Zowel uptempo als downtempo en instrumentaal overtuigt dit album mij. Chaka zingt hier ook nog ingetogen, wat volgens mij velen beter kunnen hebben. Er zit genoeg swing in de rustigere nummers en muzikaal is Rufus gewoon top. In mijn ogen is dit dus ook een sterk album die iedere funksoul-liefhebber zou moeten beluisteren.

De naam Rufus Thomas deed mij in eerste instantie wat huiveren. De voor mij bekendste nummers van hem (Do The Funky Chicken en Walking The Dog) vind ik eigenlijk best wel vervelend. Geheel toevallig heb ik wat meer over zijn achtergrond gelezen net voor ik het album opzette. Zijn historie als minstrel bij The Rabbit's Foot Company is uitermate goed terug te horen in zijn muziek. Het nadoen van dieren en andere grappen en grollen zorgden voor brood op de plank in het begin van de vorige eeuw. Was het nu vernederend of juist cynisch om te performen met een blackface? Werd de witte slavendrijver nu verdekt belachelijk gemaakt of waren het alleen de zwarten die het te verduren kregen in de grappen? Nog voor alle blackploitation, was dit (een van) de eerste vorm van entertainment compleet in handen van "colored people". Wat dat betreft heeft deze man zeer veel meegemaakt en is het niet alleen simpel plattelandsvermaak, maar ook keiharde discriminatie en onrecht waar Rufus zijn entertainment-skills aan te danken heeft. Maar wat voor waardering geef ik dan aan dit specifieke album?

Ik stoor me niet zozeer aan zijn mindere zangkunsten. Ook al schreeuwt hij in mijn ogen meer dan dat hij echt zingt. Het past allemaal wel aardig bij de muzikale ondersteuning en uiteraard heeft hij wel enig zangtalent (meer dan ik in ieder geval). Ik moet zeggen dat ik het album als geheel nog best wel aardig vind. Het gaat in ieder geval niet teveel richting het vaudeville met een hele boerderij aan dieren die continu op de achtergrond te horen zijn. Wel blijft het puur entertainment en dus luchtige, vrolijke soul.

Ik kan me goed voorstellen dat Jeroentjuhh dit puur als vermakelijk album ziet. In die zin valt Rufus toch terug op zijn tijd bij de minstrels. Misschien had hij voor wat meer dubbele bodems kunnen zorgen, want iets zegt me dat deze man meer in zijn mars had dan "goedkoop" entertainment.