In mijn ogen de beste, meest catchy plaat van Maximum The Hormone. Hier hoor je Punk, Metal, Hardcore, Rock door elkaar. Dit word opgeleukt met af en toe een zacht en mooi vrouwenstemmetje. Deze muziek is zeer melodieus, en af en toe zeer rustig. Op andere momenten stampt het er weer zeer hard tegenaan, en is het knetterhard.

Afwisselend, boeiend tot het einde en gewoon gigantisch catchy. Maximum The Hormone heeft gewoon het talent op Japanse songs te schrijven, die ik als Nederlandstalige zelf meezing na enkele luisterbeurten. Geweldige plaat, en geweldige songs! Zeker een aanrader! 4.5*!

Favoriete tracks:
Koi No Sweet Kuso Meriken
Healthy Bob
Mr. Boogie Tambourine Man
Heisei Strawberry Vibe

Dus zowat de helft van de CD, en de andere songs zitten er niet zo ver van eigelijk. Geniale CD! En ik heb eigelijk geen flauw benul waarover deze muziek gaat, en de cover laat vage dingen uitschijnen.

Schitterend Thrash Metal-album van een helaas ietwat vergeten band. Wat deze groep ten gehore brengt is werkelijk waar fenomenaal, daarom ben ik verbaasd over de anonimiteit van Mekong Delta.

Schitterende composities die geïnspireerd zijn door klassieke muziek. Dit is vooral in de opbouw te horen en de verschillende melodische passages die gemengd worden met de harde riffs. Vaak is dit subtiel, maar tijdens de interludes is dit zeer duidelijk en worden er ook bestaande werken gebruikt.

Ook voor liefhebbers van gitaarsolo's valt er veel te smullen bij dit album, want deze zijn vaak erg goed ingespeeld. De zang is hoog en clean, af en toe afgewisseld door een iets aggresievere zangvorm. Je moet er misschien een beetje aan wennen, maar éénmal je dit gedaan hebt is deze plaat een echt meesterwerk.

Miasma is een underground Death Metal band uit Oostenrijk. Ze hebben één album namelijk deze Changes, en één EP. Later heeft Napalm Records dit album geremasterd, en die EP als bonus erbij gedaan.

Over dit album. Dit is gewoon standaard Death Metal, met toch wel veel variatie in de nummers. Eén nummer heeft veel verschillende riffs, drumpatronen en snelheidsveranderingen. Met de afwisseling zit het dus wel snor! De grunt is zeer zwaar en eigelijk onverstaanbaar, maar met de lyrics erbij lukt dat wel weer. De teksten zelf gaan over het satanisme en zo'n onderwerpen, niet echt mijn ding, maargoed.

De productie is niet schitterend, maar het kan er zeker mee door voor zo'n underground Death Metal album uit 1992. Af en toe is er ook een klassieke inslag te vinden in de vorm van orgels en koortjes in de achtergrond. Hier wordt ook een kleine sample gebruikt van een klassiek stuk waarvan de naam mij even ontglipt. Over de solo's ben ik niet echt te spreken. Ze zijn wel goed ingespeeld, maar verder erg oninteressant.

Conclusie: Degelijke Death Metal met veel afwisseling in de songs. Maar voor de rest is het niet origineel, oninteressante solo's, overstaanbare grunt en matige productie.

2.5*

Ik weet het nog goed, het was op een zondagavond, en ik had echt geen flauw benul welke muziek ik eens zou beluisteren. Ik had zin in iets nieuws, iets wat ik nog nooit geprobeert had, iets waar ik totaal onbekend mee was. Ik wou eens geen Metal of Rock horen. Ik kende ook al genoeg Hip-Hop, en ik was ook al bekend met bepaalde sterke Folk platen. Ook in bepaalde genres uit de electronische muziek had ik me al verdiept. Ik had dus echt geen enkel benul welke muziek ik moest gaan opleggen. Plots kreeg ik het gekke idee om mij in Jazz te verdiepen. En ik ben mezelf nog steeds dankbaar dat ik dat gekke idee heb gevolgd, want mijn reis door de wereld van de Jazz is echt de mooiste muzikale reis die ik gemaakt heb (en nu nog aan het maken ben).

Het is allemaal begonnen met dit album hier. Omdat hij hier op nummer 1 stond in de Jazz-toplijst, ben ik me gaan storten op deze plaat. Dat kon niet verkeerd gaan dacht ik. En inderdaad, het ging niet verkeerd. Het eerste nummertje begint met een basslijntje, en daarna valt het thema van het nummer in. Wanneer de eerste saxofoon solo's te horen waren, was ik verkocht. Dat ik me nog nooit eerder verdiept had in Jazz! De relaxte sfeer die dit plaatje uitstraalt is echt geweldig om na een zware dag helemaal tot rust te komen en weg te dromen.

De muzikanten beheersen hun instrumenten zo goed, het is echt wonderbaarlijk! Eerst gaf ik dit plaatje een 4, wat natuurlijk veel te weinig is voor zo'n klassebak. En nu staat het op een 5, wat dit album absoluut verdient! Dit is gewoon een plaat die je kan blijven luisteren, en steeds jezelf weer verbazen door de schoonheid van de muziek. Als het nu gaat over de saxofoonpartijen, de piano-stukjes, de passende drums, of de speelse basslijnen, alles aan deze plaat klopt! Het is dan ook zeer terecht dat dit gezien wordt als één van de beste Jazz-platen ooit! Respect!

Een album vol met lange, boeiende songs. Geen enkel nummer wordt saai en dat is zeker een prestatie voor een album waar het langste nummer 20:42 klokt. De nummers kennen veel variatie. Waar er eerst een chaotische brei van geluid is, luister je enkele minuten later naar een rustgevende jamsessie.

Het enige korte nummertje op deze plaat is ook een goed nummertje en past mooi in het geheel van de plaat. Het album groeit alleen zeer snel. De nummers grijpen je direct, maar je kan ze ook vlug helemaal doorgronden. Hopelijk is dit geen nadeel voor de houdbaarheidsdatum, want dat zou wel een smetje zijn op een release van dit kaliber. Maar in ieder geval hoor je mij nu nog niet klagen, want dit is een voortreffelijk album!