I Am Oak uit Utrecht, Nederland, is het project rond singer-songwriter Thijs Kuijken. In een introductie over deze artiest kregen we te lezen dat hij zeer is begaan met de natuur, de schoonheid en vaak vergankelijkheid ervan raken hem. Intussen bracht de band al enkele albums op de markt : Sou Ka EP (2008), On Claws (2010), Oasem (2011), Nowhere Or Tammensaari (2012). Met de laatste kregen ze, mede door de single Palpable zelfs feedback op BBC 6. Ondertussen hebben I Am Oak een nieuw album op de markt gebracht, Ols Songd. We gaven het enige luisterbeurten, dit is onze conclusie.

De warme stem van Thijs heet ons welkom bij I Am Sound. Hiermee is de toon gezet voor het verdere album. We onthouden ons van vergelijken, maar in sommige pers is sprake van De Nederlandse Bon Iver. Eerlijk gezegd kunnen we ons daar wel in vinden. De opbouw van Ols Songd ligt inderdaad in de lijn van wat Bon Iver ook doet. Vergelijk het album bijvoorbeeld met een voortkabbelend riviertje, met uitzicht op de ondergaande zon. Net zoals er geen te hoge golven te bekennen zijn op die rivier, zo is het ook met deze plaat. Nergens worden overdonderende gensters geslagen, de aankleding gaat eerder de weemoedige kant op.

De songs hebben, op uitzondering van bijvoorbeeld Covers Cover een duurtijd van circa twee minuten. Zonder afbreuk aan die andere songs, de mooie en wat langere gitaarpartij binnenin deze laatste kan ons enorm bekoren. Naast de stem van Thijs, een meerwaarde aan het album. Er wordt wel telkens angstvallig gezorgd dat de fragiliteit overeind blijft, tenzij die iets meer uptempo gaande Pollen of the Plains. Waar de folk elementen meer naar boven lijken te komen.

lees meer : I Am Oak - Ols Songd - Snoozecontrol.be

Een kleine introductie: The Black Atlantic en I Am Oak zijn beide afkomstig uit Nederland. Al jaren zijn ze eigenlijk fan van elkaar, het is dus niet verwonderlijk dat deze samenwerking tot stand kwam. Op deze Split -EP Black Oak staan zes nummers, die een mooi overzicht geven van waar beide bands voor staan. The Black Atlantic is het project rond singer-songwriter Geert van der Velde. De band bracht ondertussen een debuut album op de markt, Reverence for Fallen Trees (2009) en twee EP's Darkling, I Listen (2012) en Enshrine (2013 ). I Am Oak is dan weer de band rond een andere singer-songwriter uit Nederland : Thijs Kuijken. Ook zei brachten enkele albums op de markt: Sou Ka EP(2008), On Claws (2010), Oasem (2011), Nowhere Or Tammensaari (2012) en heel recent ook een nieuw album Ols Songd. De muziek, en manier waarop ze die brengen, ligt bij beide artiesten enorm in dezelfde lijn. Een gedroomde samenwerking dus. Wij legden het split album Black Oak onder de loep.
lees meer :
I Am Oak & The Black Atlantic - Black Oak - Snoozecontrol.be

We moeten eerlijk bekennen, live-albums, het is doorgaans ons ding niet. Het gevoel dat je krijgt bij het aanschouwen van zo een optreden is moeilijk te evenaren op plaat. En toch bestaan er eigenlijk wel live CD's, die dit gevoel heel sterk kunnen benaderen. Voorbeelden genoeg, maar ze zijn zeldzaam. Het was dus, en dat geven we toe, met een beetje een sceptische blik dat we Live in Ancient Kourion van Iced Earth onder de loep namen. Maar achteraf bekeken moeten we toegeven, dit is hoe een live registratie zou moeten klinken.

Iced Earth heeft een woelige periode achter de rug en dat was ook te zien en horen aan hun laatste cd's en live shows. Ondertussen lijken ze weer op het juiste pad wedergekeerd. Live In Ancient Kourion werd opgenomen op een tot de verbeelding sprekende locatie in Cyprus. Met een nieuwe bassist, Luke Appleton en zanger Stu Block lijkt de tijd gekomen om een nieuwe bladzijde om te slaan. Dat Stu Block een zeer goede aanwinst is leerden we al uit het album Dystopia. Ook op hun recente concerten bleek deze verandering in line-up geen slechte zet. Het vervangen van iconen als Barlow en Owens is uiteraard niet simpel, maar ook op dit live-album blijkt toch weer dat Iced Earth terug is van nooit te zijn weggeweest.

lees het volledige verslag

Iced Earth - Live in Ancient Kourion - Snoozecontrol.be

Toen in 2011 Matt Barlow Iced Earth verliet brak er voor de band een moeilijke periode aan. Hoewel het eigenlijk boegbeeld bij de groep niet geheel de zanger, maar eerder Jon Schaffer was, is Barlow zijn stem toch altijd een sterkhouder geweest binnen Iced Earth. Met zijn vervanger Stu Block werd werk gemaakt van een nieuw album. Fans en pers waren vol lof over het album Dystopia, dat Barlow niet kon doen vergeten, maar Stu bleek wel een meer dan degelijke vervanger te zijn. Eind 2013 kwam het nieuws dat Schaffer en co aan een nieuw album bezig waren. Plagues of Babylon moest ofwel de bevestiging zijn dat alle plooien waren glad gestreken, of net niet. Wij gaven de plaat een paar luisterbeurten en kwamen tot de volgende conclusie.

lees meer

Iced Earth - Plagues of Babylon - Snoozecontrol.be

In Solitude is een sinister vijftal, geboren uit de kruising van een Zweedse maagd met een jakhals. De band steekt zijn spirituele band met Satan niet onder stoelen of banken, hoewel zanger Pelle Ahman benadrukt dat er binnen de band nog veel individuele verschillen bestaan wat 'geloofsbelijdenis' betreft. Niet toevallig toerden ze al met Watain, en zijn ze momenteel op ronde met Behemoth en Cradle of Filth. Een kwestie van op dezelfde golflengte te zitten en elkaar te begrijpen tijdens het touren.

In 2008 kwam In Solitude met zijn eerste full CD voor de dag -of was het nacht-, en meteen werd het vergelijk gemaakt met Mercyful Fate, zij het dan zonder de hoogste noten van King Diamond. De lijn met Mercyful Fate werd doorgetrokken in hun tweede album, waarin dat onaardse sfeertje en dat typisch rondjesdraaiend gitaarwerk steeds herkenbaar op de voorgrond zat. Toch droeg In Solitude de last van dat vergelijk met zich mee, in de zin dat ze toch altijd 'de mindere' Mercyful Fate bleven.
lees het volledig verslag :
In Solitude - Sister - Snoozecontrol.be

Late For Nothing is het derde album van de Amerikaanse avant-garde/metalcore/mathcore/...-band iwrestledabearonce (kortweg IWABO). Tijdens de Vans Warped Tour 2012 besloot Krysta Cameron, een van de oprichters van de band, haar carrière als frontwoman achter zich te laten en zich fulltime te focussen op het nakende moederschap. De overige drie bandleden besloten het ouderschap echter nog even uit te stellen en op zoek te gaan naar een nieuwe zangeres. Cameron out, Courtney LaPlante in. Hoewel een bezettingswissel vaak hand in hand gaat met muzikale heroriëntering, valt hier mede dankzij de veelzijdigheid van het muziekgenre echter weinig van te merken.

lees meer :
iwrestledabearonce - Late For Nothing - Snoozecontrol.be