cv heeft staan. Nu geniet The Preface nog steeds mijn voorkeur, maar Seven Times Down, Eight Times Up blijkt een sterke toevoeging aan zijn ouevre. Smoke & Mirrors en Light One Write One.

Deca klinkt dope!

dat mag natuurlijk altijd

Ik was ook aangenaam verrast door de nieuwe Paris en altijd tof om Ill Consious voorbij te zien komen

Heel tof om te zien dat het topic goed wordt opgepakt Er komen mooie dingen voorbij. We zullen ruim de tijd nemen voor dit jaar, dus post lekker op je eigen tempo of lees mee als je dat liever doet.

En die cover is natuurlijk al reden genoeg Silky & Smooth

Yes.. Koreatown Oddity enters the stage. Die gaat nog vaker terugkomen..

8. Armand Hammer - Shrines

De cover van Shrines alleen al maakt je nieuwsgierig naar het verhaal erachter. En dat is ook precies wat Billy Woods en Elucid doen met hun teksten. Geen hapklare kost, maar puzzelstukjes waarbij het aan de luisteraar is om de intentie te achterhalen. Luister bijvoorbeeld alleen al naar de openingsverse van Bitter Cassava om een idee te krijgen of naar het onheilspellende King Tubby.

7. Boldy James & The Alchemist - The Price of Tea in China

TPOTIC boven Alfredo?? Yup, heel simpel, ik geniet gewoon net iets meer van deze. Alc's minimalistsche aanpak op dit album past perfect bij Boldy's ultra-smooth slow flow en zijn teksten zijn gelaagder dan wellicht doen vermoeden. Ook de features van Vince Staples (Surf & Turf), Ev, Gibbs en Benny (Scrape The Bowl) zijn stuk voor stuk raak.

Negro kon ik niks mee, Ensley kon ik meer van genieten, maar deze samenwerking met Fly Anakin steekt er wat mij betreft met kop en schouders bovenuit. Tof album idd

Yo, ForWhomThePeteTolls is livin’ the....
Ik wacht nog ff, zodat anderen ook tijd hebben om bij te benen.

Ruste Juxx zat niet echt meer op mijn radar juist vanwege die reden. Interesse is gewekt en ga deze zeker checken

Als je Young Queenz wegdenkt (hoe lastig ook), hou je wel een dope beat over. Vooral de 2de run van het album is fantastisch. Ka kan sowieso bij mij weinig fout doen

Brass

6. Quelle Chris & Chris Keys - Innocent Country 2

Quelle Chris en Chris Keys werken met grote regelmaat samen. Waar Innocent Country (1) prima was maar niet heel bijzonder, hebben ze samen wel veel mooie dingen gemaakt (Straight Shot, It's Great To Be). Op IC2 borduren de twee verder op die sound, maar gelukkig zijn de absurde trekjes nog steeds aanwezig. Eén van mijn go-to albums na een drukke dag. Tracks als Sacred Safe en Sudden Death gaan hier lekker.

5. Serengeti & Kenny Segal - Ajai

Serengeti heeft mij nooit volledig kunnen overtuigen, zijn flow en stem kunnen wennen zijn, maar na een aantal luisterbeurten was ik helemaal om. Dat held Kenny Segal de producties voor rekening neemt zal mee hebben gespeeld, maar knap hoe Serengeti zijn karakters tot leven weet te roepen en lagen aanbrengt. Het album gaat over Ajai en (wederom) Kenny Dennis, beiden zo verzot op exclusieve designerkleding dat het hun leven overneemt. Het contrast tussen de jonge Ajai en gefrustreerde 60'er Kenny Dennis wordt heel kundig weergegeven en voelt soms pijnlijk herkenbaar als de misses me weer eens schuin aankijkt wanneer ik me afzonder om de nieuwste ltd edition LP te scoren.

