Haha ik heb Bhody Knows At 90 inderdaad leren kennen doordat Arrie hem in zijn Afrekening-lijstje had. Dat ik hem voor Song Van Het Jaar genomineerd heb was ik alweer vergeten, maar wel mooi hoe die 'ontdekkingskettingen' kunnen gaan

The Corner
Be is zo verschrikkelijk goed.

Teunnis' Hip Hop Top 100: Part III (80 - 71)


80. ScHoolboy Q feat. Kanye West - THat Part

Okay, okay, okay, okay, okay, okay! Dit is misschien wel het matigste nummer in heel mijn top-100. En toch staat het 20 plekken hoger dan Step. En terecht, want dit is een ongekend harde banger. En op het einde krijgen we nog als toetje een inzicht in de paranoia van Kanye West. Eigenlijk had hier Man of the Year moeten staan, want dat is het beste nummer van ScHoolboy Q, maar dat nummer leunt wel heel hard op Chromatics' Cherry. I'm the biggest hypocrite of 2018.


78. Masta Ace - H.O.O.D.

A Long Hot Summer is gemaakt voor Koning(s/inne)dag. Althans, een zonnige Koning(s/inne)dag, wat het vandaag helaas niet is. Om er toch een positieve draai aan te geven, het weer zorgt er wel voor dat ik jullie nu een update geef, anders was het nog een dag wachten. Masta Ace's meesterwerk - eerlijk: ik heb de rest van zijn werk nog helemaal niet geluisterd - staat vol met nummers die een plek achteraan mijn top-100 verdienen. Ik heb dan ook lang getwijfeld - vooral Beautiful was een geduchte concurrent - en uiteindelijk gekozen voor het nummer waar ik me het meest mee kan identificeren.


79. BadBadNotGood & Ghostface Killah feat. Danny Brown - Six Degrees

BBNG, a.k.a. BadBadNotGood, heeft zoveel swag dat ze toch hiphop zijn, ook al zijn ze dat niet echt. Ik heb al even een shout-out gedaan bij Gucci's Lemonade. BBNG is een jazz-kwartet, sterk geïnspireerd door hiphop. Dat ze een plaat mochten maken met de grote Ghostface Killah zal dan voor hun vast gevoeld hebben als een droom die uitkomt. De muzikale begeleiding van BBNG zal voor Ghostface Killah vast ook heerlijk zijn geweest. De jazzband lijkt gemaakt te zijn om rappers te begeleiden. De gastverse van Danny Brown is niet voor niets een van mijn favoriete - en hij komt vaak, heel vaak voor in deze top-100.


77. Denzel Curry feat. Rick Ross - Knotty Head

Trap is lange tijd echt niet mijn ding geweest. Maar als je genoeg in aanraking met iets komt, dan ga je het vanzelf waarderen. Wat wel werkt is om de meesterwerken in het genre te horen. En dat is Denzel Curry's Imperil zonder twijfel. Zijn relatief lage positie in deze top-100 weerspiegelt niet genoeg hoe sterk het album is. Het hele album staat vol met dit soort bangers.


76. Aesop Rock - Daylight

Aesop Rock had veel en veel hoger kunnen staan in mijn top-100. Ik weet ook niet precies wat ik tegen hem heb. Het heeft iets te maken met zijn hyperintellectuele teksten. Maar wat daar exact mis mee is, dat weet ik niet. Want ze zijn sterk, ze rijmen op vijftig verschillende levels, vertellen daadwerkelijk iets, etc. Kort samengevat, ik ga het niet met je oneens zijn wanneer je beweert dat Aesop Rock de meest briljante tekstschrijver ter wereld is - oké, een beetje tegenstribbelen zal ik wel doen, want Regina Spektor. Toch mis ik iets, en ik ga het gooien op het lame argument van emotie. Buiten dat, is dit gewoon een heerlijk relaxed nummer.


75. Roots Manuva - Witness (1 Hope)

Gek genoeg ken ik alleen dit ene nummr van Roots Manuva. Daar moet verandering in komen, maar tot dusver is dat niet gelukt. De productie is typisch Brits, maar dan typisch op zijn allerbest. Ik heb er eigenlijk weinig over te melden, behalve dat Manuva niet alleen goede beats brengt, maar ook een heerlijke flow heeft.


