4. Black Thought - Streams of Thought, Vol. 3: Cane and Abel
Eén van de beste en meest constante rappers op aarde. Hij draait bijna 30 jaar mee en ik heb nog nooit iets slechts uit zijn mond horen komen. De laatste jaren is hij ook eindelijk begonnen met het uitbrengen van solo projecten. Volume 3 mag dan niet mijn favoriet zijn in de serie, maar het zegt al genoeg dat hij hiermee alsnog ver boven het gros van de concurrentie uittorent dit jaar.

3. Aesop Rock - Spirit World Field Guide
Ik ben fan als projecten die van begin tot eind goed uitgewerkt zijn en bij Aesop Rock (en Rhymesayers in algemeen) zit je dan wel goed. Aesop blijft één van mijn favoriete rappers. Het gemak en de achteloosheid waarmee zijn cryptische raps spit is genieten. Spirit World Field Guide is een album waar duidelijk tijd in is gestoken: van de muziek tot aan de mooie vinyl release met volledig transparante LP's zonder label. Het zijn de kleine dingetjes voor mij...

4. Westside Gunn - Pray for Paris (2020)
Ook al heb ik het er nu wel mee gehad: WSG is een van de fijnste rappers van de laatste jaren. Heel eigenzinnig, maar weet keer op keer een topsfeer te brengen. Pray for Paris is niet zo goed als een aantal tapes uit de Hitler Wears Hermes-serie, maar komt in elk geval wel dicht in de buurt.

3. Knxwledge - 1988 (2020)
Komt door dit topic hoger uit dan ik eerder ingepland had. Ik houd wel van een portie instrumentale hiphop en dan is Knxwledge een van de artiesten die wel vaker op de radar komt. 1988 bewijst waarom dat is. Supersfeervol, met momenten heel relaxt, ook telkens iets meer dan "gewoon wat beats".

O zijn we bij 3?

4. Preservation - Eastern Medicine, Western Illness

Dankzij een tag van consigliere jordidj1 op mijn pad en met heel veel smaak verorberd. Dit is de verklanking van een lekkere Oosterse maaltijd met een licht klokbiertje erbij.

3. Denzel Curry & Kenny Beats - Unlocked

Na een gasje terug blaast Denzel weer van de toren. Hard!

Lekker topic!

Heb het gevoel dat er dit jaar veel 4* albums uit zijn gekomen, maar geen die er echt bovenuit schiet dus hoop nog een gemiste parel tussen de lijstjes te vinden.

Ik zal vandaag aanhaken met mijn 2020 lijst.

bennerd 1 zaaf 0

Het topic gaat snel, dus bij deze mijn start.
Honorable mentions in willekeurige order:

Freddie Gibbs & The Alchemist - Alfredo (2020)
Jahi & Configa - Forward Future (2020)
Marlowe - Marlowe 2 (2020)
The Four Owls - Nocturnal Instinct (2020)
Aesop Rock - Spirit World Field Guide (2020)

Eens, album doet het hier ook erg goed en die packaging maakt het af

Ik verwacht morgen geen tijd te hebben, dus hierbij alvast de laatste twee:

2. Freddie Gibbs & The Alchemist - Alfredo
Op het eerste gehoor leek dit wat saai en het zwaar af te leggen tegen Bandana van vorig jaar. Maar uiteindelijk bleek ook dit een voltreffer. Fijne producties van The Alchemist en Freddie Gibbs in vorm. Hoogtepunt voor mij is God Is Perfect, waarop Freddie Gibbs heerlijk varieert met zijn flow.

1. Run the Jewels - Run the Jewels 4
Lekker mainstream winnaar, maar het is gewoon een keiharde plaat. Wat compacter dan de voorganger en dat is wat mij betreft een goede keuze. Daar verslapte mijn aandacht namelijk bij, terwijl dit een grote adrenaline rush is. Ooh La La is wat mij betreft ook een van de beste tracks van het jaar.

En direct door naar de eerste twee albums uit mijn top 10 lijst.

10. R.A.P. Ferreira - Purple Moonlight Pages (2020)
Dit was niet direct liefde op het eerste gezicht en is een echte groeier geworden. De abstracte flow op de vaak soulvolle producties is even wennen, maar R.A.P. Ferreira (ofwel Milo) is een van mijn favoriete ontdekkingen van 2020.

9. Quelle Chris & Chris Keys - Innocent Country 2 (2020)
Wat minder expirimenteel als andere Quelle Chris projecten, maar de luistert heerlijk weg en was een van mijn meest gedraaide platen in de zomer. In tegenstelling tot zijn voorganger heeft Innocent Country 2 een veel positievere insteek wat in 2020 erg gewaardeerd kan worden.