Aan het eind van de top10's kun je een overzichtje maken van 10 t/m 1. Als je liever een ander daar had gezien, pas je hem toch gewoon daarin aan

Je kunt op elk moment aanhaken (tot een jaar behandeld is) en dubbele vermeldingen zijn onvermijdelijk. Ik verzamel sowieso alle stemmen en gooi die in een algehele toplijst

Eens, album doet het hier ook erg goed en die packaging maakt het af

Mooie start Flipm0de! En eindelijk Alfredo in de lijst

4. The Koreatown Oddity - Little Dominiques Nosebleed

De singles Weed in LA en Kimchi beloofden al veel goeds, maar het resultaat is nog beter dan gehoopt. Het album vliegt werkelijk alle kanten op, waarbij verschillende stijlen samenkomen en worden gecombineerd met een sterk staaltje storytelling. Een release zoals we die kennen uit de hoogtijdagen van Stones Throw. 'Cause Imma Chase the Spirit..

3. Moor Mother & Billy Woods - Brass

Een nieuwe Billy Woods wekt altijd mijn interesse, wist alleen niet of Moor Mother mij zou liggen. Wel dus, want Brass heeft me compleet van mijn sokken geblazen. Tekstueel enorm sterk, origineel en met een onderhuidse spanning die je zelden tegenkomt. Aangezien ie zo recent is nu op de derde plek, maar met de potentie om uit te groeien naar plaat van het jaar. Album is op dit moment alleen nog te beluisteren op bandcamp, maar wordt binnenkort verder uitgerold.

Haha u know it!

De schemering begint te vallen, dus vind het wel een mooi moment om mijn lijst af te maken. Voor alle hip hop fanaten die nog bezig zijn of nog moeten starten, geen haast. Ik zie jullie inzendingen graag tegemoet en blijf het uiteraard met veel plezier volgen. Zo rond het einde van het jaar zal ik de balans opmaken in een algemene lijst.

Bijna

Er streden bij mij 3 albums om die felbegeerde koppositie en heel eerlijk, elk van de 3 had de titel ruimschoots verdiend. En omdat de nummers 1 en 2 ontzettend veel speeluren hebben gehad de afgelopen maanden, zonder een spoortje verval, was de top 2 easy. Welke daarvan op 1 kwam vond ik lastiger, maar Purple Moonlight Pages heeft door zijn diversiteit een heel klein streepje voor.

2. Ka - Descendants of Cain

Ka blijft maar dope releases droppen en Descendants of Cain is geen uitzondering. Waar sommigen zijn ingetogen rapstijl als monotoom of saai bestempelen, vind ik deze stijl juist heel goed werken. De minimale producties zorgen ervoor dat de aandacht volledig gaat naar de lyrics en ik dig zijn rauwe observaties van het (straat)leven zwaar.

1. R.A.P. Ferreira - Purple Moonlight Pages

Milo gaat voortaan verder onder zijn geboortenaam en komt met zijn meest volwassen en afwisselende album tot dusver. Het productiewerk (Kenny Segal flikt het weer) is om je vingers bij af te likken en een fushion van hip hop, jazz en experiment wordt voorgeschoteld, terwijl Rappie er behendig zijn mythische teksten overheen strooit.

Mooie top 2 ForWhomThePeteTolls! Idd dijken van platen die bij mij ook in de race waren. Nog nooit gehoord van Rocwell, dus heb gelijk weer wat te luisteren erbij

Die Busta stonden een aantal verrassend sterke tracks op, maar ook zeker zoveel matig tot slechte.

Je top 10 gaat op de lijst erbij!

De eerste battle was er gelijk één van hoog niveau. 45 albums hebben hun introductie gemaakt en terwijl de mc's van de eerste ronde op hun lauweren kunnen rusten, is onze gewaardeerde Flipm0de nog steeds niet te stoppen en staat de volgende lichting hongerige honden alweer te popelen om hun stem te laten gelden. Koenr, Johnny Marr, Nr.4, Rene1979, shaadiq haynes, Jordidj, panjoe en elke nog onbekende voyeur die toch wil aanhaken...the floor is yours.