74. Cardi B feat. SZA - I Do

De meest recente verschijning in de top-100 is Cardi B. Ik ben op dit moment helemaal geobsedeerd door Cardi B. Ik heb zojuist mijn beoordeling voor haar laatste album, waar ook I Do op staat, verhoogt naar 4,5*. Ze kan daardoor nu officieel concurreren met Denzel Curry voor de titel beste trap rap album ooit. I Do is een ode aan het leven in eigen handen nemen. Het is daadwerkelijk inspirerend. Vrij bizar dat zo'n personage dat met me kan doen. Wat dat betreft lijkt Cardi B een beetje op Taylor Swift: een megaster die met vrij eenvoudige teksten toch heel veel teweeg brengt bij mijzelf.


73. Princess Nokia - Tomboy

Het tweede thema dat ik jullie ga verklappen is feminisme. Iets in mij gaat heel hard voor vrouwen die overtuigend voor zichzelf opkomen. Waarschijnlijk is het vooral herkenning in een mening durven hebben. Ik verguis mensen die hun mening voor zichzelf houden, noem het gerust een persoonlijksheidsstoornis. In ieder geval heeft Princess Nokia, a.k.a. Destiny Nicole Frasqueri - wat hebben haar ouders haar aangedaan? - een lekkere fuck-all-of-you-mindset. Het is een ode aan haarzelf en dat zouden meer mensen moeten doen.


72. Dälek - Opiate the Masses

Lange tijd kon ik weinig met Dälek, maar als je jezelf lang genoeg open genoeg stelt, dan ga je vanzelf de genialiteit van Dälek inzien. Het is geen muziek die je even voor de leuk opzet, waardoor het ook lastig is om dit te plaatsen binnen mijn top-100. Het is ontzettend krachtig, zowel muzikaal als tekstueel, maar even tussendoor opzetten werkt niet. Eigenlijk raad ik jullie allemaal af om het linkje aan te klikken, maar ga gewoon direct het hele album luisteren. Geconcentreerd en met de teksten erbij. Voor de mensen met Spotify: Absence by Dälek on Spotify - open.spotify.com.


71. OG Maco - U Guessed It

Eigenlijk had deze op #1 moeten staan. Ten minste, als ik het swagst wilde overkomen. OG Maco heeft één grote hit en voor de rest ken ik hem - net als bijna iedereen - helemaal niet. Maar ik hoef ook helemaal niet meer OG Maco dan U Guessed It. Dit is alles wat ik wil. De minimale begeleiding, de manier waarop de beat erin komt en dan het agressieve gerap van Maco. Wat wil een mens nog meer? Persoonlijk zou ik zeggen zeventig hardere bangers. En dat kan geregeld worden. Morgen meer...

Aaah nee dit kan niet!! THat Part, H.O.O.D. én U Guessed It?! Plus nog een nummer van Sour Soul??? Dit moet wel één van de geniaalste lijstjes tot nu toe zijn in dit topic, ja, nu al!!!

Hulde

/asskissmodusoff

En het wordt alleen maar beter

Ik kan het ook nauwelijks geloven...

EDIT: Zojuist even de volgende reeks beluisterd - iedereen rennen naar last.fm!!!! - en de vanaf de volgende update wordt het wel echt hard. Vanaf dan alleen maar nummers die ik in een goede bui 10 uit 10 zou geven. Ik rangschik de nummers pas een dag van tevoren en nu merk ik pas dat dit een onmogelijke klus gaat worden. Het nummer dat ik nu luister had net zo goed in de top-20 kunnen eindigen, maar gaat toch echt binnen 26 nummers geplaatst worden.

Ik vind de lijst erg sterk, maar de dingen die je erbij schrijft gaan me soms echt te ver. Weezy's teksten van buitenaards niveau, Invasion of Privacy beste trapalbum ooit, alsjeblieft zeg. En als je dan schrijft dat THat Part het matigste nummer in je lijst is, ben ik je kwijt. Bedoel je dat het een soort dom vermaak is ofzo? Het matigste nummer in je lijst staat toch gewoon op 100?