Mooie start Flipm0de! En eindelijk Alfredo in de lijst

4. The Koreatown Oddity - Little Dominiques Nosebleed

De singles Weed in LA en Kimchi beloofden al veel goeds, maar het resultaat is nog beter dan gehoopt. Het album vliegt werkelijk alle kanten op, waarbij verschillende stijlen samenkomen en worden gecombineerd met een sterk staaltje storytelling. Een release zoals we die kennen uit de hoogtijdagen van Stones Throw. 'Cause Imma Chase the Spirit..

3. Moor Mother & Billy Woods - Brass

Een nieuwe Billy Woods wekt altijd mijn interesse, wist alleen niet of Moor Mother mij zou liggen. Wel dus, want Brass heeft me compleet van mijn sokken geblazen. Tekstueel enorm sterk, origineel en met een onderhuidse spanning die je zelden tegenkomt. Aangezien ie zo recent is nu op de derde plek, maar met de potentie om uit te groeien naar plaat van het jaar. Album is op dit moment alleen nog te beluisteren op bandcamp, maar wordt binnenkort verder uitgerold.

4. Boldy James x Sterling Toles - Manger on McNichols
Manger on McNichols is toch wel een unieke verschijning, een gangster rap album die verrassend de diepte induikt. Boldy levert zijn flows uitstekend en maakt van dit album haast een gangster rap opera. Instrumentaal zeer intrigerend in elkaar gezet door Sterling Toles, die dankzij vakkundig gebruik van jazz-instrumenten, samples en synthesizers een verheven podium creëert voor Boldy om zijn meest persoonlijke release tot nu toe af te leveren. Ik kan niet genoeg benadrukken hoe zeer ik geniet van het vooruitstrevende werk van Toles op dit album, een productie met een opmerkelijke free jazz insteek

3. Moor Mother & Billy Woods - Brass
Woods is een van mijn favoriete rappers van de laatste jaren. Zijn teksten zijn sterk, de productie rond zijn nummers doordacht en zijn karakteristieke stemgeluid/flow zijn ongeëvenaard. Moor Mother is op haar beurt een van de meest bezige bijen geweest van 2020 (o.a. meerdere jazz releases, een noise rock samenwerking, poëzie album) en duikt ook nu weer een hiphop project in met Billy Woods. De androgene keelklanken van Moor Mother gaan mooi samen met de beladen flows van Woods. Potentieel vuurwerk dus en dat wordt het ook.

Kijk, die Moor Mother en Billy Woods heb ik nog niet gehoord. Ga ik eens voor zitten binnenkort. Drop m'n lijstje met Kerst denk ik.

Ik heb een héél sterk vermoeden dat JayM en ik hetzelfde podium hebben, misschien met een klein verschil in de rangorde

Haha u know it!

Dan moeten dat deze zijn, die toppen het jaar toch echt.

2. Tom Misch & Yussef Dayes - What Kinda Music

Wat een fantastisch heerlijk sfeeralbum met een mixture van old and gone en versch en dynamisch. T Is dat er nog 1 bovenuit steekt.

1. RAP Ferreira - Purple Moonlight Pages

En dat dan nog wel met kop en schouders en heupen zelfs. Wat een plaat! Om steeds weer in te verdwijnen, te bestuderen, te ondergaan. Rory heeft het al diverse keren gedaan voor me, maar zo goed als deze…

De schemering begint te vallen, dus vind het wel een mooi moment om mijn lijst af te maken. Voor alle hip hop fanaten die nog bezig zijn of nog moeten starten, geen haast. Ik zie jullie inzendingen graag tegemoet en blijf het uiteraard met veel plezier volgen. Zo rond het einde van het jaar zal ik de balans opmaken in een algemene lijst.

Bijna

Er streden bij mij 3 albums om die felbegeerde koppositie en heel eerlijk, elk van de 3 had de titel ruimschoots verdiend. En omdat de nummers 1 en 2 ontzettend veel speeluren hebben gehad de afgelopen maanden, zonder een spoortje verval, was de top 2 easy. Welke daarvan op 1 kwam vond ik lastiger, maar Purple Moonlight Pages heeft door zijn diversiteit een heel klein streepje voor.

2. Ka - Descendants of Cain

Ka blijft maar dope releases droppen en Descendants of Cain is geen uitzondering. Waar sommigen zijn ingetogen rapstijl als monotoom of saai bestempelen, vind ik deze stijl juist heel goed werken. De minimale producties zorgen ervoor dat de aandacht volledig gaat naar de lyrics en ik dig zijn rauwe observaties van het (straat)leven zwaar.

