stem geplaatst

stem geplaatst

Afgelopen week de nieuwe geremasterde CD's gekocht. De albums zijn eindelijk een keer (redelijk) goed geremasterd en klinken nu weer een beetje zoals het hoort in plaats van de vreselijke reissues die eerder in 2008 uitgebracht zijn en klinken alsof ze door Steve Lillywhite zijn gemasterd. Met andere woorden, schel en zonder dynamiek, dus compleet ruk. Dat is nu eindelijk beter, ook al prefereer ik stiekem nog steeds de originele uitgaves en draai ik het het liefst op (origineel) vinyl.

Anyway, mooie 2-CD uitgaves met interessante linernotes en een bonusdisc met extra nummers. Ik heb de 2-CD collectors reissues uit 2008 hier ook nog staan maar die kan eigenlijk nu wel weg. Verder denk ik weer met veel plezier terug aan de tijd dat ik dit album voor het eerst hoorde in 1983. Ik was enorm teleurgesteld dat Blue Monday er niet op stond destijds maar het album was een behoorlijke openbaring en ik heb dit heel veel op de walkman gedraaid tijdens de fietstochten naar school en stapavonden. Vooral de breed uitgesponnen toetsenpartijen van Your Silent Face klonken fantastisch op de koptelefoon.

Vrienden en kennissen liepen maar te blaten dat Joy Division VEEL beter was maar ik ben eigenlijk altijd meer een New Order liefhebber geweest dan een Joy Division devotee. Ik kan JD nu beter hebben maar draai nog steeds veel liever New Order. Dat is nu dus ook weer even het geval met deze prima reissue(s). Ook nog steeds een van de mooiste albumhoezen aller tijden. Een trip down memory lane...