vampire-vampire

De Zweedse metalband Vampire combineert black/death metal met thrash. Via het label Century Media Records brachten ze hun debuut album op de markt. Het album Vampire zou je in eerste instantie kunnen bestempelen als een pure old school death metal plaat . Maar na meerdere luisterbeurten moet je vaststellen dat de combinatie met andere genres er eerder voor zorgt dat Vampire veel meer is dan een zoveelste death metal band in een lange rij. De hoes ziet er al vervaarlijk uit en doet eigenlijk al vermoeden welke kant deze schijf uit gaat. Het onderwerp is.. vampieren. Dat was al duidelijk lijkt ons.

Willens nillens, vanaf de eerste song Orexis worden we meegesleurd in een carrousel. De opbouw van Vampire is van die aard dat je het bloed voelt wegstromen uit je aders. Als een vampier zuigt Vampire elke liter bloed uit je lichaam. Opvallend aan deze plaat is niet enkel het gitaarwerk, maar vooral de strakke drumlijn. Deze voelt aan als een dozijn galopperende paardenhoeven die op je afkomen. Tegelijk doet de zanger je met zijn griezelige, grauwe stem in angstzweet uitbarsten. Dat laatste zijn dan de Black Metal invloeden die naar voor komen, daar waar de drumpartijen de eerder thrash metal gerichte inbreng in het geheel voor hun rekening nemen.
lees meer : Vampire - Vampire - Snoozecontrol.be

De uit Gent afkomstige Progressieve metal (progmetal) band Vermilion brengen in eigen beheer een album uit bestaanden uit instrumentale songs. Naast het vernoemde progmetal menen we toch ook invloeden te herkennen van Ambient en zelfs Jazz. Een gevarieerd spectrum dus van verschillende muziekstijlen die ons opvallen bij het beluisteren van Vermilion. Elk van de vijf songs tellende EP zijn voornamelijk gebouwd rond gitaarriffs, maar het is toch vooral de percussie die het meest in het oog springt. Er zitten trouwens genoeg tempowisselingen en variatie in de sound waardoor het gemis van enig zang niet echt in hun nadeel speelt.

We worden vanaf de eerste track Fractals in een stevige houdgreep genomen, maar het is niet zo dat het er telkens stevig en hard aan toe gaat. Er zijn ook wat rustmomenten zoals die mooie gitaarsolo bij de song Normadic, om maareen voorbeeld te geven, waar blijkt hoezeer alle aspecten van de verschillende instrumenten ten volle worden gebruikt. Het is net dat experimenteren en niet op dezelfde lijn blijven zitten dat er voor zorgt dat je met gemak de volledige EP beluistert zonder je een minuut te vervelen. Elk van de nummers hebben een gemiddelde duur van zes tot acht minuten, om dan de aandacht van de luisteraar te blijven aanhouden moet je wel uit heel goed hout gesneden zijn.

Dit is bij Vermilion blijkbaar geen enkel probleem. Elk van de artiesten bespelen hun instrument met volle overgave en zoals we aangaven, alle aspecten ervan worden volledig gebruikt. Daardoor krijgen we een nagenoeg perfecte compositie te verwerken. Je moet het maar doen, met puur instrumentale inbreng een sfeer creëren die je niet onberoerd laat. Zonder verpinken kunnen we deze EP in een ruk beluisteren, en zelfs na vijf luisterbeurten zijn we het nog verre van beu gehoord, integendeel.

lees het volledige verslag : Vermilion - Vermilion - Snoozecontrol.be

Ethera is het vijfde album van de Oostenrijkse female-fronted band Visions of Atlantis, die we kennen voor haar mainstream symfonische power metal. Oorspronkelijk sta ik zelf relatief sceptisch tegenover dit genre. De trein van Nightwish en Within Temptation is ondertussen ruimschoots gepasseerd en nieuwere bands met gelijkaardig geluid hebben dan ook vaak moeite om het grote publiek te verbazen. Ook Visions of Alantis slaagt hier helaas niet in. We krijgen dezelfde cocktail van generische keyboards en vrouwelijke operastem die we al honderd keer voor ons neus hebben gekregen.

Uiteraard doet de band er alles aan om toch vernieuwing in een vertrouwd recept te krijgen, en dat dient ook gezegd. De Atlantianen maken mooi gebruik van vocale afwisseling. Zo brengen de zwaardere en meer duistere stukken van Mario Plank, de mannelijke vocalist, een perfecte variatie voor het engelengezang van zangeres Maxi Nil. De keelcreaties van Plank voegen tevens een vleugje power metal toe aan de eerder gothic-geïnspireerde klanken. Mooi voorbeeld van die mooie afwisseling zien we terug in nummers zoals Alvatara
lees meer :

Visions of Atlantis- Ethera - Snoozecontrol.be