menu

Hier kun je zien welke berichten Mark Boon als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Clan of Xymox - Clan of Xymox (1985)

4,5
Als je 32 jaar na het debuutalbum nog een recensie krijgt dan weet je dat je iets goeds hebt gedaan. En dat heeft Clan of Xymox, natuurlijk samen met 4AD en John Fryer. Een prachtig album, één en al inspiratie en ambitie, werkelijk een van de allermooiste en indrukwekkenste albums ooit van Nederlandse bodem (sort of, want opgenomen in Schotland, in NL konden en kunnen ze dit niet begrijpen).

Opvolger Medusa is mogelijk nog beter, maar mist tegelijk wat van de directe sound van dit debuut. Hierna kwamen zeker nog goede, maar minder magische albums zoals Twist of Shadows en Phoenix, en daarna was het echt afgelopen. De diepe put waar Xymox in de jaren '90 in terecht kwam is naar mijn smaak daarna nooit echt ontstegen; jaar na jaar worden herhalingsoefeningen uitgebracht waarin de bloedeloze darkwave tot grote diepten afdaalt. Vast oprecht bedoeld maar hou daar aub. mee op. Clan of Xymox was een magische combinatie van haar leden van toen; Ronny alleen... Tja.

Spinvis - Tot Ziens, Justine Keller (2011)

4,5
Gisteren enige malen beluisterd.

Ik vind ook dat met name het 2e deel van het album je niet direct bij de strot grijpt.
Ook het leeuwendeel van de teksten hebben hun tijd nodig.

Maar Spinvis beluister je ook niet om half negen 's avonds tijdens het spitsuur met kinderen en scheef zittend achter je computer. Daarom, in de kleine uurtjes in de huiskamer met goed geluid, en dan valt bij mij het kwartje zonder meer wel !

Cheesy as it might be ben ik vooral stuk van "kom terug" (inderdaad met associaties aan jaren tachtig nederpop zoals Splitsing en Kadanz). Klinkt wellicht niet als een aanprijzing, maar vergis je niet. Temidden van de bonte verzameling songs op deze cd krijgt het nummer veel extra lading (ik weet niet goed hoe dit beter uit te leggen). I repeat, repeat, repeat.

In meer nummers hoor ik die vage nostalgie naar jaren 70 en 80, naast de teksten ook het gevolg van typische sounds en dunne strings/orgeltjes. Geldt voor het ook prachtige "Oostende", voor "de grote zon", "club insomnia" en "tot ziens ..". Dit zijn wat mij betreft ook allemaal parels.

De teksten krijgen hun samenhang pas als je de tijd neemt ze te beluisteren en bij een paar glazen wijn. Spinvis geeft die tip trouwens ook zelf meerdere keren op dit album, drank en alcohol lijkt ene soort rode draad (wordt Erik dan ook een echte rock 'n' roll junkie?)

Is er dan niks te klagen ? Natuurlijk wel. Voor mij werkt "we vieren het toch" niet echt, maar het nummer waar mensen dit op vinden lijken ("wespen op de appeltaart") was het voor mij ook niet destijds. Kan ook van de tekst, zelfs na een halve fles wijn, weinig chocola maken. Kwestie van smaak. "Koning alcohol" doet me ook niet veel, gelukkig dat "overvecht" en "tot ziens..." de nostalgische draad oppakken en het album dus niet met een kleine kater eindigt.

Concluderend: Weer een schitterend werk van Spinvis, waarvoor je de tijd moet nemen en die je uiteraard in november ook echt gaat kopen incl. stripalbum.

VCMG - Ssss (2012)

4,0
Deze mannen hoeven niet veel meer te bewijzen. Maar afgaande op de laatste albums van deze heren, leek enige lethargie toch wel toe te slaan.

Het is dus geen Erasure, en ook geen Depêche Mode. Het is wel hele goede techno, en wat mij het meeste bevalt is de frisheid en gebrek aan superster pretenties die van deze release afstraalt. Dit zijn twee mega songwriters, die over 60 hits op hun naam hebben staan, en die beiden van eminente invloed zijn op de popmuziek. Dan komt het bijna anonieme van dit album op mij over als oprechte lol in muziek.

Highlights noemen is op een technoalbum als dit eigenlijk lastig, maar in alle nummers sijpelt over de monotone beats voortdurend een catchy, en soms ook wat donker karakter. Interessant en hopelijk een goede voorbode voor een goed nieuw depêche mode album...