Meer dan 10 jaar geleden dit album al eens beluisterd. Het kon me toen niet zo bekoren. Vandaag maar weer eens geprobeerd. Een mens zijn smaak is aan verandering onderhevig toch? Maar helaas, het valt weer tegen. Gerrard zweeft mij hier te veel. Ik vind haar zang soms ook te zwaar aangezet. Ik had het hier en daar wat ingetogener willen horen. De muziek mist imo de stevige benen op aarde van Brendan Perry. Het was juist die combinatie van het hemelse (Gerrard) en het aardse (Perry) die de muziek van Dead Can Dance zo betoverend maakte.

En die aria van Händel (Ombra Mai Fu, ook wel Händel's Largo genoemd) had Gerrard niet op haar reportoire moeten zetten. Luister maar eens naar deze versie gezongen door Andreas Scholl. Die is nmm heel wat beter.