Instrumentaal vind ik het werkelijk waar fantastisch, maar de zang op dit album verpest het voor mij een beetje. Niet overal vind ik de zang vervelend zoals bij het nummer The Sea bijvoorbeeld, maar over het algemeen vind ik het behoorlijk irritant. Daarom dat ik het meest geniet van de instrumentale passages, of gewoon zoveel mogelijk de zang probeer weg te cijferen en mij te concentreren op de instrumentatie. Maar sowieso, de zang zorgt ervoor dat ik dit album niet hoger becijfer.

Sepultura heeft veel fans verloren wanneer de broertjes Cavalera de band verlieten. Maar dat is volledig onterecht! Want met deze nieuwe plaat staan ze er weer als een huis. Een subliem album met Clockwork Orange als thema. Geweldige songs, met af en toe een Braziliaanse inslag in de vorm van percussie. Jammer dat er zoveel vooroordelen bestaan over dit album, en mensen het meteen al de grond inboren doordat het een andere zanger heeft dan tijdens de gloriedagen van de band. Dit is totaal onterecht, want ook de nieuwe zanger overtuigt uitstekend vind ik, en de band blijft gewoon enorm goed. Zeker proberen dus!

Sirenia is al erg veel van zangeres verandert. Zo ook weer op dit nieuwe album heeft er een nieuwe dame haar intrede gedaan om haar zangkunsten te laten horen. Ailyn is in Noorwegen al bekend door haar deelname aan het programma X-Factor. Een zangwedstrijd op televisie, vergelijkbaar met Idols. Door Ailyn als frontvrouw te gebruiken, zorgt het wel voor een commercieële boost in eigen land.

Nouja, over de muziek zelf ben ik zeer tevreden. Toffe Gothic Metal, met goede vrouwelijke zang van Ailyn, afgewisseld met hier en daar een goed verstaanbare grunt. De muziek klinkt erg gotisch en sfeervol. Het zit vol met episch aanvoelend keyboard werk, en de achtergrondkoortjes zorgen ook voor veel bijkomende sfeer. Een zeer degelijk album van Sirenia, waar liefhebbers van Therion, Epica en Tristiana zeker van kunnen gaan smullen.

3.5*

Sponsored By Destiny vind ik juist één van de mindere nummers, dus de rest zal je zeker positief verrassen!

Het begint gewoon met het geniale Hänt, de eigenaardige, maar aanstekelijke vocals dragen het nummer, en na enkele keren, doe je het gewoon na. Sponsored by Destiny vind ik persoonlijk minder tof, maar zeker niet slecht. Het heeft een zeer tof melodietje, maar die ruis ertussen vind ik niet zo tof. Daarna heb je Speedboats, die mij nostalgische gevoelens terug brengt voor de Nintendo 8-Bit games. Gewoon toffe melodieën en leuke vocals waarvan je eigelijk niet meteen zou denken dat ze ingezongen zijn. Wat ik tof vind aan dat nummer, is dat de melodie op verschillende manieren word gebracht.

The World Welcomes Fame is niet zo speciaal, maar wel tof! Daarna komt er één van mijn persoonlijke favorieten, Malmö Beach Night Party. Die melodie, die nostalgie, die vrolijkheid! Gewoon top! Het volgende nummer Dysparennia heeft een zeer leuk begin, en ook toffe melodieën, maar is ook geen hoogvlieger. Spanska Förhoppningar doet me denken aan de openingstune van South Park, en ik vind het nummer zelf heel leuk. Met het gefluit achtige geluidje ertussen en dergelijke, top nummer!

Daarna komt mijn persoonlijke favoriet, namelijk het geweldige Han Som Tuggar Med Öppen Mun Dör. Bouwt geweldig op, naar een fantastische climax, een nummer die je na één luisterbeurt al vastgrijpt, en zich meteen in je trommelvlies nestelt! Voor mij het beste nummer van het album! Ongekende vrolijkheid!

Borg of Hate is niet zo speciaal, en Pälsmästaren kent een zeer leuk melodietje, maar op het einde van de song, hoor je zowat 3 minuten ruis, waarna dan nog een klein stukje piano volgt. Waarom het zo vreemd afsluit weet ik niet, maar het doet geen afbreuk op de rest van het album. Heb mijn stem verhoogt naar 5*, en nummer 2 in mijn persoonlijke top 10!

Ik dacht vroeger altijd dat er in Metal alleen maar gebruld en geschreeuwd werd en dat de teksten over satan en de dood gingen. Dat geldt uiteraard alleen maar voor de extreme metalgenres en het is jammer dat dit vooroordeel nog steeds leeft bij veel onwetenden.

Sonata Arctica is het volledig tegenovergestelde. Cleane zang, melodisch gitaarwerk, meestal een zeer hoog tempo, catchy refreinen en teksten over liefde, wolven en fantasy. Het subgenre Power Metal wordt vaak gay metal genoemd door 'true' metalheads, maar dat kon mij nooit iets schelen. Dit was het geluid van mijn pubertijd. Ik heb alle grote Power Metal bands gehoord: Hammerfall, Sabaton, Stratovarius, Dragonforce, Blind Guardian, Iced Earth en veel veel meer. Aan de basis daarvan lag dit album. Sommige nummers hierop heb ik letterlijk 100den keren gehoord en het opnieuw beluisteren is dan ook pure nostalgie. Love it!

Favoriete nummer: Fullmoon

Genietbare Power Metal van Stormwarrior. Op dit album staat Heading Northe, hun bekendste nummer waar hun livesets steevast mee worden afgesloten. Een Power Metal-track pur sang die in je hoofd kruipt zonder dat je er controle op hebt.

Dit is een album voor liefhebbers van het genre. Als je niets hebt met Power Metal zal dit album je alleszins niet kunnen overtuigen.

Er zijn een paar bands die ervoor zorgden dat ik het hardere gitaarwerk ben gaan waarderen en als een soort brug tussen de hiphop en metal-wereld fungeerden. Cypress Hill bijvoorveeld, die een album vol hiphop op hardrockgitaren uitbracht of Linkin Park die met zijn nu-metal een perfecte combo van rap en metal maakten. Maar dé band die mij fan maakte van het genre is System of a Down.

Ik kende zoals iedereen de klassieker 'Chop Suey!' want geef toe: wie niet? Verder had ik hen nooit echt aandacht gegeven. Tot ik hun cover van Shame on a N*gga hoorde, oorspronkelijk een nummer van Wu-Tang Clan. Wat een openbaring was dat! Ik werd geobserdeerd door het geluid van SOAD en heb meteen alle vijf hun albums gekocht. Toegegeven, ik vind al hun albums pareltjes, maar het album dat ik het meeste heb geluisterd is toch deze Mezmerize. Waarschijnlijk ook hun meest melodieuze album. Deze zing ik graag van begin tot eind mee tijdens lange autoritten!

Favoriete nummer: Radio/Video