Moet eerlijk bekennen dat ik Whitesnake vooral gaaf vind door hun cliché volle rock nummers zoals Children Of The Night, nummers die een tikkeltje fout zijn maar wel super gaaf! Straight for the Heart is voor mij trouwens daarentegen een nummer wat mij helemaal niks doet en te veel leunt op het refreintje.
Een nummer als Still of The Night is 1 van de aller beste rock nummers OOIT, toen ik die riff jaren geleden voor de eerste keer hoorde moest ik die met man en macht leren op gitaar, want als je dat kan voel je je super!!

Helaas niet het zelfde niveau dan Ready An' Willing, op de vorige plaat stonden toppers zoals Fool for your loving & Ready An' Willing maar dat mist op dit album voor mij een beetje.

Het hoogtepunt is voor mij persoonlijk zonder enige twijfel Wine, Women An' Song, wat een heerlijk swingend nummer is dat toch! Maar ook Hit An' Run is catchy! Hot Stuff is een fijne rock riff dus ook dit album is de moeite waard.

Lonely Days, Lonely Nights , Would I Lie to You & Girl doen mij helaas heel weinig en klinken behoorlijk 1tonig en album opvullend, hierdoor is het album voor mij over het algemeen gezien helaas toch weer een stapje terug.

Deze plaat heeft het alle 2, lekkere rock songs en een paar nummers die te lang blijven hangen op het refrein. De band lijkt soms lichtjes inspiratieloos op dit album in vergelijking met de vorige?
Nog steeds geef ik deze wel het voordeel van de twijfel, 3 sterren.

Een tikkeltje minder dan zijn voorganger maar nog steeds de moeite waard.
Coverdale is inmiddels ergens begin 60(dacht ik?) maar zijn stem klinkt nog steeds ready and willing!
Het album begint lekker en energievol met uptempo nummers zoals: Steal Your Heart Away, All Out of Luck & Love Will Set You Free.
Eenmaal aangekomen bij Easier Said Than Done, lijkt het even als of de heren een rust pauze nodig hebben, deze ballad doet me overigens ook vrij weinig.
Tell Me How is alweer de goede richting op, ben ik de enige die na de solo in dit nummer moest denken aan Still of the night?!

I Need You (Shine a Light) is ook niet meer dan redelijk, de ballad One of These Days is daarentegen gelukkig wel weer aardig goed uit de verf gekomen.
Love & Treat Me Right & Dogs in the Street zijn weer leuke uptempo nummers, alhoewel de eerste 3 nummers nog steeds niet geëvenaard lijken te worden.
Whipping Boy Blues is ook wel redelijk maar al weer zo vergeetbaar nummertje helaas.

Net op het moment dat ik dacht dat de beste nummers wel geweest waren werd ik verrast met My Evil Ways, een heerlijk onvervalst rock nummer in de style van de jonge Whitesnake, lekker veel energie ook weer!
Het album sluit af met de beste ballad die op dit album is te vinden, Forevermore! Wat de andere ballads missen aan gevoel maakt deze ruimschoots goed!

Kortom een beetje wisselvallig, maar omdat er toch wel een handjevol lekkere nummers opstaan geef ik het het voordeel van de twijfel.
3,5*

Voor mij persoonlijk iets minder dan Trouble. Op het album Trouble stonden 2 mooie instrumentale nummers om het wat afwisselender te maken en die missen helaas op dit album.
Long Way from Home is een aardige beginner maar geen hoogtepunt, Walking in the Shadow of the Blues gaat gelukkig gelijk al de betere kant op en behoord ook nog eens voor mij als 1 van de hoogtepunten van het album.

Help Me Thro' the Day is een lekkere ballad en een mooi rust punt om daarna verder te gaan met het 2de hoogtepunt van de plaat, namelijk Medicine Man. Heerlijke rif en een classic tune all together!
You 'N' Me is niet meer dan redelijk & Mean Business klinkt voor mij vooral lekker door de instrumentale stukken en niet zozeer door de lyrics. Dit had een leuk nummer geweest om misschien helemaal instrumentaal te houden, vooral de solo van de toetsenist (niemand minder dan Jon Lord) en de gitaarsolo zijn heerlijk en doen mij zelfs een beetje denken aan Rainbow.

Love Hunter & Outlaw zijn aardige nummers maar doen mij weinig, de nummers kennen weinig afwisseling en blijven voor mij totaal niet hangen.

Rock 'N' Roll Women is niet bijzonder maar best een lekkere rocker, het rustige We Wish You Well is best een leuke afsluiter.

Al bij al dus een middelmatig album die over het algemeen nog best wel lekker in het gehoor ligt maar nergens echt bijzonder goed wordt.

3 sterren lijken mij op hun plaats.

Kort maar relaxed concert, Coverdale is op en top en de band vult hem perfect aan! Ik had wat meer ballads verwacht( ik zag de tracklist niet) maar dat viel behoorlijk mee, behoorlijk wat gitaar en drum solotjes en Whitesnake klinkt nog steeds niet gedateerd of afgetuigd en weet een pittige show neer te zetten! Zonde van de zeer korte speelduur!

