Jammer dat deze band al zo snel weer uit elkaar was, ik vond en vind nog steeds dat dit album ontzettend goed gelukt is en dat the 70s style erg aanwezig is.
Raar dat ik hier nog niet op had gestemd? Zonder twijfel dat dit album een dikke 4 sterren verdiend! ik luister het nog steeds graag, misschien wel iets minder vaak dan eerst maar dat wilt niet zoveel zeggen

Een lange zit maar zonder twijfel een prachtig en met momenten zelfs emotioneel concert, als je de DVD of Blu-ray hebt mogen aanschouwen van dit concert.
3 uur lang genieten geblazen! De klassieke stukken konden mij niet altijd helemaal bekoren maar heb er toch met bewondering naar gekeken en geluisterd.
Vooral Pictured Within met Miller Anderson kreeg ik kippenvel van, zo mooi gezongen en begeleid door het orkest en de overige muzikanten achter hem.

Phil Campbell & het nummer Silas and Jerome waren voor mij onbekend maar een leuke verrassing, Phil Campbell heeft echt een goede zang voor dit nummer!
Soldier of Fortune was ook een leuke uitvoering, vanzelfsprekend vind ik het jammer dat Coverdale himself niet bij dit concert aanwezig kon zijn maar ook deze versie is meer dan de moeite waard geworden.
Bij You Keep on Moving had ik het zelfde idee, Glenn Hughes was super en Bruce Dickinson viel ook zeker niet tegen maar nogmaals het is jammer dat Coverdale dit niet samen met Glenn heeft kunnen doen.
Burn is een heerlijke uitvoering geworden, vol energie en een Glenn Hughes die vol van stem is en de partijen zingt als of hij weer net in Deep Purple zat!
Voor de mensen die het beeld erbij hebben gezien, het middenstuk van Burn lijkt Bruce een beetje geirriteerd te zijn iemand een idee waarom? het leek op mij totaal misplaatst of misschien heb ik zijn gezichtsuitdrukking en lichaamstaal verkeerd begrepen?
This Time Around was een mooie afsluiter voor het korte optreden van Glenn, dit is een fantastisch mooi en emotineel nummer en toch heb ik het helaas nog niet vaak live mogen horen. Jammer dat het instrumentrale gedeelte van deze song is geschrapt al kan ik het ergens ook wel begrijpen.

En dan eindelijk als de perfecte afsluiting Deep Purple on stage! Uncommon Man is mijn favoriete nummer van hun laatste album, maar had stiekem gehoopt dat ze het solo gedeelte aan het begin van het nummer wat meer hadden uitgerekt zoals Deep Purple wel vaker doet en deels bekend om zijn.
Above and Beyond is prachtig uitgevoerd en helemaal passend bij deze bijzondere avond.
Lazy,When a Blind Man Cries,Perfect Strangers,Black Night & als perfecte afsluiter Hush zijn nummers die de band bijna altijd wel speelt maar er ook op deze avond een mooie invulling aangeven.
Black Night vond ik ontzettend mooi uitgevoerd en dit grotendeels omdat ze het nummer gingen rekken en Steve Morse de tijd kreeg het publiek wat meer erin te betrekken.
Hush is geweldig uitgevoerd en Bruce samen met Ian is een leuke aanvulling en natuurlijk de andere muzikanten die er weer werden bij geroepen

AL bij al een concert wat zeer de moeite waard is geworden en een prachtige tribute aan Jon Lord.
4,5*

Een album dat helaas niet een constante kwaliteit heeft, maar de nummers die dat wel hebben zijn wel gelijk van een ouderwets Creedence niveau!
Pagan Baby is natuurlijk een heerlijke in kopper, de opvolger Sailor's Lament deed mij minder maar daarna maken ze dat weer goed met Chameleon, misschien niet een bijster bijzonder nummer maar het is catchy!
Have You Ever Seen the Rain? spreekt natuurlijk voor zich, niet voor niks een nummer wat zo beetje op alle verzamelaars staat.
(Wish I Could) Hideaway doet mij weer minder, maar wordt opgevolgd met Born to Move die weer erg lekker klinkt! Vooral dat instrumentale tussenstuk en in het bijzonder de basgitaar stukken!

Hey Tonight is ook weer een nummer wat meer dan terecht op iedere verzamelaar staat, t's Just a Thought die hier op volgt doet mij ook niet zo veel.
Molina maakt dat weer goed, eigenlijk had Molina beter achter Hey Tonight kunnen staan omdat de nummers in positieve zin best op elkaar lijken.
Als bij dit nummer het album had gestopt had ik hier zeker een 3,5 aan kunnen geven, maar helaas is Rude Awakening # 2 een niemendalletje wat in mijn bescheiden mening niet thuis hoort op dit album.

Dus een 3 dan maar!

Creedence Clearwater Revival op het hoogtepunt van hun carrière! Ik zelf heb de originele opname gezien van dit concert, het originele concert stamt af uit 1970.
Het enige wat ik jammer vind is dat het concert maar kort duurde, duurde het echt zo kort of is hier weer in geknipt of is er materiaal verloren gegaan? dat is dan vaak het eerste wat ik mij afvraag.
Veel nummers klinken net zo goed of soms zelfs nog beter(Keep on Chooglin' ) dan op de originele studio opnames.
Mooie song keuzes ook, het had zo een best of kunnen zijn!

Uitschieters zijn vanzelfsprekend zonder twijfel Keep on Chooglin' & wat mij betreft ook zeker Commotion en Proud Mary.

4 sterren voor het concert zelf, alleen vind ik het echt jammer dat dit concert niet langer duurde..
Om die reden een half puntje aftrek..