Gewoon lekker rechttoe rechtaan (hard)rock muziek! Bachman Turner Overdrive is toch wel 1 van de betere bands uit zijn periode!

Beste nummers voor mij zijn: Four Wheel Drive(Ofcourse?) Hey You & Flat Broke Love! Maar ook Quick Change Artist klinkt lekker!! Enige minpunt is voor mij de afsluiter Don't Let the Blues Get You Down, het is geen slecht nummer maar in mijn ogen niet echt een geweldige afsluiter.

3,5* voor nu, maar dat kan zeker nog groeien!

De mannen van BTO laten hier heerlijke hardrock horen zoals ik hardrock het liefst hoor. Roll on Down the Highway & You Ain't Seen Nothing Yet zijn natuurlijke lekkere meezingers en classics maar ook Sledgehammer & Second Hand zijn hardrock op zijn puurst!! No bullshit, gewoon lekker gaan!
Dit album luistert heerlijk weg en blij deze nu in de platencollectie te hebben.

4 hele dikke sterren!

De voorgaande albums ken ik niet goed, maar na het concert in Amsterdam te hebben gehoord en gezien(blu-ray) was ik wel verkocht aan dit duo.
Dit album, wat op prachtig dubbel vinyl is uitgebracht heb ik inmiddels al meerdere keren op de draaitafel gehad en er gaan zonder twijfel nog talloze andere keren volgen.
Niet alles is meesterlijk op dit album, maar over het algemeen zijn Beth & Joe een perfecte aanvulling op elkaar.
Mijn favorieten zijn: Give It Everything You Got, Black Coffee & Saved.

4*

Beth Hart kende ik alleen van een gast optreden bij Joe maar toen ik dit concert op blu-ray tegen kwam kon ik het niet laten liggen.
Ik had verwacht dat Joe door Beth Hart zichzelf wat meer naar de achtergrond had geplaatst maar niks was minder waar, zijn geweldige emotievolle solos passen perfect bij de prachtige en met tijden rauwe stem van Beth Hart.
De nummers was ik niet bekend mee omdat ik de 2 albums die ze samen uitbrachte nog nooit had gehoord, des te groter was dus ook de lach op mijn gezicht toen ik vanaf het eerste nummer zat te genieten.
Ik hoop dat ze samen nog vaker gaan optreden, dan wil ik er sowieso een keer in het echt bij zijn.

4*

Leuke verzamelaar, maar een nummer zoals Changes hoeft van mij niet op een greatest hits te staan.
Wat mij ook opvalt bij de LP is dat niet alle nummers even hard klinken en zelfs dof, Paranoid & Iron Man klinken bijvoorbeeld zachter en doffer dan bijvoorbeeld Sabbath Bloody Sabbath & Black Sabbath??

Als Thin Lizzy en vooral Phil Lynott fan vind ik het eerste album lekker in het gehoor liggen, maar tegelijkertijd vind ik het niks meer dan dat?
Het enige nummer wat er voor mij persoonlijk tussen uit springt is Blues Ain't So Bad, dit album schijnt beter te worden bij meerdere keren luisteren? Ik ga dat zeker proberen, welke nummers moet ik zeker aandacht aan besteden?

Voor nu een 3* maar vanzelfsprekend kan dit hoger worden.