Maar wel een leuke lijst hoor!

Hier trouwens nog een nummer van Roots Manuva, geproduceerd door Four Tet: Roots Manuva - 'Facety 2:11' (prod. Four Tet) - YouTube - m.youtube.com

THat Part. Damn.

Lekker lijstje hoor! Dit is ook best wel een bangertje van OG Maco. Niet zo hard als die andere, maar dat had je al wel kunnen raden natuurlijk.

24/7, 365, this topic stays on my mind.

My lil' titties and my fat belly!

Even een paar dagen vertraging (de zaterdag was ingepland, maar maandag en dinsdag niet). Ik haal het op een later moment wel in. Vandaag " gewoon" een update van 10.


Teunnis' Hip Hop Top 100: Part IV (70 - 61)


70. Earl Sweatshirt - Chum

Ik had al aangekondigd dat het niveau flink de lucht in zou schieten. Nou, Earl Sweatshirt als eerste in de update zegt volgens mij genoeg. Ik was rond 2011/2012 behoorlijk verzot van Odd Future en dat was ook precies de tijd dat Earl naar een internaat was gestuurd door zijn moeder en Earl vooral bekend stond als Free Earl! Gelukkig zagen we hem al snel in bijv. de videoclip van Oldie, had hij een sterke gastverse op Frank Ocean's channel ORANGE en de leadsingle van zijn eerste echt serieuze album was een voltreffer. Chum heeft een lekker lome en gelaagde productie en tekstueel zat Earl op hetzelfde niveau. Hier een filmpje waarin de producers het een en ander uitleggen.


69. Eevil Stöö - Tyyppaa Viel

De tweede en laatste Finse notering in de lijst. Tyyppaa Viel moet het vooral hebben van de manier waarop de sample is verwerkt tot een heerlijke beat. En uiteraard weer de poëtische abracadabra dat het Fins is. Getuige de clips en het artwork wilt Eevil Stöö zich graag profileren als de ultieme gangster. Ik de hele tekst eens proberen te vertalen en daar bleek weinig zinnigs tussen te zitten.


68. Lupe Fiasco - Mural

Lupe Fiasco doet hier één lange non-hook / all-lyric verse van maar liefst 1337 woorden. Ik moet er nog eens de tijd voor nemen om hem tot in de details te onderzoeken. De sample, die het nummer wel voor 80% draagt, hoorde ik voor het eerst op Odd Toddlers van Tyler, the Creator en later nog eens op One Beer van MF Doom. Althans, dat dacht ik - en denk ik eigenlijk nog steeds - maar volgens Whosampled is de sample van Mural een ander nummer van dezelfde band. Die band heet Cortex en blijkt ontzettend vaak gesampled te worden. Ook lijkt het betreffende album een cult klassieker te zijn, dus daar ga ik snel achteraan!


67. Freddie Gibbs & Madlib - Thuggin’

Opnieuw een nummer met heel sterk samplegebruik. In dit geval gaat het om Way Star van Rubba en is het Freddie Gibbs die er overheen spit. Gibbs was één van mijn allereerste kinderstapjes in gangster rap. Eind 2009 kreeg zijn mixtape midwestgangstaboxframecadillacmuzik een eervolle vermelding van Pitchfork en ging ik het maar proberen. Het beviel verrassend goed en achteraf durf ik wel te zeggen dat dit dankzij de sterke flow en het aangename stemgeluid van Gibbs was. Met Piñata krijg hij ondersteuning van een topproducer en maakten ze een zeer sterk album.


66. Jay Electronica - Exhibit C

Jay Electronica ken ik lang niet goed genoeg. Volgens mij ken ik van hem alleen dit nummer en zijn gastverse op een nummer dat nog veel en veel hoger staat. Twee uit twee, dat is niet slecht en als ik zie wat voor cijfers hij op MuMe en RYM krijgt, dan is het eigenlijk een schande dat ik hem zo slecht ken. Exhibit C is heerlijk geproduceerd door Just Blaze, maar het is de laatste verse van Jay Electronica die dit nummer een plaats in de top-100 brengt.


