kamchatkasearch

Kamchtaka is een Zweeds Blues/Stoner trio. Per Wiberg (Bas, Keyboard en vocalen) speelde in een vorig leven bij Spiritual Beggars en Opeth. Thomas Andersson (Gitaar) en Tobias Strandvik (drums), die elkaar blijkbaar al vele jaren kenden, vullen deze line-up verder aan. Intussen werden reeds vier albums uitgebracht : Kamchatka (2005), Volume II (2007) , Volume III (2009) en Bury You Roots (2011). Leuk weetje, Kamchtaka werd opgericht nadat ze voor het eerst samen speelden, medio 2001, op een Jimi Hendrix Tribute concert, toen nog met voornamelijk zanger Roger Öjersson. Hun muziek refereert enorm naar de psychedelische rock uit jaren '60 tot jaren '70. Dit was al merkbaar op de vorige albums. The Search Goes On ligt dan ook wat in diezelfde lijn.

De gitaarpartijen doen inderdaad denken aan bijvoorbeeld Jimi Hendrix. Meeslepende en log klinkende drums, en een stem die je in een oogwenk terug flitst in de tijd. Dit allemaal in een modern kleedje gestoken, waardoor het gelukkig niet gedateerd klinkt. Dit is kort samengevat hoe dit album, The Search Goes On, is samengesteld. Het feit dat dit alles gedrenkt is in een typisch jaren '90 stonerrock sausje, zorgt er voor dat Kamchtaka niet kan bestempeld worden als het zoveelste bandje dat teruggrijpt naar die wilde jaren '60.
lees meer : Kamchatka - The Search Goes On - Snoozecontrol.be

kurt-vile-walking-on-a-pretty-daze

Met zijn vierde album Smoke Fire for My Halo sloeg Kurt Vile , na het uitbrengen van een paar heel experimentele gitaarplaten, een toch wat meer naar een groot publiek gerichte weg in. Intussen heeft hij ook al wat bekendheid verworven en stond vorig jaar bijvoorbeeld op Cactus Festival. Is deze vijfde plaat Wakin on A Pretty Daze dan een eerste stap naar eeuwige roem?

We moeten zeggen, en treurig zijn we daar niet om, op commercieel vlak zal ook Wakin on A Pretty Daze geen gensters slaan, maar in verlengde van zijn vorig album brengt hij hier weer een verzengd mooi plaatje uit. De lekker snijdende, soms lange, gitaarsolo's en warme stem van Kurt Vile blijven ook hier weer de rode draad doorheen het geheel. Het ' jaren '70 'gevoel zoals in het verleden is ook nu, net als de experimentele kant, is nog steeds aanwezig. Nee, er worden geen nieuwe wegen ingeslagen of zo. Kurt levert hier een oerdegelijk schijfje af dat bevestigd wat we al wisten.

lees het volledig verslag :
Kurt Vile - Wakin On A Pretty Daze - Snoozecontrol.be