In de jaren 90 vond ik dit een beetje een tegenvaller na het geweldige 'Live Through This.'

Nu dit album weer eens beluisterd. Het is gewoon een goed alt-rock album dat balanceert tussen het wat poppier geluid van de tijd en de grunge van het album ervoor. Het klinkt allemaal radio-vriendelijk genoeg en ik denk dat dat ook het doel was dit album.

Je hoort duidelijk de invloeden van Melissa Auf Der Maur en Billy Corgan naast het songwriting geweld van Courtney Love. Hierdoor klinkt het album af en toe een beetje hinkend op verschillende gedachten.

Maar naast de wat gladde nummers, zoals Awful, die het album wat mij betreft naar beneden trekken, lukt het bij andere songs wat beter, als Malibu, Reasons To Be Beautiful en het prachtige (en voor mij
beste nummer) Northern Star

Al met al een beetje minder zwart en donker dan de voorgangers, en gewoon een goed rock album.