Een sfeervol album waarvoor ik in een bepaalde bui moet zijn om hem op te zetten. Niet geheel geslaagd, maar alle nummers roepen wel een bepaalde zweverige sfeer op en het album voelt daardoor wel als één geheel. Nummers als Naked, On This Day en You zijn aangenaam, maar tegelijkertijd ook wat aan de eentonige kant. Yellow Daisies en A Blues For Me is wat meer jazzy, waarbij de laatste wat meer uptempo is. Ook Another Day is iets meer uptempo. Voor mij springen Black Is, Changing Woman, Live In The Light en Spirit World er bovenuit. Met name deze twee laatste nummers vind ik erg goed. Spirit World is in mijn ogen het beste nummer wat Black Is... te bieden heeft en het enige nummer waarbij ik de speelduur totaal geen probleem is. Zet je dit album in de geschikte bui op, dan is het best erg genietbaar. Spirit World en Live In The Light zijn voor mij bui-onafhankelijk.

Wat een rommelige verzameling geluid dat in de vorm van een beat gegoten is; en dat dan bij 17 nummers! Ik kan hier echt niet goed naar luisteren. Toch 2 keer het album volledig uitgezeten en een paar keer er doorheen geskipt. Dit is te experimenteel en wazig voor mij. De nummers met zang zorgen ook niet voor veel verbetering al lijkt er iets minder geëxperimenteerd te worden op het gebied van de beats. Wat ben ik blij dat het album voornamelijk korte nummers bevat. Degene die ik nog lichtjes kon pruimen, zijn Comet Course, Parisian Goldfish, RobertaFlack en Auntie's Harp.

Ik vind dit een beetje een onevenwichtig album. Wellicht was het me beter bevallen als er echt 100% gekozen was voor een geheel hiphop-jazz album in plaats een aantal nummers aangevuld met jazztracks (Slide Man, Keep A Thang Happ'ning en Offering), easy listening jazztracks (Beautiful Temptress, Chocolate Soop en Rehab), r&b tracks (Time For Us) en zelfs halve spoken word tracks (Wanna Be). Funk School, Like This, Like That, Mo' Money, Hey You In The Neighborhood zijn dan de hiphop-jazz tracks en ook niet ieder nummer hiervan overtuigt mij volledig. Er is geen discussie over de vaardigheden van Fred Wesley, als former lid van o.a. James Brown's en George Clinton's band. Maar met dit album weet hij mij niet helemaal lyrisch te krijgen. Ik vind de kwaliteit van de nummers uiteenlopen van matig via aardig tot goed. Helaas vind ik te weinig materiaal op dit album echt memorabel. Funk School, Mo' Money, Beautiful Temptress en Hey You In The Neighborhood vind ik redelijke goede nummers en de rest wat minder. Ik zou eigenlijk een 5,5 willen geven, maar in MuMe beoordeling ga ik voor 2,5*.