Dit album opent met de titeltrack; een soort licht uptempo funknummer wat eigenlijk tegelijkertijd de hele tijd relaxed blijft. In mijn ogen is dit een redelijk sterke track, maar Cameo kan wel beter. Love You Anyway is wederom een nummer waarin de funk duidelijk aanwezig is, maar Cameo houdt het weer ingetogen. De aanwezigheid van blazers is net dat beetje extra, waardoor dit nummer iets meer bombastisch overkomt dan de openingstrack. Ik hou hier wel van. Talkin' Out The Side Of Your Neck is het funknummer op dit album. De aanzwellende beat in combinatie met de wat drukke trompet is mogelijk even wennen. Ook hoor je op de achtergrond een typisch eigthies guitaar en allerlei synthesizer sound effects. Dit maakt het tot een druk - maar na gewenning - leuk funknummer. Het is niet zo uptempo of dansbaar als Cameo vaak kan zijn, maar toch opzwepend genoeg. Tribute To Bob Marley is weer een totaal ander nummer. Het is een soort eighties ska/reggae track. Ik las hierboven iemand het nummer al niet succesvol noemen, maar ik vind het zo slecht niet. Het is natuurlijk geen reggae, maar gewoon een pop albumtrack waarop reggae-invloeden te horen zijn. Niet hoogstaand of super, maar ook geen nummer wat je per se moet overslaan bij het beluisteren van She's Strange. De zang had wel iets sterker gekund. Vervolgens gaat Cameo weer verder waar het bij track 1 en 2 gebleven was: relaxte, lichte uptempo. Groove With You heeft een lekkere baslijn en catchy zang. Daar moet het nummer het eigenlijk volledig van hebben. Ik zou het typeren als een leuk niemendalletje. Hangin' Downtown is . Lé Ve Toi is een beetje vreemd nummer. Het is zeker funky met veel blazers en tempowisselingen. Er wordt alleen niet echt in gezongen, maar meer in gerapt. De manier waarop het refrein gebracht wordt, is wat hakkelig (zowel zang als muziek) en in combinatie met die eighties guitaar op de achtergrond wordt het geheel wat rommelig. In mijn ogen is dit het minste nummer op She's Strange. Cameo heeft (veel) betere albums, maar deze heeft wel zijn momenten. Cameo haalt eigenlijk altijd wel een bepaald kwalitatief minimum waar ik tevreden mee ben.

Baby It´s You en We Gotta Have Peace waren de enige tracks die ik al kende voor aanschaf van dit album (1 cd samen met Take It To The Streets). Baby It's You vind ik een erg sterk nummer wat nog aardig tijdloos klinkt. De uitvoering van We Gotta Have Peace op dit album valt totaal in het niet vergelijken met de mooie versie op zijn (erg goed) album Roots.
De rest van het album is niet heel goed te noemen, maar als je van de discosound houdt. is er ook slechter werk te vinden. Het is alleen niet de sound die echt bij Curtis past. Curtis' stem blijft altijd prettig om naar te luisteren, maar de muzikale ondersteuning past gewoon minder goed dan op zijn eerder werk het geval was. Liefhebbers van de typische jaren '80 / disco sound zullen dit best een aardig album vinden. Liefhebbers van soul kunnen enkel Baby It's You beluisteren. Wellicht dat Breakin' In The Streets (redelijk funky), EveryBody Needs A Friend en This Love Is True (beiden downtempo tracks) ook nog redelijk bevallen.

Na Promised Heights is dit het tweede album van Cymande dat ik beluisterd heb. En wederom ben ik niet helemaal onder de indruk. Het klinkt allemaal op het eerste gezicht lekker en relaxed, maar soms blijft het een beetje zweven in die mellow mood. Daarnaast heb ik (zoals altijd) toch ook een beetje moeite mijn aandacht erbij te houden bij de instrumentale nummers en vooral wanneer de speelduur wat langer is (vooral Dove, maar zelfs Rickshaw) . Zelfs sommige nummers waar zang in zit, bestaat voor mij teveel uit herhalingen (Bra en The Message). Het klinkt nu alsof ik dit album niks waard vind, maar dat is ook weer niet zo. Ik vind de nummers vaak te lang uitgesponnen en er had van mij meer nadruk op zang mogen zijn. Nu is het een beetje te loom voor funk en een te weinig zang voor mij om te spreken van uitmuntende soul. Mijn favoriete nummers zijn Zion I, Listen en Getting It Back. Wel leuk om vele samples terug te horen. Maar ik moet zeggen dat ik vaak de hip-hop nummers zelfs beter vind .