lhiver

Hoe moet Black Metal klinken volgens jullie? Wat ons betreft, zouden we vooral koude rillingen moeten krijgen die ons prompt nachtmerries bezorgen. Het beste is dan ook om deze plaat Ter Aarde van de uit Galgmaar, Vlaams Brabant afkomstige L'Hiver en Deuil , niet te beluisteren voor het slapen gaan. Deze EP doe je namelijk badende in het angstzweet wakker schieten. U zijt bij deze gewaarschuwd. Onder eigen beheer brengen deze klasse artiesten een plaat uit die niet moet onderdoen voor gelijk welk album in het genre, integendeel zelfs.

De EP begint met een korte Prelude waarin de band al wil laten aanvoelen welke kant dit album zal opgaan. Voor je het weet wordt je meegezogen naar de diepste kerkers van de Hel, en dit niet alleen door de gevaarlijk klinkende vocalen die door merg en been gaan. De diep snijdende gitaarpartijen klinken als scherpe tanden die diep doorheen het vlees snijden. Kauwend aan je ziel, voel je het leven uit je wegvloeien bij elke knauw.
lees meer :
L'Hiver en Deuil - Ter Aarde - Snoozecontrol.be

LeavesEyes SymphoniesOfTheNight

In de vijver van het zogenaamde Female Fronted Metal genre zwemmen veel verschillende soorten kleurrijke vissen. De ene wat interessanter dan de andere. Daartussen vind je ook vaak uitschieters die net iets meer boven de rest uitsteken, om maar een paar voorbeelden te geven Lacuna Coil, Nightwish, Epica of After Forever. Ook de band rond Liv Kristine en Alexander Krull Leaves' Eyes mag je tot deze categorie rekenen. Ze brengen hun vijfde album uit Symphonies of the Night op het label Napalm Records.

Kent u dat gevoel, na een lange reis terug komen in uw vertrouwde omgeving en in je eigen bed kunnen slapen? Nu, dat is hoe we ons voelden na het beluisteren van Symphonies of the Night. Wie het concept van Leaves' Eyes wat kent zal niet moeten vrezen om in een experimentele verrassing te vallen. Wat niet wil zeggen dat er oog is voor verandering in sound, maar ook op dit album worden begane wegen verder bewandeld. De vaak dromerige melodieën gecombineerd met de stem van Liv Kristine brengen je naar een wereld die je terugvindt in sprookjes en sage. Dat ze binnen het genre toch uniek naar voor treden is al vele jaren de grote sterkte van Leaves 'Eyes want in deze muziekstijl is dat niet vanzelfsprekend om eerlijk te zijn.

lees meer

Leaves? Eyes - Symphonies of the Night - Snoozecontrol.be

Begin van het jaar schreven we al een recensie van zijn album Reanimation. Lights & Motion, het project van Christoffer Franzen deed ons toen met verstomming slaan. Nu werd ook een nieuwe plaat uitgebracht op het label Deep Elm Records. Het album Save You heart klinkt net als de voorganger weemoedig mooi en emotioneel opbouwend naar een climax. Feitelijk is deze plaat gewoon de logische opvolger van Reanimation geworden. Begane wegen worden ook op Save You Heart verder bewandeld, op zich kunnen we daar mee leven gezien de overweldigende indruk van de voorganger.

Elk van de songs liggen dus in diezelfde lijn van wat we al hoorden op Reanimation. Op zich zou je kunnen stellen dat Christoffer, gezien het succes van zijn vorige project, op veilig heeft willen spelen. Uiteraard is het album ook geen klakkeloze kopie van het voorgaande maar experimentele uitspattingen of dergelijke meer hoef je ook niet te verwachten. Maar kan je het hem kwalijk nemen? Waarom een formule te zeer veranderen als deze werkt? Vroegen we ons af.

lees meer :
Lights & Motion - Save Your Heart - Snoozecontrol.be

De Duitsers van Long Distance Calling, profileren zich als progressieve rock. Het zag er even niet goed uit toen medeoprichter Reimut Von Bonn de band verliet in 2012. Echter bleven ze gestadig aan de weg verder timmeren en dit resulteerde in dit vierde album The Flood Inside.

In het verleden waren de platen van Long Distance Calling vooral instrumentale hoogstandjes. Het gebruik van stemgeluid werd strikt beperkt. Op deze nieuwste plaat echter is de vocale aankleding meer vertegenwoordigd. Diverse gastmuzikanten verlenen hun medewerking. De zangpartijen van Vincent Cavanagh (Anathema) mogen er best zijn, dus op zich hebben we er geen probleem mee dat er meer gezongen wordt. Het is zelfs vaak een meerwaarde in het geheel. Maar onze persoonlijke voorkeur gaat toch uit naar de verzengde mooie gitaren en drumpartijen. Luister maar eens naar het mooie Waves. Hoewel een voorbeeld geven hier niet nodig is , want bij elke song is het vooral dus het muzikaal onderdeel dat het meest in het oog springt.

lees het volledige verslag :
Long Distance Calling - The Flood Inside - Snoozecontrol.be

De release van 'Summon the Faithless' dateert alweer van midden 2013 -bijna een jaar geleden-, en was het debuut voor Lord Dying, een gezelschap uit Portland dat vier koppen telt. Inmiddels hebben we de band gesproken en weten we dat we binnen enkele maanden, in de herfst, een nieuw album kunnen verwachten met bijhorende tour. Daar zijn we uiteraard blij om, maar met een klap realiseren we ons dat we aan hun debuutalbum tot op heden geen behoorlijke bespreking hebben gewijd, hoewel we de plaat op regelmatige basis gebruiken om de buren wat liefde voor trashmetal bij te brengen. Een onvergeeflijke vergetelheid, die we bij deze even recht zetten.

Lord Dying werd pas in 2010 opgericht, en 'Summon the Faithless', dat drie jaar later door Relapse Records op de wereld werd losgelaten, is een losse verzameling nummers die de band in die drie jaar bij elkaar hebben geschreven. Geen achterliggend thema, geen rode draad, geen vooropgesteld geheel, iets dat bij het nieuw album wel anders zal zijn, zo vertelde zanger Eric Olson ons in een interview.
lees meer : Lord Dying - Summon the Faithless - Snoozecontrol.be