65. The Doppelgangaz - Holla X2

The Doppelgangaz is weer zo'n artiest die ik dankzij Song van het Jaar ben tegengekomen. Alles wat ik van de twee heren ken is heerlijk geproduceerd. Het album Peace Kehd staat vol met producties die klinken als een soort moderne versie van Mobb Deep. Waar de tekst precies over gaat, ik heb geen flauw idee. Maar de twee hebben zo'n heerlijke stem, dat het me weinig kan schelen.


64. Nujabes feat. Cise Starr & Akin - Feather

Ik hou minder van Nujabes dan menigeen zou verwachten. Ik vind zijn producties vaak net iets te goedkoop, te makkelijk klinken. Ook Feather moet daarvoor oppassen, met het uit het oog springende pianoloopje. Gelukkig krijgt Nujabes de ondersteuning van twee zeer goede rappers, beiden bekend van CYNE. Nja, op MuMe vooral bekend van CYNE. Later meer daarover.


63. Sticks & Delic feat. James & Typhoon - Utopia

De laatste tijd ben ik meer en meer van de jongens van Opgezwolle aan het ontdekken en Fakkelteit was een verrassend sterk album, misschien nog wel beter dan Eigen Wereld... *duikt gauw weg* Het is een heel consistent album, maar Utopia steekt er voor mij toch wel bovenuit. Het plezier die de jongens hebben spat ervan af en met name Typhoon is goed op dreef. Zijn gevoel voor ritme is echt uitzonderlijk. En de productie is precies waar je op hoopt met Delic.


62. Brother Ali - Uncle Sam Goddamn

Beste intro tot dusver? Brother Ali opent - na wat gebrabbel met onder meer een verwijzing naar Nina Simone's Mississipi Goddamn - met "Welcome to the United Snakes", voor mij één van de meest legendarische openingszinnen ooit. De toon is gezet en wordt niet geminderd. Hij laat weinig heel van zijn eigen land. En dat allemaal onder begeleiding van een sample van de zwarte Zuiderlijke blues van ene Freddie Robinson.


61. De Jeugd Van Tegenwoordig - Benden

Eén van de beste nummer van DJVT en tegelijkertijd ook een van de spaarzame nummers van ze die ik als hiphop zou categoriseren. De beat van Bas Bron is ongekend hard voor De Jeugd en de rest weet dat goed te gebruiken. Zoals bijna altijd heeft Faberyayo weer eens de beste teksten, maar de laatste verse van Willie Wartaal is ook opvallend goed. Wat hier meehelpt is dat ik - zo heb ik het idee - precies begrijp wat "benden" inhoudt.

Voor Arrie heb ik trouwens nog een mooie plaatje opgezocht:

https://pbs.twimg.com/profile_images/3033983094/84372e5e0467ce110038415a6b42a58c_400x400.jpeg

Verder louter lobi

Benden is echt krankzinnig hard, misschien wel de meest onderschatte parel in hun oever.
Utopia is kut.

No surprise, maar wij hebben veel overeenkomsten, Teun.

Ik moet je stukjes met een korreltje zout nemen? Of wat bedoel je?

Hij vindt jou een slak. haha denk ik niet grapje

ja Benden is een enorm lekkere trek.
en hulde voor (oa) Doppelgangaz

Mooi rijtje sws.

Jay Electronica heeft ook gewoon niet veel uitgebracht. Hij zou nog eens een full-length droppen, maar dat is een beetje een Detox-verhaal geworden.

Die Earl Sweatshirt is eigenlijk best dope. Moet misschien maar eens wat van hem proberen.

Teunnis' Hip Hop Top 100: Part V (60 - 51)


60. Big K.R.I.T. - Another Naive Individual Glorifying Greed & Encouraging Racism

Het is jammer dat zijn mixtapes rond deze tijd niet op Spotify staan, want daardoor heb ik ze nauwelijks geluisterd. Ook Another N.I.G.G.E.R. heb ik daardoor de laatste jaren erg weinig geluisterd. In mijn geheugen was de productie nog iets interessanter- al blijft het trompetje heerlijk - waardoor hij beetje bij beetje daalde in mijn lijst tot deze zestigste plek. Desalniettemin blijft het concept sterk en zijn statement duidelijk.