De uitschieters waren hier duidelijk:
Best Years,(geweldige opener) Forevermore, Fool for Your Loving & vanzelfsprekend Still of the Night!

Hele dikke 4 sterren!

Voor mij weer een stukje beter dan Lovehunter. Lekker albumpje die lekkere rock afwisselt met een paar mooie ballads!
Fool for Your Loving spreekt natuurlijk voor zich en is een lekkere opener! Sweet Talker gaat hier lekker achteraan en het niveau houden de heren nog even vast met het fijne rock nummer Ready An' Willing.

Carry Your Load is niet slecht maar doet mij helaas niet zoveel, gelukkig maken de ballads Blindman & Ain't Gonna Cry No More dit weer goed! Vooral Blindman vind ik een aangrijpende tekst hebben.

Love Man is een simpel blues nummertje en doet mij helaas ook niet veel, het klinkt voor mij meer als een album filler.
Black and Blue klinkt wel lekker ouderwets rock & roll, en She's a Woman kan zich weer met gemak meten aan het niveau van de eerste 3 nummers. Perfecte afsluiter dus!

Whitesnake is duidelijk zijn eigen sound aan het zoeken maar gaat op dit album al een bepaalde richting op waar ze inmiddels bekend mee zijn.

3,5*

Sorry maar wat klinkt Whitesnake hier inspiratieloos zeg! Er zijn natuurlijk nog best leuke nummertjes op te vinden zoals Young Blood, Rough An' Ready & Here I Go Again(Die ik persoonlijk later beter vind) maar nee, dit album weet mij niet echt te bekoren.
Het vorige album vond ik al wat meer standaard maar had zijn charmes nog, dit is nog steeds geen straf maar klinkt naar mijn mening toch wat futloos.
Tot nu toe het minste album wat ik van Whitesnake heb gehoord helaas.

2,5*

Lekker albumpje en voor mij persoonlijk beter dan Saints & Sinners. Ik heb de originele versie gehoord en ik zag iemand commentaar geven dat de drums te hard zouden zijn, maar dat vind ik nou juist lekker op dit album! De drums zijn in mijn opzicht helemaal niet te hard, maar goed hoorbaar zijn ze wel(zoals het hoort)
Veel leuke nummertjes op dit album en inmiddels ook al weer meer de sound waar Whitesnake echt mee doorbrak na hun bluesy periode.

Gambler is een mooie opener, gevolgd door Slide It In met foute seksistische teksten zoals alleen de heer Coverdale dat kan, zeker 1 van de Whitesnake classics.

Standing in the Shadow is een heerlijke ballad, Whitesnake is hit or miss met balads maar weten dit nummer een mooie feeling mee te geven.
Give Me More Time is catchy en blijft hangen in je hoofd en Love Ain't No Stranger heeft weinig commentaar meer nodig.

Slow An' Easy & Spit It Out zijn leuke nummers maar deden mij in eerste opzicht wat minder, wel een leuke drumpartij in Slow An' Easy maar het refrein vind ik weinig boeiend.

All Or Nothing doet mij helaas weer weinig en Hungry for Love luistert lekker weg maar blijft ook niet hangen.
Guilty of Love is een mooie afsluiter, het gitaarwerk doet mij nu wel heel erg denken aan Thin Lizzy maar daar is zeker niks mis mee!

De eerste helft doet mij meer dan de 2de helft, maar ook de 2de helft is niet slecht.
3,5*

Ik vind Whitesnake uit hun begin periode fijn maar ik moet toch eerlijk bekennen dat de Whitesnake die hier is te horen mij nog net iets meer kan bekoren!
Wat een heerlijk album en als Steve Vai fanboy geeft hij het album toch dat beetje extra mee, luister bijvoorbeeld hoe hij zijn eigen invulling geeft aan Slip of the Tongue. Er is bij deze gitarist zo veel te horen tussen de akkoorden door, snelle loopjes en creativiteit op en top.
Now You're Gone & The Deeper the Love doen mij wat minder, maar het zijn verre van slechte songs!
Ja, ik vind dit album beter dan 1987, maar dat is natuurlijk puur een persoonlijke voorkeur.

4 WEL VERDIENDE sterren!!

Favorieten: Slip of the Tongue, Cheap An' Nasty, Fool for Your Loving(yep toevallig de eerste 3 ) & vanzelfsprekend Judgment Day!

Lekker feel good albumpje met een hoop up-tempo nummers! Whitesnake is hier nog wat meer naar zijn eigen sound aan het zoeken maar dat mag de pret zeker niet drukken.
Dit album gekocht op vinyl en daar heb ik zeker geen spijt van.

Beste nummers voor mij zijn:
Day Tripper,(heerlijke Beatles cover) Nighthawk (Vampire Blues) & Belgian Tom's Hat Trick.
Love to Keep You Warm doet mij helaas niet zo veel.

3,5 kan ik hier zeker aan kwijt!