Ik weet niet wat ik hiervan moet vinden. Garbarek speelt met veel gevoel. Zeker mooi. En het Hilliard Ensemble is natuurlijk geweldig goed; absolute top wat betreft de uitvoering van middeleeuwse religieuze muziek (en ook bekend van de samenwerking met Arvo Pärt).

Maar naar mijn gevoel gaat de sax van Jan niet samen met de serene gezangen van het Ensemble. Alsof de koster tijdens de opruimwerkzaamheden na de heilige mis een CD van het Hilliard Ensemble heeft opgezet en de pastoor zijn sax te voorschijn haalt en er wat partijen over heen speelt om te genieten van de mooie akoestiek in de kerk.

Op een of andere manier past de muziek niet echt bij elkaar. Althans zo ervaar ik het. De klank van de sax en de gregoriaanse gezangen contrasteren wellicht teveel. Daardoor ontstaat er m.i. niet echt een synthese tussen het saxofoonspel en de gezangen dusdanig dat de muziek naar een hoger plan wordt getild, d.w.z. naar iets nieuws dat echt interessant is om naar te luisteren. Het blijven gewoon middeleeuwse gezangen met daaroverheen het spel op de sax. En als ik middeleeuwse vocale muziek wil horen, dan geef ik toch de voorkeur aan een andere CD van het Hilliard....zonder Jan.

Ik moet dit nog wat vaker horen, maar ik denk niet dat dit voor mij gaat werken. Het komt op momenten ook wat kitscherig/kazig op mij over. Wellicht was de samenwerking met het Hilliard Ensemble boeiender geweest als Garbarek eigen composities had genomen, uitgevoerd door bv. een blaasensemble en met een vocale omlijsting van het Hilliard Ensemble.

Overigens is vorig jaar een vervolg op dit project verschenen: Officium Novum. Stond nog niet op de site, maar heb ik toegevoegd. Met ook composities van Garbarek zelf en van Arvo Pärt. Die moet ik nog beluisteren. Wie weet gaat het kwartje alsnog vallen.

Hier hoor je Joy Division zoals ze klinken zonder de aanwezigheid van het "vijfde bandlid" Martin Hannet. Minder atmosferisch, maar ongepolijst en rauw. Een beetje onbeholpen zelfs. Waar Hannet op de studio-albums de gitaarpartijen vaak op de achtergrond plaatste en meer ruimtelijk liet klinken, staan ze hier meer op de voorgrond. In nummers als 'Excercise One', '24 Hours' en 'Colony' heeft dat een sterk beklemmend effect. Je kunt ook goed horen hoe eenvoudig de muziek eigenlijk is, maar o zo effectief wat betreft het overbrengen van emotie.

Ik vind 'She's lost control' in zijn naakte versie zoals je hem hier hoort ronduit matig. Eigenlijk gewoon een zwak nummer (dat iedereen die een beetje een (bas)gitaar kan vasthouden in 10 minuten kan leren spelen). De versie op 'Unknown Pleasures' is daarentegen fenomenaal. Een mooi voorbeeld van wat een goede productie allemaal niet vermag.

De versie van 'Colony' is prachtig. Veel beter dan die op 'Closer'. Op 'Closer' klinkt het allemaal een beetje mat. De versie hier is veel beklemmender, met een subtiele donkere synth op de achtergrond en venijnige krassende gitaren op de voorgrond. Het wordt ook een beetje lijzig gespeeld, wat ik veel beter bij het nummer vind passen dan de wat snellere versie op 'Closer'.

Al met al wel twee mooie Peel Sessions: 4*

Een berichtje dat ik plaatste bij de 'Peel Sessions' past hier ook wel, dus huplakee....copy paste:

Hier hoor je Joy Division zoals ze klinken zonder de aanwezigheid van het "vijfde bandlid" Martin Hannet. Minder atmosferisch, maar ongepolijst en rauw. Een beetje onbeholpen zelfs. Waar Hannet op de studio-albums de gitaarpartijen vaak op de achtergrond plaatste en meer ruimtelijk liet klinken, staan ze hier meer op de voorgrond. In nummers als 'Excercise One', '24 Hours' en 'Colony' heeft dat een sterk beklemmend effect. Je kunt ook goed horen hoe eenvoudig de muziek eigenlijk is, maar o zo effectief wat betreft het overbrengen van emotie.

Ik vind 'She's lost control' in zijn naakte versie zoals je hem hier hoort ronduit matig. Eigenlijk gewoon een zwak nummer (dat iedereen die een beetje een (bas)gitaar kan vasthouden in 10 minuten kan leren spelen). De versie op 'Unknown Pleasures' is daarentegen fenomenaal. Een mooi voorbeeld van wat een goede productie allemaal niet vermag.

De versie van 'Colony' is prachtig. Veel beter dan die op 'Closer'. Op 'Closer' klinkt het allemaal een beetje mat. De versie hier is veel beklemmender, met een subtiele donkere synth op de achtergrond en venijnige krassende gitaren op de voorgrond. Het wordt ook een beetje lijzig gespeeld, wat ik veel beter bij het nummer vind passen dan de wat snellere versie op 'Closer'.