59. The Pharcyde - Passin' Me By

Bizarre Ride II the Pharcyde is , in combinatie met de cover, een van de beste albumtitels. Een bizar ritje vol met gekke samples en een flinke dosis humor. Passin' Me By heeft misschien wel een van de meest iconische sample, met het orgeltje van Quincy Jones. Hele goede vibes krijg ik hier van.


58. Jaylib - The Red

Jay Dee en Madlib, twee van mijn favoriete producers, hebben wel vaker bewezen dat ze ook een aardig woordje kunnen rappen. In dit geval gaat het helemaal niet om hun rapskills, maar de beat. Die beat! Welke beat? In dit geval een logische vervolgvraag, want er zijn twee mogelijkheden. De originele versie is de YouTube-link hierboven. De tweede versie staat in de Spotify-playlist en was de versie waarin ik The Red leerde kennen. Er waren rechtenproblemen met de sample in het origineel en dus maakten de heren maar even vlug een versie met een andere sample. Het schijnt dat de "echte fans" de nieuwe versie verafschuwen, maar ik vind ze allebei even goed.


57. Rihanna - Bitch Better Have My Money

Ik vermoed dat dit een nummer is waar mensen zullen gaan haperen: is dit hiphop? Wat mij betreft een overduidelijke ja. Geproduceerd door Deputy en gecoproduceerd door Kanye West. Ze verdienen veel credits, want de productie is retestrak en -hard, en bovendien perfect voor een nummer over geld en drugs. Desondanks moet ik Rihanna's bijdrage zeker niet bagatelliseren, want haar delivery speelt minstens een even belangrijke rol in de kracht en energie van BBHMM.


56. Gorillaz - Clint Eastwood

Dit is er eentje waarbij ik zelf vraagtekens zet, betreffende het hiphopgehalte. Natuurlijk, er zitten twee verses van rapper Del tha Funky Homosapien in, maar de muzikale begeleiding en structuur neigt wel heel erg naar rock. De funkiness van de drums en bas hebben me toch doen besluiten dit goed te keuren voor mijn top-100. De verses van Del zijn legendarisch en er zijn nauwelijks songteksten die ik vaker mee heb gezongen.


55. BROCKHAMPTON - JUNKY

Dé revelatie van 2017 staat uiteraard ook in mijn lijst. BROCKHAMPTON kwam voort uit een initiatief op een Kanye West fanforum. Na een eerste mixtape in 2016, werden ze een jaar later een flinke hype met de SATURATION-reeks. In eerste instantie had ik de hypetrain gemist - ik was toen aan het reizen in Zuid-Amerika - maar zodra ik weer in Nederland was en weer nieuwe muziek ging ontdekken, sloot ik zo snel mogelijk aan in de hype. Strakke producties, originele samples, goede teksten - zeker JUNKY - veel energie: BROCKHAMPTON heeft alles. Er hadden trouwens nog een nummer of vijf/zes in de top-100 kunnen staan. Het is wachten op dat ene nummer dat écht extreem uitzonderlijk goed is. Al is dit volgens mij voor velen BOOGIE.


54. Pete Rock & C.L. Smooth - They Reminisce Over You (T.R.O.Y.)

Weer een klassiekertje. Eentje die eigenlijk in geen enkele hiphoplijst mag ontbreken. Al was het alleen maar omdat Pete Rock hier een masterclass produceren met samples geeft. Het lijkt zo simpel: je gebruikt een James Brown drum break als basis, knipt en plakt wat stukjes sax van een 60's jazz album en voegt er nog wat elementen van funkplaten aan toe. Toch denk ik niet dat ik op die manier zomaar een tweede T.R.O.Y. kan maken. Het zal in de details zitten; al die stukjes sample precies juist knippen, vervormen, verplaatsen en plakken.