1. R.A.P. Ferreira - Purple Moonlight Pages

Milo gaat voortaan verder onder zijn geboortenaam en komt met zijn meest volwassen en afwisselende album tot dusver. Het productiewerk (Kenny Segal flikt het weer) is om je vingers bij af te likken en een fushion van hip hop, jazz en experiment wordt voorgeschoteld, terwijl Rappie er behendig zijn mythische teksten overheen strooit.

Ik ga voor voorspelbare keuzes. Ze moeten maar zo goed niet zijn.

2. Black Thought - Streams of Thought, Vol. 3: Cane and Abel (2020)
Silky & Smooth zei het hierboven al: niet de allerbeste in de serie. Die eer gaat voor mij naar de eersteling. Maar damn, wat is Black Thought goed. Ten tijde van Vol 1 had ik me nog nooit degelijk in Black Thought verdiept. We zijn op Vol 3 en dat is nog steeds het geval, het heerlijke Illadelph Life uitgezonderd. Maar Black Thought weet keer op keer het niveau ongelooflijk hoog te houden. De gastartiesten en de producties zijn niet altijd even top, maar Thought zelf is niet te versmaden.

1. Freddie Gibbs & The Alchemist - Alfredo (2020)
En dan deze. Heb het nooit voor Alchemist gehad en eind juni zette ik maar een half positief bericht bij het album zelf. De laatste weken het album echter in de herkansing gegooid en het is zeer snel gegroeid tot mijn favoriete hiphopplaat van 2020. Freddie Gibbs is een beest. Briljant charismatische rapper.

2020 wat mij betreft weer een top hiphop-jaar, met deze twee de dubbele kers op de taart.

2. R.A.P. Ferreira - Purple Moonlight Pages
R.A.P. Ferreira, aka milo, een ware hiphop-guru met zijn spirituele flows.. milo's creatieve uitspattingen genieten van een soort vanzelf sprekende charme, moeiteloos en uiterst gracieus beweegt hij zich voort over dit album. Productie van Kenny Segal is ook weer verfijnd. Segal wat mij betreft een van de meest originele en bekwame hiphop-producers van de recente jaren. You go Kenny.

1. Ka - Descendants of Cain
Het goud dit jaar voor de New Yorkse brandweerman Kaseem Ryan, die ook met zijn alter ego 'Ka' met vuur speelt. Woordenvuur namelijk, want wat zijn die teksten van Ka toch indrukwekkend, toch wel een Master of the Pen, deze Ka uit de underground. Zin flows zijn wat atonaal, maar passen daarmee perfect bij de opbouwende ambient-achtige, soms zelfs wat klassieke instrumentatie/samples. Een album wat vooral erg goed werkt als één geheel, zodra ik een nummer luister wil ik het hele album in een ruk uitluisteren

Moet dat album van Ka toch maar eens proberen. Nog niet in zijn geheel beluisterd, alleen wat enkele nummers hier en daar.

Idem, en dat mag je zelfs heel letterlijk nemen, ifuknowhatimean. Hoe goed is dit album joh, samen met Alfredo zeker en vast het beste hiphopalbum van het jaar dus bennerd en jij snappen wel dingen.

8. The Doppelgangaz - Dumpster Dive (2020)
The Doppelgangaz hebben ook dit jaar weer een top album afgeleverd. Heel vernieuwend is het niet, maar de beats knallen en beide MCs brengen als altijd weel veel van hun unieke humor in de teksten.

7. eLZhi - Seven Times Down Eight Times Up (2020)
Lead Poison was voor mij een tegenvaller en had ook hier weinig verwachtingen van, maar eLZhi heeft mij positief verrast met dit album. Lyrics zijn zoals te verwachten van de bovenste plank en de producties ademen de jaren '00 boombap in een nieuwer jasje.

6. Nas - King's Disease (2020)
Ik heb altijd een zwak voor Nas en op King's Disease heeft hij eindelijk weer eens goede producties te pakken voor een heel album. De Hit-Boy producties zijn gelikt en Nas weet er goed raad mee. King's Disease is niet het beste album van 2020, maar wel mijn meest gedraaide plaat.

Heb echt veel moeite met die Nas-plaat, ik kom er niet doorheen. Zal het vast wel nog eens forceren, want Nas als mc blijft GOAT-materiaal.

Die Doppelgangaz heb ik semi genegeerd dit jaar, zou dan ook niet fair hem in een lijstje als deze te zetten. Mijn #1 en #2 zijn 2 albums die nog niet genoemd zijn.

