Dit zijn opnames uit mei 1978 voor wat het debutalbum van Joy Division had moeten worden. Interessant hebbedingetje maar meer ook niet. Het is maar goed dat dit debut er nooit gekomen is. Het is kwalitatief toch wel onder de maat. En het zou mi ook afbreuk hebben gedaan aan het echte debut 'Unknown Pleasures' dat destijds - terecht - insloeg als een bom. Maar goed, het laat wel mooi de ontwikkeling horen die de band in zeer korte tijd doormaakte. Ook is goed te horen dat er al een donkere, dreigende atmosfeer in de muziek zat.

Wat je hier hoort is nog niet echt post-punk, maar trage industriële punkrock. Echter ook met wat vroege post-punk tracks, zoals 'Novelty', 'No Love Lost' en een mooie trage versie van 'Transmission', die overigens wordt verkloot door het knullige gebruik van een synth die is toegevoegd door de producer, maar zeer tegen de zin van de band die vond dat daardoor hun reputatie als punkband zou worden aangetast. Mede vanwege onvrede met het eindresultaat en de belabberde voorwaarden van het platencontract, is het album er (gelukkig) nooit gekomen.

'Transmission' en 'Interzone' zijn vlak voor de opnames van het album geschreven. 'Transmission' opent met een citaat uit 'The Book of Thot' van Alistair Crowley. 'Interzone' is gebaseerd op de backing-track van F. Porter's single 'Keep On keepin' On'. De producer - een zekere Anderson die aan het hoofd stond van het soullabel Grapevine Records en zich voornamelijk toelegde op soul muziek - had de band dit nummer aan de hand gedaan met de suggestie er een eigen nummer van te maken. 'Interzone' zou later alsnog op 'Unknown Pleasures' verschijnen evenals het machtige 'Shadowplay' waarvan op dit album al een mooie donkere versie is te horen.

Tracks 12 t/m 17 behoren niet tot het oorspronkelijke album.

'As You Said' is in maart 1980 opgenomen en verschenen als de b-kant van de 'Komakino'-flexidisc. Het is een niemandalletje, maar laat al wel mooi zien dat de band een interesse voor electronica begon te ontwikkelen die verder ging dan het standaard synth-gebruik.

Tracks 13 t/m 16 betreffen de eerste demo van de band toen zij nog Warsaw heette en is opgenomen op 18 juli 1977. De bandnaam Warsaw is ontleend aan het nummer 'Warszawa' van het in juni 1977 uitgebrachte album 'Low' van David Bowie. Daarvoor luisterde de band naar de naam The Stif Kittens (opgericht december 1976 naar verluid op de avond van een optreden van de Sex Pistols in Manchester). De bandnaam Warsaw heeft overigens maar kort dienst gedaan (zie hierna).

Zoals Flipman terecht constateert had deze CD niet onder de naam Warsaw uitgebracht mogen worden. Zoals gezegd stammen de opnames voor dit album uit mei 1978. De band had zich toen al hernoemd tot Joy Division. Alleen tracks 13 t/m 17 zijn Warsaw-opnames.

Eind 1977 wijzigde de band haar naam in Joy Division. Reden daarvoor was dat er in Londen een band actief was onder de naam Warsaw Pact. Deze band had net hun debutalbum uitgebracht. Als volgende stap richting een platencontract was Warsaw van plan om in Londen een aantal optredens te doen. De gelijkenis tussen de bandnamen zou echter tot onnodige verwarring kunnen leiden. Vandaar dat besloten werd de bandnaam te wijzigen in Joy Division. Achteraf bleek dit een gouden zet te zijn.

P.S.: overigens is dit bij mijn weten geen officiële uitgave, maar een min of meer "gedoogde" bootleg. Het fijne weet ik er niet van. De LP-versie van deze CD (zonder tracks 13 t/m 17 en met een andere hoes) stamt al uit 1989 en kende twee versies een zonder en een met de track 'As You Said'. En als ik mij niet vergis is de CD-release van 1995 (en niet van 1994).

Weergaloos mooi album dit. Avantgardistische post-punk. Onconventionele songstructuren met bijzondere arrangementen. Bij vlagen beangstigend beklemmend. Luister naar 'The other window' en vooral 'A touching display': die apotheose..... mijn god......door merg en been. Naar mijn mening samen met UP van JD trendsettend geweest voor de richting die de new wave/post-punk op zou gaan.

Mooie teksten ook. Beluister de metafoor van 'The other window':

He took his seat on the foreign train.
He thought it pleasant to travel again.
Mindful of the journey's end,
he read again the letter from his friend.

Time passed as it often does.

The seat was hard, the carriage fetid.
He was dressed for summer, but stil he sweated.

It was better than being home.
Feeling the cold and living alone.

Time
Passed
Slowly

Around him people spoke in french.
Despite schooldays it made no sense.
Occasional stares caught his eye.
He was tempted to smile, but
being shy, time passed.

When he looked through the window,
for the 1000th time,
he saw a black horse
fighting for it's life.

In a barbed wire fence,
faltally tangled,
the more it struggled,
the more it was strangled.

Time
Sped
Up

He turned away,
there was nothing he could do.
The other window
had a nicer view.

Time
Passed
Pain
Fully
(repeat)