Na diffucult to Cure gelijk maar de LP opgezet van Bent Out of Shape en dat verschil is zeker te horen.
Difficult to Cure is zeker geen slecht album, maar heeft niet de constante kwaliteit waar ze met dit album wel in slagen.
Het is geen Rainbow - Rising, maar als je het daar mee wilt vergelijken vergelijk je in mijn ogen appels & peren. Natuurlijk is Rising een heerlijk Rainbow album maar ook dit album mag er zijn!

De voorganger Straight Between The Eyes klonk ook al lekker, zeker met Death Alley Driver maar op dit album klinken de heren zelfverzekerder dan de vorige 2 Turner albums.

4 sterren zijn toch zeker op zijn plaats hier!
Stranded, Desperate Heart, Street of Dreams & Drinking with the Devil zijn de uitschieters voor mij.

Lekker rainbow albumpje met Turner! Wel is hier te horen dat de band nog even moet wennen aan de nieuwe richting die ze samen met Turner op willen gaan.
Het album kent een paar mindere nummers, zoals bijvoorbeeld No Release, Magic & Freedom Fighter maar tegelijkertijd ook wel echte classics zoals I Surrender, Spotlight Kid & Can't Happen Here. De plaat sluit trouwens ook wel erg lekker af met Difficult to Cure, en dan doel ik vooral op het instrumentale stuk waar nog wat Beethoven in is verwerkt!

Kortom, dit album mag er zeker zijn en ik vind het gaaf deze op LP te hebben, voor nu hou ik het op een 3 omdat niet heel het album een constante kwaliteit heeft maar dat kan zeker nog groeien!

Wat een heerlijk album blijft dit toch, vandaag weer eens opgezet en ik voelde me gelijk weer een stuk energieker!
Ritchie Blackmore die nog lekkere hardrock rifjes speelde en een Ronnie James Dio in de beste jaren van zijn leven!
Stargazer blijft natuurlijk het aller beste nummer van dit album en is een tijdloze rock klassieker, maar eigenlijk staan hier geen mindere nummers op.

Als Deep Purple liefhebber kan ik Rainbow toch ook best wel waarderen! De vergelijking met de periode met Ronnie James Dio is natuurlijk ver te zoeken, maar dat komt ook omdat dit album een andere style heeft.
Joe Lynn Turner is geen Ronnie James DIo, maar tegelijkertijd is Ronnie James Dio geen Joe Lynn Turner, het is appels en peren en ik vind beide zangers erg goed in hun eigen genre.

Dit album vind ik ook gewoon lekker klinken, met als uitschieter Death Alley Driver,(Duuh) Stone Cold, Power, Rock Fever & Eyes of Fire. Eyes of Fire is een nummer wat zo op Down to Earth had kunnen staan, zelfde soort style en gevoel als Eyes of The World. Dit bedoel ik trouwens positief, want ik vind dat album stiekem best wel lekker klinken!

Lekker albumpje! Alleen de nummers Bring on the Night (Dream Chaser) & Tite Squeeze doen mij niet zo veel.
3,5*

Lekkere verzamelaar hoor! Dat de verschillende zangers en periodes van de band door elkaar heen geknutseld zijn vind ik juist wel leuk en afwisselend!
Sixteenth Century Greensleeves is de enige misser voor mij op dit verzamel album, hier had ik dan liever Tarot Woman, L.A. Connection of zelfs Rainbow Eyes voor terug gezien maar ach, geen 1 verzamelaar is perfect right?


Jealous Lover, Stargazer, Kill the King & Catch the Rainbow zijn mijn persoonlijke favorieten op een album die bol staat van de favorieten!

Deze cd echt helemaal plat gedraaid in mijn discman onderandere naar school toe en regelmatig in de pauzes tussendoor. Hele fijne herrineringen aan deze verzamelaar
Beste nummers voor mij persoonlijk zijn toch wel:
Man on the Silver Mountain, Stargazer,Kill the King & het veel latere All Night Long.

Deze cd geeft een heel duidelijk beeld hoe de band van hardrock naar de commercielere wegen is gegaan en daarvan precies alle hoogtepunten meepakt.

5*

Best geinig hoor, maar begint een beetje 1tonig te worden tegen het einde.
Rock and Roll, Hoochie Koo is een mooie afsluiter & Teenage Love Affair is ook nice maar ik word helaas geen fan.

Pardon?! Beter dan Tony Iommi? Haha, in zijn dromen zeker ja.

Nog steeds wel een fijn album maar naar meerdere malen luisteren gaat het al meer tegenstaan, ik mis hier toch sterk de aanwezigheid van Jorn. Het Dio tribute album wat hij heeft gemaakt blijft nog steeds op eenzame hoogte staan, Jorn is een meester in het maken van goede covers.