2.R.A. the Rugged Man - All My Heroes Are Dead
Albums die blijven boeien en waarin die niet teveel vervalt in onnodig die snelle flow gebruiken en rappen over obscene onderwerpen, waren er nooit voor deze man. Hij is gegroeid, hij eert de Golden Era, hij rapt over gevoelszaken en snijdt wat moeilijke onderwerpen aan. R.A.'s album was voor mij de verrassing van het jaar... Het is een vrij compleet album, totaal niet eentonig. Eindelijk leeft hij op naar de potentie die hij heeft. Een superknowledgeable gast op meerdere vlakken die dat ook ten toon spreidt. Ik hou oprecht enorm van dit album!

1.JORUNPMC - Jorun PMC
Geen YouTube of Spotify link kunnen vinden voor dit album. Lekker B-Boy album dat echt reminiscent is aan de late 80s/early 90s. Geen onzin, gewoon straight up dope muziek. Jorun Bombay legt de fundering met knaldope Boom Bap-beats en Phil Most Chill maakt het helemaal af met zijn vocals. Waar hij in het verleden (veelal wanneer hij zijn alias Baritone Tiplove gebruikte) nogal snel ging rappen, valt dat hier wel mee. Het is goed te volgen, en ookal is de subjectmatter verre van zo sterk als op de R.A.-joint, dit is voor mij gevoelsmatig het album van het jaar. Het is 'mijn' soort Hip Hop. De sound waarmee ik op groeide, die me aan jams en HipHop en Graffiti-festivals doet denken. Helaas was de CD een CDr, iets waar ik oorspronkelijk geen besef van had totdat ik vd week ging kijken voor iemand die het album wilde hebben. Check voor de gein eens het artwork, van de GOAT van Hip Hop-sleeves Dan Lish. Deze man kan onwerkelijk toffe dingen maken!

Voor de volledigheid mijn hele top 10 (inclusief de verbetering op Sulfuric Acid), met een album aangevuld die niet eens in mijn shortlist stond, maar waar een homie vandaag mee kwam als zijn album vh jaar... En ik kan niet anders dan zeggen: BAM! En heb hem op de plek van Sulfuric Acid gezet, simpelweg omdat hij anders ook wel rond die contreien had gestaan!

10. Ill Conscious x Aloeight - The Epic Of Gilgamesh
9. Paris - Safe Space Invader
8. Elzhi - "Seven Times Down, Eight Times Up"
7. Cut Beetlez - What Beetlez
6. Pawz One & DJ Dister - Watch & Learn
5. Rocwell - Still Lovin' BoomBap
4. Horror City x Milkcrate - Rose From The Crypt
3. Tha Anthom 'n Mike B - Neva Sellin' Out
2. R.A. the Rugged Man - All My Heroes Are Dead
1. JORUNPMC - Jorun PMC

Dat is hem, the undisputed top 10 van 2020 op Hip Hop-gebied!

Mooie top 2 ForWhomThePeteTolls! Idd dijken van platen die bij mij ook in de race waren. Nog nooit gehoord van Rocwell, dus heb gelijk weer wat te luisteren erbij

R.A. the Rugged Man

2. Freddie Gibbs & The Alchemist - Alfredo
Lekker vieze cocaine rap. Alchemist gooit zijn minimalistische, grimy beats in de hoek en kiest voor wat meer soul en warmte in zijn producties. De mellow en soms bijna luchtige producties staan in mooi contrast met de gangsterrap van Freddie, Rick, Benny en Conway. Een perfect halfuurtje muziek.

1. R.A. the Rugged Man - All My Heroes Are Dead
In een tijd waarin rappers 10 albums per jaar uitbrengen met 20 minuten aan middelmatige rap komt R.A. the Rugged Man na zeven jaar terug met een dik uur aan hoge kwaliteit hip-hop. All My Heroes Are Dead is, zoals ForWhomThePeteTolls hierover al zegt, een compleet album. Het is duidelijk te horen dat hij de tijd heeft genomen om dit album te maken. Alles komt aan bod; van emotionele teksten tot aan briljante storytelling en een dikke posse-cut. De poep-en-pies rap blijft beperkt tot 1 nummer en zijn snelle flow is beter gedoseerd, waardoor die juist meer opvalt. De manier waarop R.A. zich opstelt vormt de rode draad die de uiteenlopende nummers verbindt. Alles lijkt uit oprechte emoties te komen. Niet alleen de gevoelige woorden naar dochter en de kritiek op de samenleving, maar ook het feit dat elke line die hij rapt een ode aan hip-hop is en dat hij echt trots lijkt te zijn op de gasten die binnen gehengeld heeft. Dit is zonder twijfel het beste hip-hop album van 2020.

Thanks voor dit topic JayM! Erg leuk om dit te volgen! En nu ik alle andere, nog onbekende albums zie kriebelt het ergens om het Hip-hop Album van de Week topic weer eens open te gooien.