53. Mac Miller - 100 Grandkids

Een van de meest verslavende nummers in deze top-100. 100 Grandkids is catchy as hell. Buiten dat zit het nummer ook nog heel goed in elkaar, met de vele woordspelingen van Mac Miller en de tweedelige productie. De speelsheid in de stijl van Mac Miller staat me enorm aan en dat komt in dit nummer heel goed tot zijn recht. De vrouwenstem die er telkens tussendoor komt werkt wat dat betreft ook heel goed.


52. Beastie Boys - Intergalactic

Iconische nummers maken kunnen de mannen van Beastie Boys maar al te goed, en Intergalactic is er zeker zo één. De intro alleen al zou toch voor iedereen genoeg moeten zijn om hier wild van te worden: "Intergalactic planetary, planetary intergalactic..."


51. Logic - Under Pressure

Het debuut van Logic is overduidelijk geïnspireerd op Kendrick Lamar en het titelnummer doet sterk denken aan Sing About Me, I'm Dying of Thirst. Ik kan het hem niet kwalijk nemen, sterker nog, ik zou waarschijnlijk ook iets in deze trant maken als ik een hiphopcarrière zou beginnen. Het is heel knap van Logic dat hij kwalitatief dicht in de buurt komt van Kendrick Lamar, zeker als je bedenkt dat hij dit alles zelf geproduceerd heeft.

Teun gaat hard zeg, jeejzus.

Kanye West.

Edit: Junky

Natuurlijk is Bitch Better Have My Money hiphop. En kapot harde hiphop ook.

Teunnis' Hip Hop Top 100: Part VI (50 - 41)


50. CYNE - First Person

We kwamen Cise Starr & Akin al tegen in de eerste helft van de top-100 op Nujabes' Feather en nu mogen ze zelf de tweede helft openen. De sfeer is zeer vergelijkbaar, ook hier weer een sample als vrolijk en verfrissend melodietje. Het nummer voelt voor mij als een soepel stromend beekje en de positieve teksten van de mannen zorgen er altijd voor dat dit me positieve energie geeft.


49. Viktor Vaughn feat. Apani B. Fly - Let Me Watch

Ik had lange tijd moeite om echt te klikken met MF DOOM. Het kantelpunt kwam toen ik vorig jaar zijn album onder het alias Viktor Vaughn hoorde. Een tikje duisterder en introverter. Het album behoort nu tot het exclusieve clubje der 5*-hiphopalbums, dus wat dat betreft valt deze 49e plek misschien wat tegen. De nummers op het album werken dan ook totaal niet als losse nummers, op Let Me Watch na. Muzikaal doet dit nummer we wat denken aan Atmosphere en het is Apani B. Fly die hier de show steelt. Wat dat betreft is dit nummer weinig representatief voor het album.


48. De La Soul - Eye Know

De heren van De La Soul mogen natuurlijk niet ontbreken in mijn top-100. Ik had lange tijd gedacht dat MF DOOM hier meteen achterna zou komen (met zijn gastversie op Rock Co.Kane Flow), maar op het laatste moment toch gekozen voor dit prachtige nummer van hun vrolijke debuut. Er zijn heerlijke samples bij elkaar gesmeed tot een kleurrijk geheel, precies wat je verwacht als je de albumhoes van 3 Feet High and Rising ziet.


47. Flatbush Zombies - Your Favorite Rap Song

Weer even iets onbekenders. Het album 3001: The Laced Odyssey van de Flatbush Zombies is één van de beste hiphopplaten van de laatste jaren en staat vol met nummers die kans maakten op een plekje in de top-100. Uiteindelijk gekozen voor de lange epische afsluiter Your Favorite Rap Song. Het bevat alles wat Flatbush Zombies zo goed maken, duistere producties, inventiviteit, sterke verses van alle leden en ook een goede scheut humor. Zo moet je het einde, waar geluidsopnames van hun fans te horen zijn, denk ik wel met een dikke knipoog zien.


46. Vince Staples - Norf Norf

Over goede nieuwe artiesten gesproken: ook Vince Staples is één van mijn favorieten van de laatste jaren. Op Norf Norf zet Clams Casino precies de juiste lugubere sfeer neer om Staples zijn verhaal te laten doen over Norfside, Long Beach.


45. Souls of Mischief - 93 'Til Infinity

Souls of Mischief kwam helemaal in het begin al even ter sprake, waar Vampire Weekend dankbaar gebruik maakte van hun Step to My Girl. Nu komt hun grootste klassieker langs: 93 'Til Infinity. Een productie om je vingers bij af te likken en er zit een heerlijke nonchalance in de manier waarop de leden rappen. Dat ik in het jaar 1993 ben geboren is een extraatje.


44. OutKast - 13th Floor / Growing Old

Mijn verstandhouding met OutKast is gecompliceerd. Ik leerde ze, zoals velen van mijn generatie, leren kennen via Hey Ya! en daar was ik als kind best dol op. Mijn waardering voor dat nummer en andere hits zoals Ms. Jackson en Roses gaat met ups en downs. Een tijdje geleden heb ik mijn best gedaan om ATLiens en Aquemini goed te doorspitten en het resultaat was typisch: 4,5* voor ATLiens en 3* Auqemini. 13th Floor / Growing Old is (een van?) hun langste nummer(s) en kenmerkt zich door het waterbubbeltjesgeluid. Heerlijk ontspannen sfeertje.


43. Drake feat. Jay-Z - Pound Cake / Paris Morton Music 2

Ik hoor Drake graag, maar dan wel liefst zo donker, traag en langgerekt mogelijk. Wat dat betreft krijg ik met Pound Cake / Paris Morton Music 2 helemaal mijn zin. Wat dit nummer nog eens boven de rest van zijn oeuvre doet uitstijgen is de bijdrage van Jay-Z.


42. Massive Attack - I Against I

Het was even wennen toen ik dit nummer voor het eerst hoorde, jaren nadat ik fan werd van hun meesterwerk Mezzanine. Want hoorde ik hier nou echt ineens OPW's Eusterpaak??? Voor iedereen die niet uit het Noorden komt, OPW staat voor Oosterparkwijk en is/was de tokkiewijk van Groningen. Hun Eusterpaak is in Groningen een legendarisch nummer, voornamelijk wegens de tenenkrommende raps, maar toch ook wel die snoeiharde beat. En dan blijkt dat dus van Massive Attack te zijn. Dit keer geen schorre Grunnse oudemannenstem, maar niemand minder dan Mos Def!


41. Wu-Tang Clan - Da Mystery of Chessboxin'

En over legends gesproken. De onvermijdelijke Wu-Tang in de top-100. Lang duurde het voordat het Wu-kwartje bij mij viel. Het gruizige en minimalistische geluid van Enter the Wu-Tang pakte me absoluut niet meteen. De filmsamples intrigeerde me wel meteen en dat is misschien ook een deel van de redenen waarom ik voor Da Mystery of Chessboxin' heb gekozen. Daarnaast is bijna elke verse heel sterk. Persoonlijk ga ik voor die van ODB, vooral omdat die Ghostface Killaaaaaaaaaah me altijd aan het lachen brengt.

3 sterren voor Aquemini...

???

Daarmee heb ik toch nog iets gevonden om over te zeuren, want verder is er weinig aan te merken, fraai tiental. ?

Die van Drake kende ik nog niet, toffe ontdekking. Ik ben dol op nummers die opgedeeld zijn in twee (of meer) delen, dus graag meer van dat

+1

De productie van Pound Cake is heerlijk en Drake zelf doet het prima. Maar ik heb altijd met volslagen onbegrip naar de tweede verse van Jay-Z geluisterd. Wat is die man aan het doen, met name aan het begin? Dronken freestylen, en dan was dit de slechtste take?

'Cake, cake-cake, cake-cake, cake
500 million, I got a pound cake
Niggas is frontin', that's upside-down cake
Get 'em a red nose, they clown cakes
They shoulda never let you 'round cake
Look at my neck, I got a karat cake
Now here's the icin' on the cake
Cake, cake-cake, cake-cake, uhh'

Het loopt ook voor geen meter.

Verder is het nodeloos te vermelden dat dit een fijne top 100 is