B.B. King, de man met de gitaar die de naam Lucille draagt. Hij is ooit eens een brandend gebouw binnengelopen om zijn Lucille te redden, en het eerste nummer gaat dan ook over zijn liefde voor zijn gitaar. Een lang nummer, met mooie instrumentatie, en een gesproken tekst over Lucille.

De overige 8 nummers zijn al meteen een stuk korter, maar zeker ook genietbaar. You Move Me So swingt er meteen in, met aanstekelijke zanglijnen, en een achtergrondkoortje. Het gehele album houdt een uitstekend niveau aan, en na de laatste noten van Watch Yourself heb je meteen zin om het album nog eens op te zetten. Sterke Bluesplaat!

Eén van de pioniers wat Black Metal betreft. Deze plaat heeft samen met de platen van Venom aan de basis gestaan van Black Metal, dus kan deze plaat wel als een historische mijlpaal gezien worden.

Het eerste wat je natuurlijk opvalt bij zo'n plaat is de productie. Deze is nog zeer rommelig, en van slechte kwaliteit. Ook de verschillende lagen in volume zijn best wel irritant. Soms is de muziek wat stiller, en dan plots gaat het volume weer omhoog. Behoorlijk vervelend is dat.

Riffs, solo's, drums en de bass zijn zeer goed eigelijk, en van uitstekende kwaliteit. Een struikelblok voor mij persoonlijk is de zang. Ik ben niet meteen een liefhebber van deze zang. Maar dat is persoonlijke smaak. Algemene conclusie is dat ik het een goede plaat vindt, met een zeer hoge historische waarde voor de Black Metal, maar erg veel zal ik hem niet beluisteren, door de zang die niet echt mijn ding is.

Toen ik dit album voor het eerst geluisterd had, dacht ik het een twee en half te geven. De eerste luisterbeurt klonk rommelig, amateuristisch en ééntonig. Ik heb toen nog niet gestemd, omdat ik het album wat meer kansen wou geven, en gelukkig heb ik dit gedaan. Ik heb er nu al zes complete luisterbeurten opzitten, en ik ben verslingerd!

In feite is dit een album met veel experimentele elementen in de muziek. Soms is dit een beetje rommelig, want in enkele nummers zitten er paar slechte overgangen, en ik hoor één kleine hapering in I Miss You. Maar verder is dit album geniaal. Geweldige songs, apparte zang waar je moet leren van houden, en zalige melodieën en refreinen. Het album begin meteen met één van mijn favorieten van dit album. Namelijk Army of Me. Geweldige dreunende beat, zalig refrein, en dus eigelijk een geweldig nummer. Daarna komt Hyper-Ballad, wat waarschijnlijk het beste nummer is van de hele CD! Wat een fantastische compositie! Geweldig!

De overige nummers zijn ook goed. It's All So Quiet is een nummer die iedereen kent, en niet meteen een hoogtepunt, maar wel een tof nummer. In eerste instantie dacht ik dat het overige materiaal van Bjork zo zou klinken, meer orkestraal zoals in dit nummer, maar dat was dus een verkeerde opvatting. Bjork maakt eerder gebruik van electronische elementen, en af en toe eens een orkestraal instrument. It's All So Quiet is dus een beetje een buitenbeentje op deze plaat. Wat niet wil zeggen dat het een slecht nummer is.

Al bij al krijg dit album een 4* van mij! Geweldig verslavend!

Oké, heb dit album nu geluisterd. Het is inderdaad easy-listening. Alle nummers gaan er in als zoete koek, en zijn catchy as hell. Maar dat wil niet zeggen dat dit garant staat voor kwaliteit. Integendeel. Ieder nummer kent de zelfde beat. Namelijk een bass, click, clap, snare. Super simpele beats, waar dan nog één of ander simpel synthesizer toontje bij komt, om het toch te kunnen onderscheiden van elkaar.

Nuja, het opent met Womanizer, het nummer waar je nu mee doodgegooid wordt op televisie. Goed luisterbaar, en zal vooral goed scoren in discotheken. Cicrus word de volgende single, en dat nummer doet me eigelijk niets. Verdere nummers die me zijn bijgebleven zijn Mmm Papi en Mannequin. Niet omdat ze goed zijn, maar gewoon omdat ze zo lachwekkend idioot zijn. Met dat vage gekreun en dergelijke. Tofste nummer van de CD vind ik dan toch Lace & Leather. Die elektronische gitaarsolo look a like vind ik tof, en maakt het voor mij meteen de leukste song van de hele CD.

De ballads maken verder ook geen indruk op me, en vind ik echt niet overtuigend gezongen. De zang vind ik over het gehele album niet echt overtuigend, en eigelijk redelijk saai. Nuja, gewoon een goed luisterbaar album, maar zeker geen topalbum waar ik vaak naar ga luisteren.

1.5*

Ik heb nog niet veel Black Metal geluisterd, en was dus wel eens benieuwd naar de grote namen in het genre. Kwam dus ook uit op Burzum, en heb random een album gedownload en beluisterd. Ik verbaadse me dan ook over de muziek die ik te horen kreeg. Maar toen ik me verder informeerde over de artiest, kwam ik al snel genoeg te weten dat dit geen Traditioneel Black Metal album meer is, maar gewoon een Dark Ambient album. Zal vandaag dus ook nog het hoogstgewaardeerde Metal album van hem proberen, en dan daar even op oordelen. Deze vind ik bij momenten wel tof, maar allesinds niet voor veertig minuten lang. Veel te ééntonig, te leeg, en vaak ook gewoon saai